Publicidade

Atos 18

AVM
I Koroniti

1 Muri iho i ēnei mea ka haere atu a Pāora i Atene, ka tae ki Koriniti. 2 , ka kite ia i tētahi Hūrai ko Akuira te ingoa, i whānau ki Ponoto, he mea tae hou mai i Itari, rāua ko tāna wahine, ko Pirihira; kua whakahaua hoki e Karauria kia haere atu ngā Hūrai katoa i Rōma; ā, ka haere ia ki a rāua. 3 Ā, te mea kotahi rātou mahi, ka noho ia ki a rāua ka mahi rātou; he tui tēneti hoki rāua mahi. 4 , ka kōrerorero ia i roto i te whare karakia i ngā hāpati katoa, e tohe ana ki ngā Hūrai rātou ko ngā Kariki.

5 te taenga mai ia o Hira rāua ko Tīmoti i Makeronia, ka tākare te ngākau o Pāora, ka whakapuaki ki ngā Hūrai ko Īhu te Karaiti. 6 Heoi, i a rātou ka whakatika, ka kohukohu, ka ruia e ia ōna kākahu, ka mea ki a rātou, "Hei runga i ō koutou mātenga ō koutou toto; ka ahau. Ko tēnei ka haere ahau ki ngā tauiwi."

7 , ka haere atu ia i reira, ka tomo ki te whare o tētahi tangata, ko Taituha Hutuha te ingoa, he tangata karakia ki te Atua; ko tōna whare i tata tonu ki te whare karakia. 8 , ka whakapono a Kirihipu, te rangatira o te whare karakia, me tōna whare katoa ki te Ariki; he tokomaha hoki ngā Koriniti, i a rātou ka rongo, i whakapono, i iriiria hoki.

9 Ā, ka kōrero moemoeā te Ariki ki a Pāora i te , "Kaua e wehi, engari me kōrero, kei noho puku; 10 kei a koe hoki ahau, e kore hoki tētahi tangata e ki a koe, e hoatu i te kino ki a koe. He nui hoki āku tāngata i tēnei ." 11 , kotahi te tau e ono marama i noho ai ia i reira, i whakaako ai i te kupu a te Atua i roto i a rātou.

12 , i a Kario e noho ana hei kāwana Akāia, kotahi tonu whakatikanga o ngā Hūrai ki a Pāora, ā, kawea ana ia ki te nohoanga whakawā, 13 ka mea, "E kukume ana tēnei i ngā tāngata ki tētahi karakia ki te Atua e poka ana i te ture."

14 Ā, e mea tonu ana te māngai o Pāora ki te puaki, ka mea a Kario ki ngā Hūrai, "E ngā Hūrai, mehemea ko tētahi hanga , ko tētahi mahi kino rānei, he tika kia āta whakarongo ahau ki a koutou. 15 Ko tēnei he totohe kōrero, he mea ki ngā ingoa, ki koutou ture, kei a koutou te whakaaro; e kore hoki ahau e pai kia waiho ahau hei kaiwhakawā ēnā mea." 16 , peia atu ana rātou e ia i te nohoanga whakawā. 17 , ka mau ngā Kariki katoa ki a Hotene, rangatira o te whare karakia, ā, whiua ana ia i mua o te nohoanga whakawā. Heoi, kīhai a Kario i whakaaro ki tētahi o ēnei mea.

Te Hokinga ki Anatioka

18 Ā, ka maha ngā i noho ai a Pāora, ka poroporoaki ia ki ngā tēina, ā, rere ana ki Hīria, rātou ko Pirihira ko Akuira; he mea moremore tōna upoko i Kenekerea; he taurangi hoki nāna. 19 Ā, ka tae rātou ki Epeha, ka mahue rāua i a ia ki reira; ko ia i tomo ki te whare karakia, kōrerorero ai ki ngā Hūrai. 20 Ā, i rātou meatanga kia roa atu te e noho ai ia ki a rātou, kīhai ia i whakaae; 21 heoi, poroporoaki ana ki a rātou, ka mea, "E hoki mai anō ahau ki a koutou, ki te pai te Atua." Ā, rere atu ana ia i Epeha.

22 Ā, ka ū ia ki Hiharia, ka haere atu ka oha ki te hāhi, ā, haere ana ki Anatioka. 23 Ā, roaroa iho ki reira, ka haere, ā, hāereerea mārietia ana e ia te whenua Karatia, o Pirikia, me te whakaū i ngā ākonga katoa.

Ko Aporo kei Epeha kei Koriniti

24 , ka haere mai tētahi Hūrai ki Epeha, ko Aporo te ingoa, i whānau ki Arēhānaria, he kōrero, he tangata kaha ki ngā karaipiture. 25 I whakaakona tēnei tangata ki te ara o te Ariki; he tangata ia e toko tonu ake ana te ngākau, ka kōrero ia, tika tonu hoki tāna whakaako i ngā mea Īhu; heoi anō, tāna i mātau ai ko te iriiri a Hoani. 26 Ka anga ia ka kōrero nui i roto i te whare karakia. te rongonga o Akuira rāua ko Pirihia ki a ia, ka mau rāua ki a ia, ka āta whakaatu ki a ia i te ara o te Atua.

27 Ā, ka mea ia kia haere ki Akāia, ka tautokona ia e ngā tēina, ā, ka tuhituhi rātou ki ngā ākonga kia whakamanuhiritia ia e rātou. Ā, tōna taenga atu, ka whakakahangia e ia te hunga i meinga nei e te aroha noa kia whakapono; 28 kaha rawa hoki tāna whawhati i ngā Hūrai i roto i te huihui; whakaaturia ana e ia ngā karaipiture Īhu, ko te Karaiti ia.

1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.

2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.

3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e traba­lhava com eles. (Eram fabricantes de tendas.)

4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.

5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Mace­dônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.

6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: "O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios".

7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.

8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram bati­zados.

9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo, em visão: "Não temas! Fala e não te cales.

10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade".

11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a Palavra de Deus.

12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:

13 "Este homem persuade os ouvintes a (adotar) um culto contrário à Lei".

14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: "Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.

15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa Lei, isso é convosco. Não quero ser juiz dessas coisas".

16 E mandou-o sair do tribunal.

17 Então, todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.

18 Paulo permaneceu ali (em Corinto) ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áqui­la. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.

19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.

20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.

21 Ao despedir-se, disse: "Voltarei a vós, se Deus quiser". E partiu de Éfeso.

22 Viajou até Cesareia, subiu (a Jerusalém) e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.

23 se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.

24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexan­dria, homem eloquente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.

25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.

26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.

27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença (em Corinto) foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,

28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-