Publicidade

Provérbios 18

AVM

1 Ko te tangata , e whai ana i tōna ake hiahia,

e ngangau ana ki ngā whakaaro tōtika katoa.

2 Kāhore o te whakaarokore āhuareka ki te mātauranga;

engari kia whakakitea e ia tōna ngākau.

3 I te taenga mai o te tangata kino ka tae mai anō te whakahāwea,

me te tāwai hei hoa te whakamā.

4 He wai hōhonu ngā kupu a te māngai o te tangata;

he awa e rere ana te puna o te whakaaro nui.

5 Ehara i te mea pai te whakapai ki te kanohi o te tangata kino,

te whakapeau rānei i te tangata tika ina whakawā.

6 E uru ana ngā ngutu o te whakaarokore ki te totohe,

e karanga ana tōna māngai ki ngā whiu.

7 Hei huna anō mōna te māngai o te whakaarokore;

ā, ko ōna ngutu hei rore tōna wairua.

8 Ānō he kai reka ngā kupu a te kawe kōrero;

tae tonu iho ki ngā wāhi o roto rawa o te kōpū.

9 Ko te tangata anō hoki e māngere ana ki tāna mahi,

hei teina ia ki te tangata maumau.

10 Hei pourewa kaha te ingoa o Ihowā;

rere ana te tangata tika ki reira, ā, ora ake.

11 Ko ngā rawa o te tangata taonga hei kaha mōna,

hei tiketike ki tōna whakaaro.

12 I mua ake o te whakangaromanga ka whakakake te ngākau o te tangata;

i mua ake anō hoki o te hōnore ko te ngākau pāpaku.

13 Ko te tangata e whakahoki kupu ana i te mea kāhore anō ia i rongo noa,

he mahi wairangi tērā nāna, he hanga whakamā.

14 E whakamanawanui te wairua o te tangata ki tōna mate;

tēnā ko te wairua marū, ko wai e kaha ki tērā?

15 Ka whiwhi te ngākau o te tangata mātau ki te mōhio;

e rapu ana hoki te taringa o ngā whakaaro nui ki te mōhio.

16 te mea tuku noa a te tangata ka wātea ai he wāhi mōna,

ka kawea hoki ia e tērā ki te aroaro o ngā tāngata nunui.

17 Ko te tangata nāna te kupu tuatahi i te whakawā me te mea kei a ia te tika;

, ka haere mai tōna hoa, kei te rapu i te tikanga o tāna.

18 te rota e mutu ai ngā tautohe,

ā, ko tērā hei tauārai i waenganui o te hunga kaha.

19 Ko te tuakana, teina rānei, i whakatakariritia, pakeke atu i te kaha;

ā, ko aua ngangare me he tūtaki tatau te whare rangatira.

20 Ka te kōpū o te tangata i ngā hua o tōna māngai,

ka mākona ia i ngā hua o ōna ngutu.

21 Ko te mate, ko te ora kei te arero;

ko te hunga e aroha ana ki tērā ka kai i ōna hua.

22 Ko te tangata kua kite i te wahine māna,

kua kite i te mea pai, kua whiwhi hoki ki Ihowā whakapai.

23 He īnoi te rawakore hanga he taikaha ia

te whakahoki a te tangata taonga.

24 Ko te tangata tini ngā hoa aroha e whai ana i te mōna;

tērā anō ia te hoa aroha, nui atu i te tuakana, i te teina, tōna piri mai.

1 Quem se isola procura sua própria vontade e se irrita contra tudo o que é razoável.

2 O insensato não tem propensão para a inteligência, mas para a expansão dos próprios sentimentos.

3 O desprezo ombreia com a iniquidade; o opróbrio com a vergonha.

4 As palavras da boca de um homem são águas profundas; a fonte da sabedoria é uma torrente transbordante.

5 Não fica bem favorecer um perverso para prejudicar o direito do justo.

6 Os lábios do insensato promovem contendas: sua boca atrai açoites.

7 A boca do tolo é a sua ruína; seus lábios são uma armadilha para a sua própria vida.

8 As palavras do delator são como gulodices: penetram até as entranhas.

9 O frouxo no trabalho é um irmão do dissipador.

10 O nome do Senhor é uma torre: para corre o justo, a fim de procurar segurança.

11 A fortuna do rico é sua cidade forte: em seu pensar, ela é como uma muralha elevada.

12 Antes da ruína, o coração do homem se eleva, mas a humildade precede a glória.

13 Quem responde antes de ouvir, passa por tolo e se cobre de confusão.

14 O espírito do homem suporta a doença, mas quem erguerá um espírito abatido?

15 O coração inteligente adquire o saber; o ouvido dos sábios procura a ciência.

16 O presente de um homem lhe abre tudo, e lhe acesso junto aos grandes.

17 Quem advoga sua causa, por primeiro, parece ter razão; sobrevém a parte adversa, que examina a fundo.

18 A sorte apazigua as contendas e decide entre os poderosos.

19 Um irmão ofendido é pior que uma cidade forte; as questões entre irmãos são como os ferrolhos de uma cidadela.

20 É do fruto de sua boca que um homem se nutre; com o produto de seus lábios ele se farta.

21 Morte e vida estão à mercê da língua: os que a amam comerão dos seus frutos.

22 Aquele que acha uma mulher, acha a felicidade: é um dom recebido do Senhor.

23 O pobre fala suplicando; a resposta do rico é ríspida.

24 O homem cercado de muitos amigos tem neles sua desgraça, mas existe um amigo mais unido que um irmão.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-