Ko Mika me te Iwi o Rāna
1 I aua rā kāhore o Īharaira kīngi.
I aua rā hoki e rapu ana te iwi o ngā Rāni i tētahi kāinga mō rātou hei nohoanga; kīhai hoki tētahi kāinga tupu i tau ki a rātou i roto i ngā iwi o Īharaira ā tae noa ki taua rā. 2 Nā, ka tono ngā tamariki a Rāna i ētahi tāngata tokorima o tō rātou hapū, he hunga māia, i roto i ō rātou rohe, i Toraha, i Ehetaoro, hei tūtei i te whenua, hei titiro hoki; i mea hoki ki a rātou, "Tīkina, tirohia te whenua."
Nā, ka tae rātou ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ki te whare o Mika, noho ana i reira. 3 I a rātou i te whare o Mika, ka mōhiotia e rātou te reo o taua taitamariki, o te Rīwaiti; nā, peka ana ki reira, ā, ka mea ki a ia, "Nā wai koe i kawe mai ki konei? E aha ana hoki koe i konei? Ā, he aha tāu i konei?"
4 Nā, ka mea ia ki a rātou, "Ko ngā mea tēnei i meatia e Mika ki ahau; nāna hoki ahau i utu, nā, hei tohunga anō ahau ki a ia."
5 Ā, ka mea rātou ki a ia, "Tēnā, ui atu ki te Atua kia mōhio ai mātou ka tika rānei tō mātou ara e haere nei mātou."
6 Nā, ka mea te tohunga ki a rātou, "Haere mārie, kei te aroaro o Ihowā tō koutou ara e haere nā koutou."
7 Nā, ka haere aua tāngata tokorima, ka tae ki Raihi, ā, ka kite i ngā tāngata o reira, i te pai o tā rātou noho, rite tonu ki a ngā Haironi, te āta noho, te mau; kāhore hoki he tangata whai mana o te whenua hei mea kia whakamā rātou ki tētahi mea, ā, e matara mai ana rātou i ngā Haironi, kāhore hoki ā rātou aha ki tētahi tangata.
8 Nā, ka tae rātou ki ō rātou tuākana, ki Toraha, ki Ehetaoro; ā, ka mea ō rātou tuākana ki a rātou, "He aha tā koutou kōrero?"
9 Kātahi rātou ka mea atu, "Whakatika, kia whakaekea rātou e tātou; kua kite hoki mātou i te whenua, nā, he pai rawa; ā, me āta noho anō rānei koutou? Kaua rā e māngere, ki te haere ki te tango i tērā whenua. 10 Ka haere koutou, ka tae atu koutou ki tētahi iwi e noho tatū ana, ā, he nui hoki te whenua; kua hōmai nei hoki e te Atua ki ō koutou ringa; he wāhi, kāhore nei i hapa i tētahi mea o te whenua."
11 Nā, tūria atu ana i reira e te hapū o ngā Rani, i roto i Toraha, i Ehetaoro, e ono rau tāngata, whītiki rawa ki ngā rākau o te whawhai. 12 Nā, ka haere rātou, ā, ka pūpahi ki Kiriata Tearimi, ki Hūrā; koia i huaina ai te ingoa o tērā wāhi, ko Mahanerana ā mohoa noa nei; koia tēnā i tua atu o Kiriata Tearimi. 13 Nā, i haere atu rātou i reira ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, ka tae ki te whare o Mika.
14 Nā, ko te ohonga o ngā tāngata tokorima i haere nei ki te tūtei i te whenua o Raihi, ka mea ki ō rātou tuākana, "E mōhio ana rānei koutou kei ēnei whare he epora, he terapimi, he whakapakoko whaowhao, me tētahi mea whakarewa? Nā, mā koutou te whakaaro ki tā koutou e mea ai." 15 Nā, ka peka rātou ki reira, ā, ka tae ki te whare o taua taitamariki, o te Rīwaiti, arā ki te whare o Mika, ā, oha atu ana ki a ia. 16 Ā, ko ngā tāngata e ono rau o ngā tama a Rāna me ā rātou rākau whawhai, tū tonu i te tomokanga o te kūwaha. 17 Nā, haere atu ana ngā tāngata tokorima i haere rā ki te tūtei i te whenua, ā, ka tae ki reira; kei te tango i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te whakapakoko hoki i whakarewaina. Nā, ko te tohunga i te tomokanga ki te kūwaha e tū ana, rātou ko ngā tāngata e ono rau, me ā rātou rākau whawhai, whītiki tonu.
18 Ā, nō te haerenga o ērā ki te whare o Mika, nō te tangohanga i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te mea hoki i whakarewaina, ka mea te tohunga ki a rātou, "E aha ana koutou?"
19 Anō rā ko rātou ki a ia, "Whakarongoa, kōpania atu tōu ringa ki tōu māngai, ā, haere mai tātou, hei matua hoki koe mō mātou, hei tohunga. Ko tēhea te mea pai kia waiho koe hei tohunga mō te whare o te tangata kotahi, kia waiho rānei hei tohunga mō tētahi iwi, mō tētahi hapū hoki o Īharaira?" 20 Nā, ka koa te ngākau o te tohunga, ā, ka mau ia ki te epora, ki ngā terapimi, ki te whakapakoko whakairo, ā, haere ana i roto i taua hunga. 21 Kātahi rātou ka tahuri, ka haere; ā, makā ana e rātou ngā tamariki, ngā kararehe, me ngā taonga ki mua i a rātou.
22 Ka matara atu rātou i te whare o Mika, nā, ka huihuia ngā tāngata o ngā whare i tata ki te whare o Mika, ā, ka mau atu i a rātou ngā tama a Rāna. 23 Nā, ka karanga rātou ki ngā tama a Rāna. Ā, ka tahuri mai ngā aroaro o ērā, ka mea ki a Mika, "He aha tāu i huihui tāngata mai ai koe?"
24 Nā, ka mea ia, "Kua tangohia atu rā e koutou āku atua i hanga ai, me te tohunga, ā, kua haere atu; ā, he aha atu anō tāku? He aha hoki kia kī mai koutou ki ahau, ‘He aha tāu?’ "
25 Ā, ka mea ngā tama a Rāna ki a ia, "Kei rangona tōu reo e mātou, kei tōrere atu ki a koe te hunga ngākau āritarita, ā, ka mate koe me tōu whare katoa." 26 Nā, haere ana ngā tama a Rāna i tō rātou ara, ā, i te kitenga hoki o Mika he kaha rawa rātou i a ia, ka tahuri ia, ā, hoki ana ki tōna whare.
E Noho ngā Tama a Rāna i Raihi
27 Ā, maua atu ana e rātou ngā mea i hangā e Mika, me te tohunga i noho ki a ia, ā, haere ana ki Raihi, ki tētahi iwi e āta noho ana, kāhore ōna whakaohooho. Nā, patua iho e rātou ki te mata o te hoari, tahuna ake hoki e rātou te pā ki te ahi. 28 Kāhore hoki he tangata hei whakaora; nō te mea he matara a reira i Hairona, kāhore anō ā rātou aha ki tētahi tangata; i te raorao hoki a reira, i Peterehopo.
Nā, hangā ana e rātou te pā, ā, noho ana i reira. 29 Ā, huaina ana e rātou te ingoa o te pā ko Rāna, ko te ingoa o tō rātou matua, o Rāna, i whānau nei mā Īharaira; ko Raihi ia te ingoa o te pā i mua. 30 Nā, whakatūria ana e ngā tama a Rāna mō rātou te whakapakoko whaowhao, ā, ko Honatana hoki tama a Kerehoma, tama a Mohi, rātou ko āna tama ngā tohunga o te iwi o ngā Rāni tae noa ki te rā i whakaraua ai te whenua. 31 Ā, tū tonu tā rātou whakapakoko whakairo, tā Mika i hanga rā, i ngā rā katoa o te whare o te Atua i Hiro.
Mica e os danitas
1 Naqueles dias não havia rei em Israel; e nos mesmos dias a tribo dos danitas buscava para si herança para habitar; porquanto até àquele dia entre as tribos de Israel não lhe havia caído por sorte sua herança. 2 E enviaram os filhos de Dã, da sua tribo, cinco homens dentre eles, homens valorosos, de Zorá e de Estaol, a espiar e reconhecer a terra, e lhes disseram: Ide, reconhecei a terra. E chegaram à montanha de Efraim, até à casa de Mica, e passaram ali a noite.
3 E quando eles estavam junto da casa de Mica, reconheceram a voz do moço, do levita; e dirigindo-se para lá, lhe disseram: Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? E que é que tens aqui?
4 E ele lhes disse: Assim e assim me tem feito Mica; pois me tem contratado, e eu lhe sirvo de sacerdote.
5 Então lhe disseram: Consulta a Deus, para que possamos saber se prosperará o caminho que seguimos.
6 E disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que seguis está perante o Senhor.
7 Então foram-se aqueles cinco homens, e chegaram a Laís; e viram que o povo que havia no meio dela estava seguro, conforme ao costume dos sidônios, quieto e confiado; nem havia autoridade alguma do reino que por qualquer coisa envergonhasse a alguém naquela terra; também estavam longe dos sidônios, e não tinham relação com ninguém. 8 Então voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol, e seus irmãos lhes disseram: Que dizeis vós?
9 E eles disseram: Levantai-vos, e subamos contra eles; porque examinamos a terra, e eis que é muitíssimo boa. E vós estareis aqui tranquilos? Não sejais preguiçosos em irdes para entrar a possuir esta terra.
10 Quando lá chegardes, vereis um povo confiado, e a terra é larga de extensão; porque Deus vo-la entregou nas mãos; lugar em que não há falta de coisa alguma que há na terra.
11 Então partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens munidos de armas de guerra. 12 E subiram, e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; então chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; eis que está por detrás de Quiriate-Jearim. 13 E dali passaram à montanha de Efraim; e chegaram até a casa de Mica.
14 Então responderam os cinco homens, que foram espiar a terra de Laís, e disseram a seus irmãos: Sabeis vós também que naquelas casas há um éfode, e terafins, e uma imagem de escultura e uma de fundição? Vede, pois, agora o que haveis de fazer.
15 Então se dirigiram para lá, e chegaram à casa do moço, o levita, em casa de Mica, e o saudaram. 16 E os seiscentos homens, que eram dos filhos de Dã, munidos com suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta. 17 Porém subindo os cinco homens, que foram espiar a terra, entraram ali, e tomaram a imagem de escultura, o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em pé à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam munidos com as armas de guerra. 18 Entrando eles, pois, em casa de Mica, e tomando a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?
19 E eles lhe disseram: Cala-te, põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote. É melhor ser sacerdote da casa de um só homem, do que ser sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?
20 Então alegrou-se o coração do sacerdote, e tomou o éfode, e os terafins, e a imagem de escultura; e entrou no meio do povo.
21 Assim viraram, e partiram; e os meninos, e o gado, e a bagagem puseram diante de si. 22 E, estando já longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas junto à casa de Mica, reuniram-se, e alcançaram os filhos de Dã. 23 E clamaram após os filhos de Dã, os quais viraram os seus rostos, e disseram a Mica: Que tens, que tanta gente convocaste?
24 Então ele disse: Os meus deuses, que eu fiz, me tomastes, juntamente com o sacerdote, e partistes; que mais me resta agora? Como, pois, me dizeis: Que é que tens?
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que porventura homens de ânimo mau não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida, e a vida dos da tua casa.
26 Assim seguiram o seu caminho os filhos de Dã; e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, virou-se, e voltou à sua casa.
27 Eles, pois, tomaram o que Mica tinha feito, e o sacerdote que tivera, e chegaram a Laís, a um povo quieto e confiado, e os feriram ao fio da espada, e queimaram a cidade a fogo. 28 E ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom, e não tinham relações com ninguém, e a cidade estava no vale que está junto de Bete-Reobe; depois reedificaram a cidade e habitaram nela. 29 E chamaram o nome da cidade Dã, conforme ao nome de Dã, seu pai, que nascera a Israel; era, porém, antes o nome desta cidade Laís. 30 E os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura; e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até ao dia do cativeiro da terra. 31 Assim, pois, estabeleceram para si a imagem de escultura, que fizera Mica, por todos os dias em que a casa de Deus esteve em Siló.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!