Pular para o conteúdo
Publicidade

Romanos 4

ACF

Te Tauira a Āperahama

1 He aha , ki tātou, te mea i riro i a Āperahama, i tātou tupuna i runga i te kikokiko? 2 Mehemea hoki ngā mahi i tika ai a Āperahama, he mea tāna e whakamanamana ai ia; otirā, kāhore ki te Atua. 3 E pēhea ana oti te karaipiture? "I whakapono a Āperahama ki te Atua, ā, whakairia ana hei tika mōna."

4 , he tangata e mahi ana, e kore e kīia te utu mōna he mea aroha noa, engari, he mea tāna. 5 Otirā, ko te tangata kāhore e mahi, engari, e whakapono ana ki te kaiwhakatika i te tangata karakiakore, ka whakairia tōna whakapono hei tika mōna. 6 Pērā hoki me Rāwiri kōrero i te manaaki ki te tangata, ka whakairia nei e te Atua he tika ki a ia, motu i ngā mahi. 7 I ai ia:

"Ka hari te hunga

kua oti ā rātou mahi tutū te muru,

ō rātou hara te hīpoki!

8 Ka hari te tangata

e kore nei e whakairia e te Ariki he hara ki a ia."

9 E kōrerotia ana rānei tēnei haringa te kotinga, te kotingakore anō rānei? E mea ana hoki tātou, "I whakairia tōna whakapono hei tika Āperahama." 10 He pēhea te whakairinga? I a ia i te kotinga, i te kotingakore rānei? He teka i a ia i te kotinga, engari, i te kotingakore, 11 ā, riro ana i a ia te kotinga hei tohu, hei hīri te tika o tōna whakapono, i a ia i te kotingakore. Kia waiho ai ia hei matua ki te hunga katoa e whakapono ana, ahakoa kāhore rātou i kotia, kia whakairia ai te tika ki a rātou; 12 hei matua anō te kotinga ki te hunga ehara i te mea te kotinga anake, engari, e takahi ana hoki i runga i ngā tapuae o taua whakapono o tātou matua, o Āperahama, i a ia kāhore anō i kotia.

te Whakapono e Tukuna mai ai te Taurangi a te Atua

13 Ehara i te mea i runga mai i te ture te kupu ki a Āperahama rātou ko ōna uri te ao ka riro i a ia; engari, i runga mai i te tika o te whakapono. 14 Mehemea hoki ka riro i te hunga ture, kua tikangakore te whakapono, kua taka te kupu whakaari. 15 Ko te ture hoki e mahi ai, he riri; engari, ki te kāhore he ture, kāhore hoki he hara.

16 Koia i rototia ai i te whakapono, kia waiho ai te aroha noa; kia ū ai te kupu whakaari ki te whānau katoa; ehara i te mea ki te ture anake, engari, ki te whakapono anō o Āperahama, ko ia nei hoki te matua o tātou katoa, 17 ko te mea hoki ia i tuhituhia, "Kua waiho koe e ahau hei matua ki ngā iwi maha," he matua i te aroaro o tāna i whakapono ai, arā o te Atua, e whakaora nei i ngā tūpāpaku, e karanga nei i ngā mea kua kāhore me te mea kei konei nei anō.

18 Ahakoa kāhore he rawa, ū tonu tōna mānakonako ki a ia, kia meinga ai ia hei matua ngā iwi maha, pērā me te mea i kōrerotia, "Ka pēnei tāu whānau." 19 Kīhai anō i ngoikore tōna whakapono, i mahara iho ia ki tōna tinana, he pēnei me te mea kua tūpāpakutia, wāhi iti hoki kua kotahi rau ōna tau, ki te tūpāpakutanga hoki o te kōpū o Hera. 20 Āe, i titiro ia ki te kupu whakaari a te Atua, kīhai ia i ruarua i runga i te whakapono kore, engari, ka kaha tonu tōna whakapono, me te whakakorōria ki te Atua. 21 Ū tonu hoki tōna whakaaro e taea e ia te mea tāna i kōrero ai. 22 Koia hoki "I whakairia ai ki a ia hei tika." 23 Otirā, ehara i te mea he whakaaro ki a ia anake i tuhituhia ai taua whakairinga ki a ia; 24 engari, he whakaaro ki a tātou anō hoki; ka whakairia ki a tātou e whakapono nei ki te kaiwhakaara i a Īhu, i tātou Ariki, i te hunga mate. 25 I tukua nei ō tātou , i whakaarahia tātou kia whakatikaia.

Abraão justificado pela

1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne? 2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus. 3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão em Deus, e isso lhe foi imputado como justiça. 4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida. 5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua lhe é imputada como justiça. 6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo: 7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.

8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.

9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a foi imputada como justiça a Abraão. 10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão. 11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da , quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que creem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada; 12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.

A promessa e a

13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da . 14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a é e a promessa é aniquilada. 15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não lei também não transgressão.

16 Portanto, é pela , para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da que teve Abraão, o qual é pai de todos nós, 17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se fossem.

18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência. 19 E não enfraquecendo na , não atentou para o seu próprio corpo amortecido, pois era de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara. 20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na , dando glória a Deus, 21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer. 22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça. 23 Ora, não por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta, 24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor; 25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também