Pular para o conteúdo
Publicidade

Juízes 15

ACF

Ka Patua e Hamahona ngā Pirihitini

1 Otiia i muri iho, , ka haere a Hamahona, me tētahi kūao koati, i te o te kotinga wīti, kia kite i tāna wahine, ā, ka mea, "Ka haere ahau ki tāku wahine ki roto ki te whare moenga." Otiia, kīhai ia i tukua e te pāpā o te wahine kia haere ki roto.

2 I mea hoki tōna pāpā, "I tino mea ahau e kino rawa ana koe ki a ia; , hoatu ana ia e ahau tōu hoa; kāhore ianei tōna teina e pai atu i a ia? Tēnā kia riro tēnei i a koe hei utu tērā."

3 , ka mea a Hamahona ki a rātou, "Engari i tēnei, ka kore hara ahau ki ngā Pirihitini, ina tūkino ahau ki a rātou." 4 , haere ana a Hamahona, ā, hopukia ana e ia e toru rau ngā pokiha. Kātahi ka tīkina ētahi rama e ia, ā, whakaangahia atu ana ngā hiawero ki ā rāua whaka hiawero, ā, whakanohoia iho he rama ki waenganui o ngā hiawero e rua. 5 , ka tahuna e ia ngā rama, ā, tukua atu ana ki te wīti a ngā Pirihitini, wera ake ngā pūranga wīti, me ngā mea anō e ana; ngā māra wāina, ōriwa anō hoki.

6 Ā, ka ngā Pirihitini, "wai tēnei mahi?"

, ka kōrerotia, "Hamahona hunaonga a te Timini; mōna i tango i tāna wahine, ā, hoatu ana ki tōna hoa."

Kātahi ka haere ngā Pirihitini, ā, tahuna ake e rātou te wahine rāua ko tōna pāpā ki te ahi. 7 , ka mea a Hamahona ki a rātou, "Ahakoa kua meatia tēnei e koutou, he pono ka rapu utu anō ahau i a koutou, ā muri iho ka mutu tāku." 8 , tukitukia ana rātou e ia, te papa, te hūhā, he nui te patunga, ā, haere ana, noho ana i te kapiti o te kāmaka i Etama.

9 Kātahi ka haere ngā Pirihitini, noho ana i Hūrā, tohatoha noa atu i Rehi. 10 , ka mea ngā tāngata o Hūrā, "He aha koutou i haere mai ai ki a mātou?"

, ka mea rātou, "He here i a Hamahona i haere mai ai mātou, kia meatia ki a ia tāna i mea ai ki a mātou."

11 Kātahi ka haere ētahi tāngata o Hūrā, e toru ngā mano, ki te kapiti o te kōhatu i Etama, ka mea ki a Hamahona, "Kāhore ianei koe e mōhio he rangatira tātou ngā Pirihitini? He mahi aha tēnei nāu ki a mātou?"

, ka mea ia ki a rātou, "Rite tonu ki rātou i mea mai ai ki ahau, tāku i mea ai ki a rātou."

12 , ka mea rātou ki a ia, "He here i a koe i haere mai ai mātou, kia hoatu koe ki te ringa o ngā Pirihitini."

, ka mea a Hamahona ki a rātou, "Oati mai ki ahau e kore koutou e rere ki runga ki ahau."

13 , ka kōrero rātou ki a ia, ka mea, "Kāhore; erangi me āta here koe e mātou, ā, ka hoatu koe ki rātou ringa; ko te whakamate ia, e kore mātou e whakamate i a koe." , ka herea ia e rātou ki ngā taura hou e rua, ā, kawea atu ana i te kāmaka.

14 I tōna taenga ki Rehi, , ka hāmama ngā Pirihitini i te tūtakitanga ki a ia. Ko te tino putanga o te Wairua o Ihowā ki runga ki a ia; , rite tonu ngā taura i ōna ringa ki te muka kua wera i te ahi; harotu noa iho ngā here o ōna ringa. 15 , ka pono ia ki tētahi kauae kāihe, he mea hou, ā, totoro atu ana tōna ringa, tangohia ake ana; , kotahi mano tāngata i patua e ia ki taua mea.

16 , ka mea a Hamahona,

"te kauae kāihe,

pūranga atu, pūranga atu;

te kauae kāihe,

patua iho e ahau kotahi mano tāngata."

17 Ā, i te mutunga o tāna kōrero, , makā atu ana e ia te kauae i tōna ringa, ā, huaina iho te ingoa o tēnā wāhi, ko Ramatarehi.

18 , nui rawa tōna matewai, ā, ka karanga ia ki a Ihowā, ka mea, "Nāu i hōmai tēnei whakaoranga nui ki te ringa o tāu pononga, ā, ka mate nei ahau i te matewai, ka hinga hoki i te ringa o te hunga kokotikore?" 19 , ka wāhia e te Atua he poka i Rehi, ā, ka puta mai he wai i reira. Kātahi ka inu ia, ā, hoki ana tōna wairua, , kua ora ia. reira i huaina ai reira ingoa, Ko Enehakore; kei Rehi anō ā tae noa ki tēnei .

20 , e rua tekau ngā tau i whakarite ai ia Īharaira i ngā o ngā Pirihitini.

Sansão incendeia os campos dos filisteus

1 E aconteceu, depois de alguns dias, que, na sega do trigo, Sansão visitou a sua mulher, com um cabrito, e disse: Entrarei na câmara de minha mulher. Porém o pai dela não o deixou entrar.

2 E disse-lhe seu pai: Por certo pensava eu que de todo a desprezavas; de sorte que a dei ao teu companheiro; porém não é sua irmã mais nova, mais formosa do que ela? Toma-a, pois, em seu lugar.

3 Então Sansão disse acerca deles: Inocente sou esta vez para com os filisteus, quando lhes fizer algum mal.

4 E foi Sansão, e pegou trezentas raposas; e, tomando tochas, as virou cauda a cauda, e lhes pôs uma tocha no meio de cada duas caudas. 5 E chegou fogo às tochas, e largou-as na seara dos filisteus; e assim abrasou os molhos com a sega do trigo, e as vinhas e os olivais. 6 Então perguntaram os filisteus: Quem fez isto? E responderam: Sansão, o genro do timnita, porque lhe tomou a sua mulher, e a deu a seu companheiro. Então subiram os filisteus, e queimaram a fogo a ela e a seu pai.

7 Então lhes disse Sansão: É assim que fazeis? Pois, havendo-me vingado eu de vós, então cessarei.

8 E feriu-os com grande ferimento, pernas juntamente com coxa; e desceu, e habitou na fenda da rocha de Etã.

Os varões de Judá prendem Sansão

9 Então os filisteus subiram, e acamparam-se contra Judá, e estenderam-se por Leí. 10 E perguntaram-lhes os homens de Judá: Por que subistes contra nós? E eles responderam: Subimos para amarrar a Sansão, para lhe fazer a ele como ele nos fez a nós.

11 Então três mil homens de Judá desceram até a fenda da rocha de Etã, e disseram a Sansão: Não sabias tu que os filisteus dominam sobre nós? Por que, pois, nos fizeste isto? E ele lhes disse: Assim como eles me fizeram a mim, eu lhes fiz a eles.

12 E disseram-lhe: Descemos para te amarrar e te entregar nas mãos dos filisteus. Então Sansão lhes disse: Jurai-me que vós mesmos não me acometereis.

13 E eles lhe falaram, dizendo: Não, mas fortemente te amarraremos, e te entregaremos nas mãos deles; porém de maneira nenhuma te mataremos. E amarraram-no com duas cordas novas e fizeram-no subir da rocha.

Sansão abate mil homens com uma queixada de jumento

14 E, vindo ele a Leí, os filisteus lhe saíram ao encontro, jubilando; porém o Espírito do Senhor poderosamente se apossou dele, e as cordas que ele tinha nos braços se tornaram como fios de linho que se queimaram no fogo, e as suas amarraduras se desfizeram das suas mãos. 15 E achou uma queixada fresca de um jumento, e estendeu a sua mão, e tomou-a, e feriu com ela mil homens. 16 Então disse Sansão: Com uma queixada de jumento, montões sobre montões; com uma queixada de jumento feri a mil homens.

17 E aconteceu que, acabando ele de falar, lançou a queixada da sua mão; e chamou aquele lugar Ramate-Leí.

18 E como tivesse grande sede, clamou ao Senhor, e disse: Pela mão do teu servo tu deste esta grande salvação; morrerei eu pois agora de sede, e cairei na mão destes incircuncisos?

19 Então Deus fendeu uma cavidade que estava na queixada; e saiu dela água, e bebeu; e recobrou o seu espírito e reanimou-se; por isso chamou aquele lugar: A fonte do que clama, que está em Leí até ao dia de hoje.

20 E julgou a Israel, nos dias dos filisteus, vinte anos.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também