1 โยบ​จึง​โต้ตอบ​ว่า

2 ข้า​ได้ยิน​เรื่อง​แบบ​นี้​มา​มาก​แล้ว

พวก​เจ้า​ล้วน​เป็น​ผู้​ปลอบโยน​ที่​แย่​จริง​ๆ!

3 คำ​พูด​เยิ่นเย้อ​ของ​เจ้า​จะ​ไม่​มี​วัน​จบ​สิ้น​หรือ

เจ้า​เป็น​อะไร​ถึง​โต้แย้ง​ไม่​หยุด

4 ข้า​ก็​พูด​เหมือน​เจ้า​ได้

ถ้า​เจ้า​อยู่​ใน​สภาพ​เดียว​กับ​ข้า

ข้า​สามารถ​ร่าย​คำ​พูด​สวย​หรู​มา​ต่อว่า​เจ้า

แล้ว​ก็​ส่าย​หัว​ใส่​เจ้า​ได้

5 แต่​ปาก​ข้า​จะ​พูด​ให้​กำลังใจ​เจ้า

ริมฝีปาก​ข้า​จะ​ปลอบ​ให้​เจ้า​คลาย​ทุกข์

6 แต่​แม้​ข้า​พูด ความ​เจ็บ​ปวด​นี้​ก็​ไม่​ได้​บรรเทา​ลง

และ​แม้​ข้า​นิ่ง​เสีย ความ​เจ็บ​ปวด​ก็​ไม่​ได้​หาย​ไป

7 พระเจ้า เป็น​พระองค์​แน่นอน​ที่​ทำ​ให้​ข้า​เหนื่อย​อ่อน

พระองค์​ทำลาย​ทั้ง​ครอบครัว​ของ​ข้า

8 ที่​พระองค์​ทำ​ให้​ข้า​ทรุดโทรม​ลง ก็​กลาย​เป็น​หลักฐาน

ความ​ผ่ายผอม​ของ​ข้า​ลุก​ขึ้น​เป็น​พยาน​ปรักปรำ​ข้า

9 พระเจ้า​จู่โจม​ข้า ฉีก​เนื้อ​ข้า​ด้วย​ความ​โกรธเกรี้ยว

และ​ขบ​ฟัน​ใส่​ข้า

ศัตรู​จ้อง​ข้า​ตา​ลุก​วาว

10 ผู้​คน​อ้า​ปาก​เยาะเย้ย​ข้า

เขา​ตบ​แก้ม​ข้า​ด้วย​ความ​เย้ยหยัน

และ​รวม​หัว​กัน​เล่น​งาน​ข้า

11 พระเจ้า​มอบ​ข้า​ให้​คน​อธรรม

โยน​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​ชั่ว

12 ข้า​อยู่​มา​อย่าง​สงบ แต่​พระองค์​ฉีก​ข้า​เป็น​ชิ้น​ๆ

จับ​คอ​ข้า​และ​บด​ขยี้​ข้า​จน​แหลกลาญ

แขวน​ข้า​ไว้​เป็น​เป้า​ของ​พระองค์

13 พล​ธนู​ของ​พระองค์​ล้อม​ข้า

พระองค์​แทง​ไต​ข้า​อย่าง​ไม่​ปรานี

และ​เท​น้ำดี​ของ​ข้า​ลง​พื้น

14 พระองค์​ระเบิด​ใส่​ข้า​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า

พระองค์​พุ่ง​ใส่​ข้า​เหมือน​นัก​รบ

15 ข้า​เย็บ​ผ้า​กระสอบ​ปิด​ผิวหนัง​ตัวเอง

และ​ฝัง​หน้า​ไว้​ใน​ฝุ่น

16 หน้า​ของ​ข้า​แดง​ช้ำ​เพราะ​ร้องไห้

รอบ​ตา​ข้า​เป็น​วง​คล้ำ

17 ถึง​กระนั้น​มือ​ของ​ข้า​ก็​ปราศจาก​ความ​รุนแรง

และ​คำ​อธิษฐาน​ของ​ข้า​ก็​บริสุทธิ์

18 แผ่นดิน​โลก​เอ๋ย อย่า​กลบ​เลือด​ของ​ข้า​ไว้

อย่า​ปิด​เสียง​ร้อง​ของ​ข้า​เลย!

19 บัดนี้​พยาน​ของ​ข้า​อยู่​ใน​สวรรค์

ผู้​สนับสนุน​ข้า​อยู่​เบื้อง​บน

20 ผู้​อ้อนวอน​แทน​ข้า​คือ​เพื่อน​ของ​ข้า*

ขณะ​ที่​ข้า​หลั่ง​น้ำตา​ต่อ​พระเจ้า

21 ผู้​นั้น​ช่วย​วิงวอน​พระเจ้า​แทน​มนุษย์

เหมือน​เพื่อน​ช่วย​อ้อนวอน​แทน​กัน

22 อีก​ไม่​กี่​ปี ข้า​ก็​จะ​ไป​สู่​เส้นทาง

ที่​ไม่​ได้​หวน​กลับ​มา​อีก