1 Ko ngā kupu a Kīngi Remuera; ko te poropititanga i whakaakona ai ia e tōna whaea:
2 He aha, e tāku tama? He aha, e te tama a tōku kōpū?
Ā, he aha, e te tama a āku kupu taurangi?
3 Kaua e hoatu tōu kaha ki ngā wāhine,
ōu ara hoki ki te mea whakangaro o ngā kīngi.
4 Ehara mā ngā kīngi, e Remuera,
ehara mā ngā kīngi te inu wāina;
ehara hoki mā ngā rangatira te mea, "Kei hea he wai kaha?"
5 Kei inu rātou, ā, ka wareware ki te ture,
ā, ka whakapeau kē i te whakawā o te tangata e tūkinotia ana.
6 Hoatu he wai kaha mā te tangata e tata ana te marere,
he wāina hoki ki ngā wairua pōuri;
7 tukua ia kia inu, kia wareware ai ki tōna rawakore,
ā, kore ake he mahara ki ōna mate.
8 Kia puaki tōu māngai mō te wahangū,
i te whakawākanga o te hunga katoa kua waiho mō te mate.
9 Kia puaki tōu māngai, whakaritea te whakawā i runga i te tika,
tohea te tohe a te ware, a te rawakore.
10 Ko wai e kite i te wahine e ū ana tōna pai?
Ko tōna utu hoki kei runga noa atu i tō ngā rupi.
11 Ka whakapono te ngākau o tāna tāne ki a ia,
ā, kāhore ōna hapanga i te taonga.
12 He pai tāna e mea ai ki a ia, kāhore hoki he kino,
i ngā rā katoa e ora ai ia.
13 E kimi ana ia i te huruhuru hipi, i te muka,
ā, ka ngākau nui te mahi a ōna ringa.
14 Ko tōna rite kei ngā kaipuke o ngā kaihokohoko;
e mauria mai ana e ia tāna kai i tawhiti.
15 E maranga ana hoki ia i te mea e pō tonu ana,
ā, hoatu ana e ia he kai mā tōna whare,
he mahi hoki e rite ana mā āna kōtiro.
16 E whakaaroaro ana ia ki tētahi māra, ā, ka hokona e ia;
whakatōkia ana e ia he māra wāina, he hua nā ōna ringa.
17 E whītiki ana ia i tōna hope ki te kaha,
e mea ana i ōna tākakau kia pakari.
18 Ka kite ia he pai tāna i hokohoko ai;
e kore tāna rama e mate i te pō.
19 Ka totoro atu ōna ringa ki te mea tākai miro,
ka pupuri ōna ringa ki te pou muka.
20 Ka wherahia tōna ringa ki te ware;
āe rā, ka totoro atu ōna ringa ki te rawakore.
21 E kore ia e wehi i te hukarere mō tōna whare;
nō te mea kua kākahuria tōna whare katoa ki te ngangana.
22 Oti ake i a ia te whatuwhatu he whāriki mōna;
he rīnena pai, he pāpura ōna kākahu.
23 E mōhiotia ana tāna tāne i ngā kūwaha,
ina noho tahi ia ki ngā kaumātua o te whenua.
24 E hangā ana e ia he rīnena pai, ā, hokona atu ana;
e hoatu ana e ia he whītiki ki ngā kaihoko.
25 He kaha, he hōnore ōna kākahu;
ā, e kata ana ia ki ngā rā ō muri atu.
26 He nui ōna whakaaro ina puaki tōna māngai;
kei tōna arero te ture o te atawhai.
27 Ka āta tirohia e ia ngā ara o tōna whare,
e kore anō ia e kai i te taro o te māngere.
28 Ka whakatika āna tamariki, ā, he kupu manaaki tā rātou mōna;
tāna tāne hoki, ka whakamoemiti anō ia ki a ia, ka mea:
29 "He tokomaha ngā tamāhine i ū te pai o tā rātou mahi,
otiia, hira ake tāu i ā rātou katoa."
30 He mea teka noa te manako, he mea horihori te ātaahua;
tēnā ko te wahine e wehi ana i a Ihowā, ko ia e whakamoemititia.
31 Hoatu ki a ia o ngā hua o ōna ringa;
ā, mā āna mahi ia e whakamoemiti i ngā kūwaha.
1 Palavras de Lamuel, rei de Massa, que lhe foram ensinadas por sua mãe:
2 Meu filho, filho de minhas entranhas, que te direi eu? Não, ó filho de meus votos!
3 Não dês teu vigor às mulheres e teu caminho àquelas que perdem os reis.
4 Não é próprio dos reis, Lamuel, não convém aos reis beber vinho, nem aos príncipes dar-se aos licores,
5 para que, bebendo, eles não esqueçam a lei e não desconheçam o direito de todos os infelizes.
6 Dai a bebida forte àquele que desfalece e o vinho àquele que tem amargura no coração:
7 que ele beba e esquecerá sua miséria e já não se lembrará de suas mágoas.
8 Abre tua boca a favor do mundo, pela causa de todos os abandonados;
9 abre tua boca para pronunciar sentenças justas, faze justiça ao aflito e ao indigente.
10 Uma mulher virtuosa, quem pode encontrá-la? Superior ao das pérolas é o seu valor.
11 Confia nela o coração de seu marido, e jamais lhe faltará coisa alguma.
12 Ela lhe proporciona o bem, nunca o mal, em todos os dias de sua vida.
13 Ela procura lã e linho e trabalha com mão alegre.
14 Semelhante ao navio do mercador, manda vir seus víveres de longe.
15 Levanta-se, ainda de noite, distribui a comida à sua casa e a tarefa às suas servas.
16 Ela encontra uma terra, adquire-a. Planta uma vinha com o ganho de suas mãos.
17 Cinge os rins de fortaleza, revigora seus braços.
18 Alegra-se com o seu lucro, e sua lâmpada não se apaga durante a noite.
19 Põe a mão na roca, seus dedos manejam o fuso.
20 Estende os braços ao infeliz e abre a mão ao indigente.
21 Ela não teme a neve em sua casa, porque toda a sua família tem vestes duplas.
22 Faz para si cobertas: suas vestes são de linho fino e de púrpura.
23 Seu marido é considerado nas portas da cidade, quando se senta com os anciãos da terra.
24 Tece linho e o vende, fornece cintos ao mercador.
25 Fortaleza e graça lhe servem de ornamentos; ri-se do dia de amanhã.
26 Abre a boca com sabedoria, amáveis instruções surgem de sua língua.
27 Vigia o andamento de sua casa e não come o pão da ociosidade.
28 Seus filhos se levantam para proclamá-la bem-aventurada e seu marido para elogiá-la.
29 "Muitas mulheres demonstram vigor, mas tu excedes a todas."
30 A graça é falaz e a beleza é vã; a mulher inteligente é a que se deve louvar.
31 Dai-lhe o fruto de suas mãos e que suas obras a louvem nas portas da cidade.