Romanos 11

O remanescente de Israel

1 Pergunto, pois: acaso Deus rejeitou o seu povo? De maneira nenhuma! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim. 2 Deus não rejeitou o seu povo, o qual previamente conheceu. Ou vocês não sabem o que diz a Escritura a respeito de como Elias clamou a Deus contra Israel: 3 "Senhor, mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares. Sou o único que sobrou, e agora também estão procurando tirar a minha vida"?*11.3 1Rs 19.10,14.4 Mas qual foi a resposta divina? "Reservei para mim sete mil homens que não dobraram os joelhos diante de Baal."*11.4 1Rs 19.18.5 Assim também há hoje um remanescente escolhido pela graça. 6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; se fosse, a graça já não seria graça.*11.6 Há manuscritos que acrescentam Mas, se é por obras, já não é a graça; se assim fosse, as obras já não seriam obras.

7 Que dizer então? Israel não conseguiu aquilo que tanto buscava, mas os eleitos o obtiveram. Os demais foram endurecidos, 8 como está escrito:

"Deus lhes deu um espírito de atordoamento,

olhos para não ver

e ouvidos para não ouvir,

até o dia de hoje".*11.8 Dt 29.4; Is 29.10.

9 E Davi diz:

"Que a mesa deles se transforme em laço e armadilha,

em pedra de tropeço e retribuição para eles.

10 Que se lhes escureçam os olhos para que não vejam,

e as suas costas fiquem encurvadas para sempre".*11.9,10 Sl 69.22,23.

Os ramos enxertados

11 Novamente, pergunto: acaso tropeçaram para que ficassem caídos? De maneira nenhuma! Contudo, por causa da transgressão deles, veio salvação para os gentios, para provocar ciúme em Israel. 12 Mas, se a transgressão deles trouxe riqueza para o mundo, e o seu fracasso, riqueza para os gentios, quanto mais será a sua plenitude!

13 Estou falando a vocês, gentios. Visto que sou apóstolo para os gentios, honro o meu ministério, 14 na esperança de que de alguma forma possa provocar ciúme no meu próprio povo e salvar alguns deles. 15 Pois, se a rejeição deles é a reconciliação do mundo, o que será a sua aceitação, senão vida dentre os mortos? 16 Se é santa a parte da massa que é oferecida como primeiros frutos, toda a massa também o é; se a raiz é santa, os ramos também o serão.

17 Entretanto, se alguns ramos foram cortados, e você, sendo oliveira brava, foi enxertado entre os outros e agora se tornou participante da raiz e da seiva da oliveira, 18 não se considere superior a esses ramos. Se o fizer, saiba que não é você quem sustenta a raiz, mas é a raiz que sustenta você. 19 Então, você dirá: "Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertado". 20 Está certo. Eles, porém, foram cortados por causa da incredulidade, e você permanece pela fé. Não se orgulhe, mas tema. 21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará você.

22 Portanto, considere a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, mas bondade para com você, desde que permaneça na bondade dele. Caso contrário, você também será cortado. 23 Quanto a eles, se não continuarem na incredulidade, serão enxertados, pois Deus é capaz de enxertá-los de novo. 24 Afinal, se você foi cortado de uma oliveira brava por natureza e, de maneira antinatural, foi enxertado em uma oliveira cultivada, quanto mais serão enxertados os ramos naturais na sua própria oliveira!

Todo o Israel será salvo

25 Irmãos, não quero que sejam ignorantes deste mistério para que não se tornem presunçosos: Israel experimentou um endurecimento em parte, até que chegasse a plenitude dos gentios. 26 Assim, todo o Israel será salvo, como está escrito:

"Virá de Sião o Redentor

que desviará de Jacó a impiedade.

27 E esta é*11.27 Ou será. a minha aliança com eles

quando eu remover os pecados deles".*11.26,27 Is 59.20,21; 27.9; Jr 31.33,34.

28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vocês; quanto à eleição, porém, são amados por causa dos patriarcas, 29 pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis. 30 Como vocês, que antes eram desobedientes a Deus, agora receberam misericórdia pela desobediência deles, 31 assim estes agora se tornaram desobedientes, para que, pela misericórdia concedida a vocês, eles também recebessem misericórdia. 32 Pois Deus sujeitou todos à desobediência para exercer misericórdia para com todos.

Doxologia

33 Ó profundidade da riqueza da sabedoria

e do*11.33 Ou da riqueza, da sabedoria e do. conhecimento de Deus!

Quão insondáveis são os seus juízos

e inescrutáveis os seus caminhos!

34 "Quem conheceu a mente do Senhor?

Ou quem tem sido o seu conselheiro?"*11.34 Is 40.13.

35 "Quem primeiro lhe deu

para que ele o recompense?"*11.35 Jó 41.11.

36 Pois dele, por ele e para ele são todas as coisas.

A ele seja a glória pelos séculos! Amém.

Το υπόλοιπο του Ισραήλ

1 Έπειτα απ’ όλα αυτά αναρωτιέμαι: μήπως ο Θεός απέρριψε το λαό του; Αποκλείεται! Γιατί κι εγώ είμαι Ισραηλίτης, απόγονος του Αβραάμ, από τη φυλή Βενιαμίν. 2 Δεν απέρριψε, λοιπόν, ο Θεός το λαό του, που από παλιά τον έχει ξεχωρίσει και αγαπήσει. Θυμηθείτε τι λέει η Γραφή για τον Ηλία. Ο Ηλίας κατηγορεί το λαό Ισραήλ στο Θεό με αυτά τα λόγια: 3 «Κύριε, σκότωσαν τους προφήτες σου και γκρέμισαν τελείως τα θυσιαστήριά σου. Μόνο εγώ απόμεινα ολομόναχος, κι εμένα θέλουν να με σκοτώσουν».4 Τι του απαντάει όμως ο Θεός; Έχω κρατήσει για τον εαυτό μου ένα υπόλοιπο από εφτά χιλιάδες άντρες, που δεν προσκύνησαν το είδωλο του Βάαλ.5 Έτσι, λοιπόν, και στη σημερινή εποχή υπάρχει ένα υπόλοιπο που το διάλεξε η χάρη του Θεού από τον Ισραήλ. 6 Τους διάλεξε με τη χάρη του ο Θεός, κι όχι με κριτήρια τα έργα τους, γιατί αλλιώς δε θα μπορούσαμε να μιλάμε για χάρη. Εάν τους διάλεγε με κριτήριο τα έργα τους, η χάρη δεν θα ήταν πια χάρη· αλλά ούτε και τα έργα θα ήταν πια έργα, εφόσον στα έργα ακολουθεί ανταμοιβή και όχι χάρη. 7 Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε πως ο Ισραήλ ως σύνολο δεν κατόρθωσε αυτό που επιδίωκε, ενώ το πέτυχαν αυτοί που τους διάλεξε η χάρη του Θεού· οι υπόλοιποι έπαθαν πώρωση, 8 όπως το προείπε η Γραφή:

Έκανε ο Θεός να ναρκωθεί το πνεύμα τους,

τα μάτια τους να μη βλέπουν και τ’ αυτιά τους να μην ακούν,

ως τα σήμερα.

9 Και ο Δαβίδ λέει:

Την ώρα του φαγητού κάνε να πέσουν σε παγίδα και να πιαστούν,

κάνε να σκοντάψουν και να τιμωρηθούν.

10 Σκότισε τα μάτια τους, για να μη δουν την παγίδα·

κάνε τους για πάντα σκλάβους.

Η σωτηρία των εθνών

11 Κι αναρωτιέμαι: μήπως σκόνταψαν οι Ιουδαίοι, για να πέσουν οριστικά; Με κανέναν τρόπο! Επειδή όμως σκόνταψαν αυτοί, ήρθε στα άλλα έθνη η σωτηρία, για να κάνει τους Ιουδαίους να ζηλέψουν. 12 Η πτώση τους έφερε πλούσια τη χάρη του Θεού στον υπόλοιπο κόσμο, και η ήττα τους πλούτισε πνευματικά τα άλλα έθνη. Σκεφτείτε, λοιπόν, τι θα γίνει όταν οι Ιουδαίοι στο σύνολό τους θα δεχτούν το Χριστό!

13 Και τώρα απευθύνομαι σ’ εσάς, που δεν είστε Ιουδαίοι. Ως απόστολος σταλμένος στα έθνη, θεωρώ σπουδαία αυτή τη διακονία μου. 14 Ίσως έτσι κάνω τους ομοεθνείς μου να ζηλέψουν και σώσω μερικούς απ’ αυτούς. 15 Όταν τους παραμέρισε ο Θεός, αυτό σήμανε τη συμφιλίωση του κόσμου με το Θεό. Όταν θα τους δεχτεί ξανά κοντά του, αυτό θα είναι σαν να τους ξαναφέρνει στη ζωή.

16 Αν είναι αφιερωμένο στο Θεό το προζύμι, τότε είναι και το ζυμάρι· κι αν ανήκει στο Θεό η ρίζα, τότε του ανήκουν και τα κλαδιά. 17 Τώρα μερικά κλαδιά έχουν κοπεί. Στη θέση τους μπολιάστηκες εσύ, ένα κλαδί αγριελιάς, και μετέχεις στην πλούσια τροφή που δίνει η ρίζα της ήμερης ελιάς. 18 Γι’ αυτό μην καυχιέσαι για υπεροχή απέναντι στα κομμένα κλαδιά. Δεν έχεις το δικαίωμα να καυχιέσαι, γιατί δεν κρατάς εσύ τη ρίζα, αλλά η ρίζα εσένα. 19 Ίσως μου πεις: «Αποκόπηκαν τα κλαδιά, για να μπολιαστώ εγώ στη θέση τους». 20 Σωστά. Τα απέκοψε η απιστία τους και τώρα εσύ έχεις πάρει τη θέση τους δια της πίστεως. Αυτό όμως δεν πρέπει να σε κάνει περήφανο, αλλά προσεκτικό. 21 Πρόσεξε, μήπως ο Θεός, που δε λυπήθηκε τα φυσικά κλαδιά, δε λυπηθεί ούτε εσένα.

22 Δες το έλεος αλλά και την αυστηρότητα του Θεού: Γι’ αυτούς που έπεσαν, αυστηρότητα· για σένα, έλεος –εφόσον βέβαια παραμείνεις στο έλεος, γιατί αλλιώς θ’ αποκοπείς και εσύ. 23 Όσο για τους Ιουδαίους, αν δεν επιμείνουν στην απιστία τους, θα μπολιαστούν ξανά στο δέντρο, γιατί ο Θεός έχει τη δύναμη να τους μπολιάσει ξανά. 24 Σκέψου τη δική σου περίπτωση: Φυσιολογικά ανήκεις σε μια αγριελιά, και σ’ έκοψε και σε μπόλιασε στην ήμερη ελιά, αντίθετα προς τη φύση. Το ίδιο και καλύτερα μπορεί ο Θεός να ξαναμπολιάσει και τους Ιουδαίους στην ήμερη ελιά, όπου φυσιολογικά ανήκουν.

Η αποκατάσταση του Ισραήλ

25 Για να μην έχετε ψεύτικη αυτοπεποίθηση, αδερφοί, δε θέλω να μείνετε στην άγνοια, σχετικά με το εξής μυστικό σχέδιο του Θεού: Η απιστία του Ισραήλ στο Θεό θα κρατήσει ωσότου να δεχτούν όλοι οι άλλοι λαοί τη σωτηρία. 26 Ύστερα θα σωθεί κι ολόκληρος ο Ισραήλ, όπως το λέει και η Γραφή:

Από τη Σιών θα έρθει ο ελευθερωτής,

θα διώξει την ασέβεια από τους απογόνους του Ιακώβ.

27 Αυτή θα είναι η διαθήκη που θα συνάψω μαζί τους,

όταν θα εξαλείψω τις αμαρτίες τους.

28 Η στάση των Ιουδαίων απέναντι στο ευαγγέλιο τους κάνει εχθρούς του Θεού για το δικό σας καλό. Μα η εκλογή τους από το Θεό τούς κάνει αγαπητούς εξαιτίας των προπατόρων τους. 29 Γιατί ο Θεός δεν ανακαλεί τις δωρεές του ούτε την κλήση του. 30 Έτσι κι εσείς, κάποτε δεν ήσασταν υπάκουοι στο Θεό, ενώ τώρα η ανυπακοή των Ιουδαίων σάς έφερε το έλεος του Θεού. 31 Το ίδιο κι αυτοί τώρα δεν υπακούουν στο Θεό, γιατί ο Θεός ήθελε να ελεήσει εσάς· κι αυτό, για να βρουν κι αυτοί το έλεός του. 32 Ο Θεός δηλαδή, τους άφησε όλους να πέσουν στην ανυπακοή, για να δείξει σε όλους το έλεός του.

33 Πόσο απέραντος είναι ο πλούτος,

η σοφία και η γνώση του Θεού!

Πόσο ανεξερεύνητες είναι οι αποφάσεις του

κι ανεξιχνίαστα τα σχέδιά του!

34 Ποιος γνώρισε τη σκέψη του Κυρίου;

Ποιος μπόρεσε να γίνει σύμβουλός του;

35 Ή ποιος του έδωσε πρώτος κάτι

και μπορεί ν’ απαιτήσει ανταπόδοση;

36 Όλα υπάρχουν από αυτόν και μέσω αυτού, κι αυτόν έχουν σκοπό τους.

Ας είναι δοξασμένος στους αιώνες! Αμήν.