Publicidade

Atos 14

AVM
I Ikoniuma

1 Ā, i Ikoniuma ka haere tahi rāua ki roto ki te whare karakia o ngā Hūrai, ā, ka kōrero, ka whakapono tōna tini o ngā Hūrai, o ngā Kariki. 2 ngā Hūrai whakateka ia i whakaoho, i whakakino ngā ngākau o ngā tauiwi ki ngā tēina. 3 , he nui te i noho ai rāua i reira, i māia ai te kōrero i ngā mea a te Ariki, nāna i whakaae te kupu o tōna aroha noa, me te hōmai anō e ia ngā tohu me ngā mea whakamīharo kia meatia e ō rāua ringa. 4 Otiia, i wehewehea ngā tāngata o te ; ko ētahi i ū ki ngā Hūrai, ko ētahi ki ngā āpōtoro.

5 Ā, i ngā tauiwi rātou ko ngā Hūrai, ko ō rātou rangatira hoki e huaki ana ki te whakatupu kino, ki te āki i a rāua ki te kōhatu. 6 Ka tūpato rāua, ā, rere ana ki Raihitara, ki Rerepe, ki ngā o Raikaonia, ki pahaki tata atu anō hoki. 7 Ā, kauwhautia ana e rāua te rongopai ki reira.

I Raihitara me Rerepe

8 I Raihitara hoki e noho ana tētahi tangata waewae ngoikore, he kopa te kōpū mai o tōna whaea, kāhore i haere i mua iho. 9 I rongo tēnei i a Pāora e kōrero ana; ko te tirohanga putanga atu o tērā ki a ia, ka kite he whakapono tōna e ora ai, 10 he nui noa atu tōna reo ki te karanga atu, "E ōu waewae ki runga." , mokowhiti ake ana ia, haere ana.

11 te kitenga o ngā tāngata i Pāora i mea ai, ka ara rātou reo, ka mea i te reo o Raikaonia, "Kua heke iho ngā atua ki a tātou, ngā tāngata te āhua!" 12 Ā, huaina ana e rātou a Pānapa ko Hupita, a Pāora ko Merekurai, te mea ko ia te kōrero. 13 , ka kawea mai e te tohunga o Hupita, i te ngutu nei o te tōna temepara, he pūru, he tūpare ki ngā kūwaha, ka mea kia patua he whakahere e rātou ko ngā mano.

14 Otirā, i te rongonga o ngā āpōtoro, o Pānapa rāua ko Pāora, ka haehae i ō rāua kākahu, ā, rere ana ki roto ki ngā tāngata, ka karanga atu, 15 ka mea, "E mara , he aha koutou ka mea ai i ēnei mea? He tāngata anō māua, he rite tahi ki a koutou te , e kauwhau ana hoki i te rongopai, kia tahuri koutou i ēnei mea tekateka noa ki te Atua ora, nāna nei i hanga te rangi me te whenua, te moana me ō reira mea katoa. 16 I ngā whakatupuranga hoki kua pahemo atu, i tukua e ia ngā iwi katoa kia haere i ō rātou ake ara. 17 Otiia, kīhai i tukua e ia kia kāhore he kaiwhakaatu mōna; i atawhai hoki ia, i hōmai anō e ia ki a koutou te ua o te rangi, me ngā hua, i mākona ai ō koutou ngākau i te kai, i te koa." 18 Ā, ka kōrerotia ēnei kupu, , mutu whakauaua i a rāua te mea a ngā tāngata ki te patu whakahere rāua.

19 Otirā, ka haere mai ētahi Hūrai i Anatioka, i Ikoniuma; ā, ka whakakīkī rātou i ngā mano, ā, ākina ana a Pāora ki te kōhatu, tōia ana ki waho o te , hua noa kua mate. 20 Otiia, i ngā ākonga e ana i tōna taha, ka whakatika ia, haere ana ki roto ki te . Ā, i te aonga ake ka haere rāua ko Pānapa ki Rerepe.

Te Hokinga ki Anitioka i Hīria

21 Ā, ka kauwhau rāua i te rongopai ki taua , ā, he tokomaha ka meinga hei ākonga, ka hoki rāua ki Raihitara, ki Ikoniuma, ki Anatioka; 22 whakaū ana i ngā wairua o ngā ākonga, whakahau ana i a rātou kia mau tonu ki te whakapono, kua takoto hoki te tikanga, me runga i ngā matenga maha he ara atu tātou ki te rangatiratanga o te Atua. 23 Ā, ka whakaritea e rāua he kaumātua rātou i tēnei hāhi, i tēnei hāhi, me te īnoi anō rāua me te nohopuku, ka tukua atu rātou e rāua ki te Ariki, i whakapono nei rātou.

24 , ka haere rāua waenganui o Pihiria, tae tonu atu ki Pamapuria. 25 Ā, ka oti te kauwhau e rāua te kupu ki Pereka, ka haere rāua ki raro ki Ataria. 26 Ā, rere atu ana i reira ki Anatioka, ki te wāhi i tukua ai rāua ki te aroha noa o te Atua, te mahi ka oti nei i a rāua.

27 , ka tae rāua ka huihuia te hāhi, ka kōrerotia ngā mea i mahi tahi ai te Atua me rāua ko tāna uakanga hoki i te tatau o te whakapono ki ngā tauiwi. 28 Ā, kīhai i iti te i noho ai rāua i reira ki ngā ākonga.

1 Em Icônio, Paulo e Barna­, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à .

2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.

3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.

4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.

5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,

6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.

7 Ali pregaram o Evangelho.

8 Em Listra, vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nas­cença, que nunca tinha andado.

9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha para ser curado,

10 disse em alta voz: "Levanta-te direito sobre os teus pés!". Ele deu um salto e pôs-se a andar.

11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: "Deuses em figura de homens baixaram a nós!".

12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.

13 Um sacer­dote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, queren­do, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.

14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:

15 "Homens" clamavam eles , "por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles .

16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus cami­nhos.

17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria".

18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.

19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.

20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.

21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ga­nharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia (da Pisídia).

22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na , dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.

23 Em cada igreja ins­tituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.

24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.

25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.

26 Dali navegaram para Antioquia (da Síria), de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.

27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da aos gentios.

28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-