Romanos 2

O justo juízo de Deus

1 Portanto, você que julga os outros é indesculpável, pois condena a você mesmo naquilo que julga, visto que você, que julga, pratica as mesmas coisas. 2 Entretanto, sabemos que o juízo de Deus contra os que praticam tais coisas é conforme a verdade. 3 Assim, quando você, um simples homem, os julga, mas pratica as mesmas coisas, pensa que escapará do juízo de Deus? 4 Ou será que você despreza as riquezas da bondade, da tolerância e da paciência dele, não reconhecendo que a bondade de Deus o leva ao arrependimento?

5 Contudo, por causa do seu coração obstinado e sem arrependimento, você está acumulando ira contra você mesmo para o dia da ira de Deus, quando se revelará o seu justo julgamento. 6 Deus "retribuirá a cada um conforme o seu procedimento".*2.6 Sl 62.12; Pv 24.12.7 Ele dará vida eterna aos que, persistindo em fazer o bem, buscam glória, honra e imortalidade. 8 Mas, para os que buscam os seus próprios interesses, para os que rejeitam a verdade e seguem a injustiça, haverá ira e indignação. 9 Haverá sofrimento e angústia para todo ser humano que pratica o mal: primeiro, para o judeu e, depois, para o grego, 10 mas glória, honra e paz para todo aquele que pratica o bem: primeiro, para o judeu e, depois, para o grego. 11 Pois Deus não mostra favoritismo.

12 Todo aquele que pecar sem a lei também sem a lei perecerá, e todo aquele que pecar sob a lei pela lei será julgado. 13 Porque não são os que ouvem a lei que são justos diante de Deus, mas os que praticam a lei é que serão declarados justos. 14 De fato, quando os gentios, que não têm a lei, praticam naturalmente o que ela ordena, tornam-se lei para si mesmos, embora não possuam a lei. 15 Mostram que as exigências da lei estão gravadas no coração deles. Disso dão testemunho também a sua consciência e os pensamentos deles, ora acusando-os, ora defendendo-os. 16 Isso tudo se verá no dia em que Deus julgar os segredos dos homens, por meio de Jesus Cristo, conforme o meu evangelho o declara.

Os judeus e a lei

17 Agora, se você se diz judeu, apoia-se na lei e orgulha-se de Deus; 18 se você conhece a vontade dele e aprova o que é superior, porque é instruído pela lei; 19 se você está convencido de que é um guia de cegos, luz para os que estão em trevas, 20 instrutor de insensatos, mestre de crianças, tendo na lei a forma do conhecimento e da verdade —, 21 então, você, que ensina os outros, não ensina a você mesmo? Você, que prega contra o roubo, rouba? 22 Você, que diz para não adulterar, adultera? Você, que abomina ídolos, rouba os templos? 23 Você, que se orgulha da lei, desonra a Deus ao transgredir a lei? 24 Pois, como está escrito: "O nome de Deus é blasfemado entre os gentios por causa de vocês".*2.24 Is 52.5; Ez 36.22.

25 A circuncisão, de fato, tem valor se você praticar a lei; se você, porém, é um transgressor da lei, a sua circuncisão já se tornou incircuncisão. 26 Se aqueles que não são circuncidados obedecem aos preceitos da lei, não serão eles considerados circuncidados? 27 Aquele que é incircunciso por natureza, cumprindo a lei, condenará você, que, tendo a lei escrita e a circuncisão, é transgressor da lei.

28 Não é judeu quem o é apenas exteriormente, nem é circuncisão a que é meramente exterior e física. 29 Não! Judeu é quem o é interiormente, e circuncisão é a do coração, pelo Espírito, não pela lei escrita. Tal pessoa não recebe louvor dos homens, mas de Deus.

Η δίκαιη κρίση του Θεού για όλους

1 Αλλά κι εσύ, άνθρωπέ μου, που κατακρίνεις αυτή τη διαγωγή, δεν είσαι λιγότερο ένοχος. Γιατί, κρίνοντας τον άλλο, καταδικάζεις τον ίδιο τον εαυτό σου, αφού κι εσύ ο κριτής κάνεις τα ίδια. 2 Πραγματικά, ξέρουμε πως ο Θεός καταδικάζει δίκαια όσους έχουν παρόμοια διαγωγή. 3 Πώς, λοιπόν, άνθρωπέ μου, νομίζεις πως εσύ θα ξεφύγεις τη θεϊκή καταδίκη, αφού κάνεις όσα κάνουν αυτοί, τους οποίους εσύ ο ίδιος κατακρίνεις; 4 Ή περιφρονείς την άπειρη καλοσύνη, την ανεκτικότητα και τη μακροθυμία του Θεού; Ξεχνάς πως η αγαθότητα του Θεού θέλει να σε οδηγήσει στη μετάνοια; 5 Εσύ όμως παραμένεις σκληρός κι αμετανόητος και συσσωρεύεις για τον εαυτό σου την οργή του Θεού για την ημέρα της κρίσεως, όταν θα γίνει σ’ όλους φανερή η δίκαιη κρίση του Θεού. 6 Τότε ο Θεός θα πληρώσει τον καθένα κατά τα έργα του. 7 Θα δώσει αιώνια ζωή σ’ όσους κάνουν υπομονετικά το καλό κι αναζητούν έτσι τη δόξα, την τιμή και την αφθαρσία κοντά στο Θεό. 8 Αντίθετα, ο θυμός κι η οργή του Θεού περιμένουν όσους αντιστρατεύονται στο Θεό, αντιστέκονται στην αλήθεια και υπηρετούν την αδικία.

9 Θλίψη και στενοχώρια περιμένουν κάθε άνθρωπο που υπηρετεί το κακό, πρώτα τον Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό· 10 αντίθετα, δόξα, τιμή και ειρήνη προσμένουν όποιον κάνει το καλό, πρώτα τον Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό· 11 γιατί ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις. 12 Έτσι, λοιπόν, όσοι αμάρτησαν χωρίς να ξέρουν το νόμο του Θεού, θα καταδικαστούν όχι με κριτήριο το νόμο. Κι από την άλλη, όσοι αμάρτησαν γνωρίζοντας το νόμο, θα δικαστούν με κριτήριο το νόμο. 13 Γιατί στο θεϊκό δικαστήριο δεν δικαιώνονται όσοι άκουσαν απλώς το νόμο αλλά μόνο όσοι τήρησαν το νόμο. 14 Όσο για τα άλλα έθνη, που δε γνωρίζουν το νόμο, πολλές φορές κάνουν από μόνοι τους αυτό που απαιτεί ο νόμος. Αυτό δείχνει πως, αν και δεν τους δόθηκε ο νόμος, μέσα τους υπάρχει νόμος. 15 Η διαγωγή τους φανερώνει πως οι εντολές του νόμου είναι γραμμένες στις καρδιές τους· και σ’ αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους, που η φωνή της τους τύπτει ή τους επαινεί, ανάλογα με τη διαγωγή τους. 16 Όλα αυτά θα γίνουν την ημέρα που ο Θεός θα κρίνει δια του Ιησού Χριστού τις κρυφές σκέψεις των ανθρώπων, όπως λέει το ευαγγέλιό μου.

Ο Ιουδαίος κρίνεται σύμφωνα με το νόμο

17 Εσύ όμως έχεις το τιμημένο όνομα του Ιουδαίου, στηρίζεσαι στο νόμο και καυχιέσαι για τη σχέση σου με το Θεό. 18 Ξέρεις ακόμα το θέλημα του Θεού, κι ο νόμος σε καθοδηγεί να διαλέγεις το καλό. 19 Πιστεύεις πως είσαι οδηγός των πνευματικά τυφλών, φως για όσους βρίσκονται στο σκοτάδι, 20 παιδαγωγός για τους αμόρφωτους και δάσκαλος για τους πνευματικά ανώριμους. Κι είσαι σίγουρος για την κατάρτισή σου, αφού με το νόμο ξέρεις την αλήθεια για το Θεό και για το θέλημά του. 21 Εσύ, λοιπόν, που κάνεις το δάσκαλο στους άλλους, δε διδάσκεις τον εαυτό σου; Εσύ που κηρύττεις να μην κλέβουμε, κλέβεις; 22 Εσύ που λες να μη μοιχεύουμε, μοιχεύεις; Εσύ που σιχαίνεσαι τα είδωλα, αρπάζεις τους θησαυρούς των ειδωλολατρικών ναών;*αρπάζεις... ναών; Ή: διαπράττεις ιεροσυλία μετέχοντας σε ειδωλολατρικές τελετές;23 Εσύ που καυχιέσαι για το νόμο, ντροπιάζεις το Θεό παραβαίνοντας το νόμο; 24 Όπως λέει η Γραφή, εξαιτίας σας διασύρεται το όνομα του Θεού από τους ειδωλολάτρες.

25 Και η περιτομή σε ωφελεί μόνο αν ακολουθείς το νόμο. Αν όμως παραβαίνεις το νόμο, η περιτομή σου είναι σαν να μην έχει γίνει. 26 Αντίστροφα, αν ένας απερίτμητος ζει σύμφωνα με τις εντολές του νόμου, η ακροβυστία*Η λ. ακροβυστία σημαίνει την έλλειψη περιτομής. Με τον όρο αυτόν εννοούνται οι εθνικοί. του δεν είναι στα μάτια του Θεού περιτομή; 27 Ο απερίτμητος που τηρεί το νόμο θα σε κρίνει, εσένα που παραβαίνεις το νόμο ενώ τον έχεις παραλάβει γραμμένον κι έχεις και την περιτομή. 28 Γιατί, βέβαια, δεν είναι Ιουδαίος αυτός που έχει τα εξωτερικά γνωρίσματα, ούτε ταυτίζεται η περιτομή μ’ ένα σωματικό σημάδι. 29 Αλλά στο λαό του Θεού ανήκει αληθινά αυτός που έχει τα εσωτερικά γνωρίσματα· αυτός που έχει περιτμηθεί όχι εξωτερικά, σύμφωνα με το γράμμα του νόμου, αλλά στην καρδιά του, από το Άγιο Πνεύμα. Αυτός είναι αληθινός Ιουδαίος, και η αναγνώρισή του προέρχεται από το Θεό κι όχι από τους ανθρώπους.