Pular para o conteúdo
Publicidade

Atos 4

AVM

Ko Pita rāua ko Hoani i mua i te Rūnanga

1 Ā, i a rāua e kōrero ana ki te iwi, ka puta ohorere mai ki a rāua ngā tohunga, te rangatira o te temepara me ngā Haruki 2 he nui te pāwera rāua ako i te iwi, te kauwhau hoki i runga i a Īhu i te aranga mai i te hunga mate. 3 , ka mau ō rātou ringa ki a rāua, meinga ana kia tiakina kia ao anō te , i te mea hoki kua ahiahi. 4 Otirā, he tokomaha o te hunga i rongo i te kupu i whakapono, ā, ko te tokomaha o ngā tāngata me te mea e rima mano.

5 , i te aonga ake ka huihui ō rātou rangatira, ngā kaumātua, me ngā karaipi ki Hiruhārama, 6 rātou ko te tino tohunga, ko Anaha, ko Kaiapa, ko Hoani, ko Arehānara, me ngā whanaunga katoa o te tohunga nui. 7 Ā, ka whakatūria rāua ki waenganui, ka ui rātou, "Tēnā koa te mana, te ingoa rānei, i meatia ai tēnei e kōrua?"

8 Kātahi a Pita, tonu i te Wairua Tapu, ka mea ki a rātou, "E ngā rangatira o te iwi, e ngā kaumātua: 9 mehemea ki te uiuia māua āianei te mahi pai i mahia ki te tangata hauā, i pēheatia taua tangata i ora ai. 10 Kia mōhio koutou katoa, me te iwi katoa o Īharaira, te ingoa o Īhu Karaiti o Nahareta, i rīpekatia e koutou, i whakaarahia e te Atua i te hunga mate, nāna tēnei i ora ai i koutou aroaro.

11 Ko ia te kōhatu i whakakāhoretia e koutou, e ngā kaihanga,

ā, kua meinga nei hei upoko te kokonga.

12 Kāhore hoki he ora i tētahi atu; kāhore hoki he ingoa atu i raro o te rangi kua hōmai ki ngā tāngata, e ora ai tātou."

13 , ka kite rātou i te māia o Pita rāua ko Hoani, ā, ka mātau ki a rāua ehara i te mea whakaako, engari, he hunga kūware, ka mīharo rātou; ka mōhio hoki he hoa rāua Īhu. 14 Ka kite hoki i te tangata i whakaorangia e tahi ana rātou, kāhore rawa i taea tētahi kupu whakahē rātou. 15 , ka tono rātou i a rāua kia haere ki waho o te rūnanga, ā, ka kōrerorero ki a rātou anō, 16 ka mea, "Me aha e tātou ēnei tāngata? Ka kite katoa nei hoki te hunga e noho ana i Hiruhārama, he merekara nui kua meinga nei, ā, e kore e āhei te whākorekore e tātou. 17 Otiia, kia kaua ai e hōrapa atu ki roto ki te iwi, kia kaha tātou whakawehi i a rāua kei kōrero ki tētahi tangata ā muri nei i runga i tēnei ingoa."

18 Ā, karangatia ana rāua e rātou, ka mea ki a rāua "Kia kaua rawa e kōrero, kia kaua e whakaako, i runga i te ingoa o Īhu." 19 , ka whakahoki a Pita rāua ko Hoani ki a rātou, ka mea, "Whakaaroa e koutou, ka tika rānei ki te aroaro o te Atua ko koutou kia whakarangona, kaua te Atua? 20 E kore hoki e āhei kia kaua e kōrerotia e māua ngā mea i kite ai, i rongo ai mātou."

21 Heoi, whakawehi ana anō rātou i a rāua, ā, tukua ana kia haere, kīhai hoki i kitea he mea e whiua ai rāua, i wehi i te iwi; i whakakorōria katoa nei ngā tāngata i te Atua taua mea i meatia. 22 te mea kua neke atu i te whā tekau ngā tau o te tangata i meinga nei ki a ia tēnei merekara whakaora.

Ka Īnoi te Hunga Whakapono kia Māia

23 Ā, ka oti rāua te tuku, ka haere ki ō rāua hoa, ā, kōrerotia ana ngā mea katoa i kōrero ai ngā tohunga nui me ngā kaumātua ki a rāua. 24 Ā, i rātou rongonga, ka karanga ake rātou ki te Atua, he kotahi te reo, ka mea: "E te Ariki, nāu nei i hanga te rangi me te whenua, te moana, me ō reira mea katoa; 25 nāu te kupu i kōrerotia e te Wairua Tapu, te māngai o mātou matua, o tāu pononga, o Rāwiri:

He aha ka nana ai ngā tauiwi,

ka whakaaro horihori ai ngā iwi?

26 I whakatika ake ngā kīngi o te whenua,

i huihui ngātahi ngā rangatira,

ki te whawhai ki te Ariki rāua ko tāna Karaiti.

27 He pono nei hoki te huihuinga ki tēnei o Herora, o Ponotio Pirato, o ngā tauiwi, rātou ko te iwi o Īharaira, ki tāu tama tapu, ki a Īhu i whakawahia nei e koe, 28 ki te mea i tōu ringa, i tōu whakaaro i whakatakoto ai i mua kia meatia. 29 , titiro iho, e te Ariki, āianei ki ā rātou kupu whakawehi. Tukua mai hoki ki au pononga kia tino māia te kōrero i tāu kupu. 30 Ko koe ia e totoro mai ana tōu ringa ki te whakaora; kia meatia hoki he tohu, he mea whakamīharo i runga i te ingoa o tāu Pononga tapu, o Īhu."

31 I te mutunga o rātou īnoi, ka ngāueue te wāhi i mine ai rātou, ā, katoa rātou i te Wairua Tapu, , māia noa atu rātou ki te kōrero i te kupu a te Atua.

Ka Tuwhaia te Hunga Whakapono i ā Rātou Taonga

32 Kotahi anō ngākau, kotahi anō wairua o te mano o te hunga whakapono. Kīhai anō tētahi o rātou i mea, māna ake tētahi o āna taonga; heoi he mea huihui ā rātou mea katoa. 33 Ā, nui atu te kaha i whakapuakina ai e ngā āpōtoro te aranga o te Ariki, o Īhu; he nui anō te aroha noa i runga i a rātou katoa. 34 Kāhore hoki tētahi o rātou i hapa; ko te hunga hoki he kāinga, he whare ō rātou, hokona atu ana e rātou, ā, mauria ana mai ngā utu o ngā mea i hokona, 35 whakatakotoria ana ki ngā waewae o ngā āpōtoro. , ka tuwhaina ia tangata, ia tangata, he mea whakarite ki te mate o ia tangata.

36 Ā, ko Hohi i huaina e ngā āpōtoro ko Pānapa, (ko te tikanga tēnei ina whakamāoritia, ko te Tama a te Whakamārietanga,) he Rīwaiti, ko Kaiperu tōna kāinga. 37 He wāhi whenua tōna, , hokona atu ana, mauria ana ngā moni, whakatakotoria ana ki ngā waewae o ngā āpōtoro.

0

2 contraria­dos porque ensinavam ao povo e anun­ciavam, na pessoa de Jesus, a res­surreição dos mortos.

3 Prenderam-nos e os colocaram no cárcere até o outro dia, pois era tarde.

4 Muitos, porém, dos que ti­nham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.

5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,

6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.

7 Colocando-os no meio, perguntaram: "Com que poder ou em que nome fizestes isso?".

8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: "Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:

9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,

10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em , diante de vós.

11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.

12 Em nenhum outro salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos".

13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.

14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.

15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e confe­renciaram entre si:

16 "Que faremos com esses homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.

17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos, com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome".

18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.

19 Responderam-lhes Pedro e João: "Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.

20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido".

21 Eles, então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.

22 Pois passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.

23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.

24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: "Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles .

25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?

26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo (Sl 2,1s).

27 Pois, na verdade, se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,

28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeter­minaram que se fizesse.

29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e conce­dei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.

30 Esten­dei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!

31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reu­nidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a Palavra de Deus.

32 A multidão dos fiéis era um coração e uma alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.

33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da Ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.

34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras ou casas vendiam-nas,

35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.

36 Assim José (a quem os apóstolos deram o sobrenome de Bar­nabé, que quer dizer Filho da Consolação), levita, natural de Chipre, possuía um campo.

37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.

Veja também