Publicidade

Neemias 13

AVM
Te Wehenga i ngā Tauiwi

1 I taua i kōrerotia i te Pukapuka a Mohi, me te whakarongo anō te iwi, ā, ka kitea te mea i tuhituhia ki reira kia kaua te Āmoni me te Moapi e tapoko ki te whakaminenga a te Atua ā ake ake; 2 te mea kīhai i maua mai e rātou he taro, he wai, hei tukunga mai ngā tama a Īharaira; engari, utua ana e rātou a Paraama hei hoariri rātou, hei kanga rātou. Heoi, whakaputaina kētia ake e tātou Atua te kanga hei manaaki. 3 , i rātou rongonga i te ture, ka wehea atu e rātou ngā whakauru katoa i roto i a Īharaira.

Ngā Hanganga Hou a Nehemia

4 , i mua ake o tēnei ko Eriahipi, tohunga, kaitiaki i ngā rūma o te whare o tātou Atua, he whanaunga Tōpia, 5 whakapaia ana e tēnei he rūma nui mōna, ko te wāhi i whakatakotoria nei i mua ngā whakahere totokore, te parakihe, ngā oko, me te whakatekau o te wīti, o te wāina hou, o te hinu, ko te mea i kīia iho ngā Rīwaiti, rātou ko ngā kaiwaiata, ko ngā kaitiaki tatau, me ngā whakahere hapahapai ngā tohunga.

6 Otiia i tēnei katoa kāhore ahau i Hiruhārama; te toru tekau rua nei hoki o ngā tau o Arataherehe kīngi o Papurōna i tae ai ahau ki te kīngi, ā, maha noa ngā , ka īnoitia e ahau i te kīngi. 7 , ka tae mai ahau ki Hiruhārama, ā, ka mōhio ki Eriahipi mahi kino, ki tāna Tōpia, i a ia i whakapai i tētahi rūma mōna i ngā marae o te whare o te Atua. 8 , kino rawa ki ahau; ākiritia atu ana e ahau ngā mea katoa o te whare o Tōpia i roto i taua rūma. 9 Kātahi ahau ka kōrero, ā, tahia ana e rātou ngā rūma. , whakahokia ana e ahau ki reira ngā oko o te whare o te Atua, ngā whakahere totokore me te parakihe. 10 I kite anō ahau kīhai ngā wāhi ngā Rīwaiti i hoatu, , oma ana rātou ki tāna māra, ki tāna māra, ngā Rīwaiti, ngā kaiwaiata i mahia ai te mahi. 11 Kātahi ka whawhaitia e ahau ngā rangatira, i mea ahau, "He aha i whakarērea ai te whare o te Atua?" , huihuia ana rātou e ahau, whakatūria ana ki rātou tūranga.

12 Kātahi ka kawea mai e Hūrā katoa ngā whakatekau o te wīti, o te wāina hou, o te hinu, ki ngā whare taonga. 13 , ka whakaritea e ahau he kaitiaki ngā taonga, ko Heremia tohunga, ko Hāroko karaipi, ā, o ngā Rīwaiti ko Peraia; i rātou taha ko Hanana tama a Tākuru tama a Matania; i kīia hoki rātou he hunga pono; ā, ko rātou, he tuwha ō rātou tuākana, tēina.

14 Kia mahara, e tōku Atua, ki tēnei mea āku, kaua hoki e horoia atu tēnei tikanga pai āku i puta nei ki te whare o tōku Atua, ki ngā ritenga mahi anō reira.

Ka Tīmata ngā Hanganga Hou o te Hāpati

15 I aua ka kitea e ahau ētahi i roto i a Hūrā e takahi ana i ngā takahanga wāina i te hāpati, e kawe ana mai i ngā paihere wīti, e whakawaha ana i ngā kāihe; me te wāina anō, me ngā karepe, me ngā piki, me ngā pīkaunga katoa, e kawea mai ana e rātou ki Hiruhārama i te o te hāpati. , whakaaturia ana e ahau rātou i te i hoko ai rātou i te kai. 16 I reira anō e noho ana ētahi tāngata o Tāira, he ika te kawenga, me ngā mea hoko katoa, ā, hokona ana e rātou i te hāpati ki ngā tama a Hūrā, i roto anō i Hiruhārama. 17 Kātahi ka whawhaitia e ahau ngā rangatira o Hūrā, i mea ahau ki a rātou, "He aha tēnei mea kino e mea nei koutou, i a koutou ka whakapoke nei i te hāpati? 18 Kāhore ianei ō koutou mātua i pēnei, ā, kawea mai ana e tātou Atua tēnei kino katoa ki runga ki a tātou, ki runga anō i tēnei ? , ko koutou hei whakaneke ake i te riri Īharaira, i te mea ka whakapokea nei te hāpati."

19 , pōuriuri kau ngā kūwaha o Hiruhārama i mua ake o te hāpati, ka mea ahau, kia tūtakina ngā kēti; i mea anō ahau kia kaua e whakatuwheratia, kia taka anō te hāpati. I whakatūria anō e ahau ētahi o āku tāngata ki ngā kūwaha, kei kawea mai ki roto he pīkaunga i te o te hāpati. 20 Heoi, kotahi, e rua ngā moenga i waho o Hiruhārama, o ngā tāngata i ngā taonga, o ngā kaihoko i ngā tini mea. 21 Kātahi ahau ka whakaatu i rātou , ā, ka mea ki a rātou, "He aha koutou i moe ai i te aronga o te taiepa? Ki te pēnā anō koutou, ka totoro atu tōku ringa ki a koutou." taua anō i kore ai rātou haere mai i te hāpati. 22 I atu anō ahau ki ngā Rīwaiti kia purea rātou, kia haere hoki ki te tiaki i ngā kūwaha hei whakatapu te hāpati.

Maharatia anō tēnei āku, e tōku Atua; tohungia hoki ahau, kia rite ki te nui o tōu atawhai.

Te Aukati ki te Mārena ki ngā Tauiwi

23 I aua anō ka kite ahau i ngā Hūrai kei a rātou e noho ana ētahi wāhine o Aharoro, o Āmona, o Moapa; 24 ko ā rātou tama hoki, ko tētahi wāhi o te reo Aharoro, kīhai rātou i mōhio ki ngā Hūrai reo; heoi i rite ki te reo o tētahi iwi, o tētahi iwi. 25 , whawhaitia iho e ahau, kangā iho, patua ana ētahi o rātou, hutihutia ana ō rātou makawe, whakaoatitia ana ki te Atua: "Kaua e hoatu ā koutou tamāhine ki ā rātou tama, kaua anō hoki e tangohia mai ā rātou tamāhine ā koutou tama, koutou rānei. 26 He teka ianei ēnei mea i hara ai a Horomona kīngi o Īharaira? He maha ngā iwi, kāhore rawa ō rātou kīngi hei rite mōna, he mea aroha ia tōna Atua, ā, meinga ana e te Atua hei kīngi Īharaira katoa; ahakoa ko ia, i meinga ia e ngā wāhine kia hara. 27 , kia rongo rānei mātou ki a koutou, kia mahi i tēnei nui katoa, kia tutū ki tātou Atua, kia mārena ki ngā wāhine ?"

28 , he hunaonga Hanaparata Horoni tētahi o ngā tama a Ioiara tama a Eriahipi tino tohunga; , peia ana ia e ahau i tōku taha.

29 Kia mahara ki a rātou, e tōku Atua, rātou i whakapoke i te tohungatanga, i te kawenata anō o te tohungatanga, o ngā Rīwaiti anō hoki.

30 Heoi, kua rātou i ahau i te poke o ngā tāngata , whakaritea ana hoki e ahau te mahi tiaki a ngā tohunga, a ngā Rīwaiti, te mahi a tēnei, a tēnei, 31 me te tikanga anō te whakahere wahie i ngā i whakaritea; ngā mātāmua anō.

Maharatia ahau e tōku Atua te pai.

1 Naquele tempo, por ocasião de uma leitura pública do Livro de Moisés, descobriu-se um texto no qual se dizia que o amonita e o moabita jamais deviam ingressar na assembleia de Deus,

2 porque não tinham vindo ao encontro dos filhos de Israel com pão e água e haviam contratado Balaão para amaldiçoá-los maldição que nosso Deus mudara em bênção.

3 Logo que se ouviu a leitura dessa Lei, excluíram de Israel todos os elementos estrangeiros.

4 Antes disso, o sacerdote Eliasib, intendente dos depósitos da casa de nosso Deus e parente de Tobias,

5 colocara à disposição deste último uma grande sala, onde se depositavam até então as oferendas, o incenso, os utensílios, o dízimo do trigo, do vinho e do azeite, a taxa dos levitas, dos cantores e porteiros e as ofertas devidas aos sacerdotes.

6 Quando fazia tudo isso, eu não estava mais em Jerusalém, porque no trigésimo segundo ano do reinado de Artaxerxes, rei da Babilônia, fui ter com o rei.

7 Decorrido algum tempo, voltei a Jerusalém com a aquiescência do rei e tive conhecimento do mal que havia cometido Eliasib em favor de Tobias, colocando-lhe à disposição uma sala nos átrios da casa de Deus.

8 Fiquei grandemente indignado. Mandei tirar para fora do quarto todo o mobiliário de Tobias,

9 ordenei que purificassem a sala e fiz recolocar os utensílios da casa de Deus, as oferendas e o incenso.

10 Soube também que as dádivas devidas aos levitas não lhes tinham sido entregues e que os levitas e os cantores encarregados do serviço tinham se retirado cada um para as suas terras.

11 Censurei os magistrados e disse-lhes: "Por que foi abandonada a casa de Deus?". Depois reuni os levitas e cantores e os recoloquei em seus postos.

12 Então, todo o Judá trouxe para os armazéns o dízimo do trigo, do vinho e do óleo.

13 Confiei a intendência dos armazéns ao sacerdote Selemias, ao escriba Sadoc e a Fadaías, um dos levitas, com o seu auxiliar Hanã, filho de Zacur, filho de Matanias, porque tinham reputação de integridade. Foram encarregados de fazer a distribuição aos seus irmãos.

14 Recordai-vos de mim, ó meu Deus, que fiz tudo isso e não apagueis de vossa memória os atos de piedade que fiz pela casa de meu Deus e por seu culto.

15 Na mesma época, encontrei em Judá homens que pisavam uvas durante o sábado, carregavam molhos e transportavam em jumentos vinho, uva, figos e toda a espécie de fardos, levando-os para Jerusalém em dia de sábado. Admoestei-os então a respeito do dia em que vendiam os seus produtos.

16 Havia também alguns de Tiro, estabelecidos na cidade, que traziam peixes e toda a espécie de mercadorias, que vendiam em dia de sábado aos judeus, em Jerusalém.

17 Dirigi-me aos importantes de Judá: "Procedeis muito mal, profanando o dia de sábado.

18 Vossos pais faziam o mesmo e foi por isso que Deus fez cair todas essas desgraças sobre vós e sobre esta cidade. E vós ireis acender sua cólera contra Israel, profanando o sábado?".

19 Em consequência, logo que as portas de Jerusalém foram cobertas pela sombra, antes do sábado, mandei que se fechassem as portas e as abrissem depois do sábado. Ademais, coloquei nas portas alguns dos meus homens, a fim de impedir que qualquer mercadoria entrasse durante o sábado.

20 Então, os negociantes e vendedores de toda a espécie de produtos passaram uma ou duas vezes a noite fora de Jerusalém.

21 Interroguei-os: "Por que passais a noite diante das muralhas? Se recomeçardes, mandarei castigar-vos". Cessaram então de vir durante o sábado.

22 E ordenei aos levitas que se purificassem e viessem guardar as portas para santificar o dia de sábado. Recordai-vos de mim, ó meu Deus, por causa disso e tende piedade de mim segundo a vossa grande misericórdia.

23 Naqueles dias, encontrei judeus que se tinham casado com mulheres de Azoto, de Amon e de Moab.

24 A metade de seus filhos falava a língua de Azoto e não sabia mais o hebraico. O mesmo sucedia com a língua dos outros povos.

25 Admoestei-os e os amaldiçoei, até bati em muitos, arranquei os cabelos de alguns e ordenei-lhes, em nome de Deus, que não mais dessem suas filhas aos filhos de estrangeiros e não tomassem filhas estrangeiras para os seus filhos nem para si mesmos.

26 "Não foi esse disse eu o pecado de Salomão, rei de Israel? Não existia rei algum como ele entre a multidão das nações; era amado de seu Deus e Deus o tinha tornado rei de todo o Israel. Contudo, foram as mulheres estrangeiras que induziram tal homem a pecar.

27 E haveremos de ouvir que estais cometendo esse grande crime e que sois assim infiéis ao nosso Deus, desposando mulheres estrangeiras?"

28 Ora, um dos filhos de Joiada, filho do sumo sacerdote Eliasib, tornara-se genro de Sanabalat, o horonita; expulsei-o para longe de mim.

29 Recordai-vos, ó meu Deus, daqueles que profanaram assim o sacerdócio e os deveres sagrados dos sacerdotes e dos levitas!

30 Foi assim que purifiquei o povo de todo o elemento estrangeiro. Coloquei em vigor os regulamentos que sacerdotes e levitas deviam observar em seus respectivos misteres

31 e restabeleci a oferenda da madeira nas épocas determinadas, bem como as primícias. Levai-o em conta, ó meu Deus, para o meu bem!

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-