He Māwhitiwhiti, he Ahi, me te Aho Paramu
1 Ko tā te Ariki, ko tā Ihowā tēnei i whakaatu ai ki ahau: Nanā, i hangā e ia he māwhitiwhiti i te tīmatanga o te pihinga ake o tō muri tupu; nanā, ko tō muri tupu ia i muri iho i ā te kīngi tapahanga. 2 Nā, ka poto te tarutaru o te whenua te kai, ka mea ahau, "E te Ariki, e Ihowā, tēnā rā, murua te hē. Mā te aha oti a Hākopa ka ara ai? He iti nei hoki ia!"
3 I puta kē tō Ihowā whakaaro mō tēnei:
"E kore e meatia," e ai tā Ihowā.
4 Ko tā te Ariki, ko tā Ihowā tēnei i whakakite ai ki ahau: Nā, kua karangatia e te Ariki, e Ihowā, he whawhai, he mea ahi, ā, ka pau te rire nui, ā, ka mea kia kainga te whenua. 5 Nā, ka mea ahau, "Kāti rā, e te Ariki, e Ihowā! Mā te aha oti a Hākopa ka ara ai? He iti nei hoki ia!"
6 I puta kē tō Ihowā whakaaro mō tēnei;
"E kore anō tēnei e meatia," e ai tā te Ariki, tā Ihowā.
7 I whakakitea tēnei e ia ki ahau: nā, ko te Ariki e tū ana i runga i te taiepa, he mea paramu ki te aho, me te aho paramu i tōna ringa. 8 Nā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Ko te aha e kitea ana e koe, e Āmoho?"
Anō rā ko ahau, "He aho paramu."
Kātahi te Ariki ka kī mai, "Nanā, ka iri i ahau he aho paramu i waenganui i tāku iwi, i a Īharaira; e kore e whakarērea noatia iho tā rātou e ahau ā muri ake nei.
9 Ā, ka ururuatia ngā wāhi tiketike o Īhaka,
ka tūheatia ngā wāhi tapu o Īharaira;
ka whakatika atu anō ahau, me te hoari ki te whare o Ieropoama."
Ka Amuamu a Amatia ki te Kīngi
10 Nā, ka unga tāngata a Amatia tohunga o Pētēre ki a Ieropoama kīngi o Īharaira hei kī atu, "Kua whakatakotoria e Āmoho he hē mōu i roto i te whare o Īharaira; kāhore e taea e tēnei whenua te waha āna kupu katoa. 11 Ko te kupu hoki tēnei a Āmoho,
‘Ka mate a Ieropoama i te hoari,
ā, ka whakaraua rawatia atu
a Īharaira i tō rātou oneone.’ "
12 I mea anō a Amatia ki a Āmoho, "E te matakite, haere, e rere ki te whenua o Hūrā, ki reira kai ai i te taro māu, ki reira poropiti ai. 13 Engari kāti tāu poropiti ki Pētēre; ko tō te kīngi wāhi tapu hoki ia, he whare hoki nō te kīngitanga."
14 Nā, ka whakahoki a Āmoho ka mea ki a Amatia, "Ehara ahau, i te poropiti, ehara anō i te tama nā te poropiti; engari he kaitiaki kāhui ahau, he kaikikini hikamora. 15 I tīkina ake hoki ahau e Ihowā i te mea e whai ana i ngā hipi, i kī mai anō a Ihowā ki ahau, ‘Haere, poropiti ki tāku iwi, ki a Īharaira.’ 16 Nā, whakarongo ki te kupu a Ihowā. E mea nā koe,
‘Kaua e poropiti ki a Īharaira,
kei māturuturu iho anō tētahi kupu āu
hei whakahē mō te whare o Īhaka.’
17 Nō reira ko te kupu tēnei a Ihowā,
‘Tērā tāu wahine e kairau i roto i te pā,
ā, ka hinga āu tama me āu tamāhine i te hoari,
ka wehewehea tōu oneone, mea rawa ki te aho;
ka mate koe i runga i te oneone poke,
ka whakaraua rawatia atu hoki a Īharaira i tōna oneone.’ "
As visões do gafanhoto, do fogo e do prumo
1 O Senhor Deus assim me fez ver, e eis que ele formava gafanhotos no princípio do rebento da erva serôdia, e eis que era a erva serôdia depois de findas as ceifas do rei. 2 E aconteceu que, tendo eles comido completamente a erva da terra, eu disse: Senhor Deus, perdoa, rogo-te; quem levantará a Jacó? Pois ele é pequeno.
3 Então o Senhor se arrependeu disso. Não acontecerá, disse o Senhor.
4 Assim me mostrou o Senhor Deus: Eis que o Senhor Deus clamava, para contender com fogo; este consumiu o grande abismo, e também devorou uma parte da terra. 5 Então eu disse: Senhor Deus, cessa, eu te peço; quem levantará a Jacó? Pois é pequeno.
6 E o Senhor se arrependeu disso. Nem isso acontecerá, disse o Senhor Deus.
7 Mostrou-me também assim: e eis que o Senhor estava sobre um muro, levantado a prumo; e tinha um prumo na sua mão. 8 E o Senhor me disse: Que vês tu, Amós? E eu disse: Um prumo. Então disse o Senhor: Eis que eu porei o prumo no meio do meu povo Israel; nunca mais passarei por ele. 9 Mas os altos de Isaque serão assolados, e destruídos os santuários de Israel; e levantar-me-ei com a espada contra a casa de Jeroboão.
Amós diante do sacerdote Amazias
10 Então Amazias, o sacerdote de Betel, mandou dizer a Jeroboão, rei de Israel: Amós tem conspirado contra ti, no meio da casa de Israel; a terra não poderá sofrer todas as suas palavras. 11 Porque assim diz Amós: Jeroboão morrerá à espada, e Israel certamente será levado para fora da sua terra em cativeiro.
12 Depois Amazias disse a Amós: Vai-te, ó vidente, e foge para a terra de Judá, e ali come o pão, e ali profetiza; 13 Mas em Betel daqui por diante não profetizes mais, porque é o santuário do rei e casa real.
14 E respondeu Amós, dizendo a Amazias: Eu não sou profeta, nem filho de profeta, mas boiadeiro, e cultivador de sicômoros. 15 Mas o Senhor me tirou de seguir o rebanho, e o Senhor me disse: Vai, e profetiza ao meu povo Israel. 16 Agora, pois, ouve a palavra do Senhor: Tu dizes: Não profetizes contra Israel, nem fales contra a casa de Isaque. 17 Portanto assim diz o Senhor:
Tua mulher se prostituirá
na cidade,
e teus filhos e tuas filhas
cairão à espada,
e a tua terra será repartida
a cordel,
e tu morrerás na terra imunda,
e Israel certamente será levado
cativo para fora da sua terra.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!