Números 11

တ​ဗေ​ရ​အ​ရပ်

1 တစ်​ဖန် လူ​များ​တို့​သည် အ​လို​တော်​မ​ရှိ​သော မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို​ပြု​ကြ​သ​ဖြင့်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သူ​တို့​စ​ကား​ကို​ကြား၍ အ​မျက်​ထွက်​တော်​မူ၏။ ရှို့​တော်​မူ​သော​မီး​သည် သူ​တို့​တွင်​လောင်၍ တပ်​အ​စွန်​အ​နား၌​ရှိ​သော သူ​အ​ချို့​တို့​ကို သေ​စေ​လေ၏။ 2 လူ​များ​တို့​သည် မော​ရှေ​အား​အော်​ဟစ်၍၊ မော​ရှေ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ဆု​တောင်း​သ​ဖြင့် မီး​ငြိမ်း​လေ၏။ 3 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​မီး​သည် သူ​တို့​တွင်​လောင်​သော​ကြောင့် ထို​အ​ရပ်​ကို တ​ဗေ​ရ​ဟူ​သော​အ​မည်​ဖြင့် မှည့်​လေ၏။

အ​သက်​ကြီး​သူ​ခု​နစ်ကျိပ်

4 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​နှင့် ရော​နှော​လျက်​ပါ​သော တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် တောင့်​တ​သော​စိတ်​စွဲ​လမ်း​ကြ၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည်​လည်း တစ်​ဖန်​ငို​ကြွေး​လျက် ငါ​တို့​စား​စ​ရာ​ဖို့ အ​မဲ​သား​ကို အ​ဘယ်​သူ​ပေး​လိမ့်​မည်​နည်း။ 5 အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌ အ​လို​အ​လျောက်​စား​ရ​သော​ငါး​သား၊ သ​ခွား​သီး၊ ဖ​ရဲ​သီး၊ ကြက်​သွန်၊ အ​နီ၊ အ​ဖြူ၊ အ​ရိုင်း​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​ကို အောက်​မေ့၏။ 6 ယ​ခု​မှာ ငါ​တို့​အ​သက်​သည် အား​လျော့​ပြီ။ ဤ​မ​န္န​မှ​တစ်​ပါး တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ကို​မျှ​မ​မြင်​ရ​ဟု ဆို​ကြ၏။ 7 မ​န္န​သည်​နံ​နံ​စေ့​နှင့်​တူ၍ ဗ​ဓေ​လ​သစ်​စေ့​ကဲ့​သို့ အ​ဆင်း​ဖြစ်၏။*ထွ၊ ၁၆:၃၁။8 လူ​များ​တို့​သည်​လှည့်​လည်​လျက် မ​န္န​ကို​စု​သိမ်း၍ ဆုံ၌​ကြိတ်​ခြင်း၊ ထောင်း​ခြင်း​ကို​ပြု​ပြီး​မှ အိုး​နှင့်​ပြုတ်​ကြ၏။ မုန့်​ပြား​ကို​လည်း လုပ်​ကြ၏။ အ​ရ​သာ​သည် မုန့်​ဆီ​ကြော်​အ​ရ​သာ​နှင့်​တူ၏။ 9 စ​ခန်း​ချ​ရာ​အ​ရပ်၌ ည​အ​ခါ​နှင်း​နှင့်​အ​တူ မ​န္န​ကျ​တတ်၏။*ထွ၊ ၁၆:၁၃-၁၅။

10 ထို​အ​ခါ လူ​များ​အ​သီး​အ​သီး​တို့​သည် မိ​မိ​တဲ​တံ​ခါး​ဝ၌ မိ​မိ​အိမ်​ထောင်​နှင့်​တ​ကွ ငို​ကြွေး​ကြ​သည်​ကို မော​ရှေ​ကြား​ရ၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ပြင်း​စွာ​အ​မျက်​ထွက်​တော်​မူ၏။ အ​ပြစ်​ရှိ​သည်​ကို မော​ရှေ​သိ​မြင်​လျှင်၊ 11 ဤ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို​ထမ်း​စေ​ဟု သူ​တို့​ကို ကိုယ်​တော်​ကျွန်​အ​ပေါ်​မှာ​တင်၍ အ​ဘယ်​ကြောင့် အ​ကျွန်ုပ်​ကို ညှဉ်း​ဆဲ​တော်​မူ​ပါ​သ​နည်း။ အ​ဘယ်​ကြောင့် ရှေ့​တော်၌​မျက်​နှာ​မ​ရ​ဘဲ နေ​ရ​ပါ​သ​နည်း။ 12 သူ​တို့​ဘိုး​ဘေး​များ၌ ကျိန်​ဆို​တော်​မူ​သော​ပြည်​သို့​သွား၍၊ အ​ထိန်း​သည် နို့​စို့​သူ​ငယ်​ကို​ဆောင်​သ​ကဲ့​သို့ ဤ​လူ​တို့​ကို​ပိုက်​ချီ​လျက် ဆောင်​လော့​ဟု အ​ကျွန်ုပ်​အား​မိန့်​တော်​မူ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ဤ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို အ​ကျွန်ုပ်​သည် ကိုယ်​ဝန်​ဆောင်​ပါ​သ​လော။ ဖွား​မြင်​ပါ​သ​လော။ 13 ဤ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​အား ကျွေး​စ​ရာ​ဖို့​အ​မဲ​သား​ကို အ​ကျွန်ုပ်​သည် အ​ဘယ်​မှာ​ရ​နိုင်​ပါ​အံ့​နည်း။ သူ​တို့​က အ​ကျွန်ုပ်​တို့​စား​စ​ရာ​ဖို့ အ​မဲ​သား​ကို​ပေး​ပါ​ဟု ငို​ကြွေး​လျက် အ​ကျွန်ုပ်​ကို​တောင်း​ကြ​ပါ၏။ 14 ဤ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို အ​ကျွန်ုပ်​တစ်​ယောက်​တည်း​သာ မ​ဆောင်​ရွက်​နိုင်​ပါ။ ဆောင်​ရွက်​ရ​သော​ဝန်​လည်း လေး​လွန်း​ပါ၏။ 15 ထို​သို့ အ​ကျွန်ုပ်၌​ပြု​တော်​မူ​လျှင်​လည်း​ကောင်း၊ စိတ်​တွေ့​တော်​မူ​လျှင်​လည်း​ကောင်း၊ အ​ကျွန်ုပ်​ကို အ​လျင်​အ​မြန်​သေ​စေ​တော်​မူ​ပါ။ ကိုယ်​ဆင်း​ရဲ​ကို ကိုယ်​မ​သိ​မ​မြင်​ပါ​စေ​နှင့်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား​လျှောက်​ဆို၏။

16 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​ကျွမ်း​ကျင်​သော ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား အ​သက်​ကြီး​သူ​ခု​နစ်​ကျိပ်​တို့​ကို ငါ့​ရှေ့​မှာ​စု​ဝေး​စေ​ပြီး​လျှင်၊ ပ​ရိ​သတ်​စည်း​ဝေး​ရာ​တဲ​တော်​သို့ ခေါ်​ခဲ့၍ သင်​နှင့်​အ​တူ​ရပ်​နေ​ကြ​စေ​လော့။ 17 ငါ​သည်​လည်း ထို​အ​ရပ်​သို့​ဆင်း​သက်၍ သင်​နှင့်​နှုတ်​ဆက်​မည်။ သင့်​အ​ပေါ်​မှာ ကျိန်း​ဝပ်​သော​ဝိ​ညာဉ်​အ​ချို့​ကို ငါ​ယူ၍ သူ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ​တင်​မည်။ ဤ​လူ​တို့​ကို သင်​တစ်​ယောက်​တည်း​သာ ဆောင်​ရွက်​ရ​မည်​မ​ဟုတ်၊ ထို​အ​သက်​ကြီး​သူ​တို့​သည် ဝိုင်း​ညီ၍ ဆောင်​ရွက်​ရ​ကြ​မည်။ 18 သင်​သည်​လည်း လူ​များ​တို့​အား​ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ နက်​ဖြန်​နေ့​အ​ဖို့ ကိုယ်​ကို​သန့်​ရှင်း​စင်​ကြယ်​လော့။ အ​မဲ​သား​ကို စား​ရ​ကြ​မည်။ သင်​တို့​က အ​ဘယ်​သူ​သည် ငါ​တို့​အား အ​မဲ​သား​ကို​ပေး​လိမ့်​မည်​နည်း။ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​နေ​စဉ်၊ ငါ​တို့​သည်​ချမ်း​သာ​စွာ​နေ​ကြ၏​ဟု ငို​ကြွေး​လျက်​ပြော​ဆို​သံ​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကြား​သော​ကြောင့်၊ အ​မဲ​သား​ကို​ပေး​တော်​မူ​သ​ဖြင့် သင်​တို့​သည် စား​ရ​ကြ​မည်။ 19 တစ်​ရက်၊ နှစ်​ရက်၊ ငါး​ရက်၊ ဆယ်​ရက်၊ အ​ရက်​နှစ်​ဆယ်​သာ စား​ရ​ကြ​မည်​မ​ဟုတ်။ 20 သင်​တို့​နှာ​ခေါင်း​ထဲ​က အ​မဲ​သား​ထွက်၍ ရွံ​စ​ရာ​ဖြစ်​သည်​တိုင်​အောင် တစ်​လ​ပတ်​လုံး စား​ရ​ကြ​မည်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သင်​တို့​တွင်​ရှိ​တော်​မူ​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို၊ သင်​တို့​သည် မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု​လျက်၊ ငါ​တို့​သည် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​မှ အ​ဘယ်​ကြောင့် ထွက်​လာ​ရ​ကြ​သ​နည်း​ဟု ရှေ့​တော်၌​ငို​ကြွေး​လျက် ပြော​ဆို​ကြ​ပြီ​တ​ကား​ဟု မော​ရှေ​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။ 21 မော​ရှေ​က​လည်း၊ အ​ကျွန်ုပ်​နှင့်​ဆိုင်​သော လူ​ယောက်ျား​ပေါင်း ခြောက်​သိန်း​ရှိ​ကြ​သည်​ဖြစ်၍ ကိုယ်​တော်​က တစ်​လ​စား​စ​ရာ​ဖို့ သူ​တို့​အား​အ​မဲ​သား​ကို ငါ​ပေး​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​ပါ​သည်​တ​ကား၊ 22 သူ​တို့​ကို​ဝ​စွာ​ကျွေး​ခြင်း​ငှာ၊ သိုး​ဆိတ်​နွား​စု​တို့​ကို သတ်​ရ​ပါ​မည်​လော။ သို့​မ​ဟုတ် ဝ​စွာ​ကျွေး​ခြင်း​ငှာ၊ ပင်​လယ်​ငါး​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို စု​ဝေး​ရ​ပါ​မည်​လော​ဟု လျှောက်​လျှင်၊ 23 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​လက်​တို​သ​လော။ ငါ့​စ​ကား​တည်​မည်၊ မ​တည်​မည်​ကို သင်​သိ​လိမ့်​မည်​ဟု မော​ရှေ​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။

24 မော​ရှေ​သည်​ထွက်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​စ​ကား​တော်​ကို လူ​များ​တို့​အား​ဆင့်​ဆို​ပြီး​လျှင် အ​မျိုး​သား၊ အ​သက်​ကြီး​သူ​ခု​နစ်​ကျိပ်​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ၍၊ ပ​ရိ​သတ်​စည်း​ဝေး​ရာ တဲ​တော်​ပတ်​လည်၌ ထား​လေ၏။ 25 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မိုး​တိမ်​ဖြင့်​ဆင်း​သက်၍ မော​ရှေ​နှင့် နှုတ်​ဆက်​တော်​မူ၏။ မော​ရှေ​အ​ပေါ်​မှာ ကျိန်း​ဝပ်​သော​ဝိ​ညာဉ်​အ​ချို့​ကို​ယူ၍ အ​သက်​ကြီး​သူ​ခု​နစ်​ကျိပ်​တို့​အ​ပေါ်​မှာ တင်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ထို​ဝိ​ညာဉ်​သည် သူ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ​ကျိန်း​ဝပ်​သော​အ​ခါ၊ သူ​တို့​သည် ပ​ရော​ဖက်​ပြု၍ မ​ပြတ်​မ​စဲ​ဟော​ကြ၏။ 26 ထို​လူ​စု၌​ပါ​သော​သူ ဧ​လ​ဒဒ်​နှင့် မေ​ဒဒ်​တို့​သည် စာ​ရင်း​ဝင်​သော်​လည်း၊ တဲ​တော်​သို့​မ​သွား​ဘဲ တပ်​ထဲ​မှာ​နေ​ရစ်​စဉ်​တွင် သူ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ ထို​ဝိ​ညာဉ်​ကျိန်း​ဝပ်​သ​ဖြင့် သူ​တို့​သည်​လည်း​ပ​ရော​ဖက်​ပြု၍ တပ်​ထဲ​မှာ​ဟော​ကြ၏။ 27 လု​လင်​တစ်​ယောက်​သည်​လည်း မော​ရှေ​ထံ​သို့​ပြေး၍၊ ဧ​လ​ဒဒ်​နှင့်​မေ​ဒဒ်​တို့​သည် တပ်​ထဲ​မှာ ပ​ရော​ဖက်​ပြု၍​ဟော​ပါ၏​ဟု လျှောက်​လျှင်၊ 28 မော​ရှေ၏​လက်​ထောက်​ဖြစ်​သော လု​လင်​နုန်​သား​ယော​ရှု​က၊ သ​ခင်​မော​ရှေ၊ သူ​တို့​ကို​ဆီး​တား​တော်​မူ​ပါ​ဟု​ဆို​သော်၊ 29 မော​ရှေ​က၊ သင်​သည် ငါ့​အ​တွက်​ငြူ​စူ​သော​စိတ်​ရှိ​သ​လော။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ပ​ရော​ဖက်​ဖြစ်​ကြ​ပါ​စေ​သော။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဝိ​ညာဉ်​တော်​ကို သူ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ​တင်​တော်​မူ​ပါ​စေ​သော​ဟု ဆို​ပြီး​မှ၊ 30 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား အ​သက်​ကြီး​သူ​တို့​နှင့်​အ​တူ တပ်​ထဲ​သို့​ပြန်​သွား​လေ၏။

ငုံး​ငှက်​များ

31 ထို​အ​ခါ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လေ​ကို​စေ​လွှတ်၍၊ ငုံး​များ​ကို ပင်​လယ်​မှ​ဆောင်​ခဲ့​သ​ဖြင့်၊ တပ်​ပတ်​လည် တစ်​ရက်​ခ​ရီး​စီ​တိုင်​တိုင်​ကွာ​သော အ​ရပ်​တို့၌၊ မြေ​ပေါ်​မှာ ဒု​နှစ်​တောင်​ခန့်​မျှ ဆင်း​စေ​တော်​မူ၏။ 32 လူ​များ​တို့​သည် တစ်​နေ့​လုံး၊ တစ်​ည​လုံး၊ နက်​ဖြန်​လည်း​တစ်​နေ့​လုံး​ထ၍ ငုံး​များ​ကို စု​သိမ်း​ကြ၏။ နည်း​နည်း​သိမ်း​သော​သူ​သည် ဆယ်​ဟော​မဲ​ကို​သိမ်း​ရ၏။ တပ်​ပတ်​လည်​အ​ရပ်​ရပ်၌ ဖြန့်​ထား​ကြ၏။ 33 သို့​ရာ​တွင် ငုံး​သား​ကို​ကိုက်၍​မ​ဝါး​မီ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သူ​တို့​ကို အ​မျက်​တော်​ထွက်၍ အ​လွန်​ပြင်း​သော​ဘေး​နှင့် ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ၏။ 34 တောင့်​တ​သော​သူ​တို့​ကို သင်္ဂြိုဟ်​ရာ​ထို​အ​ရပ်​ကို ကိ​ဗြုတ်​ဟ​တ္တ​ဝါ​ဟူ​သော အ​မည်​ဖြင့်​မှည့်​လေ၏။ 35 လူ​များ​တို့​သည် ကိ​ဗြုတ်​ဟ​တ္တ​ဝါ​အ​ရပ်​မှ ထွက်​ပြီး​လျှင်၊ ဟာ​ဇ​ရုတ်​အ​ရပ်​သို့ ရောက်၍​နေ​ကြ၏။

人民沿途埋怨，惹怒耶和华

1 人民发怨言，恶声达到耶和华的耳中；耶和华听见了，就发烈怒；耶和华的火就在他们中间焚烧，烧毁了营地的边界。2 人民向摩西呼求，摩西恳求耶和华，火就熄了，3 就称那地方作他备拉，因为耶和华的火曾在他们中间焚烧。

4 他们中间的闲杂人起了贪欲，甚至连以色列人也哭着说："谁给我们肉吃呢？5 我们记得在埃及的时候，可以不花钱吃鱼，还有黄瓜、西瓜、韭菜、葱和蒜。6 现在我们的心都枯干了；除了这吗哪以外，在我们眼前，甚么都没有。"7 这吗哪仿佛芫荽子，又好象珍珠。8 人民走来走去，把吗哪拾起来，或用磨磨碎，或用臼捣碎，或用锅煮，或做成饼，它的滋味好象油饼的滋味。9 夜间露水降在营上的时候，吗哪也随着降下来。

10 摩西听见人民都在各人的帐棚门口哀哭，耶和华就大发烈怒，摩西也不高兴。11 摩西对耶和华说："你为甚么苦待你的仆人，为甚么我没有在你面前蒙恩呢？竟把管理这人民的重担全放在我身上呢？12 这人民岂是我怀的胎，岂是我生的吗？你竟对我说：‘把他们抱在怀里，像养育之父抱吃奶的孩子，直抱到你起誓应许给他们列祖的地方去。’13 我从哪里得肉给这人民吃呢？因为他们都向我哭着说：‘你给我们肉吃吧！’14 我不能独自担当管理这人民的责任，因为实在太重了。15 你既然这样待我，如果我在你面前蒙恩，求你把我杀了，免得我看见自己的苦楚。"

耶和华叫摩西选立七十长老

16 耶和华对摩西说："你要从以色列的长老中为我召聚七十个人，就是你认识的民间的长老和官长，领他们到会幕那里，叫他们与你一同站在那里。17 我要在那里降临，与你说话，也要把在你身上的灵，分给他们，他们就与你一同担当管理人民的责任，免得你独自担当。18 你要对人民说：‘你们应当自洁，预备明天可以吃肉，因为你们哭着向耶和华说："谁给我们肉吃呢？我们在埃及多好。"所以耶和华必给你们肉吃。19 你们不是吃一天两天，不是吃五天十天，也不是吃二十天，20 而是吃一个整月，直到肉从你们的鼻孔里喷出来，成为你们厌恶的东西；因为你们轻视了住在你们中间的耶和华，在他面前哭着说："我们为甚么出埃及呢？"’"21 摩西说："这与我同住的人，能行的男人就有六十万，你还说：‘我要给他们肉吃，使他们可以吃一个整月。’22 难道把羊群和牛群都给他们宰了，就够他们吃吗？或是把海里所有的鱼都给他们聚了来，就够他们吃吗？"23 耶和华对摩西说："耶和华的手臂缩短了吗？现在你要看看我的话对你应验不应验。"

24 于是摩西出来，把耶和华的话告诉人民，又从民间的长老中召聚了七十个人来，使他们站在会幕的周围。25 耶和华在云中降临，对摩西说话，把摩西身上的灵，分给那七十个长老；灵停在他们身上的时候，他们就说预言，以后却没有再说。

26 那时还有两个人留在营里；一个名叫伊利达，一个名叫米达；灵也停在他们身上。他们原是在被录取的人中，却没有到会幕那里去；他们就在营里说预言。27 有个少年人跑来，告诉摩西："伊利达和米达在营中说预言。"28 摩西的侍从，嫩的儿子约书亚，就是摩西所拣选的，回答说："我主，摩西，请你制止他们。"29 摩西对他说："你为我的缘故嫉妒吗？但愿耶和华的人民都是先知，但愿耶和华把他的灵降在他们身上。"30 于是摩西和以色列的长老，都回营去了。31 有风从耶和华那里吹起，把鹌鹑由海面刮来，散落在营地；鹌鹑在营的四周，这边约有一天的路程，那边约有一天的路程，离地面约有一公尺。

耶和华降下鹌鹑

32 人民起来，那一天终日终夜，并次日一整天，都在捕捉鹌鹑，最少的也捕捉了约二千公升；他们都摆在营地的四周。33 肉在他们牙齿之间，还没有嚼烂，耶和华的怒气就向人民发作，用极重的灾祸击打他们。34 于是那地方名叫基博罗．哈他瓦，因为他们在那里埋葬起了贪欲的人。35 人民从基博罗．哈他瓦起行，到哈洗录去，就住在哈洗录。