Pular para o conteúdo
Publicidade

Habacuque 1

ACF

1 Ko te poropititanga i kitea e Hapakuku poropiti.

Te Amuamu a te Poropiti

2 Kia pēhea te roa, e Ihowā, o tāku tangi,

ā, kāhore koe e rongo?

E karanga atu ana ahau ki a koe te tutū,

ā, kāhore koe e whakaora.

3 He aha koe i whakakite mai ai i te kino ki ahau?

He aha koe i titiro ai ki te pakeketanga?

He pāhua hoki, he tutū tēnei kei tōku aroaro,

, he totohe tēnei, ā, kei te oho ake he ngangare.

4 reira kahakore noa iho te ture,

kore tonu ake e puta te whakawā;

e karapotia ana hoki te tika e te kino

reira, te putanga o te whakawā, he parori .

Te Whakautu a Ihowā

5 "Titiro atu ki ngā tauiwi, mātakitaki,

kia nui te mīharo!

te mea kei te mahi ahau i tētahi mahi i ō koutou ,

he mea e kore e whakaponohia,

ki te kōrerotia atu.

6 te mea tēnei ka ara i ahau ngā Karari,

taua iwi nanakia , taua iwi hīkaka tonu ,

e haerea nei e rātou te whānuitanga o te whenua,

kia riro ai i a rātou ngā kāinga ehara nei i a rātou.

7 "He hanga whakamataku rātou, he mea wehi;

i ahu tonu ake i a rātou rātou whakawā,

me rātou rangatiratanga.

8 He tere atu ā rātou hōiho i te reparo,

he nanakia atu i te wuruhi o te ahiahi;

ka tohatoha noa atu ō rātou kaieke hōiho.

Āe , ka haere mai anō ā rātou kaieke hōiho i tawhiti;

ko rātou rere rite tonu ki te ēkara e hohoro ana ki te kai.

9 "Ko rātou katoa he mahi nanakia i haere mai ai;

ko ō rātou kanohi whakamau tonu me te mea ko te hau marangai,

me te mea he kirikiri ngā whakarau e aohia ana e rātou.

10 Āe , e taunu ana ia ki ngā kīngi,

ā, hei kata māna ngā rangatira.

Ka kata ia ki ngā taiepa katoa;

ka opehia ake hoki he puehu e ia, ā, riro tonu i a ia.

11 Kātahi ia ka wheoro ake ānō he hau,

ka whiti atu, ā, ka mahi i te ;

arā a ia, te tangata ko tōna kaha nei tōna atua."

12 He teka ianei nōnamata riro koe,

e Ihowā, e tōku Atua, e tōku Mea Tapu?

E kore mātou e mate.

Kua waiho ia e koe, e Ihowā, hei whakawā;

kua whakapūmautia ia e koe, e te Kāmaka, hei whiu.

13 He kanohi rawa ōu, e kore koe e titiro ki te kino,

e kore anō e āhei kia mātakitaki koe ki te kino.

He aha koe i mātakitaki ai ki te hunga tinihanga,

i whakarongo puku ai i te mea ka horomia e te tangata kino

te tangata e tika rawa ana i a ia?

14 He aha ngā tāngata i meinga ai e koe

kia rite ki ngā ika o te moana, ki ngā mea ngōkingōki

kāhore nei ō rātou kaiwhakahaere tikanga?

15 Ko rātou katoa tangohia ake e ia ki te matau,

ka mau i a ia ki roto ki tāna kupenga,

e kokoa ana ki tāna rou;

reira koa ana ia, whakamanamana ana.

16 Koia ia i whakahere ai ki tāna kupenga,

i tahu whakakakara ai ki tāna rou;

te mea aua mea i whai ngako ai tōna wāhi,

i mōmona ai tāna kai.

17 He mea anō rānei tērā e whakawāteatia ai e ia tāna kupenga,

ā, kore iho e tohungia ngā iwi e patua tonutia ana?

1 O peso que viu o profeta Habacuque.

A lamentação de Habacuque

2 Até quando, Senhor,

clamarei eu,

e tu não me escutarás?

Gritar-te-ei: Violência!

E não salvarás?

3 Por que razão me mostras

a iniquidade,

e me fazes ver a opressão?

Pois que a destruição e a violência

estão diante de mim,

havendo também quem suscite

a contenda e o litígio.

4 Por esta causa a lei se afrouxa,

e o juízo nunca se manifesta;

porque o ímpio cerca o justo,

e o juízo se manifesta torcido.

A réplica de Deus

5 Vede entre os gentios e olhai,

e maravilhai-vos, e admirai-vos;

porque realizarei em vossos dias

uma obra que vós não crereis,

quando for contada.

6 Porque eis que suscito os caldeus,

nação amarga e impetuosa,

que marcha sobre a largura

da terra,

para apoderar-se de moradas

que não são suas.

7 Horrível e terrível é;

dela mesma sairá o seu juízo

e a sua dignidade.

8 E os seus cavalos são mais ligeiros

do que os leopardos,

e mais espertos do que

os lobos à tarde;

os seus cavaleiros espalham-se

por toda parte;

os seus cavaleiros virão de longe,

voarão como águias

que se apressam a devorar.

9 Eles todos virão

para fazer violência;

os seus rostos buscarão

o vento oriental,

e reunirão os cativos

como areia.

10 E escarnecerão dos reis,

e dos príncipes farão zombaria;

eles se rirão

de todas as fortalezas,

porque amontoarão terra,

e as tomarão.

11 Então muda a sua mente,

e seguirá, e se fará culpado,

atribuindo este seu poder

ao seu deus.

Habacuque torna a queixar-se

12 Não és tu desde a eternidade,

ó Senhor meu Deus,

meu Santo?

Nós não morreremos.

Ó Senhor, para juízo o puseste,

e tu, ó Rocha,

o fundaste para castigar.

13 Tu és tão puro de olhos,

que não podes ver o mal,

e a opressão não podes

contemplar.

Por que olhas para os que procedem

aleivosamente,

e te calas quando o ímpio devora

aquele que é mais justo

do que ele?

14 E por que farias os homens

como os peixes do mar,

como os répteis,

que não têm quem os governe?

15 Ele a todos levantará

com o anzol,

apanhá-los-á com a sua rede,

e os ajuntará na sua

rede varredoura;

por isso ele se alegrará

e se regozijará.

16 Por isso sacrificará à sua rede,

e queimará incenso

à sua varredoura;

porque com elas engordou

a sua porção,

e engrossou a sua comida.

17 Porventura por isso

esvaziará a sua rede

e não terá piedade de matar

as nações continuamente?

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também

Habacuque
Ver todos os capítulos de Habacuque