1 क्षयर्ष माहा राज़अ ज़ुंण मादी लोगा मांझ़ै आसा त, तेऊओ शोहरू दारा लागअ बाबेल देशे राज़ा दी राज़ करदअ। 2 तेऊए राज़ा दी पैहली साला लागअ हुंह दानिएल पबित्र शास्त्र कताबा पहल़दअ। मंऐं पहल़अ तेऊ समादे बारै ज़ुंण बिधाता आपणैं गूर जेरमयाह का दैनअ त। हुंह त तेऊ समादे बारै बच़ार करदअ लागअ द, ज़ुंण बिधाता जेरमयाह का खोज़ी त डाहअ द कि सत्तर साला तैणीं रहणीं एरुशलेम नगरी सिधी पात्थरे डिंगरी। 3 तेखअ किई मंऐं आपणैं मालक बिधाता सेटा अरज़ कि सह मेरी मज़त करे। हुंह रहअ ब्रतू, घेरी डाहै मंऐं खिंथल़ै बान्हीं, संघा रहअ हुंह छ़ारा जैंदरी बेशी। 4 मंऐं मनी आपणैं मालक बिधाता सेटा अह गल्ल कि हाम्हैं किअ पाप, संघा किई मंऐं तेऊ सेटा एही अरज़:
"ए परमेशर बिधाता, तूह आसा महान, हाम्हैं करा तेरअ अदर। तूह आसा आपणीं करार पूरी करना लै शुचअ-पाक्कअ। तेरी झ़ूरी आसा तिन्नां लै अटल़ ज़ुंण ताल्है झ़ूरा अर तेरअ हुकम मना।
5 "हाम्हैं किऐ पाप, हाम्हैं हुऐ खास्सै कदुष्ट अर हाम्हैं किअ खास्सअ बूरअ। हाम्हैं निं तेरै बधाने साबै ज़िन्दगी ज़िऊई। इहअ करै किअ हाम्हैं ताल्है द्रोह। 6 हाम्हैं निं तिन्नें बी शूणीं ज़ुंण तंऐं आपणैं दास अर गूर हाम्हां सेटा लै छ़ाडै। तिन्नैं खोज़अ तेरअ समाद म्हारै राज़ै, म्हारै दाद-बाब अर म्हारै सारै देशा का।
7 "ए मेरै मालक, तूह करा सदा भलअ, पर हाम्हैं किअ सदा इहअ ज़ेता करै हाम्हां शर्मिंदै पल़अ हणअ। अह गल्ल आसा शुची कि हाम्हैं यहूदा मुल्ख अर एरुशलेम नगरीए परज़ा किअ ताल्है विश्वास घात। तंऐं आसा हाम्हैं इज़राईली देशै-देशै डाहै दै छिंगी। नेल़ अर दूर देशै हाम्हैं ज़िधी बी आसा बस्सै दै, हाम्हैं आसा सोभ शर्मिंदै हुऐ दै, किल्हैकि हाम्हैं हुऐ ताखा दूर। 8 म्हारै राज़ै, सैनापति अर म्हारै दाद-बाब हुऐ पाप करनै पिछ़ू ताह बिधाता का दूर। तैही आसा हाम्हैं शर्मिंदै हुऐ दै। 9 म्हारै मालक बिधाता, हाम्हैं किअ ताल्है द्रोह! पर तूह आसा झणैल़ू अर तूह करा हाम्हां माफ। 10 ए म्हारै मालक बिधाता, हाम्हैं निं तेरै बधान अर बिधीए साबै ज़िन्दगी ज़िऊई ज़ुंण तंऐं आपणैं दास अर गूरा बाती हाम्हां लै दैनी ती।
11 "मालक, हाम्हैं सोभ इज़राईली हुऐ तेरै बधाना का दूर। हाम्हैं हुधूऐ तिहअ करना लै ज़िहअ तंऐं खोज़अ त! हाम्हैं किअ ताल्है पाप अर तंऐं पाऐ हाम्हां लै तिंयां फिटक ज़ुंण तेरै दास मोसा लिखै दै बधाना दी आसा खोज़ै दै। 12 तंऐं किअ हाम्हां अर म्हारै राज़ै लै तिहअ ई ज़िहअ तंऐं बोली त डाहअ द। परमेशर, तंऐं दैनी पृथूई दी राज़धानी एरुशलेम नगरी लै होरी नगरी का सात गुणा खास्सी सज़ा। 13 तंऐं पाई तिंयां सोभ आफ़ता हाम्हां लै ज़ुंण तेरै गूर मोसा तेरी बधाने कताबा दी आसा लिखी दी। पर हाम्हैं निं अज़ी बी तिहअ करदै ज़ेता करै तूह म्हारअ मालक बिधाता खुश होए। हाम्हैं निं अज़ी बी पाप करनै छ़ाडै। हाम्हैं निं अज़ी बी तेरी शिक्षा अर सत्त समझ़अ आथी। 14 ए म्हारै मालक बिधाता, तूह त हाम्हां लै सज़ा दैंदअ तैर्हुई रहअ द अर खिरी किअ बी तंऐं तिहअ ई। तूह आसा धर्मीं अर तेरी हाम्हां लै सज़ा दैणीं ती ठीक किल्हैकि हाम्हैं निं ज़िहअ तंऐं बोलअ तिहअ किअ आथी।
15 "ए म्हारै मालक बिधाता, तंऐं रहैऊअ त तधू आपणअ महान बल ज़धू तंऐं आपणीं परज़ा मिसर देशे गलामी का आज़ाद किई ती। तेरै तेऊ महान बला निं आझ़ बी कोह बिस्सरुऐ। पर हाम्हैं किऐ पाप अर अह आसा म्हारअ कशूर। 16 ए म्हारै मालक, ज़ीबाण, ऐबै निं हाम्हां लै रोश्श करै आथी। ऐबै निं आपणीं पबित्र धारा एरुशलेम नगरी लै होर सज़ा दैई। म्हारै दादै-बाबै ज़ुंण पाप अर बूरै काम किऐ, तेता पिछ़ू करा होर लोग बी म्हारअ सुहांग। फेर बस्सै दै लोग हआ हाम्हां तेरी परज़ा अर एरुशलेम नगरी लै हास्सदै लागै दै। ज़ीबाण, तूह कर हाम्हां लै तिहअ ई भलअ ज़िहअ तूह करदी आअ।
17 "ए म्हारै मालका, तूह शुण मेरी अरज़ अर लेर-पकार। तेरै पबित्र भबना कर भिई खल़ै ज़ुंण पठी ढोल़ी आसा पाअ द, तेता लै दै भिई बर्गत ताकि सोभी का थोघ लागे कि तूह किहअ महान परमेशर आसा। 18 ए म्हारै मालक, म्हारी नगरी आसा पठ ढूल़ी-पल़ी दी, तेथ आसा सिधी पात्थरे डिंगरी रही दी। तूह भाल़ आप्पै कि तैहा नगरी लै किज़ै हुअ ज़हा लै तेरी नगरी बोला। इहअ निं आथी कि हाम्हैं आसा धर्मीं अर तै आसा हाम्हैं ताह सेटा अरज़ करदै लागै दै। हाम्हैं करा ताह सेटा अरज़ किल्हैकि तूह आसा खास्सअ झणैल़ू। 19 ए म्हारै मालक, ज़ीबाण, म्हारी अरज़ शुण! मालक, ज़ीबाण, हाम्हां लै छ़ाड माफी! तूह कर तिहअ ज़ेही हाम्हैं ताह सेटा अरज़ किई अर ईंयां गल्ला लोल़ी छ़ेक्कै पूरी बी हुई! ताकि लोग तेरअ अदर करे। अह नगरी अर ऐहा नगरीए लोग आसा तेरै।"
20 हुंह रहअ एही अरज़ करदअ लागी अर मंऐं मनी अह गल्ल आपणैं मालक बिधाता सेटा कि मंऐं किऐ पाप अर मेरै भाई-बंध इज़राईली बी किऐ पाप। मंऐं किई आपणैं परमेशर बिधाता सेटा लेर-पकार एही अरज़ कि सह आपणीं पबित्र धारा एरुशलेम नगरी भिई खल़ी करे। 21 हुंह त इना गल्ला बिधाता सेटा बोल्दअ लागअ द अर मुखा शुझुअ गब्रीएल नाओं स्वर्ग दूत आप्पू बाखा लै उंधै एछदअ। अह त सह ई ज़ुंण मुखा पैहली बारी सुपनै दी शुझुअ त। तेऊ बाहअ उपरा का कोहरअ डैअ मुंह बाखा लै। सह त सान्हां बिधाता लै नाज़ बल़ी भैंट करनैओ बगत। 22 सह लागअ मुल्है बोल्दअ, "दानिएल, हुंह आअ इधी ताल्है सोर अर समझ़ दैंदअ।
23 "तूह त लेर-पकार पाई परमेशरा सेटा अरज़ करदअ लागअ द, तेऊ हेरी तेरी अरज़ शूणीं। सह झ़ूरा ताल्है खास्सअ अर तैही आसा हुंह ताह सेटा लै तेऊओ समाद खोज़दअ आअ द। तूह शूणैं मेरी गल्ला धैन दैई ताकि ताह समझ़ एछे कि ज़ुंण ताह धैन हुअ, तेतो किज़ै मतलब आसा। 24 बिधाता आसा तम्हां अर थारी नगरीए सज़ा खतम करना लै बगत डाहअ द। ज़ेभै सात साला सत्तर बारी निभी जाणीं, तेखअ हणीं तिन्नें पापे सज़अ खतम। तेखअ निं लोगा बिधाता का दूर हणअ। तिन्नें पाप हणैं माफ अर तेखअ हणअ इहअ नसाफ ज़ुंण सदा रहणअ। ताकि गूरै खोज़ी दी गल्ला अर धैनै-सुपनै भाल़ी दी गल्ला तेही ई निभे। बिधाते पबित्र भबने प्रतिष्ठा बी हणीं भिई।
25 "दानिएल, हुंह च़ाहा इहअ कि तूह ऐहा गल्ला समझ़े कि ज़हा घल़ी एरुशलेम नगरी भिई च़िणनेओ हुकम ज़ारी हणअ, अर ज़ेभै बिधाता अभिषेक किअ द राज़अ एछणअ, तेभै जाणीं सात साला सत्तर बारी निभी। तेता बाद निभणी सात साला बाहठा बारी होर, इना एतरी साला हणीं घोर आफ़त, एऊ ज़मानै च़िणनी एरुशलेम नगरी भिई अर तेथ हणीं भिई तेही ई बाता-च़फै अर फेर उछ़टअ गहल़। 26 अह बगत ज़ांऊं खतम हणअ, तेभै पाणअ परमेशरै अभिषेक किअ द बाझ़ी कशूरै राज़अ मारी। एक बलबान राज़अ एछणअ इहअ कि तेऊ करनी एरुशलेम नगरी अर पबित्र भबन ढोल़ी बरैबाद। तेऊ पल़णअ तिन्नां लै बडै दरैऊआ ज़िहै चुटी संघा करनै झ़ट च़ारै खतम। अह जुध रहणअ खिरी तेभै तैणीं हंदअ लागी ज़ुंण बगत परमेशरै एता लै डाहअ द आसा।
27 "तेता बाद करनी तेऊ राज़ै खास्सै लोगा संघै साता साले करार पाक्की, ज़ांऊं साढै चअन साला निभी जाणीं, तेऊ करनै बिधाते भबनै बल़ीदान अर भैंट करनी बंद। तेऊ डाहणीं बिधाते पबित्र भबनै छ़ोतली मुहुर्ती ज़ेता घोर आफ़त पाणीं। सह रहणीं खिरी तेभै तैणीं तिधी ज़ेभै तैणीं सह बनाश करनै आल़ै राज़ैओ परमेशर बनाश करे। तेऊओ बनाश हणअ तेभै ज़ुंण धैल़ी परमेशरै आसा काढी दी।"