Pular para o conteúdo
Publicidade

Gênesis 27

TGVD

1 Tendo Isaque envelhecido e os seus olhos sem poder enxergar, chamou Esaú, o seu primogênito, e lhe disse:

Meu filho!

Ele respondeu:

Aqui estou.

2 Isaque disse:

estou velho e não sei o dia da minha morte. 3 Então, pegue agora as suas armas, o arco e a aljava, e ao campo caçar algum animal para mim. 4 Prepare-me aquela comida saborosa que tanto aprecio e traga-me, para que eu a coma e lhe a minha bênção antes de morrer.

5 Ora, Rebeca estava ouvindo o que Isaque dizia ao seu filho Esaú. Quando Esaú saiu ao campo para caçar, 6 Rebeca disse ao seu filho Jacó:

Ouvi o seu pai dizer a Esaú, o seu irmão: 7 "Traga-me alguma caça e prepare-me aquela comida saborosa, para que eu a coma e o abençoe na presença do Senhor antes de morrer". 8 Agora, meu filho, ouça bem e faça o que lhe ordeno: 9 ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos, para que eu prepare uma comida saborosa para o seu pai, como ele aprecia. 10 Então, você a levará ao seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer.

11 Jacó disse a Rebeca, a sua mãe:

Mas o meu irmão, Esaú, é homem peludo, e eu tenho a pele lisa. 12 Se o meu pai me apalpar, vai parecer que estou tentando enganá-lo, fazendo-o de tolo, e, em vez de bênção, trarei sobre mim maldição.

13 A sua mãe, então, lhe disse:

Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça apenas o que eu digo: e traga-os para mim.

14 Ele foi, apanhou-os e os trouxe à sua mãe, que preparou uma comida saborosa, como o seu pai apreciava. 15 Rebeca pegou as melhores roupas de Esaú, o seu filho primogênito, roupas que tinha em casa, e com elas vestiu Jacó, o seu filho mais novo. 16 Com as peles dos cabritos, ela cobriu-lhe as mãos e a parte lisa do pescoço; 17 por fim, entregou nas mãos de Jacó, o seu filho, a comida saborosa e o pão que tinha feito.

18 Ele se dirigiu ao pai e disse:

Meu pai.

Ele respondeu:

Sim, meu filho. Quem é você?

19 Jacó disse ao seu pai:

Sou Esaú, o seu filho primogênito. Fiz como o senhor me disse. Agora sente-se e coma do que cacei para que me a sua bênção.

20 Isaque perguntou ao filho:

Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?

Ele respondeu:

O Senhor, o seu Deus, a pôs diante de mim.

21 Então, Isaque disse a Jacó:

Chegue mais perto, meu filho, para que eu possa apalpá-lo e saber se você é realmente o meu filho Esaú.

22 Jacó aproximou-se de Isaque, o seu pai, que o apalpou e disse:

A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú. 23 Não o reconheceu, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, o seu irmão; e o abençoou.

24 Isaque perguntou-lhe outra vez:

Você é mesmo o meu filho Esaú?

Ele respondeu:

Sou.

25 Então, disse:

Meu filho, traga-me da sua caça para que eu coma e lhe a minha bênção.

Jacó a trouxe, e o seu pai comeu; também trouxe vinho, e ele bebeu. 26 Então, Isaque, o seu pai, lhe disse:

Venha , meu filho, dê-me um beijo.

27 Ele se aproximou e o beijou. Quando sentiu o cheiro das suas roupas, Isaque o abençoou, dizendo:

"Ah, o cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo

que o Senhor abençoou.

28 Que Deus lhe conceda o orvalho do céu

e a fartura da terra,

com abundância de cereal e vinho.

29 Que os povos lhe sirvam,

e as nações se curvem diante de você.

Seja senhor dos seus irmãos,

e curvem-se diante de você os filhos da sua mãe.

Malditos sejam os que o amaldiçoarem

e benditos sejam os que o abençoarem".

30 Quando Isaque acabou de abençoar Jacó, mal tendo ele saído da presença do pai, Esaú, o seu irmão, chegou da caçada. 31 Ele também preparou uma comida saborosa, levou-a ao seu pai e lhe disse:

Meu pai, levante-se e coma o que o seu filho caçou, para que o senhor me a sua bênção.

32 Isaque, o seu pai, perguntou-lhe:

Quem é você?

Ele respondeu:

Sou eu, o seu filho; o seu primogênito, Esaú.

33 Isaque tremeu com enorme violência e disse:

Quem, então, apanhou a caça e a trouxe para mim? Acabei de comer toda a caça antes de você entrar e a ele abençoei; e abençoado ele será!

34 Quando Esaú ouviu as palavras do seu pai, soltou um grito forte e profundamente amargo, dizendo-lhe:

Abençoe também a mim, meu pai!

35 Ele, porém, respondeu:

O seu irmão chegou, enganou-me e recebeu a bênção que pertencia a você.

36 Esaú disse:

Com razão foi dado a ele o nome Jacó.27.36 Jacó significa ele agarra o calcanhar, expressão hebraica para tirar vantagem ou enganar. é a segunda vez que ele me engana! Primeiro, tomou o meu direito de primogenitura e, agora, tomou a minha bênção!

Então, perguntou ao pai:

O senhor não reservou nenhuma bênção para mim?

37 Isaque respondeu a Esaú:

Eu o constituí senhor sobre você, e a todos os seus parentes tornei servos dele; a ele supri de cereal e de vinho. Que é que eu poderia fazer por você, meu filho?

38 Esaú pediu ao pai:

Meu pai, o senhor tem apenas uma bênção? Abençoe-me também, meu pai!

Então, Esaú chorou em alta voz. 39 Isaque, o seu pai, respondeu-lhe:

"A sua habitação será longe da fartura da terra,

distante do orvalho que desce do alto céu.

40 Você viverá da sua espada e servirá ao seu irmão.

Quando, porém, você não suportar mais,27.40 Ou você se rebelar.

arrancará o jugo dele do seu pescoço".

Jacó foge de Esaú

41 Esaú guardou rancor contra Jacó por causa da bênção que o seu pai lhe dera e disse em seu coração: "Os dias de luto pela morte do meu pai estão próximos; depois disso, matarei o meu irmão Jacó".

42 Quando contaram a Rebeca as palavras de Esaú, o seu filho primogênito, ela mandou chamar Jacó, o seu filho mais novo, e lhe disse:

Esaú, o seu irmão, se consola com o plano de matá-lo. 43 Ouça, pois, o que lhe digo, meu filho: fuja imediatamente para a casa do meu irmão Labão, em Harã. 44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor do seu irmão. 45 Quando o seu irmão não estiver mais irado contra você e se esquecer do que você lhe fez, mandarei trazê-lo de . Por que eu perderia vocês dois em um dia?

46 Então, Rebeca disse a Isaque:

Estou farta da vida por causa destas heteias. Se Jacó escolher esposa entre as mulheres desta terra, entre mulheres heteias como estas, perderei a razão de viver.

Ο Ιακώβ παίρνει την ευλογία του Ισαάκ

1 Ο Ισαάκ είχε πια γεράσει. Τα μάτια του είχαν εξασθενήσει τόσο που δεν έβλεπε καθόλου. Μια μέρα κάλεσε τον Ησαύ, το μεγαλύτερο γιο του και του είπε: «Γιε μου!» Εκείνος απάντησε: «Ορίστε». 2 «Εγώ γέρασα», του λέει ο πατέρας του, «και δεν ξέρω ποια μέρα θα πεθάνω. 3 Πάρε, λοιπόν, τα κυνηγετικά σου όπλα, τη φαρέτρα και το τόξο σου, και πήγαινε στην εξοχή να μου φέρεις κυνήγι. 4 Ετοίμασέ μου ένα νόστιμο φαγητό, όπως μου αρέσει, και φέρε μου να φάω για να σε ευλογήσω πριν πεθάνω».

5 Η Ρεβέκκα άκουσε αυτά που έλεγε ο Ισαάκ στο γιο του τον Ησαύ. Όταν λοιπόν αυτός βγήκε στην εξοχή να κυνηγήσει και να φέρει το κυνήγι στον πατέρα του, 6 εκείνη είπε στο γιο της τον Ιακώβ: «Άκουσα τον πατέρα σου να λέει στον αδερφό σου τον Ησαύ: 7 "φέρε μου κυνήγι και κάνε μου ένα νόστιμο φαγητό για να φάω και να σε ευλογήσω ενώπιον του Κυρίου πριν πεθάνω". 8 Τώρα λοιπόν γιε μου πρόσεξέ με και κάνε ό,τι σου πω: 9 Πήγαινε στο κοπάδι και φέρε μου δυο καλά κατσικάκια. Εγώ θα τα μαγειρέψω για τον πατέρα σου πολύ νόστιμα, όπως του αρέσουν. 10 Εσύ θα του τα πας, και θα τα φάει, για να σε ευλογήσει πριν πεθάνει».

11 Ο Ιακώβ της λέει: «Ναι, αλλά ο αδερφός μου ο Ησαύ είναι τριχωτός, ενώ εγώ δεν είμαι. 12 Ίσως ο πατέρας μου με ψηλαφίσει και καταλάβει ότι τον κοροϊδεύω· έτσι θα προκαλέσω κατάρα εναντίον μου αντί για ευλογία».

13 Αλλά η μητέρα του τού είπε: «Η κατάρα πάνω μου, παιδί μου! Μόνο άκουσε αυτά που σου λέω και πήγαινε να μου φέρεις τα κατσίκια».

14 Ο Ιακώβ πήγε, τα πήρε και τα έφερε στη μητέρα του. Εκείνη του έκανε ένα πολύ νόστιμο φαγητό, όπως το ήθελε ο πατέρας του. 15 Μετά πήρε από τα ρούχα του Ησαύ, του μεγαλύτερου γιου της, τα πιο καλά που υπήρχαν στο σπίτι και έντυσε τον Ιακώβ, το μικρότερο γιο της. 16 Με το δέρμα των κατσικιών κάλυψε τα χέρια του και τον άτριχο λαιμό του 17 και του έβαλε στα χέρια το νόστιμο φαγητό, που είχε ετοιμάσει, καθώς και το ψωμί.

18 Ο Ιακώβ πήγε στον πατέρα του και του είπε: «Πατέρα μου!» Εκείνος του απάντησε: «Ορίστε! Ποιος είσαι γιε μου;» 19 Ο Ιακώβ τού αποκρίθηκε: «Είμαι ο Ησαύ, ο πρωτότοκός σου. Έκανα όπως μου είπες. Σήκω, λοιπόν, και κάτσε να φας απτο κυνήγι μου για να με ευλογήσεις». 20 Αλλά ο Ισαάκ ρώτησε: «Πώς έγινε γιε μου και το βρήκες τόσο γρήγορα;» Εκείνος απάντησε: «Ο Κύριος ο Θεός σου το έφερε μπροστά μου». 21 «Πλησίασε λοιπόν να σε ψηλαφίσω, γιε μου», του είπε ο Ισαάκ, «για να δω αν είσαι εσύ το παιδί μου ο Ησαύ ή όχι». 22 Ο Ιακώβ πλησίασε τον πατέρα του κι εκείνος τον ψηλάφισε και είπε: «Η φωνή είναι του Ιακώβ αλλά τα χέρια του Ησαύ». 23 Και δεν τον αναγνώρισε, γιατί τα χέρια του ήταν τριχωτά σαν τα χέρια του Ησαύ. Και τον ευλόγησε. 24 Μετά όμως ξαναρώτησε: «Εσύ είσαι γιε μου, Ησαύ;» Κι ο Ιακώβ απάντησε: «Εγώ είμαι». 25 «Φέρε μου», του λέει, «να φάω απτο κυνήγι, για να σε ευλογήσω». Ο Ιακώβ του έφερε κοντά το φαγητό και έφαγε, του έφερε και κρασί και ήπιε. 26 Τότε του είπε ο Ισαάκ: «Πλησίασε και φίλησέ με, παιδί μου». 27 Ο Ιακώβ πλησίασε και τον φίλησε. Ο Ισαάκ μύρισε τότε τη μυρωδιά από τα ρούχα του, και τον ευλόγησε μαυτά τα λόγια:

«Αλήθεια, η μυρωδιά του γιου μου

είναι σαν του αγρού

που τον έχει ευλογήσει ο Κύριος.

28 Ο Θεός να σου δώσει απτη δροσιά

του ουρανού

κι από την ευφορία της γης,

άφθονο στάρι και κρασί.

29 Λαοί ας δουλεύουνε για σένα

κι έθνη μπροστά σου ας προσκυνούν·

των αδερφών σου να γίνεις κύριος

και της μητέρας σου οι γιοι να σε προσκυνούν.

Καταραμένος όποιος σε καταριέται.

κι ευλογημένος όποιος σε ευλογεί».

30 Μόλις ο Ισαάκ τέλειωσε την ευλογία του προς τον Ιακώβ κι ο Ιακώβ απομακρύνθηκε από τον πατέρα του, γύρισε ο αδερφός του ο Ησαύ από το κυνήγι. 31 Ετοίμασε κι αυτός ένα νόστιμο φαγητό και το έφερε στον πατέρα του. «Σήκω, πατέρα μου», του λέει, «να φας απτο κυνήγι του γιου σου για να με ευλογήσεις». 32 Ο Ισαάκ ρώτησε: «Ποιος είσαι εσύ;» Κι αυτός απάντησε: «Είμαι ο γιος σου, ο πρωτότοκός σου, ο Ησαύ». 33 Τότε ο Ισαάκ ταράχτηκε βαθιά και είπε: «Ποιος λοιπόν ήταν αυτός που μου έφερε το κυνήγι; Έφαγα πια πριν έρθεις εσύ και τον ευλόγησα, και θα παραμείνει ευλογημένος».

34 Όταν ο Ησαύ άκουσε τα λόγια του πατέρα του, άρχισε να φωνάζει δυνατά, γεμάτος πίκρα: «Ευλόγησέ με κι εμένα, πατέρα μου!» έλεγε. 35 Ο Ισαάκ του είπε: «Ο αδερφός σου ήρθε με απάτη και πήρε την ευλογία σου». 36 Ο Ησαύ απάντησε: «Καλά τον είπαν Ιακώβ,Ιακώβ. Στα εβρ. ακούγεται όπως η λ. «υποσκελιστής» (βλ. Ωσ 12:4 και υποσ. εις Γεν 25:26). αφού δύο φορές με υποσκέλισε: Άρπαξε τα δικαιώματά μου του πρωτοτόκου, και τώρα πήρε και την ευλογία μου!» Και συνέχισε: «Δεν κράτησες καμιά ευλογία και για μένα;» 37 Ο Ισαάκ του απάντησε: «Τον έκανα κύριό σου, του έδωσα όλους τους αδερφούς του για δούλους και τον εφοδίασα με στάρι και κρασί. Τι μπορώ να κάνω για σένα γιε μου;» 38 Ο Ησαύ είπε: «Μόνο αυτήν την ευλογία έχεις, πατέρα μου; Ευλόγησέ με κι εμένα!» και έκλαιγε με δυνατές φωνές. 39 Τότε είπε ο Ισαάκ:

«Μακριά από τα εύφορα μέρη της γης

θα κατοικείς,

στερημένος απτη δροσιά του ουρανού.

40 Από το ξίφος σου θα ζεις

και δούλος θα σαι του αδερφού σου.

Αν όμως επαναστατήσεις

θαποτινάξεις το ζυγό του

από τον τράχηλό σου».

Η φυγή του Ιακώβ στη Χαρράν

41 Ο Ησαύ μίσησε τον Ιακώβ εξαιτίας της ευλογίας, που του είχε δώσει ο πατέρας του. «Κοντεύει ο καιρός», έλεγε, «που θα πενθήσουμε για το θάνατο του πατέρα μου. Τότε θα σκοτώσω τον αδερφό μου τον Ιακώβ». 42 Όταν έφτασαν σταυτιά της Ρεβέκκας τα λόγια του μεγαλύτερου γιου της, έστειλε και κάλεσε τον Ιακώβ, και του είπε: «Ο αδερφός σου ο Ησαύ σχεδιάζει εκδίκηση και θέλει να σε σκοτώσει. 43 Άκουσέ με λοιπόν, παιδί μου: Σήκω και φύγε. Πήγαινε στον αδερφό μου το Λάβαν, στη Χαρράν, 44 και μείνε εκεί μαζί του λίγον καιρό, ώσπου να περάσει ο θυμός του αδερφού σου. 45 Όταν, λοιπόν, ξεθυμάνει η οργή του αδερφού σου εναντίον σου και ξεχάσει τι του έκανες, τότε εγώ θα στείλω και θα σε πάρω από κει. Γιατί να σας χάσω και τους δύο μέσα σε μια μέρα;»

46 Η Ρεβέκκα είπε στον Ισαάκ: «Αρκετά είμαι αηδιασμένη από τις θυγατέρες των Χετταίων. Αν κι ο Ιακώβ πάρει γυναίκα σαν κι αυτές, τότε τι τη θέλω πια τη ζωή;»

Veja também