Pular para o conteúdo
Publicidade

Atos 26

ACF

Pāora Tohe i te Aroaro o Akaripa

1 , ko te meatanga a Akaripa ki a Pāora, "E āhei ana koe kia kōrero i āu kōrero." Kātahi, ka totoro te ringa o Pāora, ā, ka kōrero ia: 2 "He koa ngā ngākau tēnei ki ahau, e Kīngi Akaripa, kia kōrerotia e ahau ki a koe āianei ngā mea katoa e whakawākia nei ahau e ngā Hūrai; 3 he mōhio rawa hoki koe ki ngā ritenga katoa, ki ngā tautohe hoki anō a ngā Hūrai; reira, kia pai koe ki te whakarongo mārie ki ahau.

4 "Ko tāku whakahaere mai o tōku tamarikitanga, te tīmatanga mai anō i roto i tōku iwi, i Hiruhārama hoki, e mōhio ana ngā Hūrai katoa. 5 Mōhio tonu rātou ki ahau ō mua iho, me i pai rātou ki te whakaatu; ko tāku mahi, i whai i te tītorehanga pakeke rawa o tātou karakia, i te Parihi. 6 Tēnei ahau te nei i konei, te whakawākia nei te tūmanako ki te mea i kōrerotia e te Atua i mua ki ō tātou mātua. 7 E tūmanako nei ō tātou iwi kotahi tekau rua kia uru ki tēnei, i a rātou e mahi tonu nei ki te Atua i te ao, i te . Ko tēnei e tūmanakohia atu nei e te kīngi, te mea e whakawākia nei ahau e ngā Hūrai. 8 He aha rawa kia kore e whakaponohia e koutou, ki te mea ka whakaara ake te Atua i te hunga mate?

9 "Ko ahau nei, i whakaaro ahau kia maha tonu ngā mea e mahia e ahau hei pēhi te ingoa o Īhu o Nahareta. 10 Āe, i meinga anō tēnei e ahau ki Hiruhārama; he tokomaha anō te hunga tapu i uakina e ahau ki ngā whare herehere, he mea tuku mai hoki ngā tikanga ngā tohunga nui ki ahau; ā, i te whakamatenga i a rātou, i whakaae ahau kia pērātia rātou. 11 He maha anō āku whiunga i a rātou i roto i ngā whare karakia katoa, i meinga anō rātou e ahau kia kohukohu; heoi, haurangi noa iho ahau ki a rātou, whāia ana e ahau, ā taea noatia ngā o tawhiti."

Ka Kōrero a Pāora tōna Huringa ki te Whakapono

12 "Nāwai ā, i ahau e haere ana ki Ramahiku, me ngā tikanga, me te kupu whakaae a ngā tohunga nui, 13 i te poutūmārōtanga, e te kīngi, ka kitea e ahau i te ara he mārama i te rangi e tīaho ana ki ahau, ki ōku hoa haere anō, tērā atu i te mārama o te . 14 Heoi, hinga ana mātou katoa ki te whenua, ka rongo ahau i te reo e kōrero ana ki ahau, ngā Hiperu anō hoki te reo, e mea ana, E Haora, e Haora, he aha tāu e whakatoi nei i ahau? Ehara tāu te whana ki ngā koikoi.15 Anō ko ahau, Ko wai koe, e te Ariki?Ka mea ia, Ko Īhu ahau e whakatoia nei e koe. 16 Otirā, whakatika, e ōu waewae ki runga. Ko te mea tēnei i puta ai ahau ki a koe, kia meinga koe hei kaimahi, hei kaiwhakaatu ngā mea i kite nei koe, ngā mea anō e kitea ai ahau e koe. 17 Ka whakaorangia koe i te iwi, i ngā tauiwi, ka tonoa nei koe e ahau ki a rātou, 18 hei whakatitiro i ō rātou kanohi, hei whakatahuri i a rātou i te pōuri ki te mārama, i te kaha o Hātana ki te Atua, kia whiwhi ai rātou ki te murunga hara, ki tētahi wāhi anō i roto i te hunga ka oti te whakatapu i runga i te whakapono ki ahau."

Ka Kōrero a Pāora āna Mahi

19 "reira, kīhai ahau i whakatuturi, e Kīngi Akaripa, ki te rangi kitenga. 20 Heoi, i kōrero ahau ki te hunga i Ramahiku i te tuatahi, ā, i Hiruhārama, ki te whenua katoa anō o Hūria, ki ngā tauiwi hoki, kia rīpenetā, kia tahuri ki te Atua, me te mahi anō i ngā mahi tika o te rīpenetā. 21 reira ngā Hūrai i hopu ai i ahau i te temepara, i whai ai ki te whakamate i ahau. 22 Heoi, ka āwhinatia mai ahau e te Atua, ka tonu nei ahau, ā, mohoa noa nei, me te kōrero ki te iti, ki te rahi, kāhore āku kupu ake i ngā poropiti rātou ko Mohi i mea ai meāke puta: 23 arā ko te Karaiti kia mate, ko ia te mātāmua o te aranga o te hunga mate, māna anō e whakapuaki te mārama ki te iwi, ki ngā tauiwi."

24 I a ia e kōrero ana i ēnei mea, nui atu te reo o Petuha ki te karanga, "E Pāora, he haurangi koe; te nui o tāu kōrero pukapuka i haurangi ai koe!"

25 Anō ko ia, "Kāhore ōku haurangi, e Petuha, e te tangata pai rawa; engari he pono, he whai whakaaro, āku kupu e whakapuaki nei. 26 E mātau ana hoki te kīngi ki ēnei mea, i māia ai ahau ki te kōrero ki a ia. E mea ana hoki ahau, kāhore tētahi o ēnei mea i ngaro i a ia; kīhai hoki tēnei mea i mahia i te kokonga. 27 E whakapono ana rānei koe ki ngā poropiti, e Kīngi Akaripa? E mea ana ahau, tēnei koe te whakapono nei."

28 Anō ko Akaripa ki a Pāora, "Wāhi iti kua riro atu ahau ki tāu, ki te Karaiti tikanga."

29 , ko te meatanga a Pāora, "Pai tonu kia īnoi ahau ki te Atua kia kaua e iti, engari kia tino nui, kia kaua anō e waiho i tōu kotahi, engari, kia tino rite ki ahau te hunga katoa e whakarongo nei ki ahau ināianei; ko ēnei mekameka ia kia kore."

30 , ka whakatika te kīngi, me te kāwana, me Pereniki, me te hunga i noho tahi rātou. 31 , i a rātou ka wehe , ka kōrerorero ki a rātou anō, ka mea, "Kāhore he hanga a tēnei tangata e tika ai te mate, te here rānei."

32 Kātahi, ka mea a Akaripa ki a Petuha, "Ka tukua tēnei tangata kia haere, me i kaua ia te karanga ki a Hīhā."

Paulo se defende perante o rei Agripa

1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido a ti que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:

2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus; 3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.

4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem, 5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu. 6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado. 7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus. 8 Pois quê? Julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?

9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos; 10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles. 11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.

Paulo narra a sua conversão

12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais sacerdotes, 13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo. 14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões. 15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues; 16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda; 17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio, 18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela em mim.

O testemunho de Paulo perante judeus e gentios

19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial. 20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento. 21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me. 22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer, 23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.

Festo interrompe Paulo

24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.

25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.

26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.

27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.

28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a me fazer cristão!

29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.

30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados. 31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.

32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também