1 Ein Lied im höhern Chor. Ich rufe zu dem HERRN in meiner Not, und er erhört mich.2 HERR, errette meine Seele von den Lügenmäulern, von den falschen Zungen.3 Was kann mir die falsche Zunge tun, was kann sie ausrichten?4 Sie ist wie scharfe Pfeile eines Starken, wie Feuer in Wachholdern.5 Wehe mir, daß ich ein Fremdling bin unter Mesech; ich muß wohnen unter den Hütten Kedars.6 Es wird meiner Seele lang, zu wohnen bei denen, die den Frieden hassen.7 Ich halte Frieden; aber wenn ich rede, so fangen sie Krieg an.

1 Kanto de suprenirado. Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li aŭskultis min.2 Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.3 Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?4 Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.5 Ve al mi, ke mi gastas en Meŝeĥ, Ke mi loĝas inter la tendoj de Kedar!6 Tro longe loĝis mia animo Inter malamantoj de paco.7 Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.