1 ပေ​သွေ​လ၏​သား ယော​လ​သို့​ရောက်​လာ​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​ဟူ​မူ​ကား၊

2 အ​သက်​ကြီး​သော​သူ​တို့၊ ကြား​ကြ​လော့။ ပြည်​သူ​ပြည်​သား အ​ပေါင်း​တို့၊ နား​ထောင်​ကြ​လော့။ ဤ​သို့​သော​အ​မှု​သည် သင်​တို့ လက်​ထက်၌ ဖြစ်​ဖူး​သ​လော။ ဘိုး​ဘေး​တို့​လက်​ထက်၌ ဖြစ်​ဖူး​သ​လော။ 3 ကိုယ်​သား​တို့​အား ပြော​ကြ​လော့။ သူ​တို့​သည် သူ​တို့​သား​တို့​အား ပြော​ကြ​စေ။ သူ​တို့​သား​တို့​သည်​လည်း ဆက်​နွယ်​သော အ​ခြား​သူ​တို့​အား ပြော​ကြ​စေ။ 4 ဂါ​ဇံ​ကျိုင်း ခြွင်း​ထား​သော​အ​ရာ​ကို အ​ရာ​ဘ​ကျိုင်း​စား၏။ အ​ရာ​ဘ​ကျိုင်း ခြွင်း​ထား​သော​အ​ရာ​ကို ယာ​လက်​ကျိုင်း​စား၏။ ယာ​လက်​ကျိုင်း ခြွင်း​ထား​သော​အ​ရာ​ကို ခါ​သိ​လ​ကျိုင်း စား၏။ 5 သေ​သောက်​ကြူး​တို့၊ နိုး၍ ငို​ကြွေး​ကြ​လော့။ စ​ပျစ်​ရည်​ကို သောက်​ကြူး​သော​သူ​တို့၊ သင်​တို့​သောက်​ရန် ချို​သော​စ​ပျစ်​ရည် ပြတ်​သော​ကြောင့် ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ကြ​လော့။ 6 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အား​ကြီး၍ မ​ရေ​တွက်​နိုင်​အောင် များ​ပြား​သော အ​မျိုး​သည် ငါ့​ပြည်​ပေါ်​သို့ တက်​လာ​ပြီ။ ထို​အ​မျိုး၏ သွား​သည် ခြင်္သေ့​သွား​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ အံ​သွား​သည်​လည်း ခြင်္သေ့​မ အံ​သွား​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း​ဖြစ်၏။*ဗျာ၊ ၉:၈။7 ငါ့​စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​ကို ဖျက်​ဆီး၍ ငါ့​သင်္ဘော​သ​ဖန်း​ပင်​ကို ကျိုး​ပဲ့​စေ​ပြီ။ သုတ်​သင်​ပယ်​ရှင်း၍ ပစ်​လိုက်​လေ​ပြီ။ အ​ခက်​အ​လက်​တို့​သည် ဖြူ​ကြ၏။

8 အ​သက်​ငယ်​စဉ် လက်​ထပ်​သော ခင်​ပွန်း​အ​တွက် လျှော်​တေ​အ​ဝတ်​ကို​ဝတ်​သော သ​တို့​သ​မီး​ကဲ့​သို့ ငို​ကြွေး မြည်​တမ်း​လော့။ 9 ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ​နှင့် သွန်း​လောင်း​ရာ ပူ​ဇော်​သ​ကာ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အိမ်​တော်၌ ပြတ်၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အ​မှု​တော်​စောင့် ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တို့​သည် ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ကြ၏။ 10 လယ်​သည် ပျက်၏။ မြေ​သည် ညှိုး​ငယ်၏။ စ​ပါး​လည်း ပျက်၏။ ချို​သော စ​ပျစ်​ရည် ကုန်​ပြီ။ ဆီ​လည်း လျော့​ပြီ။ 11 လယ်​လုပ်​သော​သူ​တို့၊ လယ်၌ ရိတ်​ရ​သော အ​သီး​အ​နှံ​ပျက်​သော​ကြောင့်၊ ဂျုံ​စ​ပါး​နှင့် မု​ယော​စ​ပါး​အ​တွက် ရှက်​ကြောက်​ခြင်း ရှိ​ကြ​လော့။ ဥ​ယျာဉ်​ကို ပြု​စု​သော​သူ​တို့၊ မြည်​တမ်း​ကြ​လော့။ 12 စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​သည် ညှိုး​နွမ်း၏။ သင်္ဘော​သ​ဖန်း​ပင်​လည်း သွေ့​ခြောက်၏။ သ​လဲ​ပင်၊ စွန်​ပ​လွံ​ပင်၊ ရှောက်​ချို​ပင်​မှ​စ၍ တော​သစ်​ပင်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​သည် ညှိုး​နွမ်း​ကြ၏။ အ​ကယ်​စင်​စစ် လူ​သား​တို့၌ ဝမ်း​မြောက်​စ​ရာ​အ​ကြောင်း​သည် သွေ့​ခြောက်၏။

13 အို ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တို့၊ လျှော်​တေ​အ​ဝတ်​ကို ဝတ်၍ ငို​ကြွေး​ကြ​လော့။ ယဇ်​ပ​လ္လင်​တော် အ​မှု​စောင့်​တို့၊ မြည်​တမ်း​ကြ​လော့။ ငါ၏ ဘု​ရား​သ​ခင့်​အ​မှု​တော်​စောင့်​တို့၊ လာ​ကြ။ လျှော်​တေ​အ​ဝတ်​ကို ဝတ်​လျက် တစ်​ည​လုံး​အိပ်​ကြ​လော့။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ဘော​ဇဉ်​ပူ​ဇော်​သ​ကာ၊ သွန်း​လောင်း​ရာ ပူ​ဇော်​သ​ကာ​ကို သင်​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင်၏ အိမ်​တော်၌ မ​ဆက်​ကပ်​ဘဲ နေ​ကြ​ပါ​ပြီ​တ​ကား။ 14 အ​စာ​ရှောင်​ရ​သော အ​ချိန်​ကို ခန့်​ထား​ကြ​လော့။ ခြိုး​ခြံ​စွာ ကျင့်​ရ​သော​အ​ချိန်​ကို ကြော်​ငြာ​ကြ​လော့။ အ​သက်​ကြီး​သူ​မှ​စ၍ ပြည်​သူ​ပြည်​သား အ​ပေါင်း​တို့​ကို သင်​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အိမ်​တော်၌ စည်း​ဝေး၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ဟစ်​ကြော်​ကြ​လော့။ 15 ထို​နေ့​ရက်​ကြောင့် အ​မင်္ဂ​လာ​ရှိ၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နေ့​ရက်​နီး​ပြီ။ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင် ဖျက်​ဆီး​ခြင်း ဘေး​ကဲ့​သို့ ရောက်​လာ​လိမ့်​မည်။*ဟေ​ရှာ၊ ၁၃:၆။16 ငါ​တို့​စား​စ​ရာ​သည် ငါ​တို့​မျက်​မှောက်၌ ပြတ်​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ ငါ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အိမ်​တော်၌ ဝမ်း​မြောက်​ရွှင်​လန်း​ခြင်း အ​ကြောင်း​လည်း ပြတ်​သည် မ​ဟုတ်​လော။ 17 မျိုး​စေ့​တို့​သည် မြေ​စိုင်​အောက်​မှာ ပုပ်​ကြ၏။ စ​ပါး​ပြတ်​သော​ကြောင့် စ​ပါး​ကျီ​တို့​သည် ပျက်​ကြ၏။ ဘ​ဏ္ဍာ​တိုက်​တို့​သည် ပြို​ကြ၏။ 18 တိ​ရ​စ္ဆာန်​တို့​သည် အ​လွန်​မြည်​တမ်း​ကြ၏။ နွား​စု​တို့​သည် ကျက်​စား​ရာ​အ​ရပ်​မ​ရှိ​သော​ကြောင့် ပင်​ပန်း​ကြ၏။ သိုး​စု​တို့​သည်​လည်း သေ​ကြ၏။ 19 အို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်​ကို အ​ကျွန်ုပ်​ဟစ်​ကြော်​ပါ၏။ တော၌ ကျက်​စား​ရာ​အ​ရပ်​တို့​ကို မီး​ရှို့​ပါ​ပြီ။ တော​သစ်​ပင်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို မီး​လျှံ​လောင်​ပါ​ပြီ။ 20 တော​သား​ရဲ​တို့​သည်​လည်း ကိုယ်​တော်​ကို ဟစ်​ကြော်​ကြ​ပါ၏။ မြစ်​ရေ ခန်း​ခြောက်​ပါ​ပြီ။ တော၌ ကျက်​စား​ရာ​အ​ရပ်​တို့​ကို​လည်း မီး​လောင်​ပါ​ပြီ။

1 La parola dell’Eterno rivolta a Gioele, figlio di Petuel. 2 Udite questo, o vecchi! Porgete orecchio, voi tutti abitanti del paese! È mai avvenuta una cosa simile ai giorni vostri o ai giorni dei vostri padri? 3 Raccontatelo ai vostri figli, e i vostri figli ai loro figli, e i loro figli alla generazione seguente! 4 L’avanzo lasciato dal bruco lo ha mangiato il grillo; l’avanzo lasciato dal grillo lo ha mangiato la cavalletta; l’avanzo lasciato dalla cavalletta, lo ha mangiato la locusta.

5 Svegliatevi, ubriachi, e piangete! Gemete voi tutti, bevitori di vino, poiché il vino nuovo vi è tolto dalla bocca! 6 Un popolo forte e innumerevole è salito contro il mio paese. I suoi denti sono denti di leone e ha mascelle da leonessa. 7 Ha devastato la mia vigna, ha fatto a pezzi i miei fichi, ha tolto loro la corteccia e li ha lasciati là, con i rami tutti bianchi.

8 Piangi come una vergine vestita di sacco che piange lo sposo della sua giovinezza! 9 Offerte e libazioni sono scomparse dalla casa dell’Eterno; i sacerdoti, ministri dell’Eterno, fanno cordoglio. 10 La campagna è devastata, la terra fa cordoglio, perché il grano è distrutto, il mosto è inaridito e l’olio manca. 11 Siate confusi, o agricoltori, gemete, o viticultori, a causa del grano e dell’orzo, perché il raccolto dei campi è perduto. 12 La vite è secca, il fico è inaridito; il melograno, la palma, il melo, tutti gli alberi della campagna sono secchi; la gioia è scomparsa tra i figli degli uomini.

13 Vestitevi di sacchi e fate cordoglio, o sacerdoti! Urlate, voi ministri dell’altare! Venite, passate la notte vestiti di sacco, o ministri del mio Dio! poiché le offerte e le libazioni sono scomparse dalla casa del nostro Dio. 14 Proclamate un digiuno, convocate una solenne assemblea! Riunite gli anziani, tutti gli abitanti del paese, nella casa dell’Eterno, del vostro Dio e gridate all’Eterno!

15 Ahi, che giorno! Poiché il giorno dell’Eterno è vicino, e verrà come una devastazione mandata dall’Onnipotente. 16 Non ci è forse stato tolto il cibo davanti ai nostri occhi? La gioia e l’esultanza non sono forse scomparse dalla casa del nostro Dio? 17 I semi marciscono sotto le zolle, i depositi sono vuoti, i granai cadono in rovina, perché il grano è venuto a mancare. 18 Oh, come geme il bestiame! Le mandrie vanno errando, perché non c’è pastura per loro; anche le greggi di pecore soffrono. 19 A te, o Eterno, io grido, perché un fuoco ha divorato i pascoli del deserto e una fiamma ha bruciato tutti gli alberi della campagna. 20 Anche le bestie dei campi desiderano te, perché i corsi d’acqua sono asciutti, e un fuoco ha divorato i pascoli del deserto.