1 तेखअ भाल़अ मंऐं एक स्वर्ग दूत स्वर्गा का उंधै होथदअ, तेऊए हाथै ती नथहऐ कूंडे कुंज़ी अर एक बडी शांघल़। 2 तैहा बडी दानुईं मतलब सह पराणअ बडअ दानअ, ज़ुंण इबलीस अर राख्स आसा, सह ढाकअ अर हज़ारा साला लै डाहअ बान्हीं।
3 संघा किअ सह नथहऐ कूंडा दी पाई बंद। तेथ दी लाई मोहर कि सह किअ हज़ार साला पूरै हणैं तैणीं बंद ताकि ज़ाती-ज़ातीए लोगा तेभै तैणीं भिई कबाता नां पल़े, तेखअ आसा अह ज़रूरी कि थोल़ी घल़ी खोल्हणअ अह भिई।
4 तेखअ भाल़ी मंऐं होर राज़गाद्दी अर तेथ दी तै लोग बेठै दै अर तिन्नां लै त दैनअ द परमेशरै नसाफ करनैओ हक, अर तिन्नें आत्मां बी भाल़ी, तिन्नें मूंड तै प्रभू ईशूए शाजत दैणा लै अर तेऊए बैणा दी विश्वास करनै पिछ़ू काटै दै। तिंयां थिऐ तिंयां ज़ुंणी तेऊ पशूए नां पूज़ा किई अर नां तेऊए मोहर आपणैं माथै अर हाथै लाई ती, तिंयां आसा लागै दै भिई ज़िऊंदै हई प्रभू ईशू मसीहा संघै हज़ार साला तैणीं राज़ करदै।
5,6 ईंयां लोग आसा पैहलै ज़ुंण भिई ज़िऊंदै हुऐ अर तिंयां आसा खास बर्गता आल़ै अर पबित्र। ईंयां निं दुजी बारी भिई कधि मरनै। ईंयां हणैं परमेशरा अर मसीहा लै प्रोहत अर इना करनअ तिन्नां संघै हज़ार साला तैणीं राज़। मूंऐं दै मणछा मांझ़ै निं होर कोहै हज़ार साला तैणीं ज़िऊंदअ हणअ।
7 ज़ांऊं हज़ार साला पूरी हणीं, तेखअ छ़ाडणअ राख्स कैद खानै का पोर्ही। 8 तेखअ एछणअ सह संसारे सोभी देशे लोगा कबाता पांदअ ज़ुंण सारै संसारै आसा छिंघुऐ दै। इना देशा लै बोला गोग अर मागोग। राख्सा करनै तिंयां तैहा ज़ैगा कठा ज़िधी तिंयां जुध करी सके। तिंयां हणैं तिधी समुंदरे रेता ज़िहै एतरै खास्सै कठा ज़ेता कुंण गणी निं सकदअ। 9 सह राख्से सैना डेऊणीं सारै संसारै हर ज़ैगा अर पबित्र लोगे गराऊंआं अर तैहा एरुशलेम नगरी लै ज़हा लै परमेशर झ़ूरा। तिधी गोटणी तिन्नां सह फेर-फिरदी पर परमेशरा छ़ाडणीं सरगा का आग अर तेता करै करनै तिंयां खतम।
10 तेखअ ढाकणअ सह राख्स ज़ुंण संसारे मणछा कबाता पाआ त। सह शोटणअ तेखअ आगी अर गंधके सअरा दी। झ़ुठै गूर अर सह पशू हणैं तेथ पैहलै ई शोटी हेरै दै अर तिंयां रहणैं तैहा आगी जैंदरी राची धैल़ी जुगै-जुगै चाछल़दै लागी।
11 तेखअ भाल़ी मंऐं एक शेती राज़गाद्दी अर तेथ दी परमेशर बेठअ द। पर ज़हा ज़ैगा परमेशर त बेठअ द, तिधा का लुक्कअ सारअ सरग अर पृथूई तेखअ निं तिंयां कोही का शुझुऐ।
12,13 तेखअ भाल़ै मंऐं मूंऐं दै मणछ, कै होछ़ै कै बडै तिंयां थिऐ राज़गाद्दी आजू खल़्हुऐ दै। ज़ुंण मूंऐं दै मणछ समुंदरै आसा डुबै दै, ज़ुंण मरी करै घोरी आसा दाबै दै, ज़ुंण जम्परी आसा, तिंयां सोभ खल़्हुऐ राज़गाद्दी सम्हनै। तेखअ खोल्ही तिधी ज़िन्दगीए कताब अर होर बी कई कताबा। मूंऐं दै मणछो नसाफ हुअ तिन्नें तैहा कताबा दी लिखै दै तेते साबै ज़ुंण तिन्नैं आपणीं ज़िन्दगी दी किअ। तिन्नों नसाफ हणअ तिन्नें कामें साबै।
14,15 ज़हा मणछे नाअं ज़िन्दगीए कताबा दी नांईं तै लिखै दै तिंयां पाऐ आगीए समुंदरा दी। तेता लै बोला दुजी मौत, ज़ुंण सज़ा तेऊ आगीए समुंदरा दी आसा। तेभा पोर्ही नां मौत हणीं अर नां जम्पर हणीं किल्हैकि तिंयां पाऐ तेऊ आगीए समुंदरा दी।