การถวายลูกหัวปี
1 พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า 2 "จงแยกลูกหัวปีทุกคนและสัตว์หัวปีตัวผู้ทุกตัวมอบถวายแก่เรา ลูกหัวปีท่ามกลางชาวอิสราเอลไม่ว่าคนหรือสัตว์ล้วนเป็นของเรา"
3 แล้วโมเสสกล่าวแก่ประชาชนว่า "จงระลึกถึงวันนี้ วันที่ท่านออกมาจากอียิปต์ ออกจากดินแดนแห่งการเป็นทาส เพราะพระยาห์เวห์นำท่านทั้งหลายออกมาด้วยมืออันมีฤทธิ์ ท่านอย่ากินอาหารอะไรที่ใส่ยีสต์ 4 พวกท่านออกมาวันนี้ในเดือนอาบีบ 5 เมื่อพระยาห์เวห์นำท่านเข้าสู่ดินแดนของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ตามที่พระองค์สาบานไว้กับบรรพบุรุษของท่านว่าจะมอบให้ท่าน ดินแดนซึ่งอุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง พวกท่านจงถือพิธีดังกล่าวในเดือนนี้ 6 ตลอดเจ็ดวันจงกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์ แล้วในวันที่เจ็ด จงจัดพิธีเลี้ยงฉลองถวายแด่พระยาห์เวห์ 7 ตลอดเจ็ดวันจงกินขนมปังไร้เชื้อ และอย่าให้มีสิ่งใดที่ใส่ยีสต์อยู่ท่ามกลางท่านหรือที่ใดๆ ในเขตแดนของท่าน 8 ในวันนั้นจงบอกลูกหลานว่า ‘ที่เราทำเช่นนี้ก็เพื่อรำลึกถึงสิ่งที่พระยาห์เวห์ทำเพื่อเราเมื่อเราออกจากอียิปต์’ 9 พิธีรำลึกนี้จะเป็นเหมือนเครื่องหมายที่มือของท่านและเป็นเครื่องเตือนใจที่หน้าผากของท่าน เพื่อกฎบัญญัติของพระยาห์เวห์นี้จะอยู่ที่ริมฝีปากของท่าน เพราะพระยาห์เวห์ได้นำท่านออกจากอียิปต์โดยมืออันมีฤทธิ์ของพระองค์ 10 ท่านต้องรักษาข้อปฏิบัตินี้ตามเวลากำหนดเป็นประจำทุกปี
11 หลังจากที่พระยาห์เวห์นำพวกท่านเข้าสู่ดินแดนคานาอันและมอบดินแดนแก่ท่านตามสัญญาที่ปฏิญาณไว้กับท่านและบรรพบุรุษของท่านแล้ว 12 ท่านจงถวายลูกหัวปีทุกคนจากครรภ์มารดาแด่พระยาห์เวห์ ลูกสัตว์หัวปีตัวผู้ทุกตัวในฝูงสัตว์ของท่านเป็นของพระยาห์เวห์ 13 สำหรับลูกลาหัวปีแต่ละตัว จงใช้ลูกแกะหนึ่งตัวมาไถ่ แต่ถ้าท่านไม่ไถ่ลูกลานั้น ก็จงหักคอมันเสีย ส่วนลูกชายหัวปีจงไถ่ไว้ทุกคน
14 และในอนาคต เมื่อลูกชายของท่านถามว่า ‘นี่หมายความว่าอะไร’ จงบอกพวกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ได้นำพวกเราออกจากอียิปต์ พ้นจากดินแดนแห่งความเป็นทาสโดยมืออันมีฤทธิ์ 15 เมื่อฟาโรห์ดื้อรั้นไม่ยอมปล่อยเราออกมา พระยาห์เวห์ได้ประหารลูกหัวปีทั้งหมดในอียิปต์ ทั้งลูกคนลูกสัตว์ ด้วยเหตุนี้เราจึงถวายลูกชายหัวปีและสัตว์หัวปีตัวผู้แด่พระยาห์เวห์ แต่ลูกชายหัวปีให้ไถ่คืนมา’ 16 พิธีนี้จะเป็นเหมือนเครื่องหมายที่มือของท่านและเป็นเหมือนสัญลักษณ์ที่หน้าผากของท่านว่า พระยาห์เวห์ได้นำพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยมืออันมีฤทธิ์ของพระองค์"
ข้ามทะเล
17 เมื่อฟาโรห์ปล่อยประชาชนชาวอิสราเอลไป พระเจ้าไม่ได้นำพวกเขาผ่านดินแดนของชาวฟีลิสเตีย แม้ว่าเส้นทางนั้นสั้นกว่า เพราะพระเจ้าพูดว่า "ถ้าหากพวกเขาต้องทำสงคราม เขาอาจเปลี่ยนใจและหันกลับไปอียิปต์" 18 ดังนั้นพระเจ้าจึงนำประชาชนอ้อมไปตามเส้นทางกันดารสู่ทะเลแดง13:18 หรือ ทะเลต้นกก ชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ถืออาวุธพร้อมรบ
19 โมเสสนำกระดูกของโยเซฟไปด้วย เพราะโยเซฟได้ให้ชาวอิสราเอลสาบานไว้ โยเซฟกล่าวว่า "พระเจ้าจะมาช่วยเหลือพวกท่านอย่างแน่นอน และเมื่อนั้นพวกท่านต้องนำกระดูกของเราออกจากที่นี่ไปกับท่านด้วย"13:19 ดู ปฐก.50:25
20 เมื่อออกจากเมืองสุคคท พวกเขาตั้งค่ายพักแรมที่เอธามริมทะเลทราย 21 พระยาห์เวห์ไปล่วงหน้าพวกเขาด้วยเสาเมฆเพื่อนำทางพวกเขาในเวลากลางวัน และด้วยเสาเพลิงเพื่อให้แสงสว่างแก่พวกเขาในเวลากลางคืน ดังนั้นพวกเขาจึงจะเดินทางได้ตลอดวันและคืน 22 ทั้งเสาเมฆในเวลากลางวันและเสาเพลิงในเวลากลางคืนไม่เคยคลาดไปจากเบื้องหน้าประชาชนเลย
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)