1 Ko te tangata he maha nei ngā riringa i tōna hē, ā, ka whakapakeke i tōna kakī
ka whatia ohoreretia ia – tē taea te rongoā.
2 Ka whakanuia te hunga tika, ka koa te iwi;
ka kīngi te tangata kino, ka auē te iwi.
3 Ko te tangata e matenui ana ki te whakaaro nui e whakahari ana i tōna pāpā;
ko te tangata ia e piri ana ki ngā wāhine kairau, he maumau taonga tāna.
4 Mā te whakawā a te kīngi e mau ai te whenua;
ka whakatakā ia e te tangata e tango ana i ngā mea hōmai noa.
5 Ko te tangata e whakapati ana ki tōna hoa,
e whakatakoto kupenga ana mō ōna waewae.
6 He rore kei roto i te hē o te tangata kino;
ko te tangata tika ia he waiata tāna, he koa.
7 E mahara ana te tangata tika ki te take a te rawakore;
kāhore o te tangata kino whakaaro kia mōhiotia e ia.
8 Mā ngā tāngata whakahī e tahu te pā kia mura;
ko tā te hunga whakaaro nui ia he whakatahuri atu i te riri.
9 Ki te totohe te tangata whakaaro nui ki te tangata wairangi,
ahakoa riri ia, kata rānei, kāhore he tānga.
10 E mauāhara ana te tangata whakaheke toto ki te tangata i te ngākau tapatahi;
tēnā ko te hunga tika, ka whai rātou kia whakaorangia ia.
11 E puakina ana e te wairangi tōna riri katoa ki waho;
e puritia mai ana ia e te tangata whakaaro nui, e pēhia ana.
12 Ki te whakarongo te rangatira ki te teka,
he kino katoa āna tāngata.
13 E tūtaki ana te rawakore rāua ko te kaitūkino ki a rāua;
ko Ihowā te kaiwhakamārama o ngā kanohi ō rāua tokorua.
14 Ko te kīngi e pono ana tāna whakawā mō ngā rawakore,
ka whakapūmautia tōna torōna ake ake.
15 Ko te whiu, ko te riri i te hē, he mea hōmai ērā i te whakaaro nui;
tēnā ko te tamaiti mahue noa, ka whakamā a ia tōna whaea.
16 Ka tokomaha te hunga kino, ka nui te hē;
ka kite ia te hunga tika i tō rātou hinganga.
17 Pākia tāu tama, ā, ka whai okiokinga koe i a ia;
āe rā, he āhuareka tāna e hōmai ai ki tōu wairua.
18 Ki te kāhore he whakakitenga, ka kore te iwi e tūpato;
ko te kaipupuri ia i te ture, ka hari ia.
19 Ehara te kupu i te papaki mō te pononga;
ahakoa hoki ia mātau, e kore ia e rongo.
20 Ka kite rānei koe i te tangata kaikā ki te kōrero?
Engari, te wairangi ka tōtika ake i a ia.
21 Ko te tangata e penapena ana i tāna pononga mai o te tamarikitanga,
ka waiho ia e ia i te mutunga hei tama tupu.
22 He whakaoho whawhai tā te tangata pukuriri;
he nui rawa hoki te hē o te tangata āritarita.
23 Ka whakaititia iho te tangata e tōna whakapehapeha;
ka whai hōnore ia te tangata ngākau pāpaku.
24 Ko te tangata e whakauru ana ki tā te tāhae, e kino ana ki tōna ake wairua;
e rongo ana ia i te kanga, kāhore e kīkī.
25 He rore e hōmai ana e te wehi ki te tangata;
ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki a Ihowā ka mawhiti.
26 He tokomaha e whai ana kia paingia e te rangatira;
otiia i ahu mai i a Ihowā te whakawā mō te tangata.
27 He mea whakarihariha ki te hunga tika te tangata whakahaere hē;
ā, he mea whakarihariha hoki ki te tangata kino te tangata he tika tōna ara.
1 O homem que, apesar das admoestações, se obstina será logo irremediavelmente arruinado.
2 Quando dominam os justos, alegra-se o povo; quando governa o ímpio, o povo geme.
3 Quem ama a sabedoria alegra seu pai; o que frequenta as prostitutas dissipa sua fortuna.
4 É pela justiça que um rei firma seu país, mas aquele que o sobrecarrega com muitos impostos o arruína.
5 O homem que adula seu próximo estende redes aos seus pés.
6 No delito do ímpio há um ardil, mas o justo corre alegremente.
7 O justo conhece a causa dos pobres; o ímpio a ignora.
8 Os escarnecedores ateiam fogo na cidade, mas os sábios acalmam o furor.
9 Discute um sábio com um tolo? Que ele se zangue ou que ele se ria não terá paz.
10 Os homens sanguinários odeiam o íntegro, mas os homens retos tomam cuidado com sua vida.
11 O insensato desafoga toda sua ira, mas o sábio a domina e a recalca.
12 Quando um soberano presta atenção às mentiras, todos os seus servidores tornam-se maus.
13 O pobre e o opressor se encontram: é o Senhor que ilumina os olhos de cada um.
14 Um rei que julga com equidade os humildes terá seu trono firmado para sempre.
15 Vara e correção dão a sabedoria; menino abandonado à sua vontade se torna a vergonha da mãe.
16 Quando se multiplicam os ímpios, multiplica-se o crime, mas os justos contemplarão sua queda.
17 Corrige teu filho e ele te dará repouso e será as delícias de tua vida.
18 Por falta de visão, o povo vive sem freios; ditoso o que observa a instrução!
19 Não é com palavras que se corrige um escravo, porque ele compreende, mas não se atém a elas.
20 Viste um homem precipitado no falar: há mais esperança num tolo do que nele.
21 Um escravo mimado desde sua juventude, acaba por se tornar desobediente.
22 Um homem irascível excita contendas; o colérico acumula as faltas.
23 O orgulho de um homem leva-o à humilhação, mas o humilde de espírito obtém a glória.
24 Quem partilha com o ladrão, odeia-se a si mesmo; ouve a maldição e nada denuncia.
25 O temor dos homens prepara um laço, mas quem confia no Senhor permanece seguro.
26 Muitos buscam o favor de um príncipe, mas é do Senhor que cada homem alcança justiça.
27 O homem iníquo é abominado pelos justos; o ímpio abomina aquele que anda pelo caminho certo.