Pular para o conteúdo
Publicidade

Atos 8

AVM

1 Ā, i reira a Haora e whakaae ana ki tōna matenga.

Te Whakatoinga o Haora i te Hāhi

, i taua ka oho he whakatoinga nui ki te hāhi i Hiruhārama, ā, marara katoa ana rātou, puta noa i ngā wāhi o Hūria, o Hamaria; kāhore ia ngā āpōtoro. 2 Ā, te hunga whakaaro a Tepene i tanu, ā, he nui rātou tangihanga mōna.

3 Ko Haora ia, tāhoroa ana e ia te hāhi, tomo ana ki tēnā whare, ki tēnā whare, tōia atu ana ngā tāne me ngā wāhine, hoatu ana ki roto ki te whare herehere.

Ka Kauwhautia te Rongopai ki Hamaria

4 reira ko rātou tonu, ko ngā mea i whakamararatia , i hāereere ki te kauwhau i te kupu. 5 , ko Piripi i heke atu ki te o Hamaria, ā, kauwhau ana i a te Karaiti ki a rātou. 6 Ā, kotahi tonu te whakaaro o ngā mano ki te whakarongo ki ngā mea i kōrero ai a Piripi, i a rātou e rongo ana, e kite ana i ngā tohu i mea ai ia. 7 I puta mai hoki ngā wairua poke i roto i te tini o ngā mea e nohoia ana, he nui te reo ki te karanga. He tokomaha anō ngā pararūtiki, ngā kopa i whakaorangia. 8 Ā, nui atu te hari o taua .

9 , i reira tētahi tangata, ko Haimona te ingoa, he mahi mākutu tāna i mua atu i roto i taua , ā, mīharo ana te iwi o Hamaria, i mea hoki ia i a ia he tangata nui. 10 I whakarongo katoa hoki rātou ki a ia te iti me te rahi, i mea, "Ko taua kaha o te Atua tēnei tangata, e kīia nei ko te Nui." 11 Ā, i whakarongo rātou ki a ia, te mea kua roa rātou e mīharo ana ki āna mahi mākutu. 12 Ā, rātou ka whakapono ki a Piripi; e kauwhau ana i te rongopai o te rangatiratanga o te Atua, i te ingoa hoki o Īhu Karaiti, ka iriiria rātou, ngā tāne me ngā wāhine. 13 Ko Haimona tonu tētahi i whakapono. Ā, ka iriiria ka piri tahi ki a Piripi; ā, tōna kitenga i ngā tohu me ngā merekara nunui i mahia, ka mīharo.

14 Ā, i te rongonga o ngā āpōtoro i Hiruhārama kua tango a Hamaria i te kupu a te Atua, ka tonoa atu e rātou a Pita rāua ko Hoani ki a rātou. 15 rāua taenga iho, ka īnoi rātou, kia riro te Wairua Tapu i a rātou. 16 Kāhore anō hoki ia i tau noa ki tētahi o rātou; he mea iriiri kau i runga i te ingoa o te Ariki, o Īhu. 17 Me i reira ka whakapākia iho ō rātou ringa ki a rātou, ā, ka riro mai te Wairua Tapu i a rātou.

18 Ā, te kitenga o Haimona, te whakapānga iho o ngā ringa o ngā āpōtoro i hōmai ai te Wairua Tapu, ka mea ki te hoatu moni ki a rāua, 19 ka , "Hōmai hoki ki ahau tēnei mana, kia riro ai te Wairua Tapu i te tangata e whakapākia iho ai e ahau ōku ringa."

20 , ko te meatanga a Pita ki a ia, "Kia pirau ngātahi kōrua ko tāu moni, ina koe ka whakaaro te moni ka whiwhi ai ki te mea hōmai noa a te Atua! 21 Kāhore he wāhi māu, kāhore he taunga mōu i tēnei mea; kāhore hoki i tika tōu ngākau i te aroaro o te Atua. 22 , rīpenetātia tēnei kino ōu, ā, īnoi ki te Atua, me kore noa e murua te whakaaro o tōu ngākau. 23 Kua kite hoki ahau i a koe, kei roto koe i te au kawa, kei te here o te kino."

24 , ka whakahoki a Haimona, ka mea, "kōrua e īnoi mōku ki te Ariki, kei ki ahau tētahi o ngā mea kua kōrerotia mai e kōrua."

25 Ā, ka mutu rāua whakaatu, rāua kauwhau i te kupu a te Ariki, ka hoki ki Hiruhārama, he maha hoki ngā kāinga o ngā Hamari i kauwhautia ai e rāua te rongopai.

Ko Piripi rāua ko te Āpiha Etiopiana

26 , ka kōrero tētahi anahera a te Ariki ki a Piripi, ka mea, "Whakatika, haere ki te tonga, ki te ara e heke atu ana i Hiruhārama ki Kaha"; he koraha tērā. 27 Whakatika ana ia, haere ana. , ko tētahi tangata o Etiopia, he unaka, he tangata nui Kanarahi, kuīni o ngā Etiopiana, ko te kaitiaki ia o āna taonga katoa, i haere ki Hiruhārama ki te karakia; 28 ā, e hoki mai ana, e noho ana i runga i tōna hāriata, e kōrero ana i a Ihāia poropiti. 29 , ka mea te Wairua ki a Piripi, "Whakatata atu, ka haere atu koe ki te hāriata ."

30 Kātahi a Piripi ka oma atu ki a ia, ka rongo i a ia e kōrero ana i a Ihāia poropiti, ka mea atu, "E mātau ana rānei koe ki tāu e kōrero ?"

31 Anō ko ia, "Me pēhea koia, ki te kore tētahi hei arataki i ahau?" , ka mea ia ki a Piripi kia eke ki runga kia noho tahi me ia.

32 , ko te wāhi o te karaipiture e kōrero nei ia, ko tēnei:

"I ārahina ia ānō he hipi kia patua;

ā, me te reme e wahangū ana i te aroaro o tōna kaikutikuti,

kīhai i kuihi tōna waha.

33 I tōna whakaitinga i whakakorea he whakawā mōna.

wai hoki tōna whakatupuranga e kōrero?

Kua tangohia atu nei tōna ora i te whenua."

34 , ka whakahoki te unaka ki a Piripi, ka mea, "Tēnā koa, wai tēnei kōrero a te poropiti? Mōna ake anō, tētahi atu rānei?" 35 , ka puaki te māngai o Piripi, ā, tīmata mai i taua karaipiture, kauwhautia ana e ia a Īhu ki a ia.

36 Ā, i a rāua e haere ana i te ara, ka tae atu rāua ki tētahi wai, ka mea te unaka, ", he wai tēnei! He aha te mea e kore ai ahau e iriiria?" 37 Mea atu ana a Piripi, "Ki te whakapono tōu ngākau katoa, e āhei anō koe." , ka whakahoki ia, ka mea, "E whakapono ana ahau ko Īhu Karaiti te Tama a te Atua." 38 Kātahi ia ka whakahau i te hāriata kia ; ka haere atu rāua tokorua ki roto i te wai, a Piripi rāua ko te unaka; ā, iriiria ana ia e ia. 39 Ā, i rāua putanga ake i te wai, kāhakina atu ana a Piripi e te Wairua o te Ariki; ā, mutu tonu te kitenga atu o te unaka i a ia, heoi, haere hari atu ana ia i tōna ara. 40 Ko Piripi ia i kitea ki Ahota; ā, i a ia e haere ana, kauwhautia ana e ia te rongopai ki ngā katoa, ā tae noa ia ki Hiharia.

1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judeia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.

2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu res­peito.

3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.

4 Os que se haviam dispersado iam por toda a parte, anunciando a palavra (de Deus).

5 Assim Fili­pe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.

6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.

7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.

8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.

9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.

10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: "Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande".

11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslum­brado com as suas artes mágicas.

12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.

13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.

14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a Palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.

15 Estes, assim que chegaram, fize­ram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,

16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.

17 Então, os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.

18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:

19 "Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo".

20 Pedro respondeu: "Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!

21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, que o teu coração não é puro diante de Deus.

22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.

23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniquidade".

24 Retorquiu Simão: "Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim .

25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a Boa-Nova em muitos lugares dos samaritanos.

26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: "Levanta-te e vai para o Sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta".

27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.

28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.

29 O Espírito disse a Filipe: "Aproxima-te para bem perto deste carro.

30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías e perguntou-lhe: "Porventura entendes o que estás lendo?"

31 Res­pondeu-lhe: "Como é que posso, se não alguém que me explique?". E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.

32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e, como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.

33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra (Is 53,7s).

34 O eunuco disse a Filipe: "Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?".

35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.

36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: "Eis a água. Que impede que eu seja batizado?".

37 [Filipe respondeu: "Se crês de todo o coração, podes sê-lo." "Eu creio", disse ele, "que Jesus Cristo é o Filho de Deus".]

38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.

39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.

40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.

Veja também