1 မော​ရှေ​သည် ကု​ရှ​အ​မျိုး​သား​မိန်း​မ​နှင့် စုံ​ဖက်​သည်​ဖြစ်၍၊ ထို​မိန်း​မ​ကြောင့် မိ​ရိ​အံ​နှင့်​အာ​ရုန်​သည် မော​ရှေ​ကို​အ​ပြစ်​တင်​လျက်၊ 2 အ​ကယ်၍​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်၊ မော​ရှေ​အား​ဖြင့်​သာ ဗျာ​ဒိတ်​ပေး​တော်​မူ​သ​လော။ ငါ​တို့​အား​ဖြင့်​လည်း ပေး​တော်​မ​မူ​လော​ဟု ဆို​ကြ၏။ ထို​စ​ကား​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကြား​တော်​မူ၏။ 3 မော​ရှေ​သည် မြေ​ကြီး​ပေါ်​မှာ​ရှိ​နေ​သော သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ထက်​သာ၍ နူး​ညံ့​သိမ်​မွေ့​သော​သ​ဘော​ရှိ၏။ 4 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်​တို့​သုံး​ယောက်​သည် ပ​ရိ​သတ်​စည်း​ဝေး​ရာ တဲ​တော်​သို့ ထွက်​သွား​ကြ​လော့​ဟု မော​ရှေ၊ အာ​ရုန်၊ မိ​ရိ​အံ​တို့​အား ချက်​ချင်း​မိန့်​တော်​မူ၍ သူ​တို့​သည်​ထွက်​သွား​ကြ၏။ 5 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မိုး​တိမ်​တိုင်​ဖြင့်​ဆင်း​သက်၍၊ ပ​ရိ​သတ်​စည်း​ဝေး​ရာ တဲ​တော်​တံ​ခါး​ဝ၌​ရပ်​လျက်၊ အာ​ရုန်​နှင့် မိ​ရိ​အံ​ကို​ခေါ်​တော်​မူ၍၊ သူ​တို့​သည် ချဉ်း​ကပ်​ကြ၏။ 6 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ ငါ့​စ​ကား​ကို နား​ထောင်​ကြ​လော့။ သင်​တို့​တွင် ပ​ရော​ဖက်​ရှိ​လျှင်၊ ငါ​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ထို​သူ၌ ထူး​ဆန်း​သော​ရူ​ပါ​ရုံ​အား​ဖြင့် ကိုယ်​ကို​ပြ​မည်။ သို့​မ​ဟုတ် အိပ်​မက်​အား​ဖြင့် ဗျာ​ဒိတ်​ပေး​မည်။ 7 အိမ်​တော်​တစ်​အိမ်​လုံး၌ သ​စ္စာ​စောင့်​သော ငါ့​ကျွန်​မော​ရှေ​သည် ထို​သို့​မ​ဟုတ်။*ဟေ​ဗြဲ၊၃:၂။8 သူ၌​ဗျာ​ဒိတ်​ပေး​သော​အ​ခါ၊ နက်​နဲ​သော​စ​ကား​အား​ဖြင့် မ​ပေး၊ ကိုယ်​တိုင်​ကိုယ်​ကြပ် ထင်​ရှား​စွာ​ဗျာ​ဒိတ်​ပေး​မည်။ သူ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ ပုံ​သ​ဏ္ဌာန်​ကို​လည်း မြင်​ရ​မည်။ သို့​ဖြစ်၍ သင်​တို့​သည် ငါ့​ကျွန်​မော​ရှေ​ကို အ​ဘယ်​ကြောင့် အ​ပြစ်​တင်​ဝံ့​သ​နည်း​ဟု မိန့်​တော်​မူ​လျက်၊ 9 အ​မျက်​တော်​ထွက်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ကြွ​သွား​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ 10 မိုး​တိမ်​သည် တဲ​တော်​အ​ပေါ်​မှ​ကွာ​သွား၏။ မိ​ရိ​အံ​သည်​လည်း၊ နူ​နာ​စွဲ၍ မိုး​ပွင့်​ကဲ့​သို့​ဖြူ​လေ၏။ အာ​ရုန်​ကြည့်၍ မိ​ရိ​အံ​နူ​သည်​ကို​မြင်​လျှင်၊ 11 အို အ​ကျွန်ုပ်​သ​ခင်၊ အ​ကျွန်ုပ်​တို့​သည် မိုက်​သော​အ​မှု​ကို​ပြု​မိ၍ ပြစ်​မှား​သော​အ​ပြစ်​ကို အ​ကျွန်ုပ်​တို့​အ​ပေါ်​မှာ တင်​တော်​မ​မူ​ပါ​နှင့်၊ အ​ကျွန်ုပ်​တောင်း​ပန်​ပါ၏။ 12 ဖွား​စ​က​ပင် ကိုယ်​အ​သား​တစ်​ဝက်​ပျက်​သော အ​သေ​ကောင်​ကဲ့​သို့ သူ​သည် မ​ဖြစ်​ပါ​စေ​နှင့်​ဟု တောင်း​ပန်​လျှင်၊ 13 မော​ရှေ​က၊ အို ဘု​ရား​သ​ခင်၊ သူ၏​အ​နာ​ကို​ပျောက်​စေ​တော်​မူ​ပါ။ အ​ကျွန်ုပ်​တောင်း​ပန်​ပါ၏​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား အော်​ဟစ်​လေ၏။ 14 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သူ၏​အ​ဘ​သည် သူ၏​မျက်​နှာ​ကို တံ​တွေး​နှင့် ထွေး​ရုံ​မျှ​သာ​ပြု​လျှင်၊ သူ​သည် ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး အ​ရှက်​ကွဲ​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​မည်​မ​ဟုတ်​လော။ ယ​ခု​တွင် သူ့​ကို​နှင်​ထုတ်၍ ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး တပ်​ပြင်​မှာ​နေ​စေ။ ထို​နောက်​မှ တပ်​ထဲ​သို့​တစ်​ဖန်​ဝင်​စေ​ဟု မော​ရှေ​အား​မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊*တော၊ ၅:၂-၃။15 မိ​ရိ​အံ​ကို​နှင်​ထုတ်၍ သူ​သည် ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး တပ်​ပြင်​မှာ​နေ​ရ၏။ မိ​ရိ​အံ​အ​နာ​မ​ပျောက်​မီ​တိုင်​အောင် လူ​များ​တို့​သည် ခ​ရီး​မ​သွား​ဘဲ​နေ​ကြ၏။ 16 ထို​နောက် ဟာ​ဇ​ရုတ်​အ​ရပ်​မှ​ပြောင်း၍ ပါ​ရန်​တော၌​တဲ​ဆောက်​ကြ၏။

1 Miriam e Aaronne parlarono contro Mosè a causa della moglie Cusita che aveva preso; poiché aveva sposato una Cusita. 2 E dissero: "L’Eterno ha parlato soltanto per mezzo di Mosè? non ha parlato anche per mezzo nostro?". E l’Eterno l’udì. 3 Ora Mosè era un uomo molto mansueto, più di ogni altro uomo sulla faccia della terra. 4 L’Eterno disse a un tratto a Mosè, ad Aaronne e a Miriam: "Uscite voi tre, e andate alla tenda di convegno". E uscirono tutti e tre. 5 E l’Eterno scese in una colonna di nuvola, si fermò all’ingresso della tenda, e chiamò Aaronne e Miriam; entrambi si fecero avanti. 6 E l’Eterno disse: "Ascoltate ora le mie parole; se c’è tra voi qualche profeta, io, l’Eterno, mi faccio conoscere a lui in visione, parlo con lui in sogno. 7 Non così con il mio servitore Mosè, che è fedele in tutta la mia casa. 8 Con lui io parlo a tu per tu, facendomi vedere, e non per via di enigmi; egli contempla la sembianza dell’Eterno. Perché dunque non avete temuto di parlare contro il mio servo, contro Mosè?". 9 E l’ira dell’Eterno si accese contro loro, ed egli se ne andò, 10 e la nuvola si ritirò dalla tenda; ed ecco che Miriam era lebbrosa, bianca come neve; Aaronne guardò Miriam, ed ecco era lebbrosa. 11 E Aaronne disse a Mosè: "Ti prego, signor mio, non farci portare la pena di un peccato che abbiamo stoltamente commesso, e di cui siamo colpevoli. 12 Ti prego, che lei non sia come il bimbo nato morto, la cui carne è già mezzo consumata quando esce dal grembo materno!". 13 E Mosè gridò all’Eterno, dicendo: "Guariscila, o Dio, te ne prego!". 14 E l’Eterno rispose a Mosè: "Se suo padre le avesse sputato in viso, non ne porterebbe lei la vergogna per sette giorni? Stia dunque rinchiusa fuori dall’accampamento sette giorni; poi, vi sarà di nuovo ammessa". 15 Miriam dunque fu rinchiusa fuori dall’accampamento sette giorni; e il popolo non si mise in cammino finché Miriam non fu riammessa al campo. 16 Poi il popolo partì da Aserot e si accampò nel deserto di Paran.