1 ယုံကြည်ခြင်းသည် မျှော်လင့်သောအရာတို့ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းဖြစ်၏။ မမြင်သေးသော အရာတို့ကို သိမှတ်စွဲလမ်းခြင်းအကြောင်း ဖြစ်၏။- 2 ထိုပါရမီကြောင့်၊ ရှေးလူဟောင်းတို့သည် ချီးမွမ်းတော်မူခြင်းကို ခံရကြ၏။- 3 ယခုမြင်ရသောအရာတို့သည်၊ အရင်ထင်ရှားသော အရာထဲက မဖြစ်ဘဲ၊ လောကဓာတ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကြောင့်သာ တည်သည်ကို ငါတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သိကြ၏။- 4 အာဗေလသည်၊ ကာဣနပူဇော်သောယဇ်ထက် သာ၍ မြတ်သောယဇ်ကို၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်အား ပူဇော်၏။ ထိုသို့သောယဇ်ကို ပူဇော်၍၊ မိမိဖြောင့်မတ်သည်ဟု သက်သေခံတော်မူခြင်းကို ရလေ၏။ အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား၊ သူလှူသောအလှူကို ဘုရားသခင်သည် လက်ခံတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍၊ အာဗေလသည် သေလွန်သော်လည်း ယခုပင် တရားဟောသေး၏။- 5 ဧနောက်သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သေခြင်းနှင့်လွတ်၍ ဘဝပြောင်းရ၏။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ဘဝပြောင်းစေတော်မူသောကြောင့်၊ သူသည် နောက်တစ်ဖန် မပေါ်မရှိ။ သူသည် ဘဝမပြောင်းမီ ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့် တွေ့သောသူဖြစ်သည်ဟု သက်သေခံခြင်းကို ရလေ၏။- 6 ယုံကြည်ခြင်းမရှိလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့်မတွေ့နိုင်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင့် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်သောသူသည်၊ ဘုရားသခင် ရှိတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်ကို ရှာသောသူအား အကျိုးပေးတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ယုံကြည်ရမည်။- 7 နောဧသည် မမြင်သေးသော အမှုအရာတို့ကို ဖော်ပြသော ဗျာဒိတ်တော်ကိုခံရပြီးမှ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ရှိ၍၊ မိမိအိမ်သူအိမ်သားတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းငှာ သင်္ဘောကိုတည်လေ၏။ ထိုယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လောကီသားတို့ကို အပြစ်တင်၍ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကိုလည်း အမွေခံရ၏။
8 အာဗြဟံသည် အမွေခံရလတ္တံ့သောပြည်သို့ ထွက်သွားမည်အကြောင်း၊ ဘုရားသခင်ခေါ်တော်မူသောအခါ၊ သူသည် အဘယ်အရပ်သို့သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်မသိဘဲလျက်၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် နားထောင်၍ ထွက်သွားလေ၏။- 9 သူတစ်ပါးပိုင်သောပြည်၌ ဧည့်သည်နေသကဲ့သို့၊ ကတိတော်နှင့် စပ်ဆိုင်သောပြည်၌ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဧည့်သည်ဖြစ်၍နေ၏။ ထိုကတိတော်ကို အမွေခံရသော အဖော်အဖက်တည်းဟူသော ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ တဲ၌နေလေ၏။- 10 အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင် တည်ထောင်ပြုစုတော်မူသော၊ ခိုင်ခံ့မြဲမြံသောမြို့ကို မျှော်လင့်သတည်း။- 11 သူ၏ခင်ပွန်းစာရာသည်လည်း အရွယ်လွန်သောအခါ၊ ပဋိသန္ဓေယူနိုင်သော အခွင့်တန်ခိုးကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ခံရလေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကတိထားတော်မူသောသူသည် သစ္စာရှိသည်ဟု စိတ်စွဲလမ်းခြင်းရှိ၏။- 12 သို့ဖြစ်၍၊ ထိုအမှုအရာ၌ လူသေနှင့်တူသော သူတစ်ယောက်သည်၊ အရေအတွက်အားဖြင့် ကောင်းကင်ကြယ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာကမ်းနား၌ မရေတွက်နိုင်သော သဲလုံးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ များစွာသောသူတို့၏အဘ ဖြစ်သတည်း။- 13 ယခုဆိုခဲ့ပြီးသော သူအပေါင်းတို့သည်၊ ကတိတော်နှင့်စပ်ဆိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးကို မခံရဘဲ၊ အဝေးကမြော်မြင်လျက်၊ စိတ်နှလုံးနှင့် ဖက်ယမ်းလျက်၊ မိမိတို့သည် မြေကြီးပေါ်မှာ တစ်ကျွန်းသူတစ်နိုင်ငံသား၊ ဧည့်သည် အာဂန္တုဖြစ်သည်ကို ထင်ရှားစွာဝန်ခံလျက်၊ ယုံကြည်ခြင်းစိတ်နှင့် သေလွန်ကြ၏။- 14 ထိုသို့ ဝန်ခံသောသူတို့သည် မိမိတို့အဘပြည်ကို ရှာကြသည်ဟု အတည့်အလင်းပြောဆိုကြ၏။- 15 ထိုသူတို့သည် အထက်ကထွက်သွားသော ပြည်ကို အောက်မေ့သည်မှန်လျှင်၊ ထိုပြည်သို့ ပြန်ရသောအခွင့် ရှိကြ၏။- 16 ထိုပြည်ကိုမအောက်မေ့ဘဲ၊ ကောင်းကင်ပြည် တည်းဟူသော သာ၍မြတ်သောပြည်ကို တောင့်တခြင်းရှိကြ၏။ ထိုကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ဘုရားဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကိုရှက်တော်မမူ၊ သူတို့နေစရာဖို့ မြို့ကို တည်ထောင်တော်မူပြီ။
17 အာဗြဟံသည် စုံစမ်းတော်မူခြင်းကို ခံရသောအခါ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဣဇာက်ကိုပူဇော်၏။- 18 ဣဇာက်၌သာ သင်၏အမျိုးတည်လိမ့်မည်ဟူသော ဗျာဒိတ်တော်မှစ၍ ကတိတော်များကို ခံရသောသူသည်၊ မိမိ၌ တစ်ယောက်တည်းသော ထိုသားကို ပူဇော်၏။-က၊ ၂၁း၁၂။19 ထိုသို့ပူဇော်သောအခါ သေခြင်းမှ ထမြောက်စေခြင်းငှာ၊ ဘုရားသခင် တတ်နိုင်တော်မူသည်ကို သူသည်အောက်မေ့၏။ ထိုသားကို ပုံစကားအားဖြင့် သေခြင်းထဲကရ၏။- 20 ဣဇာက်သည်လည်း၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အနာဂတ်အရာတို့ကို အမှတ်ပြု၍ ယာကုပ်နှင့် ဧသောကို ကောင်းချီးပေး၏။- 21 ယာကုပ်သည်လည်း၊ သေချိန်နီးသောအခါ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ယောသပ်၏ သားနှစ်ယောက်ကို ကောင်းချီးပေး၍၊ တောင်ဝှေးထိပ်အပေါ်မှာ ကိုးကွယ်လေ၏။- 22 ယောသပ်သည် သေဆဲရှိသောအခါ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ထွက်မြောက်ခြင်းအရာကို ပြ၍၊ မိမိအရိုးတို့၏ အကြောင်းကို မှာထားလေ၏။
23 မောရှေကို ဖွားမြင်ပြီးမှ အဆင်းလှသော သူငယ်ဖြစ်သည်ကို မိဘတို့သည်မြင်လျှင်၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ရှင်ဘုရင်အမိန့်တော်ကို မကြောက်ဘဲ သုံးလပတ်လုံး သူ့ကို ဝှက်ထားလေ၏။- 24-26 မောရှေသည် အသက်အရွယ်ကြီးသောအခါ အပြစ်ရှိသော ကာမဂုဏ်ကို ခဏခံစားခြင်းထက်၊ ဘုရားသခင်၏လူတို့နှင့် အတူညှဉ်းဆဲခံရခြင်းကို သာ၍ အလိုရှိသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဲဂုတ္တုပြည်၏ စည်းစိမ်ထက် ခရစ်တော်ကြောင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းဒုက္ခသည် သာ၍မြတ်သော စည်းစိမ်ဖြစ်သည်ကို စိတ်ထင်သဖြင့်လည်းကောင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းစိတ်ရှိ၍ ဖာရောဘုရင်သမီး၏သားဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းအခွင့်ကို ပယ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ နောက်ရလတ္တံ့သောအကျိုးကို ထောက်စာမျှော်လင့်လျက်နေ၏။- 27 ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ရှင်ဘုရင်အမျက်ကို မကြောက်ဘဲ၊ အဲဂုတ္တုပြည်ကို စွန့်သွား၏။ အကြောင်းမူကား၊ မျက်မြင်မရသော ဘုရားသခင်ကို မြင်ရဘိသကဲ့သို့ တည်ကြည်ခြင်းရှိ၏။- 28 သားဦးများကို ဖျက်ဆီးသောသူသည် ဣသရေလလူတို့ကို ဒဏ်မခတ်စေခြင်းငှာ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပသခါပွဲကိုလည်းကောင်း၊ အသွေးဖျန်းဆွတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း စောင့်လေ၏။- 29 ဣသရေလလူတို့သည် ကုန်းကြောင်းသွားသကဲ့သို့၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဧဒုံပင်လယ်အလယ်၌ လျှောက်သွားရကြ၏။ ထိုသူတို့နည်းတူ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် သွားမည်အားထုတ်သောအခါ နစ်မြုပ်ကြ၏။- 30 ယေရိခေါမြို့ကို ခုနစ်ရက်ပတ်လုံးဝိုင်း၍ လှည့်ပြီးမှ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မြို့ရိုးသည် ပြိုလဲ၏။- 31 ပြည့်တန်ဆာရာခပ်သည် သူလျှိုတို့ကို အဆွေဖွဲ့၍ လက်ခံသောကြောင့်၊ မယုံကြည်သောသူတို့နှင့် အတူ မပျက်စီးဘဲ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ချမ်းသာရ၏။
32 ထိုမှတစ်ပါး၊ အဘယ်သို့ ပြောစရာရှိသေးသနည်း။ ဂိဒေါင်၊ ဗာရက်၊ ရှံဆုံ၊ ယေဖသ၊ ဒါဝိဒ်၊ ရှမွေလမှစ၍ ပရောဖက်တို့အကြောင်းများကို ပြော၍မကုန်နိုင်။- 33 ထိုသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အခြားသောတိုင်းနိုင်ငံကို အောင်ခြင်း၊ တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်း၊ ကတိတော်ကို ဝင်စားခြင်း၊ ခြင်္သေ့နှုတ်ကို ပိတ်ခြင်း၊- 34 မီးအရှိန်ကို ငြိမ်းစေခြင်း၊ ဓားလက်နက်ဘေးနှင့် ကင်းလွတ်ခြင်း၊ အနာမှထမြောက်၍ ကျန်းမာခြင်း၊ စစ်တိုက်သောအခါ ခွန်အားနှင့်ပြည့်စုံခြင်း၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ တပ်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းအမှုများကို ပြုကြ၏။- 35 မိန်းမတို့သည်လည်း၊ သေခြင်းမှ ထမြောက်သော မိမိတို့သားကို ရပြန်ကြ၏။ အချို့သောသူတို့သည်၊ သာ၍မြတ်သော ထမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်လိုသောငှာ၊ လွှတ်ခြင်းကိုမခံမယူဘဲ ပြင်းစွာသော ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံကြ၏။- 36 အချို့သောသူတို့သည် ကဲ့ရဲ့ရိုက်ပုတ်ခြင်း၊ ချည်နှောင်ခြင်းကိုခံ၍ ထောင်ထဲမှာနေရသဖြင့်၊ စုံစမ်းခြင်းကို ခံရကြ၏။- 37 ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ခြင်း၊ လွှနှင့် အပိုင်းပိုင်းတိုက်ဖြတ်ခြင်း၊ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း၊ ဓားလက်နက်နှင့် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ခံရကြ၏။ အလွန်ဆင်းရဲလျက် ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံလျက်၊ သိုးရေ၊ ဆိတ်ရေကိုဝတ်၍ လှည့်လည်ရကြ၏။- 38 ဤလောကသည် ထိုသူတို့နှင့် မထိုက်မတန်။ သူတို့သည် တောကြိုတောင်ကြား၊ ဥမင်မြေတွင်းထဲမှာ အပြောင်းပြောင်း အလည်လည် နေရကြ၏။- 39 ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းသို့ ရောက်သော်လည်း၊ ကတိတော်အတိုင်း အကျိုးကျေးဇူးကို မခံရကြ။- 40 အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား၊ ထိုသူတို့သည် ငါတို့မပါဘဲ စုံလင်ခြင်းသို့ မရောက်ရမည်အကြောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အဖို့ အလိုငှာ သာ၍မြတ်သော ကျေးဇူးကို ကြံစည်တော်မူ၏။
1 Ora, a fé é a Hb 3.14(Gr.)substância das coisas vd.Hb 3.6esperadas, a prova das vd.Rm 8.24; cp.2Co 4.18;5.7;Hb 11.7,27coisas não vistas. 2 Pois foi por ela que cp.Hb 1.1os antigos Hb 11.4,39obtiveram bom testemunho. 3 É pela fé que entendemos que Hb 1.2os mundos foram formados Gn 1; cp.Hb 1.2pela vd.Hb 6.5; cp.2Pe 3.5palavra de Deus, de modo que o visível Rm 4.17não se tem feito das coisas que aparecem. 4 Pela fé, ofereceu Gn 4.4;Mt 23.35;1Jo 3.12Abel a Deus mais excelente sacrifício que Caim, pelo qual Hb 11.2-39alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho quanto a seus Hb 5.1dons; e, por ela, Gn 4.8-10;Hb 12.24estando ele morto, ainda fala. 5 Pela fé, foi trasladado Gn 5.21-24Enoque para não vd.Lc 2.26;Jo 8.51; cp.Hb 2.9ver a morte; e não foi achado, porque Deus o havia trasladado. Pois, antes da sua trasladação teve o testemunho de haver agradado a Deus. 6 Sem fé é impossível agradar a Deus; pois é necessário que o que cp.Hb 7.19se chega a Deus creia que há Deus e que se mostra remunerador dos que o buscam. 7 Pela fé, Gn 6.13-22Noé, vd.Hb 8.5divinamente avisado a respeito das vd.Hb 11.1coisas que ainda não se viam, cp.Hb 5.7sendo temente a Deus, 1Pe 3.20construiu uma arca para o salvamento da sua casa, pela qual condenou ao mundo e tornou-se herdeiro da cp.Gn 6.9;Ez 14.14,20;Rm 4.13;9.30justiça que é segundo a fé. 8 Pela fé, Gn 12.1-4;At 7.2-4Abraão, quando chamado, obedeceu para sair em demanda de um lugar que havia de Gn 12.7receber como herança; e saiu não sabendo para onde ia. 9 Pela fé, peregrinou na At 7.5terra da promessa como em terra alheia, Gn 12.18;13.3,18;18.1,9habitando em tendas com Isaque e Jacó, cp.Hb 6.17herdeiros com ele da mesma promessa; 10 porque aguardava a Hb 12.22;13.14cidade que tem os Ap 21.14ss.fundamentos Hb 11.16cujo arquiteto e edificador é Deus. 11 Pela fé, até a própria Gn 17.19;18.11-14;21.2Sara recebeu o poder de conceber um filho ainda fora do tempo da idade, visto que ela teve por vd.Hb 10.23fiel aquele que lho havia prometido. 12 Por isso, também de um, e Rm 4.19este já amortecido, Gn 15.5;22.17;32.12saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está à borda do mar.
13 cp.Mt 13.17Na fé, morreram todos estes, Hb 11.39sem terem alcançado as promessas, mas cp.Jo 8.56;Hb 11.27tendo-as visto, e saudado de longe, e Gn 23.4;47.9;Sl 39.12;Ef 2.19;1Pe 1.1;2.11confessado que eram estrangeiros e peregrinos sobre a terra. 14 Pois os que dizem tais coisas declaram que buscam uma pátria sua. 15 Se, na verdade, se tivessem recordado daquela donde saíram, cp.Gn 24.6-8teriam tido oportunidade de voltar. 16 Mas, agora, aspiram a uma pátria melhor, isto é, a cp.2Tm 4.18celestial. Por isso, vd.Mc 8.38; cp.Hb 2.11Deus não se envergonha deles, de Gn 26.24;28.13;Êx 3.6,15;4.5se chamar Deus deles, pois Hb 11.10; cp.Ap 21.2lhes preparou uma cidade.
17 Pela fé, Gn 22.1-10;Tg 2.21Abraão, sendo provado, ofereceu Isaque; sim, aquele que tinha cp.Hb 11.13recebido com alegria as promessas ia oferecendo seu filho unigênito, 18 a quem se havia dito: Rm 9.7;Gn 21.12Em Isaque, será chamada a tua descendência, 19 julgando que cp.Rm 4.21Deus o podia ressuscitar até dentre os mortos; donde também, em cp.Hb 9.9figura, o recobrou. 20 Pela fé, Gn 27.27-29;39s.Isaque abençoou a Jacó e a Esaú mesmo acerca das coisas futuras. 21 Pela fé, Gn 48.1,5,16,20Jacó, quando estava para morrer, abençoou a cada um dos filhos de José e Gn 47.31(LXX); cp.1Rs 1.47adorou inclinado sobre a extremidade do seu bordão. 22 Pela fé, Gn 50.24s.; cp.Êx 13.19José, estando próximo o seu fim, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem a respeito de seus ossos. 23 Pela fé, Êx 2.2(cp. LXX)Moisés, depois de nascido, foi ocultado três meses por seus pais, porque viram que era menino formoso e não temeram Êx 1.16,22o edito do rei. 24 Pela fé, Moisés, Êx 2.10-11ss.quando homem, recusou ser chamado filho da filha de faraó, 25 escolhendo, antes, cp.Hb 11.37ser maltratado com o povo de Deus do que ter o gozo do pecado por algum tempo, 26 cp.Lc 14.33;Fp 3.7s.tendo por maiores riquezas o opróbrio de Cristo do que os tesouros do Egito, pois olhava para vd.Hb 2.2a recompensa. 27 Pela fé, Êx 12.50s.;13.17s.; cp.Êx 2.15deixou ele o Egito, não Êx 10.28s.; cp.Êx 2.14temendo a ira do rei; porque ficou firme como quem cp.Hb 11.1,13; vd.Cl 1.15vê aquele que é invisível. 28 Pela fé, Êx 12.21ss.celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o Êx 12.23,29s.; cp.1Co 10.10destruidor dos primogênitos não os tocasse. 29 Pela fé, Êx 14.22-29atravessaram os israelitas o mar Vermelho como por terra seca; e, tentando isso os egípcios, foram afogados. 30 Pela fé, caíram Js 6.20os muros de Jericó, Js 6.15s.depois de rodeados por sete dias. 31 Pela fé, não foi destruída a meretriz Js 2.9ss.;6.23;Tg 2.25Raabe com os desobedientes, tendo recebido os espias com paz.
32 E que mais direi ainda? Porque o tempo me faltará, se eu falar de Jz 6—8Gideão, de Jz 4—5Baraque, de Jz 13—16Sansão, de Jz 11—12Jefté, de 1Sm 16.1,13Davi, de 1Sm 1.20Samuel e dos profetas, 33 que, pela fé, cp.Jz 4;7;11;14;2Sm 5.17;8.2;10.12venceram reinos, cp.1Sm 12.4;2Sm 8.15praticaram a justiça, cp.2Sm 7.1s.alcançaram as promessas, Dn 6.22; cp.Jz 14.6;1Sm 17.34taparam as bocas dos leões, 34 Dn 3.23ss.extinguiram a violência do fogo, Êx 18.4;1Sm 18.11;19.10;Sl 144.10;1Rs 19;2Rs 6evitaram o fio da espada, de fracos tornaram-se fortes, cp.Jz 7.21;15.8,15s.;1Sm 17.51s.;2Sm 8.1-6;10.15ss.fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fugida os exércitos de estrangeiros. 35 1Rs 17.23;2Rs 4.36s.As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento para alcançarem melhor ressurreição; 36 e outros experimentaram escárnios, açoites e ainda Gn 39.20;Jr 20.2;37.15grilhões e prisão; 37 eles foram 2Cr 24.21; cp.1Rs 21.13apedrejados, provados, cp.2Sm 12.31;1Cr 20.3serrados pelo meio, 1Rs 19.10;Jr 26.23mortos ao fio da espada; eles andaram errantes, cp.1Rs 19.13,19;2Rs 2.8,13s.;Zc 13.4vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, aflitos, cp.Hb 11.25;Hb 13.3maltratados, 38 uns homens (de quem o mundo não era digno) cp.1Rs 18.4;13;19.9errantes nos desertos, nos montes, nas covas e nas cavernas da terra. 39 Todos estes, vd.Hb 11.2tendo alcançado bom testemunho pela sua fé, contudo, Hb 11.13;Hb 10.36não alcançaram a promessa, 40 tendo Deus provido cp.Hb 11.16alguma coisa melhor no tocante a nós, para que eles, cp.Ap 6.11sem nós, não fossem aperfeiçoados.
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)