Pular para o conteúdo
Publicidade

Hebreus 4

ACF

1 , kia mataku tātou, i te mea ka tukua iho nei he kōrero pai tātou kia tae atu ki tōna okiokinga, kei tirohia mai tētahi o koutou kua mahue ki muri. 2 He mea kauwhau hoki te rongopai ki a tātou, he pērā anō me tērā i a rātou. Heoi, kīhai te kupu i rangona i whai pai ki a rātou; te mea kīhai i whakananua ki te whakapono i roto i te hunga i rangona ai. 3 Ka taea hoki te okiokinga e tātou kua whakapono nei; ka rite ki tāna i :

"reira i riri ai ahau, i oati ai hoki,

E kore rātou e tae ki tōku okiokinga!"

Kua oti hoki ngā mahi i te tīmatanga anō o te ao. 4 Ko tāna kupu hoki tēnei i tētahi wāhi te whitu, "Ā, ka okioki te Atua i te whitu i āna mahi katoa." 5 I tēnei wāhi anō hoki, "E kore rātou e tae ki tōku okiokinga."

6 , tērā atu anō he taenga ētahi ki reira; kīhai hoki te hunga i kauwhautia ai te rongopai ki a rātou i mua i tae, te mea kāhore ō rātou whakapono; 7 ā, ka motuhia mai e ia tētahi , i a ia i mea i Rāwiri, Hei āianei, i muri i taua roa ; ko te kupu hoki tēnei:

"Hei āianei, ki te rongo koutou ki tōna reo,

kaua e whakapakeketia ō koutou ngākau."

8 Mehemea hoki i whai okiokinga rātou i a Hohua, e kore e kōrerotia e ia tētahi atu i muri iho. 9 Inā, tērā atu anō he hāpati okiokinga te iwi o te Atua. 10 Ki te tae hoki te tangata ki tōna okiokinga, ka okioki anō ia i āna mahi ake, ka pērā me te Atua i okioki i āna mahi ake. 11 , kia puta tātou uaua ki te tomo ki taua okiokinga, kei pērā te whakapono kore o tētahi, ā, ka hinga.

12 Ora tonu hoki te kupu a te Atua, mana tonu, koi rawa atu i tētahi hoari matarua, ngoto tonu, ā, wehea noatia te ngākau me te wairua, ngā ponapona me te hinu wheua, e wawae ana anō i ngā whakaaro, i ngā hihiritanga o te ngākau. 13 Kāhore hoki he mea hanga i ngaro ki tōna aroaro. Heoi, e takoto kau ana, e tuwhera ana ngā mea katoa ki ōna kanohi, kei a ia nei he kupu tātou.

Ko Īhu te Tohunga Nui

14 , he tino tohunga nui tātou, kua tomo ki ngā rangi, a Īhu, te Tama a te Atua, kia mau tātou ki te tikanga i whakaaetia e tātou. 15 Ehara hoki tātou i te tohunga nui e kore e āhei kia mamae tahi me tātou e ngoikore nei; i whakamātautauria nei hoki ia i ngā mea katoa, i pēneitia me tātou, kāhore ia he hara. 16 , kia haere māia atu tātou ki te torōna o te aroha noa, kia puta mai ai ki a tātou te mahi tohu, kia kitea ai e tātou te aroha noa hei āwhina mai ngā e mate ai.

Pela se entra no descanso de Deus

1 Temamos, pois, que, porventura, deixada a promessa de entrar no seu repouso, pareça que algum de vós fica para trás. 2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, como a eles, mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não estava misturada com a naqueles que a ouviram. 3 Porque nós, os que temos crido, entramos no repouso, tal como disse: Assim jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo.

4 Porque em certo lugar disse assim do dia sétimo: E repousou Deus de todas as suas obras no sétimo dia. 5 E outra vez neste lugar: Não entrarão no meu repouso. 6 Visto, pois, que resta que alguns entrem nele, e que aqueles a quem primeiro foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência, 7 Determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, muito tempo depois, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.

8 Porque, se Josué lhes houvesse dado repouso, não falaria depois disso de outro dia. 9 Portanto, resta ainda um repouso para o povo de Deus. 10 Porque aquele que entrou no seu repouso, ele próprio repousou de suas obras, como Deus das suas.

11 Procuremos, pois, entrar naquele repouso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência. 12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais penetrante do que espada alguma de dois gumes, e penetra até à divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração. 13 E não criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele com quem temos de tratar.

Jesus, o eterno sumo sacerdote

14 Visto que temos um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou nos céus, retenhamos firmemente a nossa confissão. 15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém, um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado. 16 Cheguemos, pois, com confiança ao trono da graça, para que possamos alcançar misericórdia e achar graça, a fim de sermos ajudados em tempo oportuno.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também