Pular para o conteúdo
Publicidade

Eclesiastes 10

ACF

He Whakaaro Momo

1 ngā ngaro mate ka piro whakahouhou ai te hinu a te kaiwhakananu;

ka pērā anō te whakaaro nui me te ingoa nui,

he iti noa te wairangi māna e tāmi.

2 Kei tōna ringa matau te ngākau o te tangata whakaaro nui;

kei tōna mauī ia te ngākau o te wairangi.

3 Āe hoki, ka haere te wairangi i te ara, ka taka ōna mahara,

ā, ka kōrero ia ki ngā tāngata katoa he wairangi ia.

4 Ki te ara te wairua o te rangatira, he riri ki a koe,

kaua tōu wāhi e whakarērea;

ka ai hoki te whakangāwari hei whakamārie ngā hara nui.

5 Tēnei tētahi kino i kitea e ahau i raro i te ,

e rite tonu ana ki te i puta mai i te rangatira:

6 ko te wairangi e whakanohoia ana ki runga ki ngā wāhi tiketike rawa,

ā, ko ngā tāngata taonga e noho ana i te wāhi i raro.

7 I kite ahau i ngā kaimahi i runga i te hōiho,

ā, ko ngā rangatira e haere ana, ānō he kaimahi, i runga i te whenua.

8 Ko te tangata e keri ana i te rua, ka taka anō ki roto;

ko te tangata e wāhi ana i te taiepa, ka ngaua e te nākahi.

9 Ko te tangata e tārai ana i ngā kōhatu, ka mamae anō i reira;

ko te tangata e tata ana i te rākau, ka ora noa anō i reira.

10 Ki te pūhuki te rino, ā, kāhore e whakakoia te mata,

kia nui ake anō tōna kaha;

he pai ia ngā whakaaro nui hei whakatikatika.

11 Ki te ngau te nākahi i te mea kīanō i whakawaia,

kāhore hoki he painga o te kaiwhakawai.

12 He ātaahua ngā kupu a te māngai o te tangata whakaaro nui;

tēnā ko te wairangi ka horomia a ia anō e ōna ngutu.

13 Ko te tīmatanga o ngā kupu a tōna māngai he wairangi;

ko te mutunga o tāna kōrero, he haurangi, he .

14 He maha anō hoki ngā kupu a te wairangi;

engari e kore te tangata e mōhio ko te aha e puta mai.

, ko ngā mea e puta mai i muri i a ia,

wai e whakaatu ki a ia?

15 Hōhā iho ngā wairangi i tāna mahi, i tāna mahi;

e kore nei hoki ia e mātau ki te haere ki te .

16 Auē te mate mōu, e te whenua he tamaiti nei tōu kīngi,

ā, e kai ana ōu rangatira i te ata!

17 Ka hari koe, e te whenua, he tamaiti nei ngā rangatira tōu kīngi,

ā, e kai ana ōu rangatira i te e tika ai

hei mea whakakaha, ehara i te mea hei whakahaurangi.

18 te māngere ka totohu iho ai te tuanui o te whare;

te ngoikore anō o ngā ringa ka tūturu ai te whare.

19 Hei mea te kata te hākari i tukua ai,

he mea whakahari anō te wāina;

ā, te hiriwa ka rite ai ngā mea katoa.

20 Kaua e kangā te kīngi, kaua rawa i roto i tōu whakaaro;

kaua hoki e kangā te tangata taonga i roto i tōu whare moenga;

te mea ka kawea te reo e tētahi manu o te rangi,

ka kōrerotia hoki taua mea e tētahi mea whai parirau.

A primazia da sabedoria

1 Assim como as moscas mortas

fazem exalar mau cheiro

e inutilizar o unguento do perfumador,

assim é, para o famoso

em sabedoria e em honra,

um pouco de estultícia.

2 O coração do sábio

está à sua direita,

mas o coração do tolo

está à sua esquerda.

3 E, até quando o tolo vai pelo caminho,

falta-lhe o seu entendimento

e diz a todos

que é tolo.

4 Levantando-se contra ti

o espírito do governador,

não deixes o teu lugar,

porque a submissão

é um remédio que aplaca grandes ofensas.

5 Ainda um mal que vi debaixo do sol, como o erro que procede do governador. 6 A estultícia está posta em grandes alturas, mas os ricos estão assentados em lugar baixo. 7 Vi os servos a cavalo, e os príncipes andando sobre a terra como servos.

8 Quem abrir uma cova,

nela cairá,

e quem romper um muro,

uma cobra o morderá.

9 Aquele que transporta pedras,

será maltratado por elas,

e o que racha lenha

expõe-se ao perigo.

10 Se estiver embotado o ferro,

e não se afiar o corte,

então se deve redobrar a força;

mas a sabedoria

é excelente para dirigir.

11 Seguramente a serpente morderá

antes de estar encantada,

e o falador não é melhor.

12 Nas palavras da boca do sábio

favor,

porém os lábios do tolo

o devoram;

13 O princípio das palavras

da sua boca é a estultícia,

e o fim do seu falar

um desvario péssimo.

14 O tolo multiplica as palavras,

porém, o homem não sabe

o que será;

e quem lhe fará saber

o que será depois dele?

15 O trabalho dos tolos a cada um deles fatiga,

porque não sabem como ir à cidade.

16 Ai de ti, ó terra,

quando teu rei é uma criança,

e cujos príncipes comem

de manhã.

17 Bem-aventurada tu, ó terra,

quando teu rei é filho dos nobres,

e teus príncipes comem a seu tempo,

para se fortalecerem,

e não para bebedice.

18 Por muita preguiça

se enfraquece o teto,

e pela frouxidão das mãos

a casa goteja.

19 Para rir se fazem banquetes,

e o vinho produz alegria,

e por tudo o dinheiro responde.

20 Nem ainda no teu pensamento

amaldiçoes ao rei,

nem tampouco no mais interior

da tua recâmara

amaldiçoes ao rico;

porque as aves dos céus

levariam a voz,

e os que têm asas

dariam notícia do assunto.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também