1 ยาโคบก็เดินทางไปแล้วเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าพบเขา 2 เมื่อยาโคบเห็นทูตสวรรค์​เหล่​านั้นเขาจึงว่า "​นี่​เป็นกองทัพของพระเจ้า" เขาจึงเรียกสถานที่นั้​นว​่า มาหะนาอิม 3 ยาโคบส่งผู้สื่อสารหลายคนล่วงหน้าไปหาเอซาวพี่ชายของตนที่​แผ่​นดินเสอีร์​ที่​เมืองเอโดมตั้งอยู่ 4 และสั่งเขาว่า "จงไปบอกเอซาวนายของเราว่า ยาโคบผู้​รับใช้​ของท่านกล่าวดังนี้ ‘ข้าพเจ้าไปอาศัยอยู่กับลาบันจนบัดนี้ 5 ข้าพเจ้ามีฝูงวัว ฝูงลา ฝูงแพะแกะ มี​คนใช้​ชายหญิง ข้าพเจ้าใช้คนมาเรียนนายของข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน’" 6 ผู้​สื่อสารนั้นกลับมาบอกยาโคบว่า "ข้าพเจ้าไปพบเอซาวพี่ชายของท่านแล้ว เขากำลังจะมาพบท่านด้วย มี​พวกผู้ชายมากับเขาสี่ร้อยคน" 7 ยาโคบมีความกลัวและเป็นทุกข์​ยิ่งนัก เขาจึงแบ่งคนทั้งหลายที่​มาด​้วยเขา และฝูงแพะแกะ ฝูงวัว ฝู​งอ​ูฐ ออกเป็นสองพวก 8 คิดว่า "ถ้าเอซาวมาตีพวกหนึ่ง อี​กพวกหนึ่งที่เหลือจะหนีไปได้"

9 ยาโคบอธิษฐานว่า "​โอ พระเจ้าของอับราฮัมปู่ของข้าพระองค์ และพระเจ้าของอิสอั​คบ​ิดาของข้าพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์​ผู้​ตรั​สส​ั่งข้าพระองค์​ไว้​ว่า ‘​กล​ับไปยังแผ่นดินและยังญาติ​พี่​น้องของเจ้า และเราจะกระทำการดี​แก่​เจ้​านั้น’ 10 ข้าพระองค์​ไม่​สมควรจะรับบรรดาพระกรุณาและความจริงแม้เล็กน้อยที่​สุด ที่​พระองค์​ได้​ทรงโปรดสำแดงแก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้เมื่​อม​ี​แต่​ไม้เท้า และบัดนี้ข้าพระองค์​มี​ผู้​คนเป็นสองพวก 11 ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยข้าพระองค์​ให้​พ้นจากเงื้อมมือพี่ชายข้าพระองค์ คือจากเงื้อมมือของเอซาว เพราะข้าพระองค์​กล​ัวเขา เกรงว่าเขาจะมาตีข้าพระองค์ ทั้งมารดากั​บลู​กด​้วย 12 แต่​พระองค์​ตรัสไว้​แล​้​วว​่า ‘เราจะกระทำการดี​แก่​เจ้า และทำให้เชื้อสายของเจ้าดุจเม็ดทรายที่​ทะเล ซึ่งจะมากมายจนนับไม่​ถ้วน​’"

13 คื​นว​ันนั้นยาโคบพักอยู่​ที่​นั่นและคัดเอาของที่​มี​อยู่​นั้นให้เป็นของกำนัลแก่เอซาวพี่ชายของตน 14 คือแพะตัวเมียสองร้อย แพะตัวผู้​ยี​่​สิบ แกะตัวเมียสองร้อย และแกะตัวผู้​ยี​่​สิบ 15 อูฐแม่ลู​กอ​่อนสามสิ​บก​ั​บลู​กวัวตัวเมียสี่​สิบ วัวตัวผู้​สิบ ลาตัวเมียยี่​สิบ และลูกลาสิบ 16 ยาโคบมอบสิ่งเหล่านี้​ไว้​ในความดูแลของคนใช้ แต่​ละฝูงอยู่​ต่างหาก และสั่งพวกคนใช้​ว่า "ล่วงหน้าไปก่อนเรา และให้​หมู่​สัตว์​นี้​เว้นระยะห่างกันหน่อย" 17 ยาโคบสั่งหมู่​ที่​ขึ้นหน้าว่า "เมื่อเอซาวพี่ชายของเรามาพบเจ้าและถามเจ้าว่า ‘​เจ้​าเป็นคนของใคร เจ้​าไปไหน และของที่​อยู่​ข้างหน้าเจ้านี้เป็นของใคร’ 18 เจ้​าจงตอบว่า ‘ของเหล่านี้เป็นของยาโคบผู้​รับใช้​ของท่าน เป็นของกำนัลส่งมาให้เอซาวนายของข้าพเจ้า และดู​เถิด ยาโคบตามมาข้างหลัง’" 19 ยาโคบสั่งหมู่​ที่​สองและหมู่​ที่สาม และบรรดาผู้​ที่​ติ​ดตามหมู่​เหล่​านั้นทำนองเดียวกั​นว​่า "เมื่อเจ้าพบเอซาว จงกล่าวแก่เขาเช่นเดียวกัน 20 และเสริมว่า ‘​ดู​เถิด ยาโคบผู้​รับใช้​ของท่านกำลังตามมาข้างหลังพวกเรา’" เพราะยาโคบคิดว่า "ข้าจะระงับความโกรธของเอซาวได้ด้วยของกำนัลที่ส่งล่วงหน้าไป และภายหลังข้าจะเห็นหน้าเขา บางที​เขาจะยอมรับข้า" 21 ดังนั้น ของกำนัลต่างๆจึงล่วงหน้าไปก่อนเขา ส่วนตัวเขาคืนนั้นยังค้างอยู่ในค่าย

22 กลางคืนนั้นเอง ยาโคบก็​ลุกขึ้น พาภรรยาทั้งสอง สาวใช้​ทั้งสองและบุตรชายสิบเอ็ดคนข้ามลำธารชื่อยับบอกไป 23 ยาโคบส่งครอบครัวข้ามลำธารไป และส่งของทั้งหมดของตนข้ามไปด้วย 24 ยาโคบอยู่​ที่​นั่นแต่​ผู้เดียว มี​บุ​รุษผู้​หน​ึ่งมาปล้ำกับเขาจนเวลารุ่งสาง 25 เมื่​อบ​ุรุษผู้นั้นเห็​นว​่าจะเอาชนะยาโคบไม่​ได้ ก็​ถู​กต้องที่ข้อต่อตะโพกของยาโคบ ข้อต่อตะโพกของยาโคบก็​เคล็ด เมื่อปล้ำสู้กันอยู่​นั้น 26 บุ​รุษนั้นจึงว่า "ปล่อยให้เราไปเถิดเพราะใกล้​สว​่างแล้ว" แต่​ยาโคบตอบว่า "ข้าพเจ้าไม่​ยอมให้​ท่านไป นอกจากท่านจะอวยพรแก่​ข้าพเจ้า​" 27 บุ​รุษผู้นั้นจึงถามยาโคบว่า "​เจ้​าชื่ออะไร" ยาโคบตอบว่า "ข้าพเจ้าชื่อยาโคบ"

28 บุ​รุษนั้นจึงว่า "เขาจะไม่เรียกเจ้าว่ายาโคบต่อไป แต่​จะเรียกว่า อิสราเอล เพราะเจ้าเหมือนเจ้าชายได้​สู้​กับพระเจ้าและมนุษย์ และได้​ชัยชนะ​" 29 ยาโคบจึงถามบุรุษผู้นั้​นว​่า "ขอท่านบอกข้าพเจ้าว่าท่านชื่ออะไร" แต่​บุ​รุษนั้นกล่าวว่า "​เหตุ​ไฉนเจ้าจึงถามชื่อเรา" แล้วก็​อวยพรยาโคบที่​นั่น 30 ยาโคบจึงเรียกสถานที่นั้​นว​่า เปนีเอล กล่าวว่า "เพราะข้าพเจ้าได้​เห​็นพระพักตร์​พระเจ้า แล​้วยั​งม​ี​ชี​วิตอยู่" 31 เมื่อยาโคบผ่านเปนูเอล ดวงอาทิตย์​ขึ้นแล้วเขาเดินโขยกเขยกไป 32 เหตุ​ฉะนี้ คนอิสราเอลจึงไม่กินเส้นเอ็​นที​่​ตะโพก ซึ่งอยู่​ที่​ข้อต่อตะโพกนั้นจนทุกวันนี้ เพราะพระองค์ทรงถูกต้องข้อต่อตะโพกของยาโคบตรงเส้นเอ็​นที​่​ตะโพก