10 ज़ुंण ढब्बै-धेल्लै लै खास्सअ झ़ूरा, सह निं तेता करै बी कधि रज़दअ, ज़ुंण इहअ सोठा कि सेठ हई हणीं तेऊए नंद, अह गल्ल बी आसा बृथा। 11 तम्हैं ज़ेतरै खास्सै सेठ होए, लोगा हणीं तम्हां का आशा बी तेतरी ई खास्सी। सेठ हणैंओ नफअ आसा सिधअ एचल़ी कि तिंयां ढब्बै भाल़णैं तम्हां आपणीं आछी करै पठी खर्च़ हंदै! 12 मैन्थ करनै आल़ै का खाणां लै थोल़अ ई होए, पर तिंयां सुत्ता राची राम्बल़ी निंजा। पर सेठ मणछा हआ इहअ फिकर पल़अ द कि तिन्नां निं राची नींज एछदी।
13 मंऐं भाल़ी एऊ संसारै एक एही बेगरी गल्ल, लोग डाहा ढब्बै-धेल्लै बच़ाऊई कि आजू हणीं तेता करै तिन्नें गरज़ पूरी, 14 खिरी हआ केभै नच़ानक तिन्नें ढब्बै-धेल्लै गलत बपारा दी बरैबाद अर तेखअ निं पिछ़ू तिन्नें लान्हैं-सुन्हैं लै बी किछ़ै बच़दअ! 15 ज़िहै हाम्हैं आपणीं माए ओदरा का एऊ संसारै नांगै पैईदा हुऐ, तिहै ई डेऊणैं हाम्हैं एऊ संसारा छ़ाडी रित्तै। नां हाम्हैं आपणीं सारी ज़िन्दगीए मैन्था का आप्पू संघै किज़ै निंईं सकदै!5:15 1 तिम. 6:7