Gênesis 24

Isaque e Rebeca

1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor em tudo o abençoara. 2 Ele disse ao servo mais antigo da sua casa, que administrava todos os seus bens:

— Ponha a mão debaixo da minha coxa 3 e jure pelo Senhor, o Deus dos céus e o Deus da terra, que não buscará mulher para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais habito, 4 mas irá à minha terra e buscará entre os meus parentes uma mulher para Isaque, o meu filho.

5 O servo lhe perguntou:

— E se a mulher não quiser vir comigo a esta terra? Devo, então, levar o teu filho de volta à terra de onde vieste?

6 — Cuidado! — disse Abraão. — Não deixe o meu filho voltar para lá. 7 O Senhor, o Deus dos céus, que me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e que me prometeu sob juramento que daria esta terra à minha descendência,*24.7 Hebraico: semente. enviará o seu anjo adiante de você para que de lá traga uma mulher para o meu filho. 8 Se a mulher não quiser acompanhá-lo até aqui, você estará livre deste juramento a mim, mas não leve o meu filho de volta para lá.

9 Então, o servo pôs a mão debaixo da coxa de Abraão, o seu senhor, e lhe fez um juramento sobre essa questão.

10 O servo pegou dez camelos do seu senhor e também aquilo que o seu senhor tinha de melhor e partiu para Arã Naaraim,*24.10 Isto é, nordeste da Mesopotâmia. indo em direção à cidade onde Naor tinha morado. 11 Ao cair da tarde, quando as mulheres costumam sair para buscar água, ele fez os camelos se ajoelharem junto ao poço que ficava fora da cidade.

12 Então, orou:

— Senhor, Deus do meu senhor Abraão, dá-me neste dia êxito e sê bondoso com o meu senhor Abraão. 13 Como vês, estou aqui ao lado desta fonte, e as jovens do povo desta cidade estão vindo para tirar água. 14 Concede que a jovem a quem eu disser: "Por favor, incline o seu cântaro e dê-me de beber", e ela me responder: "Bebe; também darei água aos teus camelos", seja a que escolheste para o teu servo Isaque. Saberei, assim, que foste bondoso com o meu senhor.

15 Antes que ele terminasse de orar, surgiu Rebeca, que trazia no ombro um cântaro. Rebeca era filha de Betuel, filho de Milca, que era mulher de Naor, irmão de Abraão. 16 A jovem era muito bonita e virgem; nenhum homem tivera relações sexuais com ela. Rebeca desceu à fonte, encheu o seu cântaro e voltou.

17 O servo correu ao encontro dela e disse:

— Por favor, dê-me um pouco de água do seu cântaro.

18 — Bebe, meu senhor — disse ela e tirou rapidamente dos ombros o cântaro e lhe serviu.

19 Depois que lhe deu de beber, disse:

— Tirarei água também para os teus camelos até saciá-los.

20 Assim, ela esvaziou depressa o seu cântaro no bebedouro e correu de volta ao poço para tirar mais água para todos os camelos. 21 Sem dizer nada, o homem a observava atentamente para discernir se o Senhor tinha ou não feito a sua missão ser bem-sucedida.

22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem deu à jovem uma argola de ouro de um beca*24.22 Isto é, cerca de 5,7 gramas. para o nariz e duas pulseiras de ouro de dez siclos.*24.22 Isto é, cerca de 115 gramas.23 Então, perguntou:

— De quem você é filha? Diga-me, por favor, se há lugar na casa do seu pai para passarmos a noite.

24 — Sou filha de Betuel, o filho que Milca teve com Naor — ela lhe respondeu.

25 Depois, acrescentou:

— Temos bastante palha e forragem, bem como lugar para vocês passarem a noite.

26 Então, o homem curvou-se em adoração ao Senhor, 27 dizendo:

— Bendito seja o Senhor, o Deus do meu senhor Abraão, que não deixou de mostrar bondade e fidelidade ao meu senhor. Quanto a mim, o Senhor me conduziu na jornada até a casa dos parentes do meu senhor.

28 A jovem correu para a casa da sua mãe e contou-lhes tudo o que havia acontecido. 29 Rebeca tinha um irmão chamado Labão. Ele saiu correndo ao encontro do homem que estava junto à fonte, 30 pois tinha visto a argola no nariz e as pulseiras no braço da sua irmã, e ouvira Rebeca contar o que o homem lhe dissera. Saiu, pois, e foi encontrá-lo parado junto à fonte, ao lado dos camelos, 31 e disse:

— Venha, bendito do Senhor! Por que ficar aí fora? Já arrumei a casa e um lugar para os camelos.

32 Assim, o homem dirigiu-se à casa, e os camelos foram descarregados. Deram palha e forragem aos camelos e água ao homem e aos que estavam com ele para lavarem os pés. 33 Quando lhe trouxeram comida, o servo disse:

— Não comerei enquanto não disser o que tenho para dizer.

Labão disse:

— Fale.

34 Então, ele disse:

— Sou servo de Abraão. 35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, e ele se tornou muito rico. Deu-lhe ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos. 36 Sara, mulher do meu senhor, na velhice lhe deu um filho, a quem o meu senhor deu tudo quanto possui. 37 O meu senhor me fez jurar, dizendo: "Você não buscará mulher para o meu filho entre as filhas dos cananeus, em cuja terra estou vivendo, 38 mas irá à família do meu pai, ao meu próprio clã, buscar uma mulher para o meu filho".

39 — Então, perguntei ao meu senhor: "E se a mulher não quiser vir comigo?". 40 Ele respondeu: "O Senhor, diante de quem tenho vivido, enviará o seu anjo com você e fará a sua missão ser bem-sucedida, para que você traga para o meu filho uma mulher do meu próprio clã, da família do meu pai. 41 Quando chegar aos meus parentes, você estará livre do juramento se eles se recusarem a entregá-la a você. Só então você estará livre desse juramento a mim".

42 — Hoje, quando cheguei à fonte, eu disse: "Ó Senhor, Deus do meu senhor Abraão, se assim desejares, concede que a missão na qual estou seja bem-sucedida. 43 Aqui estou em pé diante desta fonte; se uma moça vier tirar água e eu lhe disser: ‘Por favor, dê-me um pouco de água de seu cântaro’, 44 e ela me responder: ‘Bebe; também darei água aos teus camelos’, seja essa a que o Senhor escolheu para o filho do meu senhor".

45 — Eu nem havia terminado de orar no meu coração quando surgiu Rebeca, com o cântaro sobre o ombro. Dirigiu-se à fonte e tirou água, e eu lhe disse: "Por favor, dê-me de beber".

46 — Ela se apressou a tirar o cântaro do ombro e disse: "Bebe; também darei água aos teus camelos". Eu bebi, e ela deu de beber também aos camelos.

47 — Eu lhe perguntei: "De quem você é filha?".

— Ela me respondeu: "Sou filha de Betuel, filho de Naor e Milca".

— Então, coloquei-lhe a argola no nariz e as pulseiras nos braços 48 e curvei-me em adoração ao Senhor. Bendisse ao Senhor, o Deus do meu senhor Abraão, que me guiou pelo caminho certo para buscar para o filho dele a neta do irmão do meu senhor. 49 Agora, digam-me se mostrarão lealdade e fidelidade ao meu senhor, digam-me; caso contrário, digam-me também para que eu decida o que fazer.

50 Labão e Betuel responderam:

— Isso vem do Senhor; nada lhe podemos dizer, nem a favor nem contra. 51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela se torne a mulher do filho do seu senhor, como disse o Senhor.

52 Quando o servo de Abraão ouviu o que disseram, curvou-se até o chão diante do Senhor. 53 Então, o servo deu joias de ouro e de prata e vestidos a Rebeca; deu também presentes valiosos ao irmão dela e à sua mãe. 54 Depois, ele e os homens que o acompanhavam comeram, beberam e ali passaram a noite.

Ao se levantarem na manhã seguinte, ele disse:

— Deixem-me voltar ao meu senhor.

55 O irmão e a mãe de Rebeca, porém, responderam:

— Deixe a jovem ficar mais uns dez dias conosco; então, você*24.55 Ou ela. poderá partir.

56 Ele, porém, disse:

— Não me detenham. O Senhor fez a minha missão ser bem-sucedida. Enviem-me de volta, e voltarei ao meu senhor.

57 Disseram:

— Vamos chamar a jovem e ver o que ela diz.

58 Chamaram Rebeca e lhe perguntaram:

— Você quer ir com este homem?

— Sim, quero — respondeu ela.

59 Então, despediram Rebeca, a sua irmã, com a sua ama, com o servo de Abraão e os que o acompanhavam. 60 Abençoaram Rebeca, dizendo-lhe:

"Que você, nossa irmã,

se torne mãe de muitos milhares;

e que a sua descendência conquiste

as cidades dos seus inimigos".

61 Então, Rebeca e as suas servas se aprontaram, montaram nos camelos e partiram com o homem. E, assim, o servo partiu levando Rebeca.

62 Isaque tinha vindo de Beer-Laai-Roi, pois habitava no Neguebe. 63 Certa tarde, Isaque saiu para meditar*24.63 O significado desse termo em hebraico é incerto. no campo. Ao erguer os olhos, viu que se aproximavam camelos. 64 Rebeca também ergueu os olhos e viu Isaque. Ela logo desceu do camelo 65 e perguntou ao servo:

— Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro?

— É o meu senhor — respondeu o servo.

Então, ela se cobriu com o véu.

66 Depois, o servo contou a Isaque tudo o que havia feito. 67 Isaque levou Rebeca para a tenda de Sara, a sua mãe; tornou-a sua mulher e a amou; assim, Isaque foi consolado após a morte da sua mãe.

Ο γάμος του Ισαάκ και της Ρεβέκκας

1 Ο Αβραάμ τώρα είχε φτάσει σε βαθιά γεράματα και ο Κύριος τον είχε ευλογήσει σε όλα. 2 Μια μέρα, ο Αβραάμ είπε στον πιο ηλικιωμένο δούλο του σπιτιού του, που διαχειριζόταν την περιουσία του: «Βάλε το χέρι σου κάτω από το μηρό μου,*Χειρονομία που συνόδευε επίσημο όρκο.3 και ορκίσου στον Κύριο, το Θεό του ουρανού και της γης, ότι δε θα πάρεις για το γιο μου τον Ισαάκ γυναίκα από τις θυγατέρες των Χαναναίων, που εδώ ανάμεσά τους κατοικώ, 4 αλλά θα πας στη χώρα μου και στους συγγενείς μου, να πάρεις γυναίκα για το γιο μου».

5 Ο δούλος τού είπε: «Ίσως η γυναίκα να μη θελήσει να με ακολουθήσει σ’ αυτήν εδώ τη χώρα. Θα πρέπει τότε να πάω το γιο σου στη χώρα απ’ όπου έφυγες;» 6 «Πρόσεξε», του είπε ο Αβραάμ, «να μην πας το γιο μου εκεί! 7 Ο Κύριος, ο Θεός του ουρανού, που με πήρε από το σπίτι του πατέρα μου, από την πατρίδα μου, που μου μίλησε και μου ορκίστηκε ότι θα δώσει στους απογόνους μου αυτή τη χώρα, αυτός θα στείλει τον άγγελό του μπροστά σου, ώστε να μπορέσεις να πάρεις από ’κει γυναίκα για το γιο μου. 8 Κι αν η γυναίκα δε θελήσει να σε ακολουθήσει, τότε είσαι ελεύθερος από τον όρκο σου. Αλλά το γιο μου σε καμιά περίπτωση δε θα τον πας εκεί».

9 Ο δούλος έβαλε το χέρι του κάτω απ’ το μηρό του Αβραάμ, του κυρίου του, και του ορκίστηκε γι’ αυτό το θέμα. 10 Μετά πήρε δέκα από τις καμήλες του κυρίου του και διάφορα δώρα από τα αγαθά του σπιτιού, κι έφυγε να πάει στη Μεσοποταμία, στην πόλη όπου κατοικούσε ο Ναχώρ. 11 Όταν έφτασε έξω από την πόλη, προς το βράδυ, άφησε τις καμήλες να ξεκουραστούν κοντά στο πηγάδι· ήταν η ώρα που έρχονταν οι γυναίκες για να πάρουν νερό. 12 Και προσευχήθηκε: «Κύριε, Θεέ του κυρίου μου του Αβραάμ», είπε, «βοήθησέ με σήμερα, και δείξε την εύνοιά σου στον κύριό μου. 13 Εγώ θα σταθώ κοντά στην πηγή του νερού, όπου οι θυγατέρες των κατοίκων της πόλης έρχονται να πάρουν νερό. 14 Θα πω σε μια κόρη: "κατέβασέ μου τη στάμνα σου να πιω". Αν εκείνη μου αποκριθεί: "πιες, και θα ποτίσω και τις καμήλες σου", τότε θα καταλάβω ότι αυτή θα είναι που προόρισες για το δούλο σου τον Ισαάκ. Έτσι θα ξέρω ότι έδειξες την εύνοιά σου στον κύριό μου».

15 Δεν είχε ακόμα τελειώσει την προσευχή του, και να η Ρεβέκκα, η κόρη του Βεθουήλ, γιου της Μελχά, γυναίκας του Ναχώρ, αδερφού του Αβραάμ, ερχόταν με μια στάμνα στον ώμο. 16 Η κόρη ήταν πολύ όμορφη στην εμφάνιση και παρθένα· κανένας άντρας δεν την είχε αγγίξει. Κατέβηκε στην πηγή, γέμισε τη στάμνα της και ξανανέβηκε. 17 Τότε έτρεξε ο δούλος να την συναντήσει και της είπε: «Άφησέ με να πιω λίγο νερό απ’ το σταμνί σου». 18 Εκείνη απάντησε: «Πιες, κύριέ μου». Και πρόθυμα κατέβασε το σταμνί που κρατούσε και του έδωσε να πιει. 19 Όταν πια είχε πιει αρκετά, του είπε: «Θα φέρω νερό και για τις καμήλες σου να πιουν, να ξεδιψάσουν». 20 Έτρεξε, άδειασε το σταμνί της στην ποτίστρα, και πήγε πίσω στην πηγή να πάρει νερό για όλες τις καμήλες. 21 Ο άνθρωπος την κοιτούσε σιωπηλός και με προσοχή, για να διακρίνει αν ο Κύριος είχε φέρει σε αίσιο τέλος το ταξίδι του ή όχι. 22 Όταν ποτίστηκαν οι καμήλες, ο δούλος πήρε ένα χρυσό κρίκο για τη μύτη, βάρους μισού σίκλου, και δυο βραχιόλια για τα χέρια της κοπέλας, βάρους δέκα σίκλων χρυσού. 23 Και τη ρώτησε: «Πες μου, ποιανού κόρη είσ’ εσύ; Υπάρχει χώρος στο σπίτι του πατέρα σου για να διανυκτερεύσουμε απόψε;»

24 Εκείνη απάντησε: «Εγώ είμαι κόρη του Βεθουήλ, του γιου που η Μελχά γέννησε στο Ναχώρ. 25 Στο σπίτι μας υπάρχει και χορτάρι κι άφθονο άχυρο· υπάρχει ακόμα και χώρος για να περάσετε τη νύχτα».

26 Τότε ο άνθρωπος έπεσε στη γη και προσκύνησε τον Κύριο: 27 «Ας είν’ ευλογημένος ο Κύριος, ο Θεός του κυρίου μου του Αβραάμ», είπε, «που δεν έπαψε να δείχνει την αγάπη του και την πιστότητά του στον κύριό μου. Κι εμένα ο Κύριος με οδήγησε κατευθείαν στο σπίτι του αδερφού του κυρίου μου».

28 Η κόρη έτρεξε στο σπίτι της μητέρας της και ανάγγειλε όλα αυτά τα συμβάντα.

Το συνοικέσιο για τη Ρεβέκκα

29,30 Η Ρεβέκκα είχε έναν αδερφό, που ονομαζόταν Λάβαν. Μόλις αυτός είδε τον κρίκο και τα βραχιόλια στα χέρια της αδερφής του και άκουσε τα λόγια που της είχε πει ο άνθρωπος, έτρεξε να τον συναντήσει έξω από την πόλη κοντά στην πηγή, όπου στεκόταν ακόμη μαζί με τις καμήλες και περίμενε. 31 «Έλα στο σπίτι μας, ευλογημένε του Κυρίου!» του είπε. «Τι στέκεσαι εδώ έξω; Έχω ετοιμάσει το σπίτι και υπάρχει τόπος και για τις καμήλες σου».

32 Ήρθε λοιπόν, ο άνθρωπος στο σπίτι, έβγαλε τα χαλινάρια από τις καμήλες, τούς έδωσαν χορτάρι και άχυρο, και έφεραν νερό σ’ αυτόν και στους άντρες που ήταν μαζί του για να πλύνουν τα πόδια τους. 33 Έπειτα του έφεραν να φάει· αυτός όμως είπε: «Δε θα φάω πριν σας πω αυτό που έχω να σας πω». Τότε του είπαν: «Μίλα». 34 Κι εκείνος είπε:

«Εγώ είμαι δούλος του Αβραάμ. 35 Ο Κύριος ευλόγησε πολύ τον κύριό μου κι έχει γίνει πάρα πολύ πλούσιος. Ο Θεός τού έδωσε πρόβατα και βόδια, ασήμι και χρυσάφι, δούλους και δούλες, καμήλες και γαϊδούρια. 36 Η Σάρρα, η γυναίκα του κυρίου μου, του γέννησε γιο στα γεράματά της κι ο κύριός μου μεταβίβασε σ’ αυτόν όλα όσα του ανήκαν. 37 Και με όρκισε ο κύριός μου: "Δε θα πάρεις γυναίκα για το γιο μου από τις θυγατέρες των Χαναναίων, που στη χώρα τους κατοικώ, 38 αλλά θα πας στο σπίτι του πατέρα μου, στους συγγενείς μου, να πάρεις γυναίκα για το γιο μου". 39 Είπα τότε στον κύριό μου: "Μπορεί η γυναίκα να μη θελήσει να με ακολουθήσει". 40 Κι εκείνος μου απάντησε: "Ο Κύριος, που σύμφωνα με το θέλημά του εγώ έζησα, θα στείλει τον άγγελό του μαζί σου και θα σε βοηθήσει να πετύχεις στο ταξίδι σου. Θα πάρεις για το γιο μου γυναίκα από τους συγγενείς μου, από το σπίτι του πατέρα μου. 41 Αν όμως πας στους συγγενείς μου κι εκείνοι δε θελήσουν να σου δώσουν γυναίκα, τότε θα είσαι ελεύθερος από τον όρκο σου". 42 Όταν σήμερα έφτασα στην πηγή, είπα: "Κύριε, Θεέ, του κυρίου μου, του Αβραάμ, βοήθησε να πετύχει το ταξίδι που ανέλαβα! 43 Εγώ θα σταθώ κοντά στη νεροπηγή. Από το κορίτσι που θα ’ρθεί να πάρει νερό, θα ζητήσω να πιω λίγο απ’ το σταμνί της. 44 Αν μου απαντήσει: ’πιες εσύ κι εγώ θα φέρω νερό να πιουν και οι καμήλες σου’, θα καταλάβω ότι αυτή είναι η γυναίκα που έχει προορίσει ο Κύριος για το γιο του κυρίου μου". 45 Πριν ακόμα τελειώσω την προσευχή μου, η Ρεβέκκα ερχόταν με το σταμνί στον ώμο, και κατέβηκε στην πηγή να πάρει νερό. Τότε της είπα: "δώσ’ μου να πιω". 46 Εκείνη κατέβασε πρόθυμα το σταμνί της από τον ώμο και μου είπε: "πιες, και θα δώσω και στις καμήλες σου να πιουν". Τότε εγώ ήπια, κι εκείνη πότισε τις καμήλες μου. 47 Έπειτα τη ρώτησα: "ποιανού κόρη είσ’ εσύ;" Και μου απάντησε ότι είναι κόρη του Βεθουήλ, του γιου που η Μελχά γέννησε στο Ναχώρ. Τότε έβαλα τον κρίκο στη μύτη της και τα βραχιόλια στα χέρια της. 48 Ύστερα έπεσα και προσκύνησα τον Κύριο, το Θεό του κυρίου μου του Αβραάμ. Τον ευχαρίστησα που με είχε οδηγήσει στο σωστό δρόμο, ώστε να πάρω την κόρη του αδερφού τού κυρίου μου σύζυγο για το γιο του. 49 Τώρα, λοιπόν, αν θέλετε να δείξετε αγάπη κι εμπιστοσύνη στον κύριό μου, δηλώστε το μου. Αν όχι, πέστε μου, για να στραφώ αλλού».

50 Ο Λάβαν και ο Βεθουήλ αποκρίθηκαν: «Από τον Κύριο προέρχεται αυτό το πράγμα! Εμείς δεν μπορούμε να σου πούμε ούτε ναι ούτε όχι. 51 Να η Ρεβέκκα, είναι στη διάθεσή σου. Πάρ’ την και πήγαινε, κι ας γίνει σύζυγος του γιου του κυρίου σου, όπως το είπε ο Κύριος». 52 Όταν ο δούλος τού Αβραάμ άκουσε αυτά τα λόγια, έπεσε στη γη και προσκύνησε τον Κύριο. 53 Έπειτα έβγαλε κοσμήματα ασημένια και χρυσά και φορέματα και τα έδωσε στη Ρεβέκκα. Κι ακόμη έκανε πλούσια δώρα στον αδερφό της και στη μητέρα της. 54 Μετά, αυτός και οι άντρες, που ήταν μαζί του, έφαγαν και ήπιαν και πέρασαν τη νύχτα εκεί. Το πρωί, όταν σηκώθηκαν, ο δούλος είπε: «Επιτρέψτε μου τώρα να γυρίσω πίσω στον κύριο μου». 55 Τότε ο αδερφός της και η μητέρα της είπαν: «Ας μείνει η κόρη μαζί μας λίγον καιρό ακόμα, καμιά δεκαριά μέρες, κι ύστερα φεύγεις». 56 «Μη με καθυστερείτε», τους απάντησε εκείνος. «Αφού ο Θεός έκανε να πετύχει ο σκοπός του ταξιδιού μου, αφήστε με να φύγω και να πάω στον κύριό μου». 57 Εκείνοι είπαν: «Ας καλέσουμε και το κορίτσι να το ρωτήσουμε». 58 Φώναξαν, λοιπόν, τη Ρεβέκκα και τη ρώτησαν: «Θέλεις να πας μαζί μ’ αυτόν τον άνθρωπο;» «Θέλω», απάντησε εκείνη. 59 Τότε άφησαν να φύγει η αδερφή τους και η παραμάνα της μαζί με το δούλο τού Αβραάμ και τους ανθρώπους του. 60 Επίσης ευλόγησαν τη Ρεβέκκα μ’ αυτά τα λόγια: «Εσύ αδερφή μας, χιλιάδες μυριάδων ας γίνουν τα παιδιά σου, κι οι απόγονοί σου ας κατακτήσουν τις πόλεις των εχθρών τους!» 61 Σηκώθηκε τότε η Ρεβέκκα και οι δούλες της, ανέβηκαν στις καμήλες τους για ν’ ακολουθήσουν τον άνθρωπο, και ξεκίνησαν όλοι μαζί.

62 Στο μεταξύ ο Ισαάκ είχε έρθει στην περιοχή του πηγαδιού Λαχαΐ-Ροΐ*Βλ. Γεν 16:13-14. και κατοικούσε στα νότια της Χαναάν. 63 Ένα βράδυ που είχε βγει στους αγρούς για να περπατήσει, κοίταξε πέρα και είδε κάτι καμήλες που πλησίαζαν. 64 Όταν η Ρεβέκκα είδε τον Ισαάκ, κατέβηκε αμέσως από την καμήλα, 65 και ρώτησε το δούλο: «Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος που έρχεται από τους αγρούς να μας συναντήσει;» Ο δούλος απάντησε: «Είναι ο κύριος μου». Τότε εκείνη πήρε το πέπλο και σκεπάστηκε. 66 Ο δούλος διηγήθηκε στον Ισαάκ όλα όσα είχε πράξει. 67 Τότε ο Ισαάκ οδήγησε τη Ρεβέκκα στη σκηνή της μητέρας του της Σάρρας, και την πήρε για γυναίκα του. Την αγάπησε, και έτσι παρηγορήθηκε για το θάνατο της μητέρας του.