He Mihi
1 Nā Pāora, he pononga nā te Atua, he āpōtoro nā Īhu Karaiti.
I runga i te whakapono o te hunga whiriwhiri a te Atua, i te mātauranga hoki ki tā te pono e rite ai te karakia; 2 i runga anō i te tūmanako atu ki te ora tonu, i whakaaria mai nei i mua atu o te ao e te Atua e kore nei e teka; 3 nāna nei i whakakite mai tāna kupu i ōna wā, rā te kupu i tukua mai ki ahau, he mea whakarite mai nā te Atua, nā tō tātou Kaiwhakaora.
4 Ki a Taituha, ki tāku tamaiti pono i runga i tō tātou whakapono tahi:
Kia tau te aroha noa me te rangimārie, he mea nā te Atua Matua, nā Karaiti Īhu, nā tō tātou Kaiwhakaora.
Te Mahi a Taituha i Kariti
5 Ko te mea tēnei i waiho atu ai koe e ahau ki Kariti, kia whakatikaia ai e koe ngā mea i mahue, kia whakaritea ai anō hoki he kaumātua ki ia pā, ki ia pā, kia pērā ai me tāku i whakatakoto atu ai ki a koe. 6 Ki te mea he tangata kāhore e ekengia e te kupu, he tahu nō te wahine kotahi, he tamariki whakapono ana, kāhore e kōrerotia tō rātou tōreretanga ki te kino, kāhore e tutū. 7 Ko te tikanga hoki mō te pīhopa, kia kaua e ekengia e te kupu, kia rite ki tā te Atua tuari; ehara i te mea tohe ki tāna ake, kāhore ōna āritarita kāhore āna kakai wāina kāhore āna papatu, kāhore e whai i te taonga hē; 8 engari e atawhai ana i te manuhiri, e aroha ana ki te pai, e whai whakaaro ana, e tika ana, e tapu ana, e pēhi ana i ōna hiahia. 9 E ū ana te pupuri i te kupu pono i whakaakona atu nā, kia taea ai e ia, i te mea ka tika nei tāna whakaako, te whakahauhau, te turaki anō i tā te hunga e totohe mai ana.
10 He tokomaha hoki te hunga tutū, kōrero teka noa, tinihanga; nui atu ia o te hunga o te kotinga, 11 me kuku ō rātou waha; riro pū hoki ētahi whare te whakaputa kē e rātou, e whakaako ana i ngā mea e kore e tika, he whakaaro hoki ki te taonga hē. 12 I mea tētahi o rātou, he poropiti nō rātou ake, "He teka tonu tā ngā Kariti, he kararehe kino, he pukukai, he māngere." 13 Ka pono tēnei kōrero. Nā reira, kia koi tāu kupu riri ki a rātou; kia ora ai tō rātou whakapono; 14 kei tahuri hoki rātou ki ngā kupu tito a ngā Hūrai, ki ngā ture a ngā tāngata e whakaputa kē ana i te pono.
15 He mā ngā mea katoa ki te hunga mā. Tēnā, ki te hunga poke, kāhore nei ō rātou whakapono, kāhore he mea mā. Heoi, he mea poke ō rātou whakaaro, ō rātou hinengaro. 16 Ki tā rātou kī, kua mātau rātou ki te Atua; heoi, ko ā rātou mahi hei whakakāhore ki a ia, he hunga whakarihariha rātou, he hunga tutū, e kore anō e tikangatia mō tētahi mahi pai.
Introdução e saudação
1 Paulo, servo de Deus, e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus, e o conhecimento da verdade, que é segundo a piedade, 2 Em esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes dos tempos dos séculos; 3 Mas a seu tempo manifestou a sua palavra pela pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador; 4 A Tito, meu verdadeiro filho, segundo a fé comum: Graça, misericórdia, e paz da parte de Deus Pai, e da do Senhor Jesus Cristo, nosso Salvador.
Obrigações e qualificações dos ministros
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em boa ordem as coisas que ainda restam, e de cidade em cidade estabelecesses presbíteros, como já te mandei: 6 Aquele que for irrepreensível, marido de uma mulher, que tenha filhos fiéis, que não possam ser acusados de dissolução nem são desobedientes.
7 Porque é necessário que o bispo seja irrepreensível, como mordomo da casa de Deus, não soberbo, nem iracundo, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de torpe ganância; 8 Mas dado à hospitalidade, amigo do bem, moderado, justo, santo, temperante; 9 Retendo firme a fiel palavra, que é conforme a doutrina, para que seja poderoso, tanto para admoestar com a sã doutrina, como para convencer os contradizentes.
Os mestres mentirosos e as doutrinas falsas
10 Porque há muitos desordenados, faladores, vãos e enganadores, principalmente os da circuncisão, 11 Aos quais convém tapar a boca; homens que transtornam casas inteiras ensinando o que não convém, por torpe ganância. 12 Um deles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, ventres preguiçosos. 13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreende-os severamente, para que sejam sãos na fé. 14 Não dando ouvidos às fábulas judaicas, nem aos mandamentos de homens que se desviam da verdade. 15 Todas as coisas são puras para os puros, mas nada é puro para os contaminados e infiéis; antes o seu entendimento e consciência estão contaminados. 16 Confessam que conhecem a Deus, mas negam-no com as obras, sendo abomináveis, e desobedientes, e reprovados para toda a boa obra.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!