Te Whakawātanga a te Atua
1 Nā, kāhore he kupu whakahoki māu, e koe, e te tangata e whakahē ana; i a koe hoki e whakahē nā i tērā, e whakatau ana koe i te hē ki a koe anō; kei te mahi hoki koe, te kaiwhakahē, i aua mea nā anō. 2 Nā, e mātau ana tātou kei runga i te pono te whakahēnga a te Atua mō ngā kaimahi i aua mea. 3 Ko tōu whakaaro rānei tēnei, e te tangata e whakahē ana ki ngā kaimahi i aua mea, e mahi nā anō koe i aua mea, ko koe e ora i tā te Atua whakahē? 4 E whakahāwea ana rānei koe ki ngā rawa o tōna ngāwari, o tāna tikanga māhaki, o tōna manawanui, e ranea tonu nei; tē mahara ko te ngāwari o te Atua hei ārahi i a koe ki te rīpenetā?
5 Heoi, pakeke tonu koe, kāhore e rīpenetā tōu ngākau, e pūranga ana koe i te riri mōu, mō te rā o te riri, o te whakakitenga mai anō i tā te Atua whakawākanga tika; 6 "Māna e hōmai ki tētahi, ki tētahi, kia rite ki ā rātou mahi." 7 Ki te hunga e whai ana ki te korōria, ki te hōnore, ki te piraukore, me te mau anō ki te mahi pai, he ora tonu. 8 Ki te hunga ia e totohe ana, e turi ana ki te pono, e whakarongo ana hoki ki te hē, he riri, he āritarita. 9 He pāwera, he raru, mō ngā wairua tangata katoa e mahi ana i te kino, mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki, 10 he korōria ia, he hōnore, he rangimārie, mō ngā tāngata katoa e mahi ana i te pai, mō te Hūrai ki mua, mō te Kariki anō hoki. 11 Kāhore hoki a te Atua whakapai kanohi.
12 Ko te hunga hoki i hara turekore, ka ngaro turekore anō hoki; me te hunga i hara i runga i te ture, kei te ture anō he whakahē mō rātou. 13 He teka hoki ko ngā kaiwhakarongo o te ture e tika ki tā te Atua; engari, ko ngā kaimahi o te ture e whakatikaia. 14 I te mea hoki e mahia māoritia ana ngā mea o te ture e ngā tauiwi, kāhore nei ō rātou ture, ko ēnei, kāhore nei ō rātou ture, hei ture ki a rātou anō. 15 I te mea ka whakakite rātou i te mahi a te ture, he mea tuhituhi ki ō rātou ngākau, me te whakaae tahi anō ō rātou hinengaro, ko ō rātou whakaaro kei te whakahēhē, kei te whakatikatika rānei i a rātou; 16 i te rā e whakawā ai te Atua i ngā mea ngaro a ngā tāngata, he mea whakarite tonu ki tāku rongopai, he meatanga nā Īhu Karaiti.
Ngā Hūrai me te Ture
17 Otirā, mehemea e tapaina ana koe he Hūrai, ā, e whakawhirinaki ana koe ki te ture, e whakamanamana ana ki te Atua, 18 ā, e mōhio ana ki tāna e pai ai, ā, e kitea ana e koe ngā mea e tino pai ana, he mea whakaako hoki koe nā te ture, 19 ā, e ū ana tōu whakaaro, ko koe hei kaiārahi mō ngā matapō, hei mārama mō te hunga i roto i te pōuri, 20 hei kaiwhakatikatika mō ngā kūware, hei kaiwhakaako mō ngā kōhungahunga; kei a koe hoki te āhua o te mātauranga, o te pono i runga i te ture. 21 He kaiwhakaako koe i tērā atu, e kore ianei koe e whakaako i a koe anō? E kauwhau nā koe kia kaua e tāhae, e tāhae ana rānei koe? 22 Ā, koe e mea nā, Kaua e pūremu, e pūremu ana rānei koe? Ā, koe e whakarihariha nā ki ngā whakapakoko, e tāhae ana rānei koe i ngā mea o ngā temepara? 23 Ā, koe e whakamanamana nā ki te ture, kei te whakaiti rānei koe i te Atua i te mea ka takahi koe i te ture? 24 "Nā koutou hoki i kohukohua ai te ingoa o te Atua i roto i ngā tauiwi, i pērātia ai me te mea kua oti te tuhituhi."
25 E whai tikanga ana hoki te kotinga, ki te mahia e koe te ture; tēnā ki te takahi koe i te ture, ka riro tōu kotinga hei kotingakore. 26 Nā, ki te mau i te kotingakore ngā tikanga o te ture, e kore ianei tōna kotingakore e kīia hei kotinga? 27 Ā, ki te rite te ture i te mea kīhai kotia māoritia, e kore ianei ia e whakahē i a koe, e whiwhi nā ki te kupu tuhituhi me te kotinga, i a koe e takahi nā i te ture? 28 Ehara hoki i te Hūrai te mea ko waho noa iho tōna āhua Hūrai; ehara anō i te kotinga te mea nō waho, nō te kikokiko. 29 Engari, he Hūrai ia, nō roto tōna āhua Hūrai; ā, ko te kotinga, nō te ngākau, he mea wairua, he teka nā te kupu tuhituhi; ehara hoki i te mea e whakamoemititia ana e te tangata, engari e te Atua.
O reto juízo de Deus
1 Portanto, és inescusável quando julgas, ó homem, quem quer que sejas, porque te condenas a ti mesmo naquilo em que julgas a outro; pois tu, que julgas, fazes o mesmo. 2 E bem sabemos que o juízo de Deus é segundo a verdade sobre os que tais coisas fazem. 3 E tu, ó homem, que julgas os que fazem tais coisas, cuidas que, fazendo-as tu, escaparás ao juízo de Deus? 4 Ou desprezas tu as riquezas da sua benignidade, e paciência e longanimidade, ignorando que a benignidade de Deus te leva ao arrependimento? 5 Mas, segundo a tua dureza e teu coração impenitente, entesouras ira para ti no dia da ira e da manifestação do juízo de Deus; 6 O qual recompensará cada um segundo as suas obras; a saber: 7 A vida eterna aos que, com perseverança em fazer bem, procuram glória, honra e incorrupção; 8 Mas a indignação e a ira aos que são contenciosos, desobedientes à verdade e obedientes à iniquidade; 9 Tribulação e angústia sobre toda a alma do homem que faz o mal; primeiramente do judeu e também do grego; 10 Glória, porém, e honra e paz a qualquer que pratica o bem; primeiramente ao judeu e também ao grego; 11 Porque, para com Deus, não há acepção de pessoas.
12 Porque todos os que sem lei pecaram, sem lei também perecerão; e todos os que sob a lei pecaram, pela lei serão julgados. 13 Porque os que ouvem a lei não são justos diante de Deus, mas os que praticam a lei hão de ser justificados. 14 Porque, quando os gentios, que não têm lei, fazem naturalmente as coisas que são da lei, não tendo eles lei, para si mesmos são lei; 15 Os quais mostram a obra da lei escrita em seus corações, testificando juntamente a sua consciência, e os seus pensamentos, quer acusando-os, quer defendendo-os; 16 No dia em que Deus há de julgar os segredos dos homens, por Jesus Cristo, segundo o meu evangelho.
A lei e os judeus
17 Eis que tu que tens por sobrenome judeu, e repousas na lei, e te glorias em Deus; 18 E sabes a sua vontade e aprovas as coisas excelentes, sendo instruído por lei; 19 E confias que és guia dos cegos, luz dos que estão em trevas, 20 Instrutor dos néscios, mestre de crianças, que tens a forma da ciência e da verdade na lei; 21 Tu, pois, que ensinas a outro, não te ensinas a ti mesmo? Tu, que pregas que não se deve furtar, furtas? 22 Tu, que dizes que não se deve adulterar, adulteras? Tu, que abominas os ídolos, cometes sacrilégio? 23 Tu, que te glorias na lei, desonras a Deus pela transgressão da lei? 24 Porque, como está escrito, o nome de Deus é blasfemado entre os gentios por causa de vós.
25 Porque a circuncisão é, na verdade, proveitosa, se tu guardares a lei; mas, se tu és transgressor da lei, a tua circuncisão se torna em incircuncisão. 26 Se, pois, a incircuncisão guardar os preceitos da lei, porventura a incircuncisão não será reputada como circuncisão? 27 E a incircuncisão que por natureza o é, se cumpre a lei, não te julgará porventura a ti, que pela letra e circuncisão és transgressor da lei? 28 Porque não é judeu o que o é exteriormente, nem é circuncisão a que o é exteriormente na carne. 29 Mas é judeu o que o é no interior, e circuncisão a que é do coração, no espírito, não na letra; cujo louvor não provém dos homens, mas de Deus.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!