Pular para o conteúdo
Publicidade

Atos 16

ACF

Ka Haere a Tīmoti ki te taha o Pāora rāua ko Hira

1 , ka tae atu hoki ia ki Rerepe, ki Raihitara; ā, i reira tētahi ākonga, ko Tīmoti te ingoa, he tama tētahi wahine whakapono, he Hūrai, ko tōna pāpā ia he Kariki. 2 He pai te kōrero mōna a ngā tēina i Raihitara, i Ikoniuma. 3 I mea a Pāora kia haere ia hei hoa mōna; ā tangohia ana ia, kotia ana, he mea hoki ngā Hūrai e noho ana i aua wāhi; i mātau hoki rātou katoa he Kariki tōna pāpā. 4 Ā, i a rātou e hāereere ana i ngā , ka tukua e rātou hei pupuri rātou ngā tikanga i whakaritea e ngā āpōtoro, e ngā kaumātua, i Hiruhārama. 5 , ka whakaūkia ngā hāhi ki te whakapono, ka nui haere hoki i tēnei , i tēnei .

Te Whakakitenga ki a Pāora i Toroa

6 , haere ana rātou waenganui o te whenua o Pirikia, o Karatia, kua āraia hoki e te Wairua Tapu kei kōrero i te kupu ki Āhia. 7 Ā, i te taenga atu ki Maihia, ka whakamātau rātou ki te haere ki Pitinia; heoi, kīhai i tukua e te Wairua o Īhu; 8 , kapea ana Maihia, ka haere ki Toroa. 9 Ā, ka kitea e Pāora he kitenga i te : He tangata Makeronia e ana, e tohe ana ki a ia, e mea ana, "Whiti mai ki Makeronia, āwhinatia mātou." 10 Ā, ka kitea te kitenga, ka mea tonu mātou kia haere ki Makeronia, i whakaaro hoki, te Atua mātou i karanga ki te kauwhau i te rongopai ki a rātou.

I Piripai: Te Huringa o Riria ki te Whakapono

11 Heoi, ko te rerenga atu i Toroa, ka tika tonu mātou ki Hamotarakia, ā, ao ake te ki Neapori. 12 I reira atu ki Piripai, ko te nui ia o taua wāhi o Makeronia, he koroni Rōma. Ā, noho ana mātou i taua ā taka noa ētahi .

13 , i te hāpati ka haere mātou ki waho o te , ki te taha o tētahi awa, he whakaaro ko te wāhi tērā hei karakiatanga; ā, ka noho, ka kōrero ki ngā wāhine i haere tahi ake. 14 , ka whakarongo tētahi wahine, ko Riria te ingoa, he kaihoko pāpura, te o Taiataira, he wahine karakia ki te Atua. He mea whakapuare tōna ngākau e te Ariki, i rongo ai ia ki ngā mea i kōrerotia e Pāora. 15 Ā, ka oti ia te iriiri, rātou ko tōna whare, ka tohe ia, ka mea, "Ki te mea kua Whakaaro koutou he pono tāku mahi ki te Ariki, tomo mai koutou, e noho ki tōku whare." , ka tohea mātou e ia.

I te Whare Herehere i Piripai

16 , i a mātou e haere ana ki te wāhi īnoi, ka tūtaki ki a mātou tētahi kōtiro, he wairua matakite nei tōna, he nui te utu i riro i a ia ōna rangatira, i a ia e poropiti ana. 17 Ka whai ia i a mātou ko Pāora, ka karanga, ka mea, "He pononga ēnei tāngata te Atua, te Runga Rawa, e whakapuakina ana e rātou te ara o te ora ki a koutou." 18 , he maha ngā i mea ai ia tēnei. Otiia, ka hōhā a Pāora, ka tahuri, ka mea ki te wairua, "Ko tāku kupu tēnei ki a koe i runga i te ingoa Īhu Karaiti, puta mai i roto i a ia." Puta mai ana i taua hāora anō.

19 Otirā, te kitenga o ōna rangatira kua kore he mahinga moni rātou, ka mau ki a Pāora rāua ko Hira, ka tōia ki te kāinga hoko ki ngā rangatira; 20 ā, ka oti rāua te mau ki ngā kaiwhakawā, ka mea, "Ko ēnei tāngata he Hūrai nei, e tino whakararuraru ana i tātou , 21 e whakapuakina ana hoki e rāua he ritenga e kore nei e tika kia whakaaetia, kia mahia e tātou, e ngā tāngata o Rōma."

22 , ko te whakatikanga o te mano ki a rāua. Ka huhua ō rāua kākahu e ngā kaiwhakawā, ka mea kia whiua ki te rākau. 23 Ā, ka maha ō rāua whiunga e rātou, ka makā rāua ki te whare herehere, ka tohutohutia te kaitiaki herehere, kia mau tāna pupuri i a rāua. 24 te rironga i a ia o taua kupu, ka makā rāua e ia ki te whare herehere i roto rawa, ka whakaūria ō rāua waewae ki te rākau.

25 , i waenganui ka īnoi a Pāora rāua ko Hira, ka waiata atu ki te Atua, me te whakarongo anō ngā herehere ki a rāua. 26 , ka whakarere he nui, i ngarue ai ngā tūranga o te whare herehere; ā, puare tonu atu ngā tatau katoa, whakakorokoroa ana ngā herenga o ngā tāngata katoa. 27 Ā, ka oho te kaitiaki herehere i te moe, ka kite i ngā tatau o te whare herehere e puare ana, , ka unu i tāna hoari, ka mea ki te patu i a ia anō, hua noa kua oma ngā herehere. 28 , ka nui te reo o Pāora ki te karanga, ka mea, "Kauaka tētahi mea kino e meatia ki a koe; ina tonu hoki mātou katoa."

29 Ā, karangatia ana e ia he rama, ka rere ki roto, ka haere wiri, ka takoto ki te aroaro o Pāora rāua ko Hira. 30 Ka ārahina hoki rāua ki waho, ka mea, "E hoa , me aha ka ora ai ahau?"

31 Ka mea rāua "Me whakapono ki te Ariki, ki a Īhu Karaiti, ka ora ai koe, koutou tahi ko tōu whare." 32 , ka kōrerotia te kupu a te Ariki ki a ia, ki ngā tāngata katoa hoki i roto tōna whare. 33 Ā, ka mauria rāua e ia i taua hāora o te , ka horoia ō rāua whiunga; , iriiria tonutia iho, a ia me āna tāngata katoa. 34 Ā, ka ārahina rāua e ia ki tōna whare, ka whakatūria he tēpu kai ki mua i a rāua, ā, nui atu tōna hari, me tōna whare katoa, i te mea kua whakapono nei ki te Atua.

35 I te aonga ake ia o te , ka tonoa, ngā kātipa e ngā kaiwhakawā, i mea, "Tukua aua tāngata kia haere."

36 , ka kōrerotia e te kaitiaki herehere ēnei kupu ki a Pāora, ka mea, "Kua tono tāngata mai ngā kaiwhakawā, kia tukua kōrua; tēnā puta mai, haere i runga i te rangimārie."

37 , ko te kīanga atu a Pāora, "Kua whiua nuitia nei māua e rātou, ahakoa kāhore i whakawākia, he tāngata hoki Rōma, ā, kua makā māua ki te whare herehere; ā, kei te makā pukutia atu māua āianei e rātou? Kāhore rāpea; engari, rātou tonu e haere mai, e whakaputa i a māua ki waho."

38 , ka kōrerotia ēnei kupu e ngā kātipa ki ngā kaiwhakawā; ā, ka wehi, i rātou rongonga Rōma rāua. 39 , ka haere mai rātou, ka tohe ki a rāua, ā, ka oti rāua te ārahi ki waho, ka mea rātou kia haere atu rāua i te . 40 Ā, ka puta atu rāua i te whare herehere, ka tomo ki te whare o Riria; ā, ka kite rāua i ngā tēina, ka whakamārie i a rātou, ka haere.

Paulo toma Timóteo consigo

1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego; 2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio. 3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego. 4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém. 5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na , e cada dia cresciam em número.

A visão de Paulo em Trôade

6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia. 7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu. 8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade. 9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.

10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.

Paulo em Filipos. Lídia se converte

11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis; 12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade. 13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram. 14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia. 15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.

Paulo cura uma jovem adivinhadora

16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores. 17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.

18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.

Paulo e Silas são açoitados e encarcerados

19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados. 20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,

21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.

22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas. 23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança. 24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.

25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam. 26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.

O carcereiro se converte

27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos tinham fugido. 28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.

29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas. 30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para ser salvo?

31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.

32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa. 33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus. 34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e alegrou-se de que com toda a sua casa havia crido em Deus.

Paulo e Silas libertos da prisão

35 E, sendo dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.

36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.

37 Mas Paulo lhes replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.

38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos. 39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade. 40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também