Gênesis 35

Jacó volta a Betel

1 Deus disse a Jacó:

— Suba a Betel*35.1 Betel significa casa de Deus. e estabeleça-se lá. Faça um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia de Esaú, o seu irmão.

2 Então, Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele:

— Livrem-se dos deuses estrangeiros que estão entre vocês, purifiquem-se e troquem de roupa. 3 Venham! Vamos subir a Betel, onde farei um altar ao Deus que me ouviu no dia da minha angústia e que tem estado comigo por onde tenho andado.

4 Então, entregaram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e os brincos que usavam nas orelhas, e Jacó os enterrou ao pé do carvalho, próximo a Siquém. 5 Quando eles partiram, o terror de Deus caiu de tal maneira sobre as cidades ao redor que ninguém ousou perseguir os filhos de Jacó.

6 Jacó e todos os que com ele estavam chegaram a Luz, que é Betel, na terra de Canaã. 7 Nesse lugar, construiu um altar e lhe deu o nome de El-Betel,*35.7 El-Betel significa Deus de Betel. porque ali Deus havia se revelado a ele, quando fugia do seu irmão.

8 Débora, ama de Rebeca, morreu e foi sepultada perto de Betel, ao pé do carvalho, que, por isso, foi chamado Alom-Bacute.*35.8 Alom-Bacute significa carvalho do pranto.

9 Depois que Jacó retornou de Padã-Arã,*35.9 Isto é, a região noroeste da Mesopotâmia; também no versículo 26. Deus lhe apareceu de novo e o abençoou, 10 dizendo:

— O seu nome é Jacó,*35.10 Jacó significa ele agarra o calcanhar, expressão hebraica para tirar vantagem ou enganar. mas você já não será chamado Jacó; o seu nome será Israel.*35.10 Israel significa ele luta com Deus.

Deu-lhe, assim, o nome de Israel.

11 Deus ainda lhe disse:

— Eu sou o Deus Todo-poderoso;*35.11 Hebraico: El-Shadai. seja fértil e multiplique-se. De você procederão uma nação e uma comunidade de nações, e reis virão da sua linhagem. 12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dou a você; também aos seus futuros descendentes darei esta terra.

13 A seguir, Deus subiu do lugar onde tinha falado com Jacó.

14 Jacó levantou uma coluna de pedra no lugar em que Deus lhe falara; sobre ela despejou uma oferta de bebidas e derramou óleo. 15 Jacó deu o nome de Betel ao lugar onde Deus tinha falado com ele.

A morte de Raquel e o pecado de Rúben

16 Eles partiram de Betel, e, quando ainda estavam a certa distância de Efrata, Raquel entrou em trabalho de parto e teve complicações. 17 Em meio às complicações do parto, a parteira lhe disse:

— Não tenha medo, pois você está tendo outro menino.

18 No seu último suspiro, quando estava morrendo, deu ao filho o nome de Benoni.*35.18 Benoni significa filho da minha aflição. O pai, porém, deu-lhe o nome de Benjamim.*35.18 Benjamim significa filho da minha mão direita.

19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém. 20 Sobre a sua sepultura Jacó levantou uma coluna, e até o dia de hoje aquela coluna marca o túmulo de Raquel.

21 Israel partiu novamente e armou acampamento adiante de Migdal-Éder.*35.21 Migdal-Éder significa torre do rebanho.22 Na época em que Israel vivia naquela região, Rúben deitou-se com Bila, concubina do seu pai, e Israel soube disso.

Os filhos de Jacó

Jacó teve doze filhos:

23 Estes foram os seus filhos com Lia:

Rúben, o primogênito de Jacó;

Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.

24 Estes foram os seus filhos com Raquel:

José e Benjamim.

25 Estes foram os seus filhos com Bila, serva de Raquel:

Dã e Naftali.

26 Estes foram os seus filhos com Zilpa, serva de Lia:

Gade e Aser.

Foram estes os filhos de Jacó, nascidos em Padã-Arã.

A morte de Isaque

27 Depois, Jacó chegou à casa de Isaque, o seu pai, em Manre, perto de Quiriate-Arba, que é Hebrom, onde Abraão e Isaque tinham morado. 28 Isaque viveu cento e oitenta anos. 29 Morreu em idade bem avançada e foi reunido aos seus antepassados. Os seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.

Ο Θεός ευλογεί τον Ιακώβ στη Βαιθήλ

1 Ο Θεός είπε στον Ιακώβ: «Σήκω, πήγαινε στη Βαιθήλ και μείνε εκεί. Και χτίσε εκεί θυσιαστήριο σ’ εμένα το Θεό, που σου φανερώθηκα όταν έφευγες για να γλιτώσεις απ’ τον αδερφό σου τον Ησαύ». 2 Τότε ο Ιακώβ είπε στην οικογένειά του και σ’ όλους όσοι ήταν μαζί του: «Πετάξτε τους ξένους θεούς που βρίσκονται ανάμεσά μας. Καθαριστείτε, αλλάξτε ρούχα 3 κι ας ετοιμαστούμε ν’ ανεβούμε στη Βαιθήλ. Εκεί θα χτίσω θυσιαστήριο στο Θεό που με άκουσε τις μέρες της θλίψης μου και που ήταν μαζί μου στο δρόμο που πορεύτηκα». 4 Εκείνοι έδωσαν στον Ιακώβ όλους τους ξένους θεούς που είχαν στην κατοχή τους και τα σκουλαρίκια που κρεμούσαν στ’ αυτιά τους, κι ο Ιακώβ τα έθαψε κάτω απ’ τη βελανιδιά που ήταν κοντά στη Συχέμ. 5 Έπειτα έφυγαν. Και φόβος Θεού απλώθηκε στις πόλεις γύρω τους· γι’ αυτό δεν καταδίωξαν τους γιους του Ιακώβ.

6 Έτσι ο Ιακώβ και όλος ο λαός που ήταν μαζί του, έφτασαν στη Λουζ, δηλαδή στη Βαιθήλ, στη χώρα της Χαναάν. 7 Εκεί ο Ιακώβ έχτισε θυσιαστήριο, και ονόμασε την τοποθεσία «Θεός της Βαιθήλ», γιατί εκεί του αποκαλύφθηκε ο Θεός, όταν έφευγε για να γλιτώσει από τον αδερφό του.

8 Εκείνη την εποχή πέθανε η Δεβόρα, η τροφός της Ρεβέκκας, και την έθαψαν νότια της Βαιθήλ, κάτω απ’ τη βελανιδιά, που έκτοτε την ονόμασαν «Βελανιδιά των Θρήνων».

9 Ο Θεός εμφανίστηκε πάλι στον Ιακώβ, όταν επέστρεφε από τη Μεσοποταμία και τον ευλόγησε: 10 «Το όνομά σου είναι Ιακώβ», του είπε. «Δε θα ονομάζεσαι πια Ιακώβ αλλά Ισραήλ».*Ισραήλ. Βλ. υποσ. εις κεφ. 25:26 και 32:29. Έτσι ο Θεός τον ονόμασε Ισραήλ. 11 Επίσης του είπε: «Εγώ είμαι ο Ελ-Σαδδάι (Θεός παντοκράτορας). Πολυάριθμοι να είναι οι απόγονοί σου. Από σένα θα βγει λαός και άθροισμα λαών, και βασιλιάδες θα προέλθουν από σένα. 12 Σ’ εσένα και στους απογόνους σου θα δώσω τη χώρα που έδωσα στον Αβραάμ και στον Ισαάκ».

13 Μετά ο Θεός απομακρύνθηκε από τον τόπο όπου μιλούσε με τον Ιακώβ. 14 Ο Ιακώβ έστησε μια λίθινη στήλη στον τόπο όπου είχε μιλήσει μαζί του ο Θεός, και πάνω σ’ αυτήν πρόσφερε σπονδή και έχυσε λάδι. 15 Και ονόμασε τον τόπο εκείνο Βαιθήλ.

Θάνατος της Ραχήλ

16 Στη συνέχεια ο Ιακώβ και η οικογένειά του έφυγαν από τη Βαιθήλ, και ενώ έμενε ακόμα μικρή απόσταση για να φτάσουν στην Εφραθά, ήρθε η ώρα της Ραχήλ να γεννήσει· είχε δύσκολη γέννα. 17 Όταν οι πόνοι της γέννας είχαν φτάσει στο αποκορύφωμα, η μαμή τής είπε: «Μη φοβάσαι, έκανες πάλι αγόρι». 18 Τη στιγμή που έβγαινε η ψυχή της, γιατί τελικά πέθανε, τον ονόμασε Βεν-Ονί,*Βεν-Ονί. Εβρ. σημαίνει «γιος οδύνης». αλλά ο πατέρας του τον ονόμασε Βενιαμίν.*Βενιαμίν. Εβρ. σημαίνει «γιος της δεξιάς», δηλ. καλότυχος.19 Πέθανε η Ραχήλ, και την έθαψαν στο δρόμο προς την Εφραθά, δηλαδή στη Βηθλεέμ. 20 Ο Ιακώβ έστησε πάνω στον τάφο της μια λίθινη στήλη. Είναι η λίθινη στήλη του τάφου της Ραχήλ, που σώζεται μέχρι σήμερα.

21 Μετά ο Ισραήλ έφυγε από ’κει και κατασκήνωσε πέρα από τη Μιγδάλ-Έδερ.

Οι γιοι του Ιακώβ

22 Την εποχή που ο Ισραήλ έμενε σ’ αυτήν τη χώρα, ο Ρουβήν πήγε και πλάγιασε με τη Βαλλά, την παλλακίδα του πατέρα του, και το ’μαθε αυτό ο Ισραήλ. Οι γιοι του Ιακώβ ήταν δώδεκα: 23 Ο Ρουβήν, που ήταν πρωτότοκος, ο Συμεών, ο Λευί, ο Ιούδας, ο Ισσάχαρ και ο Ζαβουλών από τη Λεία. 24 Ο Ιωσήφ και ο Βενιαμίν, από τη Ραχήλ. 25 Ο Δαν και ο Νεφθαλί από τη Βαλλά, δούλη της Ραχήλ, 26 και ο Γαδ κι ο Ασήρ από τη Ζελφά, δούλη της Λείας. Αυτοί είναι οι γιοι που απέκτησε ο Ιακώβ στη Μεσοποταμία.

Θάνατος του Ισαάκ

27 Ο Ιακώβ ήρθε στον πατέρα του τον Ισαάκ στη Μαμβρή, κοντά στην Κιριάθ-Αρβά, δηλαδή στη Χεβρών. Εδώ είχαν κατοικήσει ως ξένοι ο Αβραάμ και ο Ισαάκ. 28 Ο Ισαάκ έζησε εκατόν ογδόντα χρόνια. 29 Πέθανε και πήγε μαζί με τους νεκρούς του λαού του γέροντας και μακροήμερος. Τον έθαψαν οι γιοι του ο Ησαύ και ο Ιακώβ.