1 ฉะนั้น พี่น้องผู้เป็นคนของพระเจ้า ผู้มีส่วนในการเรียกจากสวรรค์ จงให้ความคิดจดจ่อที่พระเยซู ผู้ซึ่งเรายอมรับว่าเป็นองค์อัครทูตและมหาปุโรหิตของเรา 2 พระองค์สัตย์ซื่อต่อพระเจ้าผู้แต่งตั้งพระองค์ เหมือนที่โมเสสสัตย์ซื่อกับทุกเรื่องในบ้านของพระเจ้า 3 จะเห็นว่าพระเยซูสมควรได้รับเกียรติยิ่งกว่าโมเสส เหมือนกับที่ผู้สร้างบ้านมีเกียรติยิ่งกว่าตัวบ้านเอง 4 เพราะบ้านทุกหลังย่อมมีคนสร้าง แต่พระเจ้าเป็นผู้สร้างทุกสิ่ง 5 "โมเสสสัตย์ซื่อในฐานะผู้รับใช้ในบ้านของพระเจ้า" เป็นพยานถึงสิ่งที่พระเจ้าจะกล่าวในภายหน้า 6 ส่วนพระคริสต์สัตย์ซื่อในฐานะพระบุตรผู้อยู่เหนือบ้านของพระเจ้า และพวกเราก็คือบ้านของพระองค์ หากเรายืนหยัดในความเชื่อมั่นและความหวังซึ่งเรายกย่องนั้น
7 ฉะนั้น ตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์กล่าวว่า
"วันนี้หากท่านได้ยินเสียงของพระองค์
8 อย่าทำใจแข็งกระด้าง
เหมือนเมื่อครั้งที่บรรพบุรุษของท่านกบฏ
ในช่วงที่ลองดีในถิ่นทุรกันดาร
9 ที่ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเจ้าทดสอบและลองดีกับเรา
แม้ได้เห็นสิ่งที่เราทำตลอดสี่สิบปี
10 ด้วยเหตุนี้เราจึงโกรธคนชั่วอายุนั้น
และเราพูดว่า ‘ใจของเขาหลงผิดอยู่เสมอ
และพวกเขาไม่รู้จักวิถีทางของเรา’
11 ดังนั้นเราจึงสาบานด้วยความโกรธว่า
‘พวกเขาจะไม่มีวันได้เข้าสู่การพักสงบของเรา’ "
12 พี่น้อง จงระวังให้ดีว่าไม่มีใครในพวกท่านมีใจบาปชั่ว ไม่เชื่อ แล้วหันหนีจากพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ 13 แต่จงให้กำลังใจกันทุกวันตราบเท่าที่ยังเรียกว่า "วันนี้" เพื่อจะไม่มีใครในพวกท่านดื้อด้านเพราะกลลวงของบาป 14 เราได้มามีส่วนร่วมในพระคริสต์ หากเราแน่วแน่ในความเชื่อมั่นที่เรามีตั้งแต่แรกนั้นจนถึงที่สุด 15 ตามที่ได้กล่าวมาแล้วว่า
"วันนี้หากท่านได้ยินเสียงของพระองค์
อย่าทำใจแข็งกระด้าง
เหมือนเมื่อครั้งที่บรรพบุรุษของท่านกบฏ"
16 ใครคือคนที่ได้ยินแล้วยังกบฏ ก็คือทุกคนที่โมเสสพาออกจากอียิปต์ไม่ใช่หรือ 17 และใครที่พระองค์โกรธตลอดสี่สิบปี ก็คือคนที่ทำบาปซึ่งได้ทิ้งศพของตนในถิ่นทุรกันดารไม่ใช่หรือ 18 และใครกันที่พระเจ้าปฏิญาณว่าเขาจะไม่ได้เข้าสู่การพักสงบของพระองค์ ถ้าไม่ใช่คนที่ไม่เชื่อฟัง 19 ดังนั้นเราจึงเห็นว่าพวกเขาเข้าไปไม่ได้ก็เพราะไม่เชื่อ