Publicidade

Deuteronômio 29

AVM

1 Ko ngā kupu ēnei o te kawenata i ākona e Ihowā ki a Mohi kia whakaritea atu ki ngā tama a Īharaira i te whenua o Moapa; hāunga te kawenata i whakaritea e ia ki a rātou i Horepa.

Ka Whakahou te Kawenata i Moapa

2 Ā, ka karanga a Mohi ki a Īharaira katoa, ka mea ki a rātou: Kua kite koutou i ngā mea katoa i mea ai a Ihowā ki koutou aroaro i te whenua o Īhipa ki a Parao, ki ōna tāngata, ki tōna whenua katoa; 3 i ngā whakamātauranga nunui i kite ōu kanohi, i ngā tohu, i aua merekara nunui. 4 He ahakoa , kāhore anō, i hōmai e Ihowā ki a koutou he ngākau mōhio, he kanohi hei titiro, he taringa hei whakarongo ā tae noa ki tēnei . 5 , ka whā tekau ngā tau i ārahi ai ahau i a koutou i te koraha; kāhore nei i tawhitotia ō koutou kākahu ki a koutou, kāhore hoki tōu i tawhitotia ki tōu waewae. 6 Kāhore anō koutou i kai i te taro, i inu rānei i te wāina, i te wai whakahaurangi rānei; kia mōhio ai koutou ko Ihowā ahau, ko koutou Atua.

7 Ā, ka tae mai koutou ki tēnei whenua, , ka puta mai a Hihona kīngi o Hehepona, rāua ko Oka kīngi o Pahana, ki te i a tātou ki te riri, ā patua iho e tātou. 8 , tangohia ana e tātou rātou oneone, ā, hoatu ana hei kāinga ngā Reupeni, ngā Kari, tētahi tānga hoki o te iwi o Mānahi. 9 , puritia ngā kupu o tēnei kawenata, mahia hoki, kia kake ai koutou i ngā mea katoa e mea ai koutou.

10 E ana koutou katoa i tēnei i te aroaro o Ihowā, o koutou Atua ō koutou upoko, ō koutou iwi, ō koutou kaumātua, ō koutou rangatira, arā ngā tāngata katoa o Īharaira, 11 ā koutou tamariki, ā koutou wāhine, me tōu tangata iwi i roto i ōu puni, te kaitātā i āu wahie tae noa ki te kaiutuutu wai mōu 12 kia uru ai koe ki te kawenata a Ihowā, a tōu Atua, ki tāna oati hoki e whakaritea nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe i tēnei ; 13 kia whakapūmautia ai koe i tēnei hei iwi māna, ko ia hoki hei Atua mōu, kia rite ai ki tāna i kōrero ai ki a koe, ki tāna hoki i oati ai ki ōu mātua, ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa. 14 , kāhore ki a koutou anake tāku whakarite i tēnei kawenata, i tēnei oati hoki; 15 engari, ki tēnei e tahi nei me tātou i konei i tēnei i te aroaro o Ihowā, o tātou Atua, ki te mea hoki kāhore i konei i a tātou i tēnei .

16 E mōhio ana hoki koutou ki tātou nohoanga ki te whenua o Īhipa, ki tātou haerenga mai hoki waenganui o ngā iwi i haere mai nei koutou; 17 ā, kua kite koutou i ā rātou mea whakarihariha, i ā rātou whakapakoko rākau, kōhatu, hiriwa, kōura, i waenganui i a rātou. 18 Kei noho i roto i a koutou he tangata, he wahine rānei, he hapū, he iwi rānei, e tahuri atu ana tōna ngākau i tēnei i a Ihowā, i tātou Atua, e haere ana ki te mahi ki ngā atua o ērā iwi; kei puta ake i roto i a koutou he pakiaka e tupu ake ai te taru whakamate me te taru kawa.

19 Ā tēnei ake, kei tōna rongonga i ngā kupu o tēnei kanga, , ka manaaki ia i a ia anō i roto i tōna ngākau, ka mea, "Ka mau te rongo ki ahau, ahakoa haere ahau i te pakeketanga o tōku ngākau." Ki te whakangaro tahi i te mea mākūkū me te mea maroke. 20 E kore a Ihowā e tuku noa atu i tōna , engari ka paowa te riri o Ihowā me tōna ngākau hae ki taua tangata, ā, ka tāpapa iho ki runga ki a ia te kanga katoa ka tuhituhia nei ki tēnei pukapuka, ā, ka murua atu e Ihowā tōna ingoa i raro i te rangi. 21 Ā, ka wehea ia e Ihowā te kino i roto i ngā iwi katoa o Īharaira, ka rite ki ngā kanga katoa o te kawenata ka tuhituhia nei ki tēnei Pukapuka o te Ture.

22 Ā, ka mea muri whakatupuranga, ā koutou tamariki e tupu ake i muri i a koutou, me te tangata iwi hoki e haere mai i te whenua tawhiti, ua kite rātou i ngā whiunga o tēnā whenua, i ngā matenga e whakamatea ai a reira e Ihowā 23 i te whenua katoa hoki he whānāriki, he tote, he ngiha, kāhore e whakatōkia, kāhore e tupu, kāhore hoki e pihi ake tētahi otaota ki reira, pērā me te hunanga o Horoma rāua ko Komora, o Arema rāua ko Tepoimi, i hunā e Ihowā i a ia e āritarita ana, e riri ana 24 , ka mea ngā iwi katoa, "te aha a Ihowā i pēnei ai ki tēnei whenua? He aha te tikanga o te mura o tēnei riri nui?"

25 Kātahi ka mea te tangata, "rātou i whakarere i te kawenata a Ihowā, a te Atua o ō rātou mātua, i whakaritea e ia ki a rātou, i tāna whakaputanga mai i a rātou i te whenua o Īhipa. 26 Ā, haere ana rātou, mahi ana ki ngā atua , ā, koropiko ana ki a rātou, ki ngā atua kīhai nei i mōhiotia e rātou, ā, ehara nei i a ia i hoatu ki a rātou. 27 , mura ana te riri o Ihowā ki tēnei whenua, hei whakaputa ki a rātou i ngā kanga katoa i tuhituhia ki tēnei pukapuka; 28 ā, huarangatia atu ana rātou e Ihowā i runga i rātou oneone, i tōna riri, i te āritarita, i te whakatakariri noa iho, ā, makā ana rātou he whenua , me tēnei ināianei."

29 Kei a Ihowā, kei tātou Atua, ngā mea ngaro; ko ngā mea ia ka oti nei te whakapuaki mai, tātou ēnā, ā tātou tamariki, ake nei, kia mahi ai tātou i ngā kupu katoa o tēnei ture.

1 Moisés convocou todos os israe­litas e disse-lhes: "Vistes tudo o que o Senhor fez diante de vossos olhos no Egito, ao faraó, à sua gente e à sua terra,

2 as grandes provas que se desenrolaram aos vossos olhos, esses sinais e extraordinários prodígios.

3 Até o presente, porém, o Senhor não vos deu um coração que entenda, nem olhos que vejam, nem ouvidos que ouçam.

4 Eu vos conduzi durante quarenta anos pelo deserto, sem que vossas vestes se gastassem sobre vós, nem os sapatos de vossos pés.

5 Não comestes pão, nem bebestes vinho ou cerveja, para que reconhecêsseis que eu sou o Senhor, vosso Deus.

6 Chegastes finalmente aqui. Seon, rei de Hesebon, e Og, rei de Basã, saíram contra nós para combater-nos, mas nós os vencemos.

7 Conquistamos sua terra e a repartimos entre os rubenitas, os gaditas e a meia tribo de Manassés.

8 Observareis, pois, as palavras dessa aliança e as poreis em prática, para serdes bem-sucedidos em todos os vossos empreendimentos.

9 Vós estais hoje todos em presença do Senhor, vosso Deus, vossos chefes, vossas tribos, vossos anciãos, vossos oficiais, todos os homens de Israel,

10 vossos filhos e vossas mulheres, o estrangeiro que mora no acampamento, desde o cortador de lenha até o carregador de água;

11 (estais todos) para entrar na aliança do Senhor, teu Deus, na aliança garantida com juramento, que o Senhor, teu Deus, faz neste dia contigo,

12 a fim de fazer de ti o seu povo, e ele próprio ser o teu Deus, como te prometeu e jurou a teus pais, Abraão, Isaac e Jacó.

13 Não convosco faço esta aliança, garantida com juramento;

14 faço-a também com todos os que estão aqui presentes entre nós diante do Senhor, nosso Deus e com todos os que não estão hoje aqui.

15 Sabeis de que modo habitamos na terra do Egito, e conheceis nossas peregrinações entre os povos por entre os quais passastes;

16 vistes suas abominações e seus ídolos infames de pau e de pedra, de prata e de ouro, que se acham entre eles.

17 Não haja entre vós homem ou mulher, família ou tribo, cujo coração se desvie hoje do Senhor, nosso Deus, para oferecer culto aos deuses dessas nações; não haja entre vós raiz que produza cicuta e absinto.

18 Que ninguém, ao ouvir as palavras deste juramento, se lisonjeie no seu coração, dizendo: Eu terei paz, mesmo que me obstine em seguir as minhas inclinações, porque o que está saciado seria arrastado com o que tem sede.

19 O Senhor não o perdoa­ria, mas sua cólera e sua indignação se inflamariam contra ele; todas as maldições contidas neste livro viriam sobre ele, e o Senhor apagaria o seu nome de debaixo dos céus.

20 O Senhor o separaria, para a sua desgraça, de todas as tribos de Israel, conforme todas as maldições da aliança escritas neste livro da lei.

21 A geração vindoura, vossos filhos, que nascerem depois de vós, e o estrangeiro que vier de uma terra distante perguntarão, à vista dos flagelos e das calamidades com que o Senhor tiver afligido esta terra,

22 à vista do enxofre e do sal, e deste solo abrasado, inculto e estéril, onde não cresce erva alguma à semelhança da destruição de Sodoma e Gomorra, de Adama e de Seboim, que o Senhor devastou em sua cólera e em seu furor

23 todas essas nações perguntarão: Por que o fez assim o Senhor a esta terra, e de onde vem o ardor de tamanha cólera?.

24 E responderão: É porque abandonaram a aliança que o Senhor, o Deus de seus pais, tinha feito com eles quando os tirou do Egito,

25 e serviram outros deuses, adorando deuses que não conheciam, e que o Senhor não lhes tinha indicado.

26 A cólera do Senhor acendeu-se contra essa terra, e ele mandou sobre ela todas as maldições escritas neste livro.

27 O Senhor, em sua cólera, seu furor e sua indignação, arrancou-os de sua terra e os exilou para uma terra estranha, como se hoje.

28 O que está oculto pertence ao Senhor, nosso Deus; o que foi revelado é para nós e para nossos filhos, para sempre, a fim de que ponhamos em prática todas as palavras desta lei."

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-