He Karanga ki te Rīpenetātanga
1 Whakarongo ki tēnei kupu, kua maranga nei i ahau hei tangi ki a koutou, e te whare o Īharaira:
2 "Kua hinga te wāhina a Īharaira,
e kore ia e ara i muri;
kua whakatakā ia ki runga ki tōna oneone;
kāhore he mea hei whakaara ake i a ia."
3 Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:
"Ko te pā kotahi nei te mano i te haerenga atu,
kotahi rau e toe,
ā, ko tērā kotahi nei te rau i te haerenga atu,
kotahi tekau e toe ki te whare o Īharaira."
4 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā ki te whare o Īharaira:
"Rapua ahau, kia ora ai koutou;
5 otiia, kaua e rapu i Pētēre,
kaua e haere ki Kirikara,
kaua anō e haere ki Peerehepa;
nō te mea tērā a Kirikara ka riro i te whakarau,
ā, hei kore noa iho a Pētēre."
6 Rapua a Ihowā, ā, ka ora koutou;
kei toro atu ia, ānō he ahi, i roto i te whare o Hōhepa,
ā, pau noa, ā, kore noa iho he kaitinei i roto i Pētēre.
7 E te hunga i puta kē ai te whakawā hei taru kawa,
i tāia ai te tika ki te whenua.
8 Rapua te kaihanga o Matariki, o Tautoru;
e riro kē ana i a ia te ātārangi o te mate hei ata,
e whakapōuritia ana e ia te rā hei pō;
e karangatia ana e ia ngā wai o te moana,
ā, ringihia ana e ia ki runga ki te mata o te whenua,
ko Ihowā tōna ingoa;
9 nāna i whakaputa ohorere te whakangaromanga ki te hunga kaha,
i tae ai te whakangaromanga ki te pā kaha.
10 E kinongia ana e rātou te kairiri hē i te kūwaha,
ā, he mea whakarihariha ki a rātou te tangata kōrero tika.
11 Nā, i te mea he takahi tā koutou i te ware,
he tango i te takoha wīti i a ia;
he whare kōhatu tārai tā koutou i hanga ai,
nā, e kore e nohoia e koutou;
he māra wāina e minaminatia ana tā koutou i whakatō ai,
otiia e kore te wāina o aua māra e inumia e koutou.
12 E mōhiotia ana hoki e ahau te maha o ō koutou poka kē,
me te kaha o ō koutou hara –
o koutou e whakatupu kino nei i te tangata tika,
e tango nei i te utu whakapati,
e whakangau kē nei i tā te rawakore i te kūwaha.
13 Mō reira ka whakarongo puku te tangata tūpato i taua wā;
nō te mea he wā kino.
14 Rapua te pai, kauaka hoki te kino,
kia ora ai koutou;
pēnei ko Ihowā, ko te Atua o ngā mano hei hoa mō koutou,
hei pēnā anō me tā koutou e kī nā.
15 Kinongia te kino, arohaina te pai,
whakapūmautia te whakawā ki te kūwaha.
Tērā pea a Ihowā, te Atua o ngā mano,
ka aroha ki te toenga o Hōhepa.
16 Mō reira tēnei kupu a Ihowā, a te Atua o ngā mano, a te Ariki:
"I ngā waharoa katoa ko te tangi;
ko tā rātou kupu i ngā huarahi katoa, ‘Auē! auē!’
Ka karangatia te kaingaki whenua ki te tangi,
me te hunga mātau ki te uhunga, hei auē;
17 ā, he auē i ngā māra wāina katoa,
ka tika atu hoki ahau i waenganui i a koe,"
e ai tā Ihowā.
He Rā Pōuri te Rā o Ihowā
18 Auē te mate mō koutou e hiahia nei ki te rā o Ihowā!
Hei aha mā koutou te rā o Ihowā?
He pōuri hoki, ehara i te mārama;
19 ka pērā me te tangata i rere atu i te aroaro o te raiona,
ā, ka tūtaki te pea ki a ia;
i haere rānei ki roto ki te whare,
ā, okioki atu ana tōna ringa ki te pakitara,
nā, ngaua iho ia e te nākahi.
20 He teka ianei tērā e pōuri te rā o Ihowā, e kore e mārama?
Tērā e pōuri kerekere, kāhore hoki he mārama i roto?
21 "E kino ana ahau, e whakarihariha ana ki ā koutou hākari,
ā, e kore ahau e āhuareka ki ā koutou huihui nunui.
22 Āe rā, ahakoa whakaeke noa koutou i ngā tahunga tinana,
i ā koutou whakahere totokore ki ahau,
e kore e manakohia e ahau.
E kore anō e tirohia e ahau ngā whakahere mō te pai,
arā ā koutou mea mōmona.
23 Maua atu kia matara i ahau te ngangau o āu waiata;
e kore hoki ahau e whakarongo ki te rangi o āu hātere.
24 Engari, kia huri mai te whakawā ānō he wai,
te tika ānō he awa nui.
25 "I kawea mai koia e koutou ki ahau he patunga tapu,
he whakahere totokore, e te whare o Īharaira, i te koraha, i ngā tau e whā tekau?
26 Āe rā, kua maua e koutou a Hikutu,
tō koutou kīngi, a Kiunu hoki, ā koutou whakapakoko,
te whetū o tō koutou atua,
i hangā nei e koutou mā koutou.
27 Nā, ka whakaraua koutou e ahau ki kō atu i Ramahiku,"
e ai tā Ihowā nōna nei te ingoa, Ko te Atua o ngā Mano.
Busquem o Senhor e viverão
1 Ouvi esta palavra, que levanto como uma lamentação sobre vós, ó casa de Israel.
2 A virgem de Israel caiu,
e não mais tornará a levantar-se;
desamparada está na sua terra,
não há quem a levante.
3 Porque assim diz o Senhor Deus:
A cidade da qual saem mil
conservará cem,
e aquela da qual saem cem
conservará dez,
para a casa de Israel.
4 Porque assim diz o Senhor à casa de Israel:
Buscai-me, e vivei.
5 Mas não busqueis a Betel,
nem venhais a Gilgal,
nem passeis a Berseba,
porque Gilgal certamente
será levada ao cativeiro,
e Betel será desfeita em nada.
6 Buscai ao Senhor, e vivei,
para que ele não irrompa
na casa de José como um fogo,
e a consuma,
e não haja em Betel
quem o apague.
7 Vós que converteis o juízo
em alosna,
e deitais por terra a justiça,
8 Procurai o que faz o Sete-Estrelo
e o Órion
e torna a sombra da noite
em manhã,
e faz escurecer o dia
como a noite,
que chama as águas do mar,
e as derrama sobre a terra;
o Senhor é o seu nome.
9 O que promove súbita destruição
contra o forte;
de modo que venha a destruição
contra a fortaleza.
10 Odeiam na porta
ao que os repreende,
e abominam ao que fala
sinceramente.
11 Portanto, visto que pisais o pobre
e dele exigis um tributo de trigo,
edificastes casas
de pedras lavradas,
mas nelas não habitareis;
vinhas desejáveis plantastes,
mas não bebereis do seu vinho.
12 Porque sei que são muitas
as vossas transgressões
e graves os vossos pecados;
afligis o justo, tomais resgate,
e rejeitais os necessitados
na porta.
13 Portanto, o que for prudente
guardará silêncio naquele tempo,
porque o tempo será mau.
14 Buscai o bem, e não o mal,
para que vivais;
e assim o Senhor,
o Deus dos Exércitos,
estará convosco,
como dizeis.
15 Odiai o mal, e amai o bem,
e estabelecei na porta o juízo.
Talvez o Senhor Deus dos Exércitos
tenha piedade do remanescente
de José.
16 Portanto, assim diz o Senhor, o Deus dos Exércitos, o Senhor:
Em todas as ruas haverá pranto,
e em todas as estradas
dirão: Ai! Ai!
E ao lavrador chamarão
para choro,
e para pranto
os que souberem prantear.
17 E em todas as vinhas
haverá pranto;
porque passarei pelo meio de ti,
diz o Senhor.
O Dia do Eterno
18 Ai daqueles que desejam
o dia do Senhor!
Para que quereis vós
este dia do Senhor?
Será de trevas e não de luz.
19 É como se um homem fugisse
de diante do leão,
e se encontrasse com ele o urso;
ou como se entrando numa casa,
a sua mão encostasse à parede,
e fosse mordido por uma cobra.
20 Não será, pois,
o dia do Senhor
trevas e não luz,
e escuridão,
sem que haja resplendor?
O Senhor exige justiça, e não sacrifícios
21 Odeio, desprezo
as vossas festas,
e as vossas assembleias solenes
não me exalarão bom cheiro.
22 E ainda que me ofereçais
holocaustos, ofertas de alimentos,
não me agradarei delas;
nem atentarei
para as ofertas pacíficas
de vossos animais gordos.
23 Afasta de mim o estrépito
dos teus cânticos;
porque não ouvirei as melodias
das tuas violas.
24 Corra, porém, o juízo
como as águas,
e a justiça como o ribeiro
impetuoso.
25 Oferecestes-me vós sacrifícios e oblações no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel? 26 Antes levastes a tenda de vosso Moloque, e a estátua das vossas imagens, a estrela do vosso deus, que fizestes para vós mesmos. 27 Portanto vos levarei cativos, para além de Damasco, diz o Senhor, cujo nome é o Deus dos Exércitos.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!