1 Kia whai taringa mai, e ngā rangi, ā, ka kōrero ahau;
whakarongo mai hoki, e te whenua, ki ngā kupu a tōku māngai.
2 Ka kōpatapata iho tāku whakaako, ānō he ua,
ka māturuturu iho tāku kupu me te tōmairangi;
me te ua pūnehunehu ki runga i te tupu hou,
me te ua tā ki runga i te tarutaru.
3 Nō te mea ka kauwhautia e ahau te ingoa o Ihowā;
waiho te nui i tō tātou Atua.
4 Ko te Kāmaka, tika tonu tāna mahi;
he whakarite tikanga nei hoki ōna huarahi katoa.
He Atua pono, kāhore ōna hē,
he tika, he tapatahi ia.
5 Kua mahi rātou i te kino ki a ia,
ehara rātou i te tamariki nāna, nō rātou te koha;
he whakatupuranga mārō, parori kē rātou.
6 Ko tā koutou utu ianei tēnei ki a Ihowā,
e te iwi kūware, e kore nei e mōhio?
Ehara ianei ia i tōu matua nāna koe i hoko?
Nāna koe i hanga, nāna hoki koe i whakaū.
7 Kia mahara ki ngā rā onamata;
whakaarohia ngā tau o ngā whakatupuranga e maha.
Ui atu ki tōu pāpā, ā, māna e whakaatu ki a koe;
ki ōu kaumātua, ā, mā rātou e kōrero ki a koe.
8 I tā te Runga Rawa whakaritenga kāinga mō ngā iwi,
i tāna wehewehenga i ngā tama a te tangata,
i whakatūria e ia ngā rohe mō ngā iwi,
me te whakaaro anō ki te tokomaha o ngā tama a Īharaira.
9 Ko tō Ihowā wāhi hoki, ko tāna iwi;
ko Hākopa hei wāhi pūmau mōna.
10 I kitea ia e ia ki te whenua koraha,
ki te tahora tūhea e hāmama kau ana.
I taiāwhiotia ia e ia, i atawhaitia, i tiakina hoki e ia,
ānō ko te whatupango o tōna kanohi.
11 Ānō he ēkara e whakakorikori ana i tāna ōhanga,
e whakapāho ana i runga i āna pī,
e roharoha ana ia i ōna parirau, e tango ana i a rātou,
e waha ana hoki i a rātou i runga i ōna parirau.
12 Nā Ihowā anake ia i ārahi,
kāhore hoki he atua kē i tōna taha.
13 Nāna hoki ia i whakaeke ki ngā wāhi tiketike o te whenua, hei hōiho mōna,
ā, i kai ia i ngā hua o te māra;
ā, nāna ia i ngongo ai i te honi i roto i te kāmaka,
i te hinu hoki i roto i te kōhatu kiripaka;
14 i te pata o te kau, i te waiū hipi,
i te ngako reme, i ngā hipi toa
o te momo o Pahana, i ngā koati,
me te taupā o ngā whatukuhu o te wīti –
ā, i inu koe i te wāina, i te toto o te karepe.
15 Nāwai ā ka whai kiko a Iēhuruna, ā, whana mai ana;
kua whai kiko koe, kua tetere, kua kī i te ngako;
ā, whakarērea iho e ia te Atua nāna ia i hanga,
whakahāwea ana ki te Kāmaka o tōna whakaoranga.
16 Nā rātou i mea kia hae ia ki ngā atua kē,
whakapātaritari ana rātou i a ia ki ngā mea whakarihariha kia riri.
17 Ko ā rātou patunga tapu i tāpaea e rātou mā ngā rēwera, ehara nei i te Atua,
mā ngā atua kīhai nei rātou i mōhio,
he mea puta hou ake nōnāianei,
kīhai nei i wehingia e ō koutou mātua.
18 Ko te Kāmaka i whānau ai koe ka wareware i a koe,
kāhore hoki ōu mahara ki te Atua nāna koe i hanga.
19 Ā, ka kite a Ihowā, nā anuanu ana ia ki a rātou,
mō te mahi whakapātaritari a āna tama, a āna tamāhine.
20 Nā, ka mea, "Ka huna ahau i tōku mata i a rātou,
ka titiro atu ahau he aha he mutunga mō rātou;
he whakatupuranga parori kē hoki rātou,
he tamariki kāhore he pono i roto.
21 Nā, rātou ahau i mea kia hae ki te mea ehara i te Atua;
i whakapātaritari kia riri ki ā rātou mea horihori.
Nā, māku rātou e mea kia hae ki te hunga ehara i te iwi;
māku rātou e whakapātaritari kia riri ki te iwi pōauau.
22 Ka ngiha hoki te ahi i ahau e riri ana,
ka toro atu ki te takere rā anō o te rēinga,
pau ake hoki te whenua,
tahuna ana ngā tūranga o ngā maunga.
23 "Ka opehia e ahau ngā kino ki runga ki a rātou;
ka whakapotoa āku pere ki a rātou.
24 Ka hemo rātou i te matekai,
ka pau hoki i te hana o te wera
me te hunanga nui whakaharahara;
māku hoki e tuku iho te niho o ngā kararehe ki a rātou,
me te hūwhare whakamate o ngā mea e ngōki ana i te puehu.
25 Ko te hoari ki waho whakamate ai,
ko te wehi ki roto i ngā whare.
Māna e huna ngātahi te taitama me te taitamāhine,
te mea ngote ū rāua ko te tangata hina.
26 I mea ahau, ‘Ka whakamararatia rātou e ahau ki tawhiti,
ka meinga e ahau kia mutu te mahara ki a rātou i roto i ngā tāngata.’
27 Me i kāhore ahau te wehi i te ngākau kino o te hoa whawhai,
kei pōhēhē ōna hoariri, kei mea rātou,
‘Kua kake tō tātou ringa,
kāhore anō hoki a Ihowā i mea i ēnei mea katoa.’ "
28 He iwi whakaarokore hoki rātou,
ā, kāhore he mōhio i roto i a rātou.
29 Ē, me i tūpato rātou, me i mōhio ki tēnei,
me i whakaaro ki tō rātou mutunga iho!
30 Me pēhea e whai ai te kotahi i te mano,
e whati ai ngā mano kotahi tekau i te tokorua,
me i kāhore rātou i hokona e tō rātou Kāmaka,
i tukua atu hoki e Ihowā?
31 Nō te mea ehara tō rātou kāmaka i te pēnei me tō tātou Kāmaka,
nā ō tātou hoariri nei anō te kī.
32 Nō te mea ko ā rātou wāina nō te wāina o Horoma,
nō ngā māra hoki o Komora:
ko ā rātou karepe he karepe au kawa,
ko ā rātou tautau kakati ana;
33 ko tā rātou wāina ko te hūwhare whakamate o ngā tarakona,
me te ware ngau kino o ngā ahipi.
34 "Kāhore ianei tēnei i rongoātia ki roto ki ahau,
i hīritia hoki ki waenga i āku taonga?
35 Māku ngā utu e rapu, māku hoki e ea ai,
ā te wā e paheke ai ō rātou waewae;
e tata ana hoki te rā e hunā ai rātou,
ā, kei te kaikā mai ngā mea i whakaritea mō rātou."
36 Nō te mea ka whakatika a Ihowā i tā tāna iwi,
ka aroha hoki ki āna pononga;
ina kite ia kua riro tō rātou kaha,
ā, kāhore he mea i toe, i tūtakina ki roto,
i waiho atu rānei ki waho.
37 Ā, ka mea ia: "Kei hea ō rātou atua,
te kāmaka i okioki atu ai rātou;
38 i kai nei i te ngako o ā rātou patunga tapu,
i inu hoki i te wāina o ā rātou ringihanga?
Me whakatika rātou ki te āwhina i a koutou,
kia ai hoki rātou hei kuhunga atu mō koutou.
39 "Nā titiro, ko ahau, inā ko ahau ia,
kāhore hoki he atua i tōku taha.
E whakamate ana ahau, ā, e whakaora ana;
i tukitukia e ahau, ko ahau anō e whakamahu ana;
kāhore hoki he tangata e ora ai tētahi i tōku ringa.
40 Nō te mea e totoro atu ana tōku ringa ki te rangi,
me tāku kī anō: I ahau e ora tonu nei,
41 ki te whakakoia e ahau tāku hoari kānapanapa,
ā, ka mau tōku ringa ki te whakariterite;
ka whakahokia atu e ahau he utu ki ōku hoariri,
ka ea hoki i ahau tā te hunga e kino ana ki ahau.
42 Ka whakahaurangitia e ahau āku pere ki te toto,
ā, ka kai tāku hoari i te kikokiko;
ki te toto o te hunga i patua, o ngā herehere,
nō te māhunga o ngā rangatira o te hoariri."
43 Kia hari tahi, e ngā tauiwi, me tāna iwi:
ka takitakina hoki e ia te toto o āna pononga,
ā, ka whakahokia he utu ki ōna hoariri,
ka whakamārie anō ki tōna whenua, ki tāna iwi.
44 Nā, ka haere mai a Mohi, ka kōrero i ngā kupu katoa o tēnei waiata ki ngā taringa o te iwi, a ia, me Hohua, me te tama a Nunu. 45 Ā, ka mutu tā Mohi kōrero i ēnei kupu katoa ki a Īharaira katoa; 46 nā, ka mea ia ki a rātou: "Kia anga mai ō koutou ngākau ki ngā kupu katoa e kauwhautia atu nei e ahau ki a koutou i tēnei rā; hei whakahau atu mā koutou ki ā koutou tamariki kia puritia, kia mahia, ngā kupu katoa o tēnei ture. 47 Nō te mea ehara tēnei i te mea noa iho ki a koutou; ko tō koutou oranga hoki ia, ā, mā tēnei mea e roa ai ō koutou rā ki te whenua ka whiti atu nei koutou i Horano ki reira ki te tango."
48 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi i taua tino rangi anō, i mea, 49 "E piki koe i tēnei maunga, i Aparimi, ki Maunga Nepo, i te whenua o Moapa, e anga atu ana ki Heriko; ka titiro atu ki te whenua o Kanaana e hoatu nei e ahau ki ngā tama a Īharaira hei kāinga; 50 ā, e mate koe ki runga ki te maunga e piki atu nā koe, ka kohia hoki ki tōu iwi; ka pērātia me Ārona, me tōu tuakana, i mate rā ki Maunga Horo, ā, kohia atu ana ki tōna iwi; 51 mō kōrua hoki i hara ki ahau i waenganui o ngā tama a Īharaira i ngā wai o Meripa, i Karehe, i te koraha o Hini; mō kōrua kīhai i whakatapu i ahau i waenganui o ngā tama a Īharaira. 52 Heoi, ka kite koe i te whenua i mua i tōu aroaro; otiia e kore koe e tae ki reira – ki te whenua e hoatu ana e ahau mō ngā tama a Īharaira."
1 "Estai atentos, ó céus, eu vou falar. E a terra ouça as palavras de minha boca.
2 Derrame-se como chuva a minha doutrina, espalhe-se como orvalho a minha palavra, como aguaceiro sobre os campos verdejantes, como chuvarada sobre a relva.
3 Porque vou proclamar o nome do Senhor, dar glória ao nosso Deus!
4 Ele é o Rochedo, perfeita é a sua obra, justos, todos os seus caminhos; é Deus de lealdade, não de iniquidade, ele é justo, ele é reto.
5 Pecaram contra ele; já não são seus filhos, mas raça degenerada, geração perversa, depravada.
6 É assim que agradeceis ao Senhor, povo frívolo e insensato? Não é ele teu Pai, teu Criador, que te fez e te estabeleceu?
7 Lembra-te dos dias antigos, considera os anos das gerações passadas. Interroga teu pai e ele te contará; teus anciãos e eles te dirão.
8 Quando o Altíssimo dividia os povos e dispersava os filhos dos homens, fixou limites aos povos, segundo o número dos filhos de Deus.
9 Entretanto, a parte do Senhor era o seu povo, Jacó, a porção de sua herança.
10 Em terra deserta o encontrou, entre bramidos de regiões desoladas, e o cercou de cuidados e o acalentou, e o guardou como a menina dos olhos!
11 Tal qual águia vigilante sobre o ninho, voando sobre os filhotes, ele estendeu as asas e o tomou e o transportou sobre sua plumagem.
12 Só o Senhor foi o seu guia; nenhum outro deus estava com ele.
13 Fê-lo galgar às alturas da terra, alimentou-o com os frutos do campo, deu-lhe a beber mel da rocha, óleo de pedra duríssima.
14 A manteiga das vacas, o leite das ovelhas, a carne gorda dos cordeiros, dos carneiros de Basã e dos cabritos, com a fina flor do trigo. E bebeste como vinho puro o sangue das uvas.
15 Todavia, Jesurun engordou e recalcitrou. Estás gordo, robusto, vigoroso! E abandonou Deus que o criou, e desprezou o Rochedo de sua salvação.
16 Provocaram-lhe o ciúme com deuses estranhos, irritaram-no com abominações.
17 Sacrificaram a gênios que não são Deus, a divindades desconhecidas, novas, recém-chegadas, que vossos pais não veneraram.
18 Abandonaste o Rochedo que te gerou e esqueceste Deus que te formou!
19 Ao ver tais coisas, o Senhor indignou-se com seus filhos e suas filhas,
20 e disse: ‘Vou ocultar-lhes o meu rosto e ver o que lhes sucederá... Pois são uma geração perversa, filhos sem lealdade.
21 Excitaram o meu ciúme com coisas que não são deus, magoaram-me com suas idolatrias; também eu excitarei o seu ciúme com gente que não constitui um povo e os magoarei com uma nação insensata.
22 Sim, acendeu-se o fogo da minha cólera, que arde até o mais profundo da habitação dos mortos; devora a terra e os seus produtos, e consome os fundamentos das montanhas.
23 Acumularei desgraças sobre eles, contra eles esgotarei minhas flechas.
24 Serão extenuados pela fome, devorados pela febre e pela peste mortal. Incitarei contra eles o dente das feras e o veneno dos animais que rastejam pelo chão.
25 Fora, a espada a semear a orfandade; dentro, um pavor de estarrecer tanto o adolescente como a jovem, tanto o menino de peito como o ancião.
26 Eu teria prometido reduzi-los a pó, apagar sua lembrança do meio dos homens,
27 caso não temesse (favorecer) os insultos do inimigo, e que seus adversários, iludindo-se, viessem a exclamar: ‘Poderosa é nossa mão; não foi o Senhor quem fez tudo isso!’.
28 Porque é uma nação insensata, desprovida de inteligência.
29 Se fossem sábios, compreenderiam, e discerniriam aquilo que os espera.
30 Como poderia um só homem perseguir mil, e dois pôr em fuga dois mil, se seu Rochedo não os tivesse vendido, se o Senhor não os tivesse entregado?
31 Porque o rochedo deles não é como o nosso Rochedo; disso os nossos inimigos são testemunhas.
32 Suas videiras são das plantações de Sodoma e dos terrenos de Gomorra; suas uvas são venenosas, seus cachos, amargosos.
33 O seu vinho é veneno de serpente, o mais terrível veneno de cobra!
34 Eis uma coisa que está guardada comigo, consignada nos meus segredos:
35 a mim me pertencem a vingança e as represálias, para o instante em que o seu pé resvalar. Porque está próximo o dia da sua ruína e o seu destino se precipita.
36 O Senhor fará justiça ao seu povo e terá compaixão dos seus servos, ao vê-los extenuados, desfeitos tanto o escravo como o homem livre.
37 Dirá: ‘Onde estão os seus deuses – o rochedo em que confiavam –,
38 que comiam a gordura dos seus sacrifícios e bebiam o vinho das suas libações? Levantem-se para vos socorrer; sejam eles vosso abrigo!
39 Reconhecei agora: eu só, somente eu sou Deus, e não há outro além de mim. Eu extermino e chamo à vida, eu firo e curo, e não há quem o arranque de minha mão.
40 Levanto a minha mão para o céu e digo: tão certo como eu vivo eternamente,
41 quando afiar a minha espada reluzente e tomar a minha aljava, me vingarei dos meus inimigos e darei a paga aos que me odeiam;
42 embriagarei de sangue as minhas flechas, minha espada se saciará de carne, do sangue das vítimas e dos prisioneiros, das cabeças dos chefes inimigos’.
43 Louvai, ó nações, o seu povo, porque vingará o sangue dos seus servos; tomará vingança dos seus adversários e purificará a sua terra e o seu povo."
44 Moisés, juntamente com Josué, filho de Nun, veio e proferiu todas as palavras desse cântico aos ouvidos do povo.
45 Quando acabou de proferir todas as palavras a todo o Israel,
46 disse-lhes: "Aplicai os vossos corações a todos os preceitos que hoje vos dou, prescrevei-os a vossos filhos, a fim de que pratiquem cuidadosamente todas as palavras desta lei.
47 Ela não é para vós coisa de somenos importância, mas é vossa própria vida. É por ela que prolongareis os vossos dias na terra que ides possuir, depois de passardes o Jordão".
48 Nesse mesmo dia, o Senhor disse a Moisés:
49 "Sobe à montanha de Abarim, o monte Nebo, que está na terra de Moab, defronte de Jericó, e contempla a terra de Canaã, cuja posse dou aos filhos de Israel.
50 Morrerás sobre essa montanha em que vais subir, e serás reunido aos teus, como o teu irmão Aarão morreu sobre o monte Hor e foi reunido aos seus,
51 porque pecastes contra mim no meio dos israelitas, nas águas de Meriba, em Cades, no deserto de Sin, e não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Verás, pois, defronte de ti a terra que darei aos israelitas, mas não entrarás nela".