Pular para o conteúdo
Publicidade

Romanos 1

ACF

He Mihi

1 Pāora, te pononga a Īhu Karaiti, i karangatia hei āpōtoro, i motuhia ki te rongopai a te Atua, 2 i kōrerotia e ia i mua, arā e āna poropiti i roto i ngā karaipiture tapu, 3 tāna Tama, i whānau nei he uri Rāwiri, te wāhi ki te kikokiko; 4 i whakapuakina mai nei ko te Tama a te Atua i runga i te kaha, i runga i te Wairua o te tapu, i te mea ka whakaarahia i te hunga mate; arā a Īhu Karaiti, tātou Ariki.

5 Nāna nei mātou i whiwhi ai ki te aroha noa, ki te mahi āpōtoro, kia ngohengohe ai, kia whakapono ai ngā iwi katoa, hei mea tōna ingoa. 6 rātou nei hoki koutou, he mea karanga hei hunga Īhu Karaiti.

7 Ki te hunga katoa i Rōma, e arohaina nei e te Atua, ka oti nei te karanga hei hunga tapu.

Kia tau ki a koutou te aroha noa me te rangimārie, he mea te Atua, tātou Matua, te Ariki hoki, Īhu Karaiti.

He Karakia Whakawhetai

8 Ko tāku mea tuatahi, he whakawhetai ki tōku Atua i roto i a Īhu Karaiti koutou katoa, te mea e kōrerotia ana koutou whakapono i te ao katoa. 9 Ko te Atua, e mahi nei tōku wairua ki a ia i roto i te rongopai o tāna Tama, hei kaiwhakaatu mōku, te mau tonu o tāku whakahuahua i a koutou, ā, i āku karakiatanga i ngā katoa, 10 e īnoi ana me kore e pai te Atua kia whakatikaia tāku haere atu ki a koutou.

11 Nui atu hoki tōku hiahia kia kite i a koutou, kia whakawhiwhi ai ahau i a koutou ki tētahi mea hōmai, he mea wairua, kia whakaūngia ai koutou; 12 arā, kia ora ngātahi ō tātou ngākau, tōku i koutou whakapono, ō koutou i tōku. 13 , e kore ahau e pai, e ōku tēina kia ngaro i a koutou te maha o āku meatanga kia haere atu ki a koutou, heoi, āraia mai ana ahau, ā, mohoa noa nei, kia whiwhi ai ahau ki tētahi hua i roto i a koutou hoki, kia pērā me te mea i ērā atu tauiwi.

14 He nama kei runga i ahau ngā Kariki, ā, ngā tautangata, te hunga mōhio, ā, te hunga whakaarokore. 15 reira, e ngākau nui ana ahau kia whakapaua tāku ki te kauwhau hoki i te rongopai ki a koutou i Rōma.

Te Kaha o te Rongopai

16 Kāhore hoki ōku whakamā ki te rongopai; ko te kaha hoki ia o te Atua hei whakaora ngā tāngata katoa e whakapono ana; te Hūrai ki mua, te Kariki anō hoki. 17 Ā, kei reira e whakakitea ana te Atua tika, he mea te whakapono ki te whakapono; kua oti nei hoki te tuhituhi, "te whakapono e ora ai te tangata tika."

Te Hara Tangata

18 E whakakitea iho ana hoki i te rangi te Atua riri ki ngā karakiakoretanga katoa, ki ngā o ngā tāngata e pēhi ana i te pono i runga i te . 19 Kei roto nei i a rātou e mārama ana ngā mea o te Atua e taea te mōhio; kua whakamāramatia hoki e te Atua ki a rātou. 20 E kitea nuitia ana hoki ngā mea ōna, kāhore nei i kitea, te hanganga iho o te ao, e mōhiotia ana ki ngā mea i hangā, arā tōna kaha mau tonu, me tōna atuatanga; kia kore ai he kupu whakahoki rātou; 21 i a rātou hoki e mātau ana ki te Atua, kīhai rātou i whakakorōria i a ia hei Atua, kīhai hoki i whakawhetai; heoi, kua kūware ō rātou whakaaro, ā, whakapōuritia ana rātou ngākau pōhēhē. 22 I a rātou e mea ana he mōhio rātou, , ka wairangi, 23 ā, whakaputaia kētia ake te korōria o te Atua e kore nei e pirau, kia rite ki te āhua o te tangata pirau noa, o ngā manu hoki, o ngā kararehe waewae whā, o ngā mea ngōkingōki.

24 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki te mahi poke, i runga i ngā hiahia o ō rātou ngākau, kia whakatūtūātia iho ai ō rātou tinana e rātou anō, tētahi e tētahi; 25 i te mea kua whakawhiti rātou i te Atua pono te teka, ā, karakia ana, mahi ana ki te mea hanga, kapea ake te Kaihanga, ko ia nei te whakapaingia ake ake. Āmine.

26 Koia rātou i tukua ai e te Atua ki ngā hiahia tūtūā. Ko ā rātou wāhine hoki, mahue ake i a rātou te tikanga māori, kei te ngau noa atu; 27 me ngā tāne anō, whakarērea ake e rātou te tikanga māori ki te wahine, ānō he ahi te kānga o rātou hiahia ki a rātou anō; ngā tāne ki ngā tāne, mahi ai i te mea whakamā, me te whiwhi anō ki te utu e rite ana rātou ngaunga kētanga.

28 Ā, i a rātou kīhai nei i pai kia mau tonu te Atua ki ō rātou mahara, tukua ana rātou e te Atua ki te hinengaro kia mahia ngā mea kāhore e tau kia mahia. 29 tonu rātou i ngā mahi katoa, i te kino, i te apo, i te mauāhara; whawhao rawa i te hae, i te kōhuru, i te totohe, i te hīanga, i te whanokē; he hunga kōhumuhumu, 30 he hunga ngautuarā, kino ki te Atua, he hunga whakahīhī, whakakake, whakapehapeha, he kaitito i ngā mea kino. E turi ana ki ngā mātua, 31 kāhore ō rātou mātauranga, he hunga kupu taka, kāhore nei he aroha, kāhore e tohu tangata. 32 Ahakoa e mātau ana anō rātou ki te Atua tikanga, he tika te mate ngā kaimahi i ēnei mea, heoi, ka mahi tonu rātou i aua mea me te whakaae hoki ki te hunga e pērā ana te mahi.

Introdução e saudação

1 Paulo, servo de Jesus Cristo, chamado para apóstolo, separado para o evangelho de Deus. 2 O qual antes prometeu pelos seus profetas nas santas escrituras, 3 Acerca de seu Filho, que nasceu da descendência de Davi segundo a carne, 4 Declarado Filho de Deus em poder, segundo o Espírito de santificação, pela ressurreição dos mortos, Jesus Cristo, nosso Senhor, 5 Pelo qual recebemos a graça e o apostolado, para a obediência da entre todas as gentes pelo seu nome, 6 Entre as quais sois também vós chamados para serdes de Jesus Cristo. 7 A todos os que estais em Roma, amados de Deus, chamados santos: Graça a vós e paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.

Paulo intercede pelos cristãos de Roma e anseia vê-los

8 Primeiramente dou graças ao meu Deus por Jesus Cristo, acerca de vós todos, porque em todo o mundo é anunciada a vossa . 9 Porque Deus, a quem sirvo em meu espírito, no evangelho de seu Filho, me é testemunha de como incessantemente faço menção de vós, 10 Pedindo sempre em minhas orações que nalgum tempo, pela vontade de Deus, se me ofereça boa ocasião de ir ter convosco. 11 Porque desejo ver-vos, para vos comunicar algum dom espiritual, a fim de que sejais confortados; 12 Isto é, para que juntamente convosco eu seja consolado pela mútua, assim vossa como minha.

13 Não quero, porém, irmãos, que ignoreis que muitas vezes propus ir ter convosco (mas até agora tenho sido impedido) para também ter entre vós algum fruto, como também entre os demais gentios. 14 Eu sou devedor, tanto a gregos como a bárbaros, tanto a sábios como a ignorantes. 15 E assim, quanto está em mim, estou pronto para também vos anunciar o evangelho, a vós que estais em Roma.

A virtude do evangelho

16 Porque não me envergonho do evangelho de Cristo, pois é o poder de Deus para salvação de todo aquele que crê; primeiro do judeu, e também do grego. 17 Porque nele se descobre a justiça de Deus de em , como está escrito: Mas o justo viverá pela .

A iniquidade e a impureza dos homens

18 Porque do céu se manifesta a ira de Deus sobre toda a impiedade e injustiça dos homens, que detêm a verdade em injustiça. 19 Porquanto o que de Deus se pode conhecer neles se manifesta, porque Deus lho manifestou. 20 Porque as suas coisas invisíveis, desde a criação do mundo, tanto o seu eterno poder, como a sua divindade, se entendem, e claramente se veem pelas coisas que estão criadas, para que eles fiquem inescusáveis; 21 Porquanto, tendo conhecido a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças, antes em seus discursos se desvaneceram, e o seu coração insensato se obscureceu. 22 Dizendo-se sábios, tornaram-se loucos. 23 E mudaram a glória do Deus incorruptível em semelhança da imagem de homem corruptível, e de aves, e de quadrúpedes, e de répteis.

24 Por isso também Deus os entregou às concupiscências de seus corações, à imundícia, para desonrarem seus corpos entre si; 25 Pois estes mudaram a verdade de Deus em mentira, e honraram e serviram mais a criatura do que o Criador, que é bendito eternamente. Amém.

26 Por isso Deus os abandonou às paixões infames. Porque até as suas mulheres mudaram o uso natural, no contrário à natureza. 27 E, semelhantemente, também os homens, deixando o uso natural da mulher, se inflamaram em sua sensualidade uns para com os outros, homens com homens, cometendo torpeza e recebendo em si mesmos a recompensa que convinha ao seu erro.

28 E, como eles não se importaram de ter conhecimento de Deus, assim Deus os entregou a um sentimento perverso, para fazerem coisas que não convêm; 29 Estando cheios de toda a iniquidade, fornicação, malícia, avareza, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade; 30 Sendo murmuradores, difamadores, aborrecedores de Deus, injuriadores, soberbos, presunçosos, inventores de males, desobedientes aos pais e às mães; 31 Néscios, infiéis nos contratos, sem afeição natural, irreconciliáveis, sem misericórdia; 32 Os quais, conhecendo o juízo de Deus (que são dignos de morte os que tais coisas praticam), não somente as fazem, mas também se agradam dos que as fazem.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também