1 Kei roto te ngākau o te kīngi i te ringa o Ihowā ānō he awa rerenga wai;
e whakaangahia ana e ia ki ngā wāhi katoa e pai ai ia.
2 Ko ngā ara katoa o te tangata, tika kau ki ōna kanohi ake;
ko Ihowā ia hei pāuna i ngā ngākau.
3 Ko te mahi i te tika, i te whakawā,
ki tā Ihowā, pai atu i te patunga tapu.
4 He kanohi whakakake, he ngākau whakapehapeha,
ā, ko te rama hoki o te hunga kino, he hara kau.
5 Ko ngā whakaaro o te tangata uaua e ahu anake ana ki te hua o te taonga;
ko te hunga tākare katoa ia e whawhai kau ana ki te mūhore.
6 E rite ana tā te arero teka āmi i te taonga ki te mamaoa e āia noatia ana;
ko te hunga e rapu ana i ērā e rapu ana i te mate.
7 Mā te pāhua a te hunga kino e tahi atu rātou;
mō rātou kāhore e pai ki te whakawā.
8 He ara tino kōpikopiko tō te tangata e waha ana i te hara;
tēnā ko te tangata mā, he tika tāna mahi.
9 He pai kē te noho i te kokonga o te tuanui,
i te noho tahi me te wahine ngangare i roto i te whare māhorahora.
10 Ko tā te wairua o te tangata kino he hiahia ki te kino;
e kore ōna kanohi e manako ki tōna hoa.
11 Ki te whiua te tangata whakahī, ka whai whakaaro te kūware;
ā, ki te whakaakona te tangata whakaaro nui, ka whiwhi ia ki te mātauranga.
12 Ka āta whakaaroa e te tangata tika te whare o te tangata kino;
te pēheatanga e whakatakā ai te hunga kino ki te mate mō rātou.
13 Ko te tangata e puru ana i ōna taringa ki te karanga a te rawakore,
tērā hoki ia e karanga, heoi e kore e whakarangona.
14 Mā te mea hōmai puku ka mārie ai te riri,
mā te moni whakapati hoki i roto i te uma ka mārie ai te āritarita kaha.
15 He mahi koa nā te tangata tika te whakawā;
mō ngā kaimahi ia i te kino, ko te whakangaromanga.
16 Ko te tangata e kotiti kē ana i te huarahi o te mahara,
ka noho ia i te whakaminenga o ngā tūpāpaku.
17 Ko te tangata matenui ki ngā āhuareka, ka rawakore;
ā, ko te tangata e matenui ana ki te wāina, ki te hinu, e kore e whai taonga.
18 Hei utu te tangata kino mō te tangata tika;
ā, ka haere mai te tangata kōpeka hei whakakapi mō te tangata tū tika.
19 He pai kē te noho i te koraha,
i te noho tahi me te wahine tohetohe, wahine pukukino.
20 Kei te nohoanga o te tangata whakaaro nui te taonga mōmōhanga me te hinu;
heoi maumauria ake e te wairangi.
21 Ko te tangata e whai ana i te tika, i te atawhai,
ka whiwhi ki te ora, ki te tika, ki te hōnore.
22 Ka pikitia e te tangata whakaaro nui te pā o ngā mārohirohi,
ka taka hoki i a ia te kaha i whakawhirinaki ai rātou.
23 Ko te tangata e tiaki ana i tōna māngai,
i tōna arero, e tiaki ana i tōna wairua kei raru.
24 Ko te tangata whakakake, whakapehapeha, ko te tangata whakahī tōna ingoa,
e mahi ana ia i runga i te whakahirahira o tōna whakamanamana.
25 Ka mate te tangata māngere i tōna hiahia anō;
e kore hoki ōna ringa e pai ki te mahi.
26 Tērā te hanga he kaiapo tonu ā pau noa te rā;
ko tā te tangata tika ia he hōmai, kāhore hoki āna kaiponu.
27 He mea whakarihariha te whakahere a te tangata kino;
tērā noa ake ina hē te whakaaro i kawea mai ai e ia.
28 Ka mate te kaiwhakaatu teka;
nā, ko te tangata whakarongo, ka kōrero, kāhore he kaiwhakahē.
29 Ka whakamārō te tangata kino i tōna mata;
tēnā ko te tangata tika, ka whakapai i ōna ara.
30 I tō Ihowā aroaro kāhore he whakaaro nui,
kāhore he mātauranga, kāhore he kupu mōhio, e tū.
31 Kua rite noa ake he hōiho mō te rā o te whawhai;
kei a Ihowā ia te whakaoranga.
1 O coração do rei é uma água fluente nas mãos do Senhor: ele o inclina para qualquer parte que quiser.
2 Os caminhos do homem parecem retos aos seus olhos, mas cabe ao Senhor pesar os corações.
3 A prática da justiça e da equidade vale aos olhos do Senhor mais que os sacrifícios.
4 Olhares altivos ensoberbecem o coração; o luzeiro dos ímpios é o pecado.
5 Os planos do homem ativo produzem abundância; a precipitação só traz penúria.
6 Tesouros adquiridos pela mentira: vaidade passageira para os que procuram a morte.
7 A violência dos ímpios os conduz à ruína, porque se recusam a praticar a justiça.
8 O caminho do perverso é tortuoso, mas o inocente age com retidão.
9 Melhor é habitar num canto do terraço do que conviver com uma mulher impertinente.
10 A alma do ímpio deseja o mal; nem mesmo seu amigo encontrará graça a seus olhos.
11 Quando se pune o zombador, o simples torna-se sábio; quando se adverte o sábio, ele adquire a ciência.
12 O justo observa a casa do ímpio e precipita os maus na desventura.
13 Quem se faz de surdo aos gritos do pobre não será ouvido, quando ele mesmo clamar.
14 Um presente dado sob o manto extingue a cólera; uma oferta concebida às ocultas acalma um furor violento.
15 Para o justo é uma alegria a prática da justiça, mas é um terror para aqueles que praticam a iniquidade.
16 O homem que se desvia do caminho da prudência repousará na companhia das trevas.
17 O que ama os banquetes será um homem indigente; o que ama o vinho e o óleo não se enriquecerá.
18 O ímpio serve de resgate para o justo e o pérfido para os homens retos.
19 Melhor é habitar no deserto do que com uma mulher impertinente e intrigante.
20 Na casa do sábio há preciosas reservas e óleo; um homem imprudente, porém, os absorverá.
21 Quem segue a justiça e a misericórdia, achará vida, justiça e glória.
22 O sábio toma de assalto a cidade dos heróis: destrói a fortaleza em que depositava confiança.
23 Quem vigia sua boca e sua língua preserva sua vida da angústia.
24 Chamamos de zombador um soberbo arrogante, que age com orgulho desmedido.
25 Os desejos do preguiçoso o matam porque suas mãos recusam o trabalho;
26 passam todo o dia a desejar com ardor, mas quem é justo dá largamente.
27 O sacrifício dos ímpios é abominável, mormente quando o oferecem com má intenção.
28 A testemunha mentirosa perecerá, mas o homem que escuta sempre poderá falar.
29 O ímpio aparenta um ar firme; o homem correto consolida seu proceder.
30 Nem a sabedoria, nem prudência, nem conselho podem prevalescer contra o Senhor.
31 Prepara-se o cavalo para o dia da batalha, mas é do Senhor que depende a vitória.