2 Coríntios 8

Incentivo à contribuição

1 Agora, irmãos, queremos que vocês tomem conhecimento da graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia. 2 No meio da mais severa tribulação, a grande alegria e a extrema pobreza deles transbordaram em rica generosidade. 3 Pois dou testemunho de que eles deram tudo quanto podiam e até além do que podiam. Por iniciativa própria, 4 eles nos suplicaram insistentemente o privilégio de participar da assistência aos santos. 5 Não somente fizeram o que esperávamos, mas entregaram-se primeiramente ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus. 6 De modo que pedimos a Tito que, assim como ele já havia começado, também completasse esse ato de graça da parte de vocês. 7 No entanto, como vocês transbordam em tudo — na fé, na palavra, no conhecimento, na dedicação completa e no amor que têm por nós*8.7 Há manuscritos que trazem e no nosso amor por vocês. —, transbordem também neste privilégio de contribuir.

8 Não digo isso como mandamento, mas quero verificar a sinceridade do amor de vocês, comparando-o com a dedicação dos outros. 9 Pois vocês conhecem a graça do nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por causa de vocês, para que por meio da pobreza dele vocês se tornassem ricos.

10 Este é o meu parecer: convém que vocês contribuam. No ano passado, vocês foram os primeiros não somente a contribuir, mas também a ter esse desejo. 11 Agora, completem a obra, para que o forte desejo de realizá-la seja igualado pela disposição em concluí-la, de acordo com o que possuem. 12 Porque, se há prontidão, a contribuição é aceitável de acordo com aquilo que alguém tem, não de acordo com o que não tem.

13 Não se trata de que outros sejam aliviados enquanto vocês são afligidos, mas que haja igualdade. 14 No presente momento, a fartura de vocês suprirá a necessidade deles, para que, por sua vez, a fartura deles supra a necessidade de vocês. Então, haverá igualdade, 15 como está escrito: "Quem havia recolhido muito não teve demais, e ao que havia recolhido pouco nada faltou".*8.15 Êx 16.18.

Tito é enviado a Corinto

16 Graças a Deus por ele ter posto no coração de Tito o mesmo cuidado que tenho por vocês, 17 pois Tito não apenas aceitou o nosso pedido, mas está indo até vocês com muito entusiasmo e por iniciativa própria. 18 Com ele estamos enviando o irmão que é admirado por todas as igrejas pelo serviço prestado ao evangelho. 19 Não só por isso, mas ele também foi escolhido pelas igrejas para nos acompanhar quando formos levar esta oferta, o que fazemos para honrar o próprio Senhor e mostrar a nossa disposição. 20 Queremos evitar que alguém nos critique quanto ao nosso modo de administrar essa generosa oferta, 21 pois temos procurado fazer o que é correto, não apenas aos olhos do Senhor, mas também aos olhos dos homens.

22 Além disso, enviamos com eles o nosso irmão, que, com frequência e de muitas maneiras, já nos provou que é muito dedicado, e agora ainda mais por causa da grande confiança que ele tem em vocês. 23 Quanto a Tito, ele é o meu companheiro e cooperador entre vocês; quanto aos nossos irmãos, eles são representantes das igrejas e uma honra para Cristo. 24 Portanto, diante das demais igrejas, demonstrem a esses irmãos a prova do amor que vocês têm e a razão do orgulho que temos de vocês.

Η εισφορά για την εκκλησία της Ιερουσαλήμ

1 Σας πληροφορώ, αδερφοί μου, τι κατόρθωσε η χάρη που έδωσε ο Θεός στις εκκλησίες της Μακεδονίας. 2 Μέσα στις πολλές δοκιμασίες και θλίψεις που πέρασαν, η χαρά τους ήταν τόσο μεγάλη, κι η έσχατη φτώχεια τους ξεχείλισε σε μια πλούσια γενναιοδωρία. 3 Σας βεβαιώνω ότι πρόσφεραν σύμφωνα με τις οικονομικές τους δυνατότητες, και μάλιστα παραπάνω απ’ αυτές, χωρίς κανένας να τους το ζητήσει. 4 Με πολλά παρακάλια μάς ζητούσαν να τους κάνουμε τη χάρη να πάρουν μέρος στην προσφορά για τους χριστιανούς της Ιερουσαλήμ. 5 Και δεν πρόσφεραν μόνο αυτά που περιμέναμε, αλλά πρώτα δόθηκαν οι ίδιοι στον Κύριο και σ’ εμάς, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. 6 Ύστερα από αυτό παρακαλέσαμε τον Τίτο, αφού πια έκανε την αρχή, να ολοκληρώσει αυτό το έργο της προσφοράς και μεταξύ σας. 7 Όπως, λοιπόν, υπερέχετε σε όλα, στην πίστη και στο λόγο, στη γνώση, στο ενδιαφέρον που δείχνετε για όλους κι όπως αποδέχεστε την αγάπη μας για σας, έτσι να υπερέχετε και σ’ αυτό το έργο της προσφοράς.

8 Δεν το λέω σαν διαταγή, αλλά σας μιλώ για το ζήλο των άλλων, για να σας παρακινήσω ν’ αποδείξετε τη γνησιότητα και της δικής σας αγάπης. 9 Γνωρίζετε, βέβαια, τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· ήταν πλούσιος κι έγινε για χάρη σας φτωχός, για να μπορέσετε εσείς να πλουτίσετε με τη φτώχεια εκείνου. 10 Πάνω σ’ αυτό σας δίνω τη γνώμη μου: Αυτό συμφέρει σ’ εσάς, που από πέρυσι αρχίσατε πρώτοι όχι μόνο να κάνετε, αλλά και να θέλετε αυτό το έργο. 11 Τώρα, ολοκληρώστε αυτό το έργο, ώστε, όπως υπήρξε η πρόθυμη βούλησή σας, έτσι να πραγματοποιηθεί και η εκτέλεσή του ανάλογα με τις δυνατότητές σας. 12 Γιατί, όταν υπάρχει η προθυμία, η προσφορά είναι ευπρόσδεκτη με όσα έχει κανείς κι όχι με όσα δεν έχει. 13 Σκοπός βέβαια δεν είναι να στερηθείτε εσείς για να ανακουφίσετε τους άλλους, αλλά να υπάρχει σε όλους ισότητα. 14 Στην παρούσα περίπτωση, το δικό σας περίσσευμα θα προστεθεί στο υστέρημα εκείνων, ώστε μια άλλη φορά το δικό τους περίσσευμα να προστεθεί στο δικό σας υστέρημα και να υπάρξει έτσι ισότητα. 15 Όπως λέει η Γραφή, αυτός που μάζευε πολύ δεν είχε περίσσευμα, κι αυτός που μάζευε λίγο δεν είχε υστέρημα.

Ο Τίτος και οι δύο ανώνυμοι συνεργάτες

16 Ας ευχαριστήσουμε το Θεό, που έδωσε στην καρδιά του Τίτου το ίδιο ενδιαφέρον για σας. 17 Γιατί όχι μόνο αποδέχτηκε την παράκλησή μου, αλλά φάνηκε πολύ πιο πρόθυμος κι ήρθε κοντά σας αυτοπροαίρετα. 18 Μαζί του στείλαμε και τον αδερφό, που επαινείται από όλες τις εκκλησίες για το έργο που προσφέρει στη διάδοση του ευαγγελίου. 19 Κι όχι μόνο αυτό, αλλά και τον εξέλεξαν οι εκκλησίες να ταξιδέψει μαζί μας στο έργο της μεταφοράς της δωρεάς αυτής, για να δοξαστεί ο ίδιος ο Κύριος και να ενισχυθεί η δική μας προθυμία. 20 Έτσι θέλαμε να προφυλαχθούμε από όποιον θα μας κατηγορούσε για τον τρόπο που διαχειριστήκαμε ένα τόσο μεγάλο ποσό. 21 Γιατί φροντίζουμε οι αποφάσεις μας να είναι σωστές και απέναντι στον Κύριο αλλά και απέναντι στους ανθρώπους. 22 Μαζί μ’ αυτούς στείλαμε και τον αδερφό μας, που τον δοκιμάσαμε σε πολλές περιπτώσεις και τον βρήκαμε πολύ πρόθυμο. Τώρα μάλιστα δείχνει πολύ μεγαλύτερη προθυμία, επειδή έχει πολλή εμπιστοσύνη στη γενναιοδωρία σας. 23 Για τον Τίτο σάς λέω ότι είναι σύντροφός μου και συνεργάτης στο έργο μου για σας. Όσο για τους αδερφούς μας, είναι απεσταλμένοι των εκκλησιών κι εργάζονται για τη δόξα του Χριστού. 24 Αποδείξτε, λοιπόν, στις εκκλησίες με τη συμπεριφορά σας απέναντι σ’ αυτούς ότι τους αγαπάτε κι ότι εμείς δίκαια καυχιόμαστε για σας.