နူနာရောဂါဆိုင်ရာပညတ်
1 တစ်ဖန် ထာဝရဘုရားသည်၊ မောရှေနှင့် အာရုန်အားမိန့်တော်မူသည်ကား၊ 2 လူသည် ကိုယ်အရေ၌ အဖုဖြစ်စေ၊ ယားနာဖြစ်စေ၊ နူကွက်ဖြစ်စေ၊ နူသောလက္ခဏာပေါ်လျှင်၊ ထိုသူကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အာရုန်ထံသို့ ဖြစ်စေ၊ သူ၏သား ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်စုံတစ်ယောက်ထံသို့ဖြစ်စေ ခေါ်ခဲ့ရမည်။ 3 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်၊ ထိုသူ၏ အရေ၌ပေါ်သောအနာကို ကြည့်ရှုသောအခါ၊ အနာ၌ရှိသော အမွေးသည်ဖြူလျှင်လည်းကောင်း၊ အနာသည် အရေအောက်၌ စွဲဟန်ရှိလျှင်လည်းကောင်း နူနာမှန်၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုသူကိုကြည့်ရှုပြီးမှ၊ မစင်ကြယ်ဟုစီရင်ရမည်။ 4 ကိုယ်အရေ၌ရှိသော နူကွက်သည်ဖြူလျှင်လည်းကောင်း၊ အရေအောက်၌ စွဲဟန်မရှိ၊ အမွေးမဖြူလျှင်လည်းကောင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်၊ အနာရှိသောသူကို ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ချုပ်ထားရမည်။ 5 သတ္တမနေ့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍၊ အနာသည် အရေ၌ မတိုးမလျော့နေလျှင်၊ တစ်ဖန်ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ချုပ်ထားရမည်။ 6 တစ်ဖန် သတ္တမနေ့၌ကြည့်ရှု၍ အနာသည် အရေ၌မတိုးပွား၊ ခပ်မည်းမည်းဖြစ်လျှင်၊ ထိုသူသည်စင်ကြယ်၏ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ ယားနာသက်သက် ဖြစ်၏။ မိမိအဝတ်ကိုလျှော်၍ စင်ကြယ်ရ၏။ 7 စင်ကြယ်စေခြင်းငှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုပြီးမှ၊ နောက်တစ်ဖန် ယားနာတိုးပွားပြန်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြည့်ရှုပြန်၍၊ 8 ယားနာတိုးပွားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထိုသူသည်မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ နူနာဖြစ်၏။
9 နူနာစွဲသောသူကို ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ခေါ်ခဲ့ရမည်။ 10 ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြည့်ရှု၍၊ အရေ၌ထသောအဖုနှင့်တကွ အမွေးသည်ဖြူလျှင်လည်းကောင်း၊ အဖု၌ အသားစိုရှိလျှင်လည်းကောင်း၊ 11 ကိုယ်အရေ၌ ဟောင်းသောနူနာဖြစ်၏။ ထိုသူသည် မစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်၍ ချုပ်ထားသဖြင့်၊ သူသည် မစင်ကြယ်ဘဲနေရမည်။ 12 နူနာသည် အရေ၌တိုးပွား၍ အနာစွဲသောသူတစ်ကိုယ်လုံး၊ ခေါင်းထိပ်မှသည် ခြေဖဝါးတိုင်အောင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြည့်ရှုလေရာရာ၌ နူနာနှံ့ပြားလျှင်၊ 13 ထိုသို့ တစ်ကိုယ်လုံး အနာနှံ့ပြားသောသူသည် စင်ကြယ်၏ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ် ဆင်ခြင်၍စီရင်ရမည်။ တစ်ကိုယ်လုံးဖြူသည်ဖြစ်၍ စင်ကြယ်၏။ 14 သို့မဟုတ် အသားစိုပေါ်လျှင်မစင်ကြယ်။ 15 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အသားစိုကိုကြည့်ရှု၍ ထိုသူသည်မစင်ကြယ်ဟု စီရင်ရမည်။ အသားစိုသည် မစင်ကြယ်။ နူနာအမှန်ဖြစ်၏။ 16 အသားစိုသည် ခြားနား၍ဖြူပြန်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံသို့ တစ်ဖန်လာရမည်။ 17 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍၊ အနာဖြူပြန်သည်ကိုမြင်လျှင်၊ ထိုအနာရှိသောသူစင်ကြယ်၏ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရသဖြင့် သူသည်စင်ကြယ်၏။
18 ကိုယ်အရေ၌ အနာစိမ်းဖြစ်၍ပျောက်ပြီးမှ၊ 19 အနာရွတ်၌ ဖြူသောအဖုဖြစ်စေ၊ ဖြူနီသောအနူကွက်ဖြစ်စေ၊ ပေါ်လာသည်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍၊ 20 အရေအောက်၌စွဲဟန်ရှိ၍ အမွေးဖြူလျှင်၊ ထိုသူသည် မစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ အနာစိမ်းထဲကထွက်သော နူနာဖြစ်၏။ 21 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုသောအခါ၊ ဖြူသောအမွေးမရှိ၊ အရေအောက်၌ မစွဲ၊ ခပ်မည်းမည်းဖြစ်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုသူကိုခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ချုပ်ထားရမည်။ 22 အရေ၌တိုးပွားလျှင်၊ ထိုသူသည်မစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ နူနာဖြစ်၏။ 23 သို့မဟုတ် နူကွက်မရွေ့၊ မတိုးပွားလျှင် အနာစိမ်းရွတ်ဖြစ်၏။ ထိုသူစင်ကြယ်၏ဟု စီရင်ရမည်။
24 အရေအသား၌ မီးလောင်နာရှိ၍၊ မီးလောင်နာအသားစို၌ ဖြူနီသော နူကွက်ရှိလျှင်၊ 25 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုရမည်။ နူကွက်အမွေးဖြူ၍ အရေအောက်၌ စွဲဟန်ရှိလျှင်၊ မီးလောင်နာထဲကထွက်သော နူနာဖြစ်၏။ ထိုသူသည် မစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ နူနာမှန်၏။ 26 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုသောအခါ၊ နူကွက်၌ ဖြူသောအမွေးမရှိ၊ အရေအောက်၌မစွဲ၊ ခပ်မည်းမည်းဖြစ်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုသူကို ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ချုပ်ထားရမည်။ 27 သတ္တမနေ့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍ နူကွက်သည် အရေ၌တိုးပွားလျှင်၊ ထိုသူသည်မစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ နူနာဖြစ်၏။ 28 သို့မဟုတ် နူကွက်မရွေ့၊ အရေ၌မတိုးပွား၊ ခပ်မည်းမည်းဖြစ်လျှင်၊ မီလောင်နာအဖုဖြစ်၏။ ထိုသူသည်စင်ကြယ်၏ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ မီးလောင်သော အနာရွတ်သက်သက်ဖြစ်၏။
29 ယောက်ျားမိန်းမသည်လည်း၊ ခေါင်း၌ဖြစ်စေ၊ မေး၌ဖြစ်စေ၊ အနာပေါက်၍၊ 30 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှုသောအခါ၊ အရေအောက်၌ စွဲဟန်နှင့်တကွ အမွေးဝါဝါပါးပါးရှိလျှင်၊ ထိုသူမစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ ခေါင်း၌ဖြစ်စေ၊ မေး၌ဖြစ်စေ၊ ဗောက်နူနာဖြစ်၏။ 31 ထိုအနာကို ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုသောအခါ၊ အရေအောက်၌ စွဲဟန်မရှိ၊ နက်သောအမွေးလည်းမရှိလျှင်၊ ထိုအနာပေါက်သောသူကို၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ချုပ်ထားရမည်။ 32 သတ္တမနေ့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍ အနာမတိုးပွား၊ ပါးသောအမွေးမရှိ၊ အရေအောက်၌စွဲဟန်လည်းမရှိလျှင်၊ 33 ထိုသူ၏ အမွေးကိုရိတ်ရမည်။ အနာအမွေးကိုကား မရိတ်ရ။ တစ်ဖန် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ချုပ်ထားရမည်။ 34 သတ္တမနေ့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍ အရေ၌အနာမတိုးပွား၊ အရေအောက်၌မစွဲလျှင်၊ ထိုသူသည်စင်ကြယ်၏ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ မိမိအဝတ်ကိုလျှော်၍ စင်ကြယ်ရ၏။ 35 စင်ကြယ်စေပြီးမှ၊ နောက်တစ်ဖန် ဗောက်နူနာတိုးပွားလျှင်၊ 36 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှုပြန်၍ အနာတိုးပွားသည်မှန်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဝါသောအမွေးကို မရှာရ။ ထိုသူသည်မစင်ကြယ်။ 37 သို့မဟုတ် ဗောက်နူနာသည် ရပ်နေဟန်ရှိ၍ နက်သောအမွေးပေါက်လျှင်၊ အနာပျောက်၍ ထိုသူသည်စင်ကြယ်သောကြောင့်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်က ထိုသူသည် စင်ကြယ်၏ဟုစီရင်ရမည်။
38 ယောက်ျားမိန်းမသည်လည်း၊ ကိုယ်အရေ၌ဖြူသောနူကွက်ရှိ၍၊ 39 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုသောအခါ မွဲသောအဆင်းရှိလျှင်၊ အရေ၌ပေါက်သောညှင်းဖြစ်၏။ ထိုသူသည် စင်ကြယ်၏။ 40 ဆံပင်ကျွတ်သောသူသည်၊ ခေါင်းပြောင်သော်လည်း စင်ကြယ်၏။ 41 နဖူးဆံကျွတ်သောသူသည် နဖူးပြောင်သော်လည်း စင်ကြယ်၏။ 42 ပြောင်သောခေါင်း၌ဖြစ်စေ၊ ပြောင်သောနဖူး၌ဖြစ်စေ၊ ဖြူနီသောအနာပေါက်လျှင်၊ ထိုပြောင်ရာ၌ ပေါက်သောနူနာဖြစ်၏။ 43 ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှု၍၊ ကိုယ်အရေ၌ နူနာထင်သကဲ့သို့၊ ပြောင်ရာ၌ပေါက်သော အနာ၏အဖု ဖြူနီလျှင်၊ 44 ထိုသူသည်မစင်ကြယ်။ လူနူဖြစ်၏။ ခေါင်း၌အနာပေါက်သောကြောင့်၊ အလျှင်းမစင်ကြယ်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်ရမည်။ 45 နူနာစွဲသောသူသည် စုတ်သောအဝတ်ကိုဝတ်ရမည်။ ခေါင်းကိုမဖုံး၊ အထက်နှုတ်ခမ်းကိုဖုံးလျက်၊ မစင်ကြယ်၊ မစင်ကြယ်ဟု ဟစ်ကြော်ရမည်။ 46 ထိုအနာစွဲသည်ကာလပတ်လုံး၊ သူသည်ညစ်ညူး၏။ မစင်ကြယ်သည်ဖြစ်၍ တစ်ယောက်တည်းနေရမည်။ သူ့နေရာသည် တပ်ပြင်မှာရှိရမည်။
နူနာစွဲသောအဝတ်
47 ၎င်းနည်း နူနာစွဲသောအဝတ်သည်၊ ပိတ်အဝတ်ဖြစ်စေ၊ သိုးမွေးအဝတ်ဖြစ်စေ၊ 48 ရက်ကန်းပင်ဖြစ်စေ၊ ရက်ကန်းသားဖြစ်စေ၊ သားရေဖြစ်စေ၊ သားရေနှင့်လုပ်သော အသုံးအဆောင်ဖြစ်စေ၊ 49 အဝတ်၌စွဲသောအနာသည် ခပ်စိမ်းစိမ်း၊ ခပ်နီနီရှိလျှင်၊ နူနာဖြစ်၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အားပြရမည်။ 50 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် အနာစွဲသောအဝတ်ကိုကြည့်ရှု၍ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး လုံခြုံစွာထားရမည်။ 51 သတ္တမနေ့၌ တစ်ဖန်ကြည့်ရှု၍ အဝတ်၌အနာတိုးပွားလျှင်၊ ရက်ကန်းပင်ဖြစ်စေ၊ ရက်ကန်းသားဖြစ်စေ၊ သားရေဖြစ်စေ၊ သားရေနှင့် လုပ်သောအရာဖြစ်စေ၊ မစင်ကြယ်။ စားတတ်သောနူနာစွဲပြီ။ 52 ထိုအဝတ်ကို မီးရှို့ရမည်။ စားတတ်သောနူနာစွဲသော ရက်ကန်းပင်၊ ရက်ကန်းသား၊ ပိတ်အဝတ်၊ သိုးမွေးအဝတ်၊ သားရေအသုံးအဆောင်ကို မီးရှို့ရမည်။ 53 ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍၊ ရက်ကန်းပင်၊ ရက်ကန်းသားအဝတ်၊ သားရေအသုံးအဆောင်၌ အနာမတိုးပွားလျှင်၊ 54 အနာစွဲသောအရာကို ဆေးလျှော်စေမည်အကြောင်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်စီရင်၍ တစ်ဖန် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး လုံခြုံစွာထားရမည်။ 55 ဆေးလျှော်ပြီးမှ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကြည့်ရှုပြန်၍၊ အနာမတိုးပွားသော်လည်း၊ အဆင်းမခြားနားလျှင်၊ မစင်ကြယ်။ မီးရှို့ရမည်။ အတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ ပြင်၌ဖြစ်စေ၊ ဆွေးမြေ့ခြင်းရှိ၏။ 56 ဆေးလျှော်ပြီးမှ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကြည့်ရှု၍ အနာသည် ခပ်မည်းမည်းဖြစ်လျှင်၊ အဝတ်၊ သားရေ၊ ရက်ကန်းပင်၊ ရက်ကန်းသားထဲက အနာကွက်ကိုဆုတ်ဖဲ့ရမည်။ 57 နောက်တစ်ဖန် ထိုရက်ကန်းပင်၊ ရက်ကန်းသားအဝတ်၊ သားရေအသုံးအဆောင်၌ အနာပေါ်ပြန်လျှင်၊ တိုးပွားတတ်သောအနာဖြစ်၏။ ထိုသို့အနာစွဲသောဥစ္စာကို မီးရှို့ရမည်။ 58 ရက်ကန်းပင်၊ ရက်ကန်းသားအဝတ်၊ သားရေအသုံးအဆောင်ဟူသမျှကို ဆေးလျှော်၍ အနာပျောက်လျှင်၊ ဒုတိယအကြိမ်ဆေးလျှော်၍ စင်ကြယ်ရ၏။ 59 ဤရွေ့ကား စင်ကြယ်သည်၊ မစင်ကြယ်သည်ကိုစီရင်စေခြင်းငှာ နူနာစွဲသော ပိတ်အဝတ်၊ သိုးမွေးအဝတ်၊ ရက်ကန်းပင်၊ ရက်ကန်းသား၊ သားရေအသုံးအဆောင်တို့နှင့်ဆိုင်သောတရား ဖြစ်သတည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။
多种皮肤病之条例
1 耶和华对摩西和亚伦说：2 "如果有人在皮肉上生了瘤，或癣，或火斑，后来皮肉变成了大痲风病症本章病名多不能确定它们的学名。传统翻译作"痲风"的希伯来字，本章用来形容不同的皮肤病症，就要把他带到一个作祭司的亚伦子孙那里。3 祭司要察看皮肉上的病症；如果患处的毛已经变白"变白"或译："较其他皮肉色泽显然为深"，病症的现象又深透皮下的肉，就是大痲风病症，祭司发现这样，就要宣布他为不洁净。4 火斑若是在他的皮肉上发白，但没有深透皮肤的现象，上面的毛也没有变白，祭司就要把患者隔离七天。5 到了第七天，祭司要察看他，如果看见病情止住了，皮上的患处没有蔓延，祭司还要把他再隔离七天。6 到了第七天，祭司要再察看他；如果看见患处色泽变淡，也没有在皮上蔓延，祭司就要宣布他为洁净，这不过是癣；他洗净衣服，就得洁净了。7 但是祭司察看，宣布他洁净以后，癣若是在皮上蔓延，他就要再次给祭司察看。8 祭司要察看他；如果发现癣在皮上蔓延了，祭司就要宣布他为不洁净；这是大痲风。
9 "如果有人感染到大痲风，就要带他到祭司那里。10 祭司要察看，如果发现皮上有白色浮肿，毛已经变白，患处的肉红肿，11 这就是皮肉上的潜伏性痲风病发作，祭司要宣布他为不洁净；不必隔离观察，因为他已经不洁净。12 如果祭司认为痲风病已在皮上蔓延，从头到脚遮满了患病者全身的皮，13 那么祭司就要察看；如果看见痲风布满了他的全身，祭司就要宣布那患病者为洁净；因为全身变白，就算是洁净。14 但他身上甚么时候出现红肿的肉，他就成为不洁净。15 祭司发现那红肿的肉，就要宣布他为不洁净；红肿的肉原来是不洁净的，是痲风病。16 但红肿的肉若是再复原，又变成白，他就要到祭司那里，17 祭司要察看；如果看见患处变白了，祭司就要宣布那患病者为洁净的；他就洁净了。
18 "人若是在皮肉上生了疮，已经医好了；19 但在长疮之处又起了白色浮肿，或是白中带红的火斑，他就要给祭司察看。20 祭司要察看；如果发现有深透皮肤的现象，上面的毛也变白了，祭司就要宣布他为不洁净；这就是在疮中发作出来的痲风病。21 但如果祭司察看病情，看见上面没有白毛，也没有深透皮肤，只是发暗而已，祭司就要把他隔离七天；22 如果在皮肤上蔓延，祭司就要宣布他为不洁净；这就是痲风病。23 火斑若是在原处止住，没有蔓延，就是疮的疤痕，祭司就要宣布他为洁净。
24 "如果人的皮肉发炎，发炎红肿的肉成了火斑，白中带红，或是纯白，25 祭司就要察看病情；如果发现火斑中的毛变白了，又有深透皮肤的现象，这就是从发炎发作出来的痲风病。祭司就要宣布他为不洁净；这是痲风病。26 但如果祭司察看病情，看见火斑中没有白毛，也没有深透皮肤，只是发暗而已，祭司就要把他隔离七天。27 到了第七天，祭司要察看；火斑若是在皮上蔓延，祭司就要宣布他为不洁净，这是痲风病。28 火斑若是在原处止住，没有在皮上蔓延，只是发暗而已，这是发炎肿瘤，祭司就要宣布他为洁净，因为这只是发炎的疤痕。
29 "无论男女，如果在头上或是胡须上受到感染，30 祭司要察看那病；如果发现有深透皮肤的现象，而且还有黄色细毛，祭司就要宣布他为不洁净，这是癞痢，是头上或是胡须上的痲风病。31 祭司察看癞痢的患处；如果看见没有深透皮肤的现象，那里也没有黑毛，祭司就要把那患癞痢的人隔离七天。32 到了第七天，祭司要察看患处；如果看见癞痢没有蔓延，那里也没有黄毛，癞痢也没有深透皮肤的现象，33 那人就要剃去须发，患癞痢的地方却不可剃；祭司要把那患癞痢的人再隔离七天。34 到了第七天，祭司要再察看那癞痢；如果看见癞痢在皮上没有蔓延，也没有深透皮肤的现象，祭司就要宣布他为洁净；他洗净衣服，就洁净了。35 但是他得洁净以后，癞痢若是在皮上蔓延，36 祭司就要察看；如果发现癞痢在皮上蔓延，祭司不必找黄毛，他已经不洁净。37 如果祭司认为，癞痢已经止住，那里也长了黑毛；癞痢已经痊愈，那人就洁净了，祭司要宣布他为洁净。
38 "无论男女，皮肉上若是起了斑点，白色的斑点，39 祭司就要察看；如果发现斑点在皮肉上呈灰白色，这是皮肤出疹，那人是洁净的。
40 "人的头发若是掉下了，只不过是秃头，还是洁净的。41 人的头顶上若是掉下了头发，只不过是秃额，他还是洁净的。42 但是头顶秃处或是额前秃处，若有白中带红的病症，这就是痲风病，在他的头顶秃处或是额前处发作。43 祭司就要察看，如果发现在他头顶秃处或是额前秃处，有白中带红的浮肿病症，像皮肉上痲风病的现象，44 那人就是患了痲风病，就不洁净；祭司要宣布他为不洁净，那人头上染了痲风。
45 "身上患有痲风病的人，要撕裂自己的衣服，披头散发，遮盖上唇喊叫：‘不洁净！不洁净！’46 在他患病的日子里，他是不洁净的；他既然不洁净，就要独居，住在营外。
有关患痲风病人衣服之条例
47 "染了痲风病的衣服，无论是羊毛衣服或是麻布衣服；48 不论是编结的或是纺织的；是麻布的或是羊毛的；是皮子或是皮子做成的任何物件；49 病症若是在衣服或皮子、编结物或纺织物，或任何皮子做成的器具上发绿或发红，那就是发霉"发霉"与"恶性皮肤病"是同一希伯来字的现象，要给祭司察看。50 祭司要察看那现象，把染了病症之物隔离七天。51 到了第七天，祭司要察看那病症；如果那病症在衣服、编结物、纺织物、皮子，或是任何皮子做成的物件上蔓延，这就是顽恶的霉，那件物件就不洁净了。52 染上病症的衣服，无论是编结的或是纺织的，是羊毛或是麻布，或任何皮子做的物件，都要烧掉。因为那是顽恶的霉，所以要用火烧掉。
53 "但如果祭司察看病症，在衣服、编结物、纺织物，或是皮子做的任何物件上，没有蔓延，54 祭司就要吩咐人把它洗净，然后再隔离七天。55 洗净以后，祭司要察看；如果看见那病症没有转变，虽然没有蔓延，那物件仍是不洁净；要用火把它烧掉，因为里外都腐蚀了。
56 "但如果祭司察看的时候，看见它洗净以后，色泽暗淡了，就要把那部分从衣服或是皮子、编结物或纺织物上撕下来。57 如果病症再出现在剩下的衣服、编结物、纺织物或任何皮子做的物件上，那就是病症仍然发作，染了病症的物件，要用火烧掉。58 如果病症离开了，经过洗净，剩下的衣服，无论编结的或是纺织的，或任何皮子做的物件，只要再洗一次，就洁净了。"
59 以上是与羊毛衣服或是麻布衣服、编结的或纺织的或任何皮子做的物件有关的发霉律例，可以断定洁净，或是不洁净。
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)