Publicidade

Atos 12

AVM
Te Whakatoinga Anō

1 , i taua , ka totoro atu ngā ringa o Kīngi Herora ki te tūkino i ētahi o te hāhi. 2 Ā, whakamatea ana e ia ki te hoari a Hēmi, te tuakana o Hoani. 3 Ā, tōna kitenga e pai ana ki ngā Hūrai, ka anga ia ki te hopu hoki i a Pita. , ko ngā ēnā o te Taro Rēwenakore. 4 Ā, ka mau ia, ka makā ki te whare herehere, ka tukua ki ngā hōia kotahi tekau ono kia tiakina; ko te whakaaro muri iho i te Kapenga ka whakaputa mai ai i a ia ki te iwi. 5 , ka puritia a Pita ki roto ki te whare herehere; otiia, kīhai i mutumutu te īnoi a te hāhi ki te Atua mōna.

Te Putanga mai o Pita i te Whare Herehere

6 Ā, ka tata a Herora te whakaputa mai i a ia, i taua anō e moe ana a Pita i waenganui o ngā hōia tokorua, he mea here ki ngā mekameka e rua; me ngā kaitiaki i mua i te tatau e tiaki ana i te whare herehere. 7 , ana tētahi anahera te Ariki i tōna taha, ā, tīaho ana te mārama i roto i te rūma. , ka papaki ia i te kaokao o Pita, ka whakaara i a ia, ka mea, "E ara, hohoro!" Ā, marere iho ōna mekameka i ōna ringa.

8 Ka mea atu anō te anahera ki a ia, "Whītiki i a koe, ka here i ōu pārekereke." Ā, meinga ana e ia. Ka mea anō ki a ia, "Kākahuria tōu kākahu, haere mai i muri i ahau." 9 , ka haere ia ki waho, ka aru i a ia; ā, kīhai ia i mahara he pono te anahera i mea ai; hua noa he rekanga kanohi tāna i kite ai. 10 Ā, ka mahue i a rāua te tuatahi, te tuarua o ngā kaitiaki, ka tae rāua ki te tatau rino i te putanga atu ki te ; tuwhera noa ana tērā ki a rāua. Puta ana rāua ki waho, haere ana, puta rawa i tētahi ara, mawehe tonu atu te anahera i a ia.

11 Ā, i te hokinga ake o ngā whakaaro o Pita, ka mea ia, "Kātahi ahau ka tino mōhio, kua tono mai te Ariki i tāna anahera, hei tango i ahau i roto i te ringa o Herora, i ngā mea katoa hoki e tāria nei e te iwi o ngā Hūrai."

12 Ā, ka whakaaroaro ia ki taua mea, ka haere ia ki te whare o Meri, whaea o Hoani, ko te rua nei o ōna ingoa ko Māka; he tokomaha hoki kua huihui ki reira ki te īnoi. 13 Ā, te pātōtōtanga a Pita i te tatau o te whatitoka, ka tae mai he kōtiro ki te whakarongo, ko Rora te ingoa. 14 Ā, ka mōhio ia ki te reo o Pita, kīhai i uakina te tatau i te hari, heoi, oma ana ki roto, ki te kōrero kei te tatau a Pita e ana.

15 , ka mea rātou ki a ia, "E haurangi ana koe!" Heoi, ka tohe tonu ia he pono. , ka mea rātou, "Ko tōna anahera."

16 Me te pātuki tonu anō tērā a Pita; ā, i rātou uakanga, ka kite i a ia, ka mīharo. 17 , ka pēpehi atu tōna ringa i a rātou kia kaua e kuihi, ka kōrerotia ki a rātou tōna whakaputanga mai e te Ariki i te whare herehere. Ka mea, "Kōrerotia ēnei mea ki a Hēmi rātou ko ngā tēina." , ka puta ia ki waho, haere ana he wāhi .

18 , i te aonga ake anō o te , kīhai i iti te pororaru o ngā hōia, i ahatia rānei a Pita. 19 , ka rapu a Herora i a ia, ā, te korenga i kitea, ka whakawā i ngā kaitiaki, ka whakahau kia whakamatea.

, haere atu ana ia i Hūria ki raro ki Hiharia noho ai.

Te Matenga o Herora

20 , tino nui te riri o Herora ki te hunga o Tāira, o Hairona. Otirā, ka huihui mai rātou ki a ia, ā, ka oti a Parahitu, te kaitiaki o te whare moenga o te kīngi, te whakakīkī e rātou, ka tono rātou kia houhia te rongo, te mea ko ngā kai i whāngaia ai rātou whenua te whenua o te kīngi.

21 Ā, i tētahi i whakaritea ka kākahu a Herora i te kākahu kīngi, ka noho ki runga ki te torōna, ā, whakatū ana ki a rātou. 22 , ko te karangatanga a te huihui, "He reo atua, ehara i te tangata!" 23 I reira, anō ka patua ia e tētahi anahera a te Ariki, te mea kīhai i hoatu e ia te korōria ki te Atua; ā, kainga ana ia e te kutukutu, hemo ake.

24 Ko te kupu ia a te Atua i tupu, i nui haere.

25 Ā, ka hoki a Pānapa rāua ko Haora i Hiruhārama, i te otinga o rāua mahi, ka mauria a Hoani, ko te rua nei o ōna ingoa ko Māka.

1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.

2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.

3 Vendo que isso agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.

4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.

5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.

6 Na noite anterior que Herodes ia apresentá-lo dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.

7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: "Levanta-te depressa" disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.

8 O anjo ordenou: "Cinge-te e calça as tuas sandálias". Ele assim o fez. O anjo acrescentou: "Cobre-te com a tua capa e segue-me".

9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.

10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.

11 Então, Pedro tornou a si e disse: "Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus".

12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reu­nido e faziam oração.

13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.

14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.

15 Disseram-lhe: "Estás louca!". Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: "Então é o seu anjo".

16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.

17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: "Comunicai-o a Tiago e aos irmãos". Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.

18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.

19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judeia para a Cesareia, onde permaneceu.

20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. (Porque a sua região era abastecida por ele.)

21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.

22 O povo aplaudia: "É a voz de um deus, e não de um homem!".

23 No mesmo ins­tante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.

24 Entretanto, a Palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.

25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém (a Antioquia), levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-