1 หลังจากนั้นโมเสสกับอาโรนไปหาฟาโรห์และพูดว่า "พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวว่า ‘จงปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะจัดงานฉลองให้เราในถิ่นทุรกันดาร’ "
2 ฟาโรห์กล่าวว่า "พระยาห์เวห์เป็นใครหรือที่เราจะต้องเชื่อฟังและปล่อยอิสราเอลไป เราไม่รู้จักพระยาห์เวห์และเราจะไม่ปล่อยอิสราเอลไป"
3 แล้วเขาทั้งสองจึงพูดว่า "พระเจ้าของชนฮีบรูปรากฏแก่พวกเรา ขอปล่อยให้พวกเราเดินทางสามวันเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา มิฉะนั้นพระองค์จะลงโทษพวกเราด้วยภัยพิบัติหรือด้วยดาบ"
4 แต่กษัตริย์อียิปต์พูดว่า "พวกเจ้า โมเสสและอาโรน เหตุใดจึงเที่ยวชักชวนผู้คนให้ละทิ้งงาน กลับไปทำงานเดี๋ยวนี้!" 5 แล้วฟาโรห์พูดว่า "ดูสิ เจ้ากำลังทำให้ผู้คนมากมายในดินแดนนี้ทิ้งงานของตัวเอง"
6 ในวันนั้น ฟาโรห์สั่งพวกนายทาสและผู้คุมทาสว่า 7 "อย่าให้ฟางสำหรับทำอิฐแก่พวกทาส ให้พวกมันไปหาฟางเอาเอง 8 กำหนดให้พวกมันทำอิฐให้ได้จำนวนเท่าเดิม ไม่ต้องลดจำนวนการผลิต เพราะทาสพวกนี้ขี้เกียจ จึงมาร่ำร้องว่า ‘ขอปล่อยเราไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของพวกเรา’ 9 จงให้พวกทาสทำงานหนักขึ้น จะได้ไม่มีเวลาไปฟังคำโกหก"
10 ดังนั้นพวกนายทาสกับผู้คุมทาสจึงออกไปบอกพวกทาสว่า "ฟาโรห์สั่งว่า ‘เราจะงดแจกจ่ายฟางให้พวกเจ้า 11 จงไปเก็บและหาฟางเอาเอง แต่ต้องทำอิฐให้ได้จำนวนเท่าเดิม’ " 12 ดังนั้นประชาชนจึงแยกย้ายกันไปทั่วอียิปต์เพื่อหาฟาง 13 พวกนายทาสคอยเร่งพวกเขาว่า "แต่ละวันพวกเจ้าต้องทำอิฐให้ได้ครบตามจำนวนเหมือนตอนที่เจ้าได้รับฟาง" 14 และพวกผู้คุมทาสที่เป็นคนอิสราเอลซึ่งพวกนายทาสของฟาโรห์แต่งตั้งขึ้น ก็ถูกโบยตีและถูกถามว่า "ทำไมวันนี้และเมื่อวานนี้พวกเจ้าจึงทำอิฐไม่ครบตามจำนวนเดิม"
15 แล้วพวกผู้คุมทาสที่เป็นคนอิสราเอลจึงไปหาฟาโรห์และร้องอุทธรณ์ว่า "เหตุใดท่านจึงกระทำต่อผู้รับใช้ของท่านอย่างนี้ 16 พวกผู้รับใช้ของท่านไม่ได้รับแจกจ่ายฟาง แต่ยังได้รับคำสั่งว่า ‘จงทำอิฐ!’ พวกผู้รับใช้ของท่านถูกเฆี่ยนตีทั้งๆ ที่ฝ่ายผิดคือคนของท่านเอง"
17 ฟาโรห์พูดว่า "พวกเจ้ามันขี้เกียจ! ถึงได้พร่ำขอว่า ‘ปล่อยพวกเราออกไปถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์’ 18 กลับไปทำงานได้แล้ว เราจะไม่จ่ายฟางให้ แต่พวกเจ้ายังต้องทำอิฐให้ได้ตามจำนวนที่กำหนดไว้"
19 พวกผู้คุมทาสที่เป็นคนอิสราเอลตระหนักว่าพวกตนกำลังตกที่นั่งลำบาก เมื่อพวกเขาถูกสั่งว่า "พวกเจ้าต้องทำอิฐให้ได้ตามจำนวนที่กำหนดในแต่ละวัน" 20 เมื่อพวกเขากลับจากเข้าพบฟาโรห์ก็พบว่าโมเสสกับอาโรนรอเจอพวกเขาอยู่ 21 พวกผู้คุมทาสจึงพูดว่า "ขอพระยาห์เวห์พิจารณาและตัดสินโทษพวกเจ้า! พวกเจ้าทำให้ฟาโรห์กับเหล่าข้าราชการรังเกียจพวกเรา เหมือนเอาดาบใส่มือพวกเขาให้มาฆ่าเรา"
22 โมเสสจึงกลับไปบอกกับพระยาห์เวห์ว่า "พระยาห์เวห์ ไฉนพระองค์นำความทุกข์ร้อนมาถึงคนเหล่านี้ พระองค์ส่งข้าพเจ้ามาเพื่อการนี้หรือ 23 ตั้งแต่ข้าพเจ้าไปบอกฟาโรห์ในนามของพระองค์ ฟาโรห์ก็ทำให้พวกประชาชนเดือดร้อน และพระองค์ไม่ได้ช่วยให้ประชาชนของพระองค์เลย"