Gênesis 16

Hagar e Ismael

1 Sarai, mulher de Abrão, não lhe dera nenhum filho. Como tinha uma serva egípcia, chamada Hagar, 2 disse a Abrão:

— Já que o Senhor me impediu de ter filhos, deite-se com a minha serva; talvez eu possa formar família por meio dela.

Abrão aceitou a proposta de Sarai. 3 Então, Sarai, a mulher de Abrão, tomou Hagar, a sua serva egípcia, e a deu a Abrão, o seu marido, como mulher. Isso aconteceu quando já fazia dez anos que Abrão vivia em Canaã. 4 Ele deitou-se com Hagar, e esta engravidou.

Quando se viu grávida, começou a olhar com desprezo para a sua senhora. 5 Então, Sarai disse a Abrão:

— A culpa do meu sofrimento é sua. Coloquei a minha serva nos seus braços e agora, que se vê grávida, ela me olha com desprezo. Que o Senhor julgue entre mim e você.

6 Abrão respondeu a Sarai:

— Veja, a sua serva está nas suas mãos. Faça com ela o que for bom aos seus olhos.

Sarai oprimiu tanto Hagar que esta fugiu da sua senhora.

7 O anjo do Senhor encontrou Hagar perto de uma fonte no deserto, que fica no caminho de Sur, 8 e perguntou-lhe:

— Hagar, serva de Sarai, de onde você vem? Para onde vai?

Ela respondeu:

— Estou fugindo de Sarai, a minha senhora.

9 Então, o anjo do Senhor lhe disse:

— Volte à sua senhora e submeta-se à autoridade dela.

10 O anjo do Senhor também disse:

— Multiplicarei tanto a sua descendência que esta não poderá ser contada.

11 O anjo do Senhor ainda lhe disse:

"Você está grávida e terá um filho,

ao qual dará o nome de Ismael,*16.11 Ismael significa Deus escuta.

porque o Senhor a ouviu na sua opressão.

12 Ele será como jumento selvagem;

a sua mão será contra todos,

e a mão de todos contra ele,

e ele viverá em hostilidade contra todos*16.12 Ou defronte de todos. os seus irmãos".

13 Este foi o nome que ela deu ao Senhor, que lhe havia falado: "Tu és o Deus que me vê", pois disse: "Teria eu visto aquele que me vê?". 14 Por isso, o poço, que fica entre Cades e Berede, foi chamado Beer-Laai-Roi.*16.14 Beer-Laai-Roi significa poço daquele que vive e me vê.

15 Assim, Hagar teve um filho de Abrão, e este lhe deu o nome de Ismael. 16 Abrão tinha oitenta e seis anos de idade quando Hagar lhe deu Ismael.

Η Άγαρ και ο Ισμαήλ

1 Η Σάρα, η γυναίκα του Άβραμ, δεν του γεννούσε παιδιά. Στην υπηρεσία της είχε μια δούλη Αιγύπτια, που ονομαζόταν Άγαρ. 2 Είπε λοιπόν η Σάρα στον Άβραμ: «Ο Κύριος μου στέρησε την ικανότητα να γεννώ. Πήγαινε, λοιπόν, στη δούλη μου, και ίσως αποκτήσω μέσω αυτής ένα γιο».*Σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής η ατεκνία θεωρείτο ατιμία (βλ. στ. 4). Για το λόγο αυτό, κατά αρχαίο έθιμο της Μεσοποταμίας, η άτεκνη γυναίκα μπορούσε να προσφέρει στο σύζυγό της την προσωπική της δούλη, το παιδί της οποίας θεωρείτο της κυρίας της, εφ’ όσον θα το γεννούσε στα γόνατα εκείνης. Βλ. και 29:29, 30:3-13. Ο Άβραμ άκουσε τα λόγια της Σάρας. 3 Έτσι, δέκα χρόνια μετά την εγκατάστασή του στη Χαναάν, η γυναίκα του η Σάρα του έδωσε την Άγαρ, την Αιγύπτια δούλη της, για γυναίκα.

4 Ο Άβραμ, λοιπόν, συνευρέθηκε με την Άγαρ κι εκείνη έμεινε έγκυος. Όταν η Άγαρ είδε ότι ήταν έγκυος, άρχισε να φέρεται στην κυρά της με περιφρόνηση. 5 Τότε είπε η Σάρα στον Άβραμ: «Εσύ είσαι η αιτία για την προσβολή που μου γίνεται. Εγώ σου έδωσα τη δούλη μου στην αγκαλιά σου κι εκείνη όταν είδε ότι έμεινε έγκυος άρχισε να με περιφρονεί. Ο Κύριος ας είναι κριτής ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εσένα». 6 Ο Άβραμ απάντησε στη Σάρα: «Ορίστε η δούλη σου, στη διάθεσή σου. Κάνε της ό,τι σου αρέσει». Τότε η Σάρα άρχισε να κακομεταχειρίζεται την Άγαρ, κι εκείνη έφυγε από κοντά της.

7 Κοντά σε μια νεροπηγή στην έρημο, στο δρόμο προς τη Σουρ, τη συνάντησε ένας άγγελος του Κυρίου 8 και της είπε: «Άγαρ, δούλη της Σάρας, από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις;» Εκείνη απάντησε: «Έφυγα απ’ την κυρά μου τη Σάρα». 9 Ο άγγελος της είπε: «Γύρνα πίσω στην κυρά σου και υποτάξου σ’ αυτήν». 10 Της είπε ακόμα: «Θα σου δώσω τόσους πολλούς απογόνους, που κανείς δε θα μπορεί να τους μετρήσει. 11 Τώρα είσαι έγκυος· θα γεννήσεις γιο και θα τον ονομάσεις Ισμαήλ,*Ισμαήλ. Στα εβρ. σημαίνει «ο Θεός ακούει». γιατί ο Κύριος άκουσε τον πόνο σου. 12 Αυτός θα είναι άνθρωπος αγροίκος. Θα φέρεται σε όλους με σκληρότητα και όλοι γύρω του θα του φέρνονται με σκληρότητα· θα ζει χώρια από τους υπόλοιπους συγγενείς του».

13 Η Άγαρ απέδωσε στον Κύριο που της μιλούσε το όνομα: «Εσύ είσαι ο Ελ-Ροΐ» (ο Θεός που με βλέπει), επειδή σκέφτηκε: «Είδα άραγε εδώ εκείνον που με βλέπει;» 14 Γι’ αυτό και το πηγάδι εκείνο το ονόμασε «Μπεέρ-Λαχαΐ-Ροΐ», δηλαδή «Πηγάδι του αληθινού Θεού που με βλέπει» –αυτό βρίσκεται ανάμεσα στην Κάδης και στη Βαράδ.

15 Η Άγαρ γέννησε στον Άβραμ γιο κι εκείνος τον ονόμασε Ισμαήλ. 16 Εκείνη την εποχή ο Άβραμ ήταν ογδόντα έξι ετών.