Pular para o conteúdo
Publicidade

Juízes 18

ACF

Ko Mika me te Iwi o Rāna

1 I aua kāhore o Īharaira kīngi.

I aua hoki e rapu ana te iwi o ngā Rāni i tētahi kāinga rātou hei nohoanga; kīhai hoki tētahi kāinga tupu i tau ki a rātou i roto i ngā iwi o Īharaira ā tae noa ki taua . 2 , ka tono ngā tamariki a Rāna i ētahi tāngata tokorima o rātou hapū, he hunga māia, i roto i ō rātou rohe, i Toraha, i Ehetaoro, hei tūtei i te whenua, hei titiro hoki; i mea hoki ki a rātou, "Tīkina, tirohia te whenua."

, ka tae rātou ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ki te whare o Mika, noho ana i reira. 3 I a rātou i te whare o Mika, ka mōhiotia e rātou te reo o taua taitamariki, o te Rīwaiti; , peka ana ki reira, ā, ka mea ki a ia, "wai koe i kawe mai ki konei? E aha ana hoki koe i konei? Ā, he aha tāu i konei?"

4 , ka mea ia ki a rātou, "Ko ngā mea tēnei i meatia e Mika ki ahau; nāna hoki ahau i utu, , hei tohunga anō ahau ki a ia."

5 Ā, ka mea rātou ki a ia, "Tēnā, ui atu ki te Atua kia mōhio ai mātou ka tika rānei mātou ara e haere nei mātou."

6 , ka mea te tohunga ki a rātou, "Haere mārie, kei te aroaro o Ihowā koutou ara e haere koutou."

7 , ka haere aua tāngata tokorima, ka tae ki Raihi, ā, ka kite i ngā tāngata o reira, i te pai o rātou noho, rite tonu ki a ngā Haironi, te āta noho, te mau; kāhore hoki he tangata whai mana o te whenua hei mea kia whakamā rātou ki tētahi mea, ā, e matara mai ana rātou i ngā Haironi, kāhore hoki ā rātou aha ki tētahi tangata.

8 , ka tae rātou ki ō rātou tuākana, ki Toraha, ki Ehetaoro; ā, ka mea ō rātou tuākana ki a rātou, "He aha koutou kōrero?"

9 Kātahi rātou ka mea atu, "Whakatika, kia whakaekea rātou e tātou; kua kite hoki mātou i te whenua, , he pai rawa; ā, me āta noho anō rānei koutou? Kaua e māngere, ki te haere ki te tango i tērā whenua. 10 Ka haere koutou, ka tae atu koutou ki tētahi iwi e noho tatū ana, ā, he nui hoki te whenua; kua hōmai nei hoki e te Atua ki ō koutou ringa; he wāhi, kāhore nei i hapa i tētahi mea o te whenua."

11 , tūria atu ana i reira e te hapū o ngā Rani, i roto i Toraha, i Ehetaoro, e ono rau tāngata, whītiki rawa ki ngā rākau o te whawhai. 12 , ka haere rātou, ā, ka pūpahi ki Kiriata Tearimi, ki Hūrā; koia i huaina ai te ingoa o tērā wāhi, ko Mahanerana ā mohoa noa nei; koia tēnā i tua atu o Kiriata Tearimi. 13 , i haere atu rātou i reira ki te whenua pukepuke o Ēparaima, ā, ka tae ki te whare o Mika.

14 , ko te ohonga o ngā tāngata tokorima i haere nei ki te tūtei i te whenua o Raihi, ka mea ki ō rātou tuākana, "E mōhio ana rānei koutou kei ēnei whare he epora, he terapimi, he whakapakoko whaowhao, me tētahi mea whakarewa? , koutou te whakaaro ki koutou e mea ai." 15 , ka peka rātou ki reira, ā, ka tae ki te whare o taua taitamariki, o te Rīwaiti, arā ki te whare o Mika, ā, oha atu ana ki a ia. 16 Ā, ko ngā tāngata e ono rau o ngā tama a Rāna me ā rātou rākau whawhai, tonu i te tomokanga o te kūwaha. 17 , haere atu ana ngā tāngata tokorima i haere ki te tūtei i te whenua, ā, ka tae ki reira; kei te tango i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te whakapakoko hoki i whakarewaina. , ko te tohunga i te tomokanga ki te kūwaha e ana, rātou ko ngā tāngata e ono rau, me ā rātou rākau whawhai, whītiki tonu.

18 Ā, te haerenga o ērā ki te whare o Mika, te tangohanga i te whakapakoko whakairo, i te epora, i ngā terapimi, i te mea hoki i whakarewaina, ka mea te tohunga ki a rātou, "E aha ana koutou?"

19 Anō ko rātou ki a ia, "Whakarongoa, kōpania atu tōu ringa ki tōu māngai, ā, haere mai tātou, hei matua hoki koe mātou, hei tohunga. Ko tēhea te mea pai kia waiho koe hei tohunga te whare o te tangata kotahi, kia waiho rānei hei tohunga tētahi iwi, tētahi hapū hoki o Īharaira?" 20 , ka koa te ngākau o te tohunga, ā, ka mau ia ki te epora, ki ngā terapimi, ki te whakapakoko whakairo, ā, haere ana i roto i taua hunga. 21 Kātahi rātou ka tahuri, ka haere; ā, makā ana e rātou ngā tamariki, ngā kararehe, me ngā taonga ki mua i a rātou.

22 Ka matara atu rātou i te whare o Mika, , ka huihuia ngā tāngata o ngā whare i tata ki te whare o Mika, ā, ka mau atu i a rātou ngā tama a Rāna. 23 , ka karanga rātou ki ngā tama a Rāna. Ā, ka tahuri mai ngā aroaro o ērā, ka mea ki a Mika, "He aha tāu i huihui tāngata mai ai koe?"

24 , ka mea ia, "Kua tangohia atu e koutou āku atua i hanga ai, me te tohunga, ā, kua haere atu; ā, he aha atu anō tāku? He aha hoki kia mai koutou ki ahau, He aha tāu?"

25 Ā, ka mea ngā tama a Rāna ki a ia, "Kei rangona tōu reo e mātou, kei tōrere atu ki a koe te hunga ngākau āritarita, ā, ka mate koe me tōu whare katoa." 26 , haere ana ngā tama a Rāna i rātou ara, ā, i te kitenga hoki o Mika he kaha rawa rātou i a ia, ka tahuri ia, ā, hoki ana ki tōna whare.

E Noho ngā Tama a Rāna i Raihi

27 Ā, maua atu ana e rātou ngā mea i hangā e Mika, me te tohunga i noho ki a ia, ā, haere ana ki Raihi, ki tētahi iwi e āta noho ana, kāhore ōna whakaohooho. , patua iho e rātou ki te mata o te hoari, tahuna ake hoki e rātou te ki te ahi. 28 Kāhore hoki he tangata hei whakaora; te mea he matara a reira i Hairona, kāhore anō ā rātou aha ki tētahi tangata; i te raorao hoki a reira, i Peterehopo.

, hangā ana e rātou te , ā, noho ana i reira. 29 Ā, huaina ana e rātou te ingoa o te ko Rāna, ko te ingoa o rātou matua, o Rāna, i whānau nei Īharaira; ko Raihi ia te ingoa o te i mua. 30 , whakatūria ana e ngā tama a Rāna rātou te whakapakoko whaowhao, ā, ko Honatana hoki tama a Kerehoma, tama a Mohi, rātou ko āna tama ngā tohunga o te iwi o ngā Rāni tae noa ki te i whakaraua ai te whenua. 31 Ā, tonu rātou whakapakoko whakairo, Mika i hanga , i ngā katoa o te whare o te Atua i Hiro.

Mica e os danitas

1 Naqueles dias não havia rei em Israel; e nos mesmos dias a tribo dos danitas buscava para si herança para habitar; porquanto até àquele dia entre as tribos de Israel não lhe havia caído por sorte sua herança. 2 E enviaram os filhos de , da sua tribo, cinco homens dentre eles, homens valorosos, de Zorá e de Estaol, a espiar e reconhecer a terra, e lhes disseram: Ide, reconhecei a terra. E chegaram à montanha de Efraim, até à casa de Mica, e passaram ali a noite.

3 E quando eles estavam junto da casa de Mica, reconheceram a voz do moço, do levita; e dirigindo-se para , lhe disseram: Quem te trouxe aqui? Que fazes aqui? E que é que tens aqui?

4 E ele lhes disse: Assim e assim me tem feito Mica; pois me tem contratado, e eu lhe sirvo de sacerdote.

5 Então lhe disseram: Consulta a Deus, para que possamos saber se prosperará o caminho que seguimos.

6 E disse-lhes o sacerdote: Ide em paz; o caminho que seguis está perante o Senhor.

7 Então foram-se aqueles cinco homens, e chegaram a Laís; e viram que o povo que havia no meio dela estava seguro, conforme ao costume dos sidônios, quieto e confiado; nem havia autoridade alguma do reino que por qualquer coisa envergonhasse a alguém naquela terra; também estavam longe dos sidônios, e não tinham relação com ninguém. 8 Então voltaram a seus irmãos, a Zorá e a Estaol, e seus irmãos lhes disseram: Que dizeis vós?

9 E eles disseram: Levantai-vos, e subamos contra eles; porque examinamos a terra, e eis que é muitíssimo boa. E vós estareis aqui tranquilos? Não sejais preguiçosos em irdes para entrar a possuir esta terra.

10 Quando chegardes, vereis um povo confiado, e a terra é larga de extensão; porque Deus vo-la entregou nas mãos; lugar em que não falta de coisa alguma que na terra.

11 Então partiram dali, da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens munidos de armas de guerra. 12 E subiram, e acamparam-se em Quiriate-Jearim, em Judá; então chamaram a este lugar Maané-Dã, até ao dia de hoje; eis que está por detrás de Quiriate-Jearim. 13 E dali passaram à montanha de Efraim; e chegaram até a casa de Mica.

14 Então responderam os cinco homens, que foram espiar a terra de Laís, e disseram a seus irmãos: Sabeis vós também que naquelas casas um éfode, e terafins, e uma imagem de escultura e uma de fundição? Vede, pois, agora o que haveis de fazer.

15 Então se dirigiram para , e chegaram à casa do moço, o levita, em casa de Mica, e o saudaram. 16 E os seiscentos homens, que eram dos filhos de , munidos com suas armas de guerra, ficaram à entrada da porta. 17 Porém subindo os cinco homens, que foram espiar a terra, entraram ali, e tomaram a imagem de escultura, o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, ficando o sacerdote em à entrada da porta, com os seiscentos homens que estavam munidos com as armas de guerra. 18 Entrando eles, pois, em casa de Mica, e tomando a imagem de escultura, e o éfode, e os terafins, e a imagem de fundição, disse-lhes o sacerdote: Que estais fazendo?

19 E eles lhe disseram: Cala-te, põe a mão na boca, e vem conosco, e sê-nos por pai e sacerdote. É melhor ser sacerdote da casa de um homem, do que ser sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?

20 Então alegrou-se o coração do sacerdote, e tomou o éfode, e os terafins, e a imagem de escultura; e entrou no meio do povo.

21 Assim viraram, e partiram; e os meninos, e o gado, e a bagagem puseram diante de si. 22 E, estando longe da casa de Mica, os homens que estavam nas casas junto à casa de Mica, reuniram-se, e alcançaram os filhos de . 23 E clamaram após os filhos de , os quais viraram os seus rostos, e disseram a Mica: Que tens, que tanta gente convocaste?

24 Então ele disse: Os meus deuses, que eu fiz, me tomastes, juntamente com o sacerdote, e partistes; que mais me resta agora? Como, pois, me dizeis: Que é que tens?

25 Porém os filhos de lhe disseram: Não nos faças ouvir a tua voz, para que porventura homens de ânimo mau não se lancem sobre vós, e tu percas a tua vida, e a vida dos da tua casa.

26 Assim seguiram o seu caminho os filhos de ; e Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, virou-se, e voltou à sua casa.

27 Eles, pois, tomaram o que Mica tinha feito, e o sacerdote que tivera, e chegaram a Laís, a um povo quieto e confiado, e os feriram ao fio da espada, e queimaram a cidade a fogo. 28 E ninguém houve que os livrasse, porquanto estavam longe de Sidom, e não tinham relações com ninguém, e a cidade estava no vale que está junto de Bete-Reobe; depois reedificaram a cidade e habitaram nela. 29 E chamaram o nome da cidade , conforme ao nome de , seu pai, que nascera a Israel; era, porém, antes o nome desta cidade Laís. 30 E os filhos de levantaram para si aquela imagem de escultura; e Jônatas, filho de Gérson, o filho de Manassés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas, até ao dia do cativeiro da terra. 31 Assim, pois, estabeleceram para si a imagem de escultura, que fizera Mica, por todos os dias em que a casa de Deus esteve em Siló.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também