1 ฝายยาโคบมาอยในดนแดนทบดาของทานเคยอาศยเปนคนตางดาวนนคอ แผนดนคานาอน2 ตอไปนเปนประวตพงศพนธของยาโคบ เมอโยเซฟอายไดสบเจดปไปเลยงสตวอยกบพวกพชาย เดกหนมนนอยกบบตรชายของนางบลฮาหและกบบตรชายของนางศลปาหภรรยาบดาของตน โยเซฟเอาความผดของพชายมาเลาใหบดาฟง3 ฝายอสราเอลรกโยเซฟมากกวาบตรทงหมดของทาน เพราะโยเซฟเปนบตรชายทเกดมาเมอบดาแกแลว บดาทำเสอยาวหลากสใหแกโยเซฟ4 เมอพวกพชายเหนวาบดารกโยเซฟมากกวาบรรดาพชาย กชงโยเซฟ และพดดกบเขาไมได5 คราวหนงโยเซฟฝน แลวเลาใหพวกพชายฟง พวกพชายยงชงโยเซฟมากขน6 โยเซฟเลาวา "ฟงความฝนซงขาพเจาฝนเหนซ7 ดเถด พวกเรากำลงมดฟอนขาวอยในนา ทนใดนน ฟอนขาวของขาพเจาตงขนยนตรง และดเถด ฟอนขาวของพวกพๆมาแวดลอมกราบไหวฟอนขาวของขาพเจา"8 พวกพชายจงถามโยเซฟวา "เจาจะปกครองเรากระนนหรอ เจาจะมอำนาจครอบครองเราหรอ" พวกพชายกยงชงโยเซฟมากขนอกเพราะความฝน และเพราะคำของเขา9 ตอมาโยเซฟกฝนอก จงเลาใหพวกพชายฟงวา "ดเถด ขาพเจาฝนอกครงหนง เหนดวงอาทตยดวงจนทร และดาวสบเอดดวงกำลงกราบไหวขาพเจา"10 เมอเลาใหบดาและพวกพชายฟง บดากวากลาวโยเซฟวา "ความฝนทเจาไดฝนเหนนนหมายความวาอะไร เรากบมารดาและพวกพชายของเจาจะมาซบหนาลงถงดนกราบไหวเจากระนนหรอ"11 พวกพชายอจฉาโยเซฟ บดากนงตรองเรองนอยแตในใจ12 ฝายพวกพชายพากนไปเลยงแพะแกะของบดาทเมองเชเคม13 อสราเอลจงพดกบโยเซฟวา "พชายของเจาเลยงแพะแกะอยทเมองเชเคมมใชหรอ มาพอจะใชเจาไปหาพชาย" โยเซฟตอบวา "ขาพเจาพรอมแลว"14 บดาจงพดกบเขาวา "เราขอรองเจาใหไปดพชายของเจาและฝงสตวซวา สบายดหรอไม แลวกลบมาบอกพอ" บดาใชเขาไปจากทราบเฮโบรน เขากมายงเมองเชเคม15 ดเถด ชายคนหนงพบโยเซฟเดนไปเดนมาในทองนาจงถามวา "เจาหาอะไร"16 โยเซฟตอบวา "ขาพเจาหาพชายของขาพเจา โปรดบอกขาพเจาทวา เขาเลยงสตวอยทไหน"17 คนนนตอบวา "เขาไปแลวเพราะเราไดยนเขาพดกนวา ใหเราไปเมองโดธานกนเถด'" โยเซฟตามไปพบพวกพชายทเมองโดธาน18 เมอพวกพชายเหนโยเซฟแตไกลยงมาไมถง เขากพากนคดปองรายจะฆาเสย19 เขาพดกนวา "ดเถด เจาชางฝนมานแลว20 บดน มาเถด ใหพวกเราฆามนเสย แลวทงลงไวในบอบอหนง เราจะวา สตวรายกดกนมนเสย' แลวเราจะดวาความฝนนนจะเปนจรงไดอยางไร"21 ฝายรเบนพอไดยนดงนน กอยากชวยโยเซฟใหพนมอพวกพชายจงพดวา "เราอยาฆามนเลย"22 รเบนเตอนเขาวา "อยาทำใหโลหตไหล จงทงมนในบอนในถนทรกนดาร อยาแตะตองนองเลย" ทงนเพอจะชวยนองใหพนมอเขา แลวจะไดสงกลบไปยงบดา23 ตอมา ครนโยเซฟมาถงพวกพชาย เขากจบโยเซฟถอดเสอออกเสย คอเสอยาวหลากสทสวมอย24 แลวเอาโยเซฟไปทงลงในบอ บอนนวางเปลาไมมนำ25 ขณะทนงรบประทานอยเขาเงยหนาขน ดเถด เหนหมคนอชมาเอลมาจากเมองกเลอาด มฝงอฐบรรทกยางไม พมเสนและมดยอบเอาเดนทางลงไปยงอยปต26 ยดาหจงพดกบพนองวา "หากเราฆานองและซอนโลหตไวจะมประโยชนอนใดเลา27 มาเถด ใหเราขายนองแกพวกอชมาเอลโดยไมแตะตองเขา เพราะเขากเปนนองและเปนเลอดเนอของเราเหมอนกน" พนองทงปวงกพอใจ28 ขณะนนพวกพอคาชาวมเดยนกำลงผานมา พวกพชายกฉดโยเซฟขนจากบอ ขายใหแกคนอชมาเอลเปนเงนยสบเหรยญ คนอชมาเอลกพาโยเซฟไปยงอยปต29 ฝายรเบนเมอกลบมาถงบอนน และดเถด โยเซฟมไดอยในบอนน จงฉกเสอผาของตน30 แลวกลบไปหาพวกนองบอกวา "เดกนนหายไปเสยแลว แลวขาพเจาจะไปทไหนเลา"31 พวกเขากเอาเสอของโยเซฟมา และฆาลกแพะผตวหนง จมเสอของโยเซฟลงในเลอด32 แลวกสงเสอยาวหลากสนนไปยงบดา บอกวา "พวกเราไดพบเสอตวน ขอพอจงพจารณาดวาใชเสอลกของพอหรอไม"33 บดารจกแลวรองวา "นเปนเสอลกเรา สตวรายกดกนเขาเสยแลว โยเซฟยอยยบเสยแลวเปนแน"34 ยาโคบกฉกเสอผาเอาผากระสอบคาดเอว ไวทกขใหบตรชายหลายวน35 ฝายบตรชายหญงทงหมดกพากนมาปลอบโยนบดา แตทานไมยอมรบการปลอบโยนกลาววา "เราจะโศกเศราถงลกเราจนกวาเราจะตามลงไปยงหลมฝงศพ" บดาของเขารองไหคดถงเขาดงน36 แลวคนมเดยนกขายโยเซฟในอยปตไวกบโปทฟารขาราชสำนกของฟาโรห ผบญชาการทหารรกษาพระองค