Pular para o conteúdo
Publicidade

Hebreus 10

ACF

1 I te mea ko te ture he ātārangi ngā mea pai e puta ana mai i muri, ehara i te āhua o aua mea, e kore e whai mana i aua patunga tapu e whakaeketia tonutia ana e rātou i tēnei tau, i tēnei tau, e tino tika ai te hunga e whakatata ana. 2 Pēnei e kore rānei e mutu te whakaeke? Me i oti hoki te hunga nāna taua karakia te mea kia , kua kore ō rātou mahara ki ngā hara? 3 I aua patunga tapu ia e hokihoki ana te mahara ki ngā hara i ia tau, i ia tau. 4 E kore hoki e tau ngā toto o ngā pūru, o ngā koati e whakakāhore ngā hara.

5 reira i a ia e haere mai ana ki te ao, ka mea ia:

"Kīhai i matenuitia e koe te patunga tapu me te whakahere,

kua rite mai i a koe he tinana mōku.

6 Kīhai koe i āhuareka ki ngā tahunga tinana,

ki ngā whakahere hara.

7 Kātahi ahau ka mea atu, Tēnei ahau te haere atu nei,

kei roto i te upoko o te pukapuka te tuhituhinga mōku,

ki te mea i tāu i pai ai, e te Atua."

8 I tāna meatanga i mua ake, "Kīhai koe i matenui ki te patunga tapu, ki te whakahere, ki ngā tahunga tinana, ki ngā whakahere hara, kāhore anō hoki ōu āhuareka mai," he mea nei e tāpaea ana i runga i te ture. 9 Kātahi ia ka mea, "Tēnei ahau te haere atu nei ki te mea i tāu i pai ai, e te Atua." E tangohia ana e ia te tuatahi, kia whakatūria ai e ia te tuarua. 10 taua pai nei i oti ai tātou te whakatapu, he meatanga te tāpaenga atu kotahi o te tinana o Īhu Karaiti.

11 , ko ngā tohunga katoa, e ana rātou, e minita ana i tēnei , i tēnei , he maha anō hoki ā rātou whakaekenga atu i aua patunga tapu anō, e kore rawa nei e tau hei tango i ngā hara. 12 Ko tēnei ia, kotahi nei tāna patunga tapu i whakaeke atu ai ngā hara, noho tonu atu i te ringa matau o te Atua 13 i muri nei he tatari tāna kia waiho anō ōna hoariri hei takahanga ōna waewae. 14 Kotahi nei hoki tāna whakahere, ā, tika tonu i a ia ake ake te hunga ka oti te whakatapu.

15 Hei kaiwhakaatu anō te Wairua Tapu tēnei ki a tātou; i muri mai i tāna kīanga mai,

16 "Ko te kawenata tēnei e whakaritea e ahau

ki a rātou i muri i aua , e ana te Ariki:

Ka hoatu e ahau āku ture ki ō rātou ngākau,

ka tuhituhia hoki e ahau ki ō rātou hinengaro,"

ā, ka mea anō ia,

17 "E kore hoki e maharatia e ahau ō rātou hara,

ō rātou kino ā mua ake."

18 , ki te murua ēnei, kāhore he whakahere ngā hara i muri iho.

Kia Whakatata atu Tātou ki te Atua

19 , e ōku tēina, ka ai nei ngā toto o Īhu hei take e māia ai tātou te tomo ki te Tino Wāhi Tapu, 20 hei ara hou tātou, arā hei ara ora, he mea whakatapu nāna, e tika atu ana te ārai, arā tōna kikokiko. 21 Ā, i te mea he nui tātou tohunga te whare o te Atua, 22 kia whakatata atu tātou, i runga i te ngākau pono, i te whakapono e tino ū ana, he mea tāuhiuhi te ngākau, kia kore ai te hinengaro kino, he mea horoi anō hoki te tinana ki te wai mārama. 23 Kia mau tātou whakaae ki te mea e tūmanakohia atu nei, kei ngāueue; he pono hoki te kaiwhakaari mai. 24 Kia whai whakaaro anō tātou tētahi ki tētahi, kia whakaohokia te aroha me ngā mahi pai, 25 kei mahue te huihui i a tātou anō, kei pērā me te hanga a ētahi. Engari me whakahauhau tētahi i tētahi, kia nui rawa anō hoki i te mea ka kite koutou ka tata te .

26 Ki te hara hoki tātou i muri iho i tātou whiwhinga ki te mātauranga ki te pono, kāhore atu hoki he patunga tapu i mahue ngā hara; 27 engari, ka tatari āhua mataku ki te whakawā, ki te riri kino anō te ahi, e whakangaromia ai ngā hoariri. 28 Ko te tangata i takahi i te ture a Mohi kīhai i tohungia, ka mate i runga i te kupu a ngā kaiwhakaatu tokorua, tokotoru rānei. 29 Ki koutou whakaaro, e kore rānei e tika kia rahi ake te whiu te tangata i takahia ai te Tama a te Atua, i meinga ai hei mea noa ngā toto o te kawenata i whakatapua ai ia, ā, whakaiti ana i te Wairua o te aroha noa? 30 E mātau ana hoki tātou wai tēnei kupu, "Māku te rapu utu; māku te hoatu utu, e ai te Ariki"; me tēnei anō, "E whakawā te Ariki tāna iwi." 31 He mea mataku te taka ki roto ki ngā ringaringa o te Atua ora.

32 Engari, kia mahara ki ngā ō mua, i a koutou i whakamāramatia , he nui noa atu ngā rauhanga a te mate, i whakaririka kau koutou. 33 Ko tētahi wāhi, i a koutou i meinga e ngā tāwainga, e ngā tūkinotanga hei mea mātakitaki; ko tētahi wāhi, i a koutou i meinga hei hoa te hunga i pērātia. 34 I mamae tahi hoki koutou me te hunga i te herehere, i hari hoki ki te pāhuatanga o ō koutou taonga, i mahara hoki tērā atu he taonga koutou, he mea pai ake, he mea pūmau tonu.

35 , kaua e whakarērea koutou māia, he rahi hoki tōna utu. 36 Ko te mea hoki hei matenuitanga koutou he manawanui; kia oti ai i a koutou te mahi te Atua i pai ai, e riro tonu ai i a koutou ngā mea i whakaaria mai .

37 "Potopoto kau ake hoki,

ā, ka tae mai tēnei e haere mai nei,

e kore anō e whakaroa.

38 te whakapono ia e ora ai te tangata tika;

ā, ki te hoki tētahi ki muri,

e kore tōku wairua e āhuareka ki a ia."

39 Otiia, ehara tātou i te hunga e hoki ana ki muri, ki te whakangaromanga, engari te hunga e whakapono ana, ā, ora ana te wairua.

Único e perpétuo é o sacrifício de Cristo

1 Porque tendo a lei a sombra dos bens futuros, e não a imagem exata das coisas, nunca, pelos mesmos sacrifícios que continuamente se oferecem cada ano, pode aperfeiçoar os que a eles se chegam. 2 Doutra maneira, teriam deixado de se oferecer, porque, purificados uma vez os ministrantes, nunca mais teriam consciência de pecado. 3 Nesses sacrifícios, porém, cada ano se faz comemoração dos pecados, 4 Porque é impossível que o sangue dos touros e dos bodes tire os pecados. 5 Por isso, entrando no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas corpo me preparaste;

6 Holocaustos e oblações pelo pecado não te agradaram.

7 Então disse: Eis aqui venho (no princípio do livro está escrito de mim), para fazer, ó Deus, a tua vontade.

8 Como acima diz: Sacrifício e oferta, e holocaustos e oblações pelo pecado não quiseste, nem te agradaram (os quais se oferecem segundo a lei). 9 Então disse: Eis aqui venho, para fazer, ó Deus, a tua vontade. Tira o primeiro, para estabelecer o segundo. 10 Na qual vontade temos sido santificados pela oblação do corpo de Jesus Cristo, feita uma vez.

11 E assim todo o sacerdote aparece cada dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar os pecados; 12 Mas este, havendo oferecido para sempre um único sacrifício pelos pecados, está assentado à destra de Deus, 13 Daqui em diante esperando até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés. 14 Porque com uma oblação aperfeiçoou para sempre os que são santificados. 15 E também o Espírito Santo no-lo testifica, porque depois de haver dito:

16 Esta é a aliança que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei as minhas leis em seus corações, e as escreverei em seus entendimentos; acrescenta:

17 E jamais me lembrarei de seus pecados e de suas iniquidades.

18 Ora, onde remissão destes, não mais oblação pelo pecado.

A entrada à presença de Deus

19 Tendo, pois, irmãos, ousadia para entrar no santuário, pelo sangue de Jesus, 20 Pelo novo e vivo caminho que ele nos consagrou, pelo véu, isto é, pela sua carne, 21 E tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus, 22 Cheguemo-nos com verdadeiro coração, em inteira certeza de , tendo os corações purificados da consciência, e o corpo lavado com água limpa, 23 Retenhamos firmes a confissão da nossa esperança; porque fiel é o que prometeu. 24 E consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras, 25 Não deixando nossa mútua congregação, como é costume de alguns, antes admoestando-nos uns aos outros; e tanto mais, quanto vedes que se vai aproximando aquele dia.

26 Porque, se pecarmos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, não resta mais sacrifício pelos pecados, 27 Mas uma certa expectação horrível de juízo, e ardor de fogo, que de devorar os adversários. 28 Quebrantando alguém a lei de Moisés, morre sem misericórdia, pela palavra de duas ou três testemunhas. 29 De quanto maior castigo cuidais vós será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue da aliança com que foi santificado, e fizer agravo ao Espírito da graça? 30 Porque bem conhecemos aquele que disse: Minha é a vingança, eu darei a recompensa, diz o Senhor. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.

31 Horrenda coisa é cair nas mãos do Deus vivo.

Súplica ao passado. A recompensa não tardará

32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, em que, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições. 33 Em parte fostes feitos espetáculo com vitupérios e tribulações, e em parte fostes participantes com os que assim foram tratados. 34 Porque também vos compadecestes das minhas prisões, e com alegria recebestes o roubo dos vossos bens, sabendo que em vós mesmos tendes nos céus uma possessão melhor e permanente. 35 Não rejeiteis, pois, a vossa confiança, que tem grande e avultado galardão. 36 Porque necessitais de paciência, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, possais alcançar a promessa.

37 Porque ainda um pouquinho de tempo, e o que de vir virá, e não tardará.

38 Mas o justo viverá pela ; e, se alguém se retirar, a minha alma não tem prazer nele.

39 Nós, porém, não somos daqueles que se retiram para a perdição, mas daqueles que creem para a conservação da alma.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também