Pular para o conteúdo
Publicidade

1 Samuel 11

ACF

Ka Hinga ngā Āmoni i a Haora

1 , ka haere mai a Nahaha Āmoni ki te whakapae i Iapehe Kireara; ā, ka mea ngā tāngata katoa o Iapehe ki a Nahaha, "Whakaritea mai he kawenata ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."

2 , ka mea a Nahaha Āmoni ki a rātou, "Ko te mea tēnei e whakarite kawenata ai ahau ki a koutou, kia pokaia ō koutou kanohi matau katoa; ā, ka waiho e ahau hei tāwai Īharaira katoa."

3 Anō ko ngā kaumātua o Iapehe ki a ia, "Tukua mai koa ki a mātou kia whitu ngā , kia tono tāngata ai mātou puta noa i ngā rohe o Īharaira; ā, ki te kāhore he kaiwhakaora mātou, , ka puta atu mātou ki a koe."

4 Kātahi ka haere ngā karere ki Kipea o Haora, ā, kōrerotia ana ēnei kupu ki ngā taringa o te iwi; , nui atu te reo o te iwi katoa ki te tangi. 5 , e haere mai ana tērā a Haora i te māra, i muri i ngā kau; , ka mea a Haora, "te aha te iwi i tangi ai?" , ka kōrerotia ki a ia ngā kōrero a ngā tāngata o Iapehe.

6 I te rongonga o Haora i ēnei kōrero, , ko te tino putanga o te Wairua o te Atua ki runga ki a ia, ā, mura whakarere tōna riri ki taua rongo. 7 , ka mau ia ki ētahi kau e rua, tapatapahia ana e ia; tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, he mea kawe ngā karere, ā, ka mea, "Ki te kāhore tētahi e puta mai ki te aru i a Haora, ki te aru hoki i a Hamuera, ka pēneitia āna kau." , ka tau te wehi o Ihowā ki runga ki te iwi, ā, ka puta rātou anō he tangata kotahi. 8 , ka taua rātou e ia ki Peheke; e toru rau mano ngā tama a Īharaira, e toru tekau hoki mano ngā tāngata o Hūrā.

9 , ka mea rātou ki ngā karere i haere mai , "Kia pēnei koutou atu ki ngā tāngata o Iapehe Kireara, Āpōpō, kia mahana te , ka puta he whakaoranga koutou." , haere ana aua karere, ā, kōrerotia ana ki ngā tāngata o Iapehe; ā, koa ana rātou. 10 reira ka mea ngā tāngata o Iapehe, "Āpōpō ka puta atu mātou ki a koutou, ā, koutou e mea ki a mātou ngā mea e pai ana ki koutou whakaaro."

11 Heoi, i te aonga ake ka wehea e Haora te iwi kia toru ngā ngohi. , haere ana rātou ki waenganui o te puni i te whakaaraara o te ata, patua iho ngā Āmoni ā mahana noa te ; ā, ko ngā toenga, i marara noa atu, ā, kīhai hoki i waiho kia tokorua o rātou e haere tahi ana.

12 , ka mea te iwi ki a Hamuera, "Ko wai tēnei i mea nei, Hei kīngi koia a Haora tātou?Hōmai aua tāngata kia whakamatea e mātou."

13 Anō ko Haora, "E kore tētahi e whakamatea āianei; ko te hoki tēnei i puta ai Ihowā whakaora Īharaira."

14 Kātahi ka mea a Hamuera ki te iwi, "Haere mai, tātou ka haere ki Kirikara, ki reira whakahou ai i te kīngitanga." 15 , haere ana te iwi katoa ki Kirikara, ā, whakakīngitia ana a Haora ki reira ki te aroaro o Ihowā ki Kirikara. , patua ana e rātou ki reira he patunga te pai ki te aroaro o Ihowā; ā, nui atu te koa o Haora, rātou ko ngā tāngata katoa o Īharaira i reira.

Saul derrota os amonitas

1 Então subiu Naás, amonita, e sitiou a Jabes-Gileade; e disseram todos os homens de Jabes a Naás: Faze aliança conosco, e te serviremos.

2 Porém Naás, amonita, lhes disse: Com esta condição farei aliança convosco: que a todos vos arranque o olho direito, e assim ponha esta afronta sobre todo o Israel.

3 Então os anciãos de Jabes lhe disseram: Deixa-nos por sete dias, para que enviemos mensageiros por todos os termos de Israel, e, não havendo ninguém que nos livre, então viremos a ti.

4 E, vindo os mensageiros a Gibeá de Saul, falaram estas palavras aos ouvidos do povo. Então todo o povo levantou a sua voz, e chorou.

5 E eis que Saul vinha do campo, atrás dos bois; e disse Saul: Que tem o povo, que chora? E contaram-lhe as palavras dos homens de Jabes.

6 Então o Espírito de Deus se apoderou de Saul, ouvindo estas palavras; e acendeu-se em grande maneira a sua ira. 7 E tomou uma junta de bois, e cortou-os em pedaços, e os enviou a todos os termos de Israel pelas mãos dos mensageiros, dizendo: Qualquer que não seguir a Saul e a Samuel, assim se fará aos seus bois. Então caiu o temor do Senhor sobre o povo, e saíram como um homem.

8 E contou-os em Bezeque; e houve dos filhos de Israel trezentos mil, e dos homens de Judá trinta mil.

9 Então disseram aos mensageiros que vieram: Assim direis aos homens de Jabes-Gileade: Amanhã, em aquecendo o sol, vos virá livramento. Vindo, pois, os mensageiros, e anunciando-o aos homens de Jabes, se alegraram.

10 E os homens de Jabes disseram aos amonitas: Amanhã sairemos a vós; então nos fareis conforme a tudo o que parecer bem aos vossos olhos.

11 E sucedeu que ao outro dia Saul pôs o povo em três companhias, e vieram ao meio do arraial pela vigília da manhã, e feriram aos amonitas até que o dia aqueceu; e sucedeu que os restantes se espalharam, de modo que não ficaram dois deles juntos.

12 Então disse o povo a Samuel: Quem é aquele que dizia que Saul não reinaria sobre nós? Dai-nos aqueles homens, e os mataremos.

13 Porém Saul disse: Hoje não morrerá nenhum, pois hoje tem feito o Senhor um livramento em Israel.

14 E disse Samuel ao povo: Vinde, vamos nós a Gilgal, e renovemos ali o reino.

15 E todo o povo partiu para Gilgal, onde proclamaram a Saul por rei perante o Senhor, e ofereceram ali ofertas pacíficas perante o Senhor, em Gilgal e Saul se alegrou muito ali com todos os homens de Israel.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também