1 "Grite por socorro, mas alguém responderá?

Qual dos anjos o ajudará?

2 Por certo, o ressentimento destrói o insensato,

e a inveja mata o tolo.

3 Observei que os insensatos têm sucesso por um tempo,

mas desgraça repentina vem sobre eles.

4 Seus filhos perdem toda e qualquer segurança;

são oprimidos no tribunal, e não há quem os defenda.

5 Os famintos devoram sua colheita,

mesmo quando protegida por espinheiros,

e os sedentos anseiam por sua riqueza.

6 Embora o mal não surja do solo,

nem as dificuldades brotem da terra,

7 o ser humano nasce para enfrentar aflições,

tão certo como as faíscas do fogo voam para o alto.

8 "Se eu fosse você, buscaria a Deus

e lhe apresentaria minha causa.

9 Ele faz grandes coisas, maravilhosas demais para entender,

e realiza milagres incontáveis.

10 Dá chuva à terra

e água aos campos.

11 Exalta os humildes

e protege os que sofrem.

12 Frustra os planos dos maliciosos,

para que as obras de suas mãos fracassem.

13 Apanha os sábios em sua própria astúcia

e frustra as intrigas dos ardilosos.

14 Ficam na escuridão em pleno dia

e tateiam ao meio-dia como se fosse noite.

15 Ele salva os pobres das ofensas dos fortes

e os livra das garras dos poderosos.

16 Por fim, os desamparados têm esperança,

e a boca dos perversos é fechada.

17 "Mas como são felizes os que Deus corrige!

Não despreze, portanto, a disciplina do Todo-poderoso.

18 Pois ele fere, mas enfaixa a ferida;

bate, mas suas mãos curam.

19 Ele o livrará de seis desgraças,

e até mesmo na sétima o guardará do mal.

20 Ele o livrará da morte no tempo de fome

e do poder da espada no tempo de guerra.

21 Você estará protegido das calúnias

e não terá medo quando vier a destruição.

22 Rirá da destruição e da fome,

e animais selvagens não o assustarão.

23 Fará um pacto com as pedras do campo,

e os animais selvagens estarão em paz com você.

24 Saberá que seu lar está seguro;

ao contar seus bens, de nada achará falta.

25 Terá muitos filhos,

tantos descendentes como o capim no pasto.

26 Em boa velhice irá para a sepultura,

como um feixe de cereal colhido no tempo certo.

27 "Observamos a vida e vimos que tudo isso é verdade;

ouça meu conselho e aplique-o à sua vida".

1 Καλεσον τωρα, εαν τις σοι αποκριθη; και προς τινα των αγιων θελεις αποβλεψει;2 Διοτι η οργη φονευει τον αφρονα, και η αγανακτησις θανατονει τον μωρον.3 Εγω ειδον τον αφρονα ριζουμενον· αλλ' ευθυς προειπα κατηραμενην την κατοικιαν αυτου.4 Οι υιοι αυτου ειναι μακραν απο της σωτηριας, και καταπιεζονται εμπροσθεν της πυλης, και ουδεις ο ελευθερων·5 των οποιων τον θερισμον κατατρωγει ο πεινων, και αρπαζει αυτον εκ των ακανθων και την περιουσιαν αυτων καταπινει ο διψων.6 Διοτι εκ του χωματος δεν εξερχεται η θλιψις, ουδε η λυπη βλαστανει εκ της γης·7 αλλ' ο ανθρωπος γενναται δια την λυπην, και οι νεοσσοι των αετων δια να πετωσιν υψηλα.8 Αλλ' εγω τον Θεον θελω επικαλεσθη, και εν τω Θεω θελω εναποθεσει την υποθεσιν μου·9 οστις καμνει μεγαλεια ανεξιχνιαστα, θαυμασια αναριθμητα·10 οστις διδει βροχην επι το προσωπον της γης, και πεμπει υδατα επι το προσωπον των αγρων·11 οστις υψονει τους ταπεινους, και ανεγειρει εις σωτηριαν τους τεθλιμμενους·12 οστις διασκεδαζει τας βουλας των πανουργων, και δεν δυνανται αι χειρες αυτων να εκτελεσωσι την επιχειρησιν αυτων·13 οστις συλλαμβανει τους σοφους εν τη πανουργια αυτων· και η βουλη των δολιων ανατρεπεται·14 την ημεραν απαντωσι σκοτος, και εν μεσημβρια ψηλαφωσι καθως εν νυκτι.15 Τον πτωχον ομως λυτρονει εκ της ρομφαιας, εκ του στοματος αυτων και εκ της χειρος του ισχυρου.16 Και ο πτωχος εχει ελπιδα, της δε ανομιας το στομα εμφραττεται.17 Ιδου, μακαριος ο ανθρωπος, τον οποιον ελεγχει ο Θεος· δια τουτο μη καταφρονει την παιδειαν του Παντοδυναμου·18 διοτι αυτος πληγονει και επιδενει· κτυπα, και αι χειρες αυτου ιατρευουσιν.19 Εν εξ θλιψεσι θελει σε ελευθερωσει· και εν τη εβδομη δεν θελει σε εγγισει κακον.20 Εν τη πεινη θελει σε λυτρωσει εκ θανατου· και εν πολεμω εκ χειρος ρομφαιας.21 Απο μαστιγος γλωσσης θελεις εισθαι πεφυλαγμενος· και δεν θελεις φοβηθη απο του επερχομενου ολεθρου.22 Τον ολεθρον και την πειναν θελεις καταγελα· και δεν θελεις φοβηθη απο των θηριων της γης.23 Διοτι θελεις εχει συμμαχιαν μετα των λιθων της πεδιαδος· και τα θηρια του αγρου θελουσιν ειρηνευει μετα σου.24 Και θελεις γνωρισει οτι ειρηνη ειναι εν τη σκηνη σου, και θελεις επισκεφθη την κατοικιαν σου, και δεν θελει σοι λειπει ουδεν.25 Και θελεις γνωρισει οτι ειναι πολυ το σπερμα σου, και οι εκγονοι σου ως η βοτανη της γης.26 Θελεις ελθει εις τον ταφον εν βαθει γηρατι, καθως συσσωρευεται η θημωνια του σιτου εν τω καιρω αυτης.27 Ιδου, τουτο εξιχνιασαμεν, ουτως εχει· ακουσον αυτο και γνωρισον εν σεαυτω.